Lucas 8
Nova Versão Transformadora (NVT, 2016) vs XGS
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
1 Jisaso Saimono tɨ́nɨ aiwá nɨnɨrɨ nɨŋweaŋɨsáná rɨxa sɨ́á wí óráná o aŋɨ́ wíyɨ́ wíyo xwɨyɨ́á yayɨ́ winɨpaxɨ́ Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ píránɨŋɨ́ umeŋweanɨ́a nánɨ wáɨ́ nurɨmerɨ re urɨmeŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro nɨsanɨro ŋweáɨ́rɨxɨnɨ.” urɨmearɨ́ná xɨ́o xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú o tɨ́nɨ nawínɨ nemero
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
2 apɨxɨ́ wíwa enɨ o tɨ́nɨ nawínɨ nemero —Wíwa sɨmɨxɨ́ tɨ́gɨ́íwamɨ Jisaso naŋɨ́ imɨxɨrɨ wíwa imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ tɨ́gɨ́íwamɨ mɨxɨ́ umáɨnɨrɨ wiarɨŋíwa wigɨ́ yoɨ́ ríwarɨnɨ. Wí Mariaírɨnɨ. Aŋɨ́ yoɨ́ Magɨdara dáŋí eŋagɨ nánɨ ímɨ yoɨ́ Magɨdara dáŋɨ́ Mariaíyɨ wɨ́rɨnɨŋírɨnɨ. Í Jisaso imɨ́ó wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ mɨxɨ́ umáɨnowárɨŋírɨnɨ.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
3 Apɨxɨ́ ámɨ wí Xusao —O mɨxɨ́ ináyɨ́ Xerotoyá bosɨwɨ́ worɨnɨ. Omɨ xiepí í xegɨ́ yoɨ́ Joanaírɨnɨ. Ámɨ wí Sasanaírɨnɨ. Íwa tɨ́nɨ ámɨ wíwa enɨ wigɨ́ nɨgwɨ́ tɨ́nɨ aiwá bɨ́ imɨmɨ́ ero Jisasomɨ tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ tɨ́nɨ míraŋɨ́ nɨwiayiro númɨ wagɨ́árɨnɨ.
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
4 Oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ aŋɨ́ ayɨ́ ayo dánɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨmiro awí eánarɨ́ná o ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ,
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
5 “Ámá wo o xegɨ́ omɨŋɨ́yo witɨ́ siyɨ́ nɨwiáróa umɨnɨrɨ nánɨ nurɨ rɨxa xwɨ́á yunɨ́ ikɨxeárɨnɨŋe píránɨŋɨ́ nɨwiárorɨ aí wí óɨ́yo piéróɨ́yɨ́ ámá wí óɨ́yo nɨpurɨ́ná xwɨrɨŋwɨ́ osaxɨro iŋɨ́ nɨbɨrɨ mɨmánɨ́ erɨ eŋɨnigɨnɨ.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
6 Ámɨ wí sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná xwɨ́á seáyɨ e onɨmiápɨ eŋɨ́yo piéróɨ́yɨ́ apaxɨ́ mé nerápɨrɨ nɨyapɨrɨ aiwɨ iniɨgɨ́ mɨrúnɨŋagɨ nánɨ apaxɨ́ mé yɨweárɨŋɨnigɨnɨ.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
7 Ámɨ wí emɨ́ pɨpɨŋɨ́ arɨ́kiárɨnɨŋe wiároŋɨ́yɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́yo dánɨ nawínɨ nerápɨmáná emɨ́ xeŋwɨrárɨŋagɨ nánɨ witɨ́ ayɨ́ urɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
8 Ámɨ wí xwɨ́á naŋɨ́yo wiároŋɨ́yɨ́ nerápɨrɨ nɨyapɨrɨ ná nɨwerɨ́ná aga dɨŋɨ́ nɨmorɨ ɨ́á mɨropaxɨ́ weŋɨnigɨnɨ.” Ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨrɨ́ná re urayiŋɨnigɨnɨ, “Arɨ́á tɨ́gɨ́áyɨ́né ewayɨ́ xwɨyɨ́á rarɨŋá rɨpɨ nánɨ arɨ́á ókiarɨ́ nɨmónɨ́poyɨ.” urayiŋɨnigɨnɨ.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
9 Xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ wíáná
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
10 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á eŋíná dánɨ ‘Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨrɨ ínɨmɨ imónɨŋɨ́pɨ nionɨ wɨ́á searókiamoarɨŋɨnɨ. E nerɨ aiwɨ ámá nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ró wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ néra warɨgɨ́áyɨ́ nionɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á nuréwapɨyirɨ́ná wɨ́á rókiamoagɨ́ Aisaiaoyɨ rɨnɨŋo nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́pa sɨŋwɨ́ nanɨro arɨ́á niro nero aiwɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨxɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́ánɨ uréwapɨyarɨŋɨnɨ.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
11 “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á mɨ́kɨ́pɨ rɨpɨrɨnɨ. Witɨ́ siyɨ́ nánɨ rɨnɨŋɨ́pɨ ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
12 Ámá wí siyɨ́ óɨ́ maŋɨ́pámɨ piéróɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á nɨwiro aiwɨ axíná obo nɨbɨrɨ ayɨ́ xwɨyɨ́á oyápɨ dɨŋɨ́ móáná o yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨgɨnɨrɨ mɨrɨrakɨ́ nɨwirɨ xwɨyɨ́á oyá wigɨ́ xwioxɨ́yo dánɨ emɨ mɨmeámɨ́ yárarɨŋɨ́rɨnɨ.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
13 Ámá wí witɨ́ siyɨ́ sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná seáyɨ e xwɨ́á onɨmiápɨ eŋáná wiároŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á nɨwiróná yayɨ́ nɨwinɨrɨ xɨ́danɨro yarɨ́ná xwɨyɨ́á ná ínɨmɨ pɨpɨŋɨ́nɨŋɨ́ mɨwárɨŋagɨ nánɨ anɨŋɨ́ xɨ́darɨgɨ́ámanɨ. Xwɨyɨ́á oyápɨ xɨ́danɨro yarɨŋagɨ́a nánɨ ámá wí nɨbɨro nepa eŋɨ́ neánɨro rɨ́a xɨ́darɨŋoɨnɨrɨ iwamɨ́ó wíwapɨyíáná pɨ́nɨ wiárarɨgɨ́árɨnɨ.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
14 Ámá wí witɨ́ siyɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́ arɨ́kiárɨnɨŋe wiároŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ enɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á nɨwiro aiwɨ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa sɨnɨ nɨxɨ́dɨróná amɨpí xwɨ́áyo dáŋɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ obɨbaxɨ́ moro ‘Amɨpí wí nionɨ mɨnɨmúropa oninɨ.’ yaiwiro amɨpí wí nánɨ nɨwimónɨro ‘Arɨge meámɨ́árɨ́anɨ?’ yaiwiro néra nurɨ́náyɨ́ witɨ́ emɨ́ nerápɨrɨ xeŋwɨrárɨŋɨ́ yapɨ nimónɨro aiwá ná nɨyínɨrɨ aiwɨ wí yóɨ́ yarɨŋɨ́manɨ.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
15 Ámá wí siyɨ́ xwɨ́á naŋɨ́ imónɨŋe wiároŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá nánɨ arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ sɨpí wí mɨmaxɨrɨŋagɨ́a nánɨ mɨwáramó anɨŋɨ́ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roro xaíwɨ́ ɨ́á nɨxɨrɨro nerɨ́ná aiwá ná wearɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónarɨgɨ́árɨnɨ.” Wiepɨsarɨŋowamɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á mɨ́kɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ e urɨŋɨnigɨnɨ.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
16 Awa “Jisaso ámá ayo anɨŋɨ́ yumɨ́í winɨ́árɨnɨ.” yaiwipɨ́rɨxɨnɨrɨ ámɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wo re yarɨŋɨ́manɨ. Xegɨ́ ramɨxɨ́ nɨmɨxárorɨ sɨxɨ́ xwé wá nɨmearɨ upɨkákwiárarɨŋɨ́manɨ. Nɨmɨxárorɨ xegɨ́ sá íkwiaŋwɨ́yo ínɨmɨ éxwɨroárarɨŋɨ́manɨ. Nɨmɨxárómáná ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ nɨ́wiapɨrɨ́ná ananɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ nánɨ aiwá íkwiaŋwɨ́yo seáyɨ e tarɨŋɨ́rɨnɨ.” nurɨrɨ
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
17 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨpí nɨ́nɨ ínɨmɨ imónɨŋɨ́ aiwɨ wɨ́á ókíáná nɨ́nɨ sɨŋánɨ imónáná ámá nɨ́nɨ ‘Tɨ́ ayɨ́rɨ́anɨ?’ yaiwipɨ́rɨ́árɨnɨ.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
18 Ayɨnánɨ seyɨ́né pɨ́né arɨ́á nɨnirónáyɨ́ arɨ́á píránɨŋɨ́ nirɨ́ɨnɨ. Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨ xwɨyɨ́á rarɨ́ná arɨ́á niro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roro nero nɨjɨ́á bɨ nimónɨrɨ́náyɨ́ Gorɨxo ámɨ wí mɨnɨ winɨŋoɨ. Gɨyɨ́ gɨyɨ́ arɨ́á mɨnipa ero dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa ero nerɨ́náyɨ́ ‘Nɨjɨ́á rɨpɨ imónɨŋɨnɨ.’ yaiwinarɨgɨ́ápɨ aí Gorɨxo apɨ aí ámɨ nurápɨnɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
19 Jisasomɨ xɨnáí tɨ́nɨ xogwáowa tɨ́nɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨro ámá xwé obaxɨ́ omɨ epɨ́royɨ́ wiárɨŋagɨ́a epówa mɨpáwipaxɨ́ eŋagɨ
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
20 ámá wí áwaŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Dɨxɨ́ rɨnáí tɨ́nɨ rɨgwáowa tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ rananɨro nánɨ bɨ́amɨ bɨraiyɨ́ roŋoɨ.” urɨ́agɨ́a aí
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
21 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá re ŋwɨxapɨgɨ́á tɨyɨ́, xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á wiro xɨxenɨ ero yarɨgɨ́áyɨ́, ayɨ́ gɨ́ inókíwánɨŋɨ́ nɨrɨxɨ́meáowánɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
22 Íná sɨ́á wɨyimɨ Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ewéyo nɨpɨxemoánɨro o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ dánɨ oxemoaneyɨ.” nurɨrɨ nɨmeámɨ nuro
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
23 ipíyo nɨmeámɨ warɨ́ná Jisaso rɨxa sá winɨ́agɨ sá weŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Rɨ́wɨpí xwé wí nɨweapɨrɨ ipíyo nɨxemɨ nurɨ ewéyo iniɨgɨ́ mɨmeámɨ́ yarɨ́ná awa rɨxa iniɨgɨ́ namipaxɨ́ yarɨŋagɨ nainenɨmɨ
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
24 nuro saiwiárɨ́ nɨwimáná re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Neamemearɨŋoxɨnɨ, neamemearɨŋoxɨnɨ, rɨxa iniɨgɨ́ namianɨ aŋwɨ ayorɨnɨ.” uráná Jisaso nɨwiápɨ́nɨmearɨ imɨŋɨ́ yarɨŋɨ́pimɨ tɨ́nɨ iniɨgɨ́ reakɨ́kwɨ́í yaparɨŋɨ́pimɨ tɨ́nɨ mɨxɨ́ nurɨrɨ “Pɨ́nɨ wiáreɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ. Pɨ́nɨ nɨwiárɨrɨ́ná imɨŋɨ́ mé nerɨ iniɨgɨ́ samɨŋɨ́ weárɨrɨ eŋɨnigɨnɨ.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
25 Rɨxa imɨŋɨ́ mé nerɨ iniɨgɨ́ samɨŋɨ́ weárɨrɨ éáná o wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa pí nánɨ yarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ awa wáyɨ́ ero ududɨ́ ero nero re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá royɨ́ imɨŋɨ́ tɨ́nɨ iniɨgɨ́ tɨ́nɨ sekaxɨ́ uráná ámánɨŋɨ́ arɨ́á wíɨ́ royɨ́ gorɨ́anɨ?” rɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
26 Awa ewépá nɨmeáa nuro ipí Gaririyo jɨ́arɨwámɨnɨ aŋɨ́ bɨ xegɨ́ yoɨ́ Gegesayɨ rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e niwiékɨ́nɨmearo
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
27 Jisaso nayoarɨ rɨxa xwɨ́áyo éɨ́ roŋáná ámá aŋɨ́ apimɨ dáŋɨ́ wo —Omɨ imɨ́ó wí xɨxéroarɨŋorɨnɨ. Eŋíná dánɨ iyaxɨ́ aikɨ́ mɨyínɨ́ néra urɨ aŋɨ́ wíyo mɨŋweapa erɨ ámá xwárɨpá tɨ́ŋɨ́ enɨ ŋwearɨ yarɨŋorɨnɨ.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
28 O Jisasomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná xwamiánɨ́ nɨrɨrɨ Jisasomɨ agwɨ́ rɨwámɨnɨ nɨpɨ́kínɨmearɨ ímɨ́ tɨ́nɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jisasoxɨ, niaíwɨ́ Ŋwɨ́á seáyɨ émɨ ŋweaŋoyáoxɨ, pí neaimɨnɨrɨ barɨŋɨnɨ? Nionɨ waunɨ́ re rɨrarɨŋɨnɨ, ‘Xeanɨŋɨ́ wí mɨneaikárɨpanɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” nurɨrɨ
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
29 Jisaso sekaxɨ́ “Imɨ́oyɨ́né ámá romɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ úpoyɨ.” urɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ Jisasomɨ e nurɨrɨ —O imɨ́ó íníná dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ xegɨ́ ámá omɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ wɨrí tɨ́nɨ ainɨxɨ́ ikasɨ́á inɨŋɨ́ wɨrí tɨ́nɨ nɨjiro awí meŋweaŋagɨ́a aiwɨ gwɨ́ jíɨ́ápɨ narɨ́kiárɨmɨ imɨ́ó ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ sayá nɨméra wayarɨŋorɨnɨ.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
30 Omɨ Jisaso yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Segɨ́ yoɨ́ píxɨnɨ?” urɨ́agɨ imɨ́owa xwé obaxɨ́ mɨrónɨŋagɨ́a nánɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ yoɨ́ Rijonɨyɨ —Yoɨ́ mɨ́kɨ́ ayɨ́ mɨxɨ́ nánɨ xwé obaxɨ́ gwɨ́ mónarɨgɨ́á nánɨrɨnɨ. Yoɨ́ e rɨnɨŋwɨnɨ.” nurɨro
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
31 waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urayigɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ none mɨxɨ́ nɨneamáɨnowárɨrɨ́ná sirɨrɨkɨ́ yoparɨ́ bɨ mimónɨŋɨ́yi tɨ́ŋɨ́ e Gorɨxo xeanɨŋɨ́ neaikárɨnɨ́e nánɨ mɨxɨ́ mɨneamáɨnowárɨpanɨ.” nurɨro
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
32 odɨpí xwé obaxɨ́ dɨ́wɨ́yo wiároárɨnɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro waunɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Imɨ́one odɨpíyo rɨ́wɨ́mɨnɨ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neanɨrɨréɨnɨ?” urɨ́agɨ́a o xe oépoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
33 imɨ́owa ámá omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro ámɨ odɨpíyo xɨxéróáná re eŋɨnigɨnɨ. Odɨpí ayɨ́ imegɨ́ aŋɨ́nɨ omíɨ́áyɨ́ sapɨpaŋɨ́mɨ sɨwá néra ipíyo nɨpáwiro pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
34 Ámá odɨpí awí mearoarɨgɨ́áyɨ́ wigɨ́ odɨpí e éagɨ́a nɨwɨnɨro wigɨ́ aŋɨ́ apimɨ nánɨ éɨ́ nuro ámá e ŋweagɨ́áyo áwaŋɨ́ urɨro ámá omɨŋɨ́yo yarɨgɨ́áyo áwaŋɨ́ urɨmero wíáná
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
35 ámá ayɨ́ “Pí rɨ́a eŋoɨ?” nɨyaiwiro sɨŋwɨ́ wɨnanɨro nánɨ nɨbɨro Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nɨrémoro wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Ámá imɨ́ó xɨxéroarɨŋo riwo aikɨ́ yínɨrɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ yínɨrɨ nemáná Jisasoyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e éɨ́ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨro wáyɨ́ nero yarɨ́ná
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
36 ámá Jisaso imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnowárɨ́agɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́áyɨ́ Jisaso imɨ́ó sayá mearɨŋomɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨ́ɨ́ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiróná
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
37 ámá ayɨ́ nɨ́nɨ aŋɨ́ Gegesa dáŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ ámá aŋɨ́ apimɨ mɨdɨmɨdánɨ ŋweagɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ wáyɨ́ xwé nikárɨnɨro nánɨ Jisasomɨ waunɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “ ‘Nene pɨ́nɨ nɨneawiárɨmɨ ounɨ.’ neaimónarɨnɨ.” urɨ́agɨ́a o ámɨ ewéyo nɨpɨxemoánɨrɨ umɨnɨrɨ yarɨ́ná
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
38 ámá imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnɨ́o waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ “ ‘Nionɨ tɨ́nɨ owaiyɨ.’ nimónarɨnɨ.” urarɨŋagɨ aí Jisaso xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurowárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
39 “Dɨxɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ Gorɨxo siíɨ́pɨ nánɨ dɨxɨ́ ámáyo repɨyɨ́ nɨwirɨ ŋwearɨ uɨ.” urɨ́agɨ o Jisasomɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ aŋɨ́ apimɨ nɨpimɨnɨ Jisaso wiíɨ́pɨ nánɨ repɨyɨ́ wiemeŋɨnigɨnɨ.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
40 Jisaso ámɨ ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ iwiékɨ́nɨmeááná ámá obaxɨ́ e epɨ́royɨ́ ero o nánɨ xwayɨ́ nanɨrɨ ŋwearo egɨ́áyɨ́ omɨ yayɨ́ nɨwiro yarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
41 — ausente —
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
42 — ausente —
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
43 apɨxɨ́ wí —Í xegɨ́ ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨ́ná xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú múroŋírɨnɨ. Ámá obaxɨ́ naŋɨ́ imɨxanɨro nɨyayirɨŋɨ́ aí naŋɨ́ wí mimónɨŋírɨnɨ.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
44 Í “Jisasoyá iyɨ́áyonɨ amáɨ́ nɨrónɨrɨ́náyɨ́, ámɨ naŋɨ́ imónɨmɨ́ɨnɨ.” nɨyaiwia nɨxɨ́dɨrɨ rɨ́wɨ́mɨ dánɨ oyá iyɨ́á sírɨ́wɨ́yo amáɨ́ rónáná re eŋɨnigɨnɨ. Ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨŋɨ́pɨ yeáyɨ́ sɨkiárɨŋɨnɨgɨnɨ.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
45 Yeáyɨ́ sɨkiáráná Jisaso re rɨŋɨnigɨnɨ, “Amáɨ́ go nɨrónɨgoɨ?” rɨ́agɨ ámá nɨ́nɨ “Oweoɨ, nionɨmanɨ. Nionɨmanɨ.” nɨra warɨ́ná xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ wo Pitaoyɨ rɨnɨŋo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Neamemearɨŋoxɨnɨ, ámá epɨ́royɨ́ nɨsiro ɨkwɨkwierɨ́ nɨsiga warɨŋoɨ.” urɨ́agɨ aiwɨ
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
46 Jisaso re rɨŋɨnigɨnɨ, “Nepa ámá wo amáɨ́ nɨrónɨgoɨ. Nɨgɨ́ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ bɨ nɨnɨwárɨmɨ ámá womɨ naŋɨ́ imɨxɨ́agɨ nainenɨrɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.” rɨ́agɨ
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
47 apɨxɨ́ í yumɨ́í mepaxɨ́ wimónɨ́agɨ nɨwɨnɨrɨ óɨ́ néra aŋwɨ e nɨbɨrɨ oyá sɨ́mɨmaŋɨ́rɨwámɨnɨ nɨpɨ́kínɨmearɨ oxɨ́ apɨxɨ́ nɨ́nɨ sɨŋwɨ́yo dánɨ wɨ́á re rókiamónɨŋɨnigɨnɨ, “Niínɨ gɨ́ ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨŋagɨ nánɨ Jisasomɨ amáɨ́ rónɨ́ɨnɨ. Omɨ amáɨ́ nɨrónɨrɨ́ná rɨxa naŋɨ́ imónɨ́ɨnɨ.” urɨ́agɨ
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
48 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Miaé, jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ nánɨ naŋɨ́ imónɨ́ɨnɨ. Ámɨ ayá mɨsinɨpa nerɨ kikiɨ́á néra uɨ.” nurɨrɨ
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
49 sɨnɨ ímɨ e urarɨ́ná ámá wo rotú aŋɨ́ meŋweaŋoyá aŋɨ́ e dánɨ nɨbɨrɨ omɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Uréwapɨyarɨŋomɨ sɨnɨ ayá wí murɨŋweapanɨ. Dɨxɨ́ miáí rɨxa péɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
50 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ miáí péɨ́ aiwɨ wáyɨ́ mepanɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róánáyɨ́, í ámɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.” nurɨmɨ nurɨ
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
51 aŋɨ́yo nɨpáwirɨ́ná ámá wí nawínɨ opáwianeyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ sa xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ Pitao tɨ́nɨ Jono tɨ́nɨ Jemiso tɨ́nɨ miáímɨ xɨnáí tɨ́nɨ xano tɨ́nɨ ayɨ́ tɨ́nɨnɨ nɨpáwiro
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
52 ámá nɨ́nɨ ŋwɨ́ earo ámɨxɨ́á mero yarɨŋagɨ́a nánɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ eaarɨgɨ́á pɨ́nɨ wiárɨ́poyɨ. Nɨperɨ mɨwenɨnɨ. Sa sá wenɨ.” uráná
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
53 ayɨ́ “Í rɨxa pɨyɨ́xɨnɨ.” nɨyaiwiro nánɨ rɨpɨ́á urɨ́agɨ́a aí
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
54 o íyá wépámɨ ɨ́á nɨmaxɨrɨmáná ímɨ́ tɨ́nɨ “Miá ríxɨnɨ, wiápɨ́nɨmeaɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
55 Miáí ámɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ wínáná apaxɨ́ mé wiápɨ́nɨmeaŋɨnigɨnɨ. Rɨxa wiápɨ́nɨmeááná Jisaso xanɨyaúmɨ “Aiwá bɨ umeaípiyɨ.” urɨ́agɨ
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
56 ayaú ududɨ́ ikárɨnɨ́agɨ́i Jisaso ŋwɨ́ ikaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aípagwí nionɨ éápɨ nánɨ ámá wíyo áwaŋɨ́ murɨpanɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.