João 20

Nova Versão Transformadora (NVT, 2016) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
1 Sadéyo wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ sɨnɨ sɨ́á yinɨŋáná Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí sɨ́ŋá óɨ́yimɨ Jisaso weŋe nánɨ nurɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Sɨ́ŋá xwé óɨ́yimɨ éɨ́ rárárɨnɨŋo sɨnɨ mɨpɨ́rónɨ́ rɨxa wí e weŋagɨ nɨwɨnɨmɨ
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
2 aŋɨ́nɨ nurɨ Saimonɨ Pitaomɨ tɨ́nɨ wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o, xɨ́o dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋomɨ tɨ́nɨ nɨwímearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáomɨ rɨxa nexwearo gɨmɨ rɨ́a tɨ́awixɨnɨ? Newané majɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
3 Pitao tɨ́nɨ wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o tɨ́nɨ aŋɨ́ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ xwárɨpáyo nánɨ nuri
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
4 aŋaŋɨ́nɨ nuri wɨ́o Pitaomɨ nɨmúrorɨ xwárɨpáyo xámɨ nɨrémorɨ
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
5 nɨrɨ́kwínɨrɨ ínɨmɨ wenɨŋɨ́ yánɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ Jisasomɨ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ aiwɨ ínɨmɨ mɨpáwí wenɨŋɨ́ yarɨ́ná
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
6 Saimonɨ Pitao enɨ rɨ́wɨ́yo nɨbɨrɨ bɨ́arɨwámɨnɨ éɨ́ nɨrómáná wenɨŋɨ́ mé xwárɨpáyo ínɨmɨ nɨpáwirɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
7 rapɨrapɨ́ mɨŋɨ́yo xopɨxopɨ́ rogɨ́íú wɨ́ú tɨ́nɨ nawínɨ mɨwé xegɨ́ wí e nɨkɨ́rónɨrɨ weŋagɨ wɨnarɨ́ná
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
8 wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o, xámɨ xwárɨpáyo rémóo enɨ nɨpáwirɨ rapɨrapɨ́ e imónɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ “Neparɨnɨ.” nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨnigɨnɨ.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
9 Íná awaú Bɨkwɨ́yo Jisaso ámɨ xwárɨpáyo dánɨ nɨwiápɨ́nɨmeanɨ́ápɨ nánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mɨmopa neri majɨ́á neri nánɨ
10 Os discípulos voltaram para casa.
10 ámɨ egɨ́ aŋɨ́ e nánɨ ugɨ́isixɨnɨ.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
11 Mariaí xwárɨpá tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e nɨrómáná ŋwɨ́ nearɨ e nerɨ́ná xwárɨpáyo ínɨmɨ nɨrɨ́kwínɨrɨ wenɨŋɨ́ yánɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
12 Jisaso tɨgɨ́e aŋɨ́najɨ́ waú rapɨrapɨ́ apɨ́á weŋɨ́ nɨyínɨmáná wɨ́o mɨŋɨ́ tɨgɨ́ámɨnɨ ŋwearɨ wɨ́o sɨkwɨ́ tɨgɨ́ámɨnɨ ŋwearɨ eŋagɨ́i wɨnáná
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
13 awaú Mariaímɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Ineyɨ, jíxɨ pí nánɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́i í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Ámɨnáo nexwearɨ tɨ́e nánɨ niínɨ majɨ́á eŋagɨ nánɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ.” nurɨmáná
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
14 nɨkɨnɨmónɨrɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Jisaso daiwo roŋagɨ nɨwɨnɨrɨ aiwɨ mí mɨwómɨxɨŋɨnigɨnɨ.
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
15 Mí mɨwómɨxɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, pí nánɨ jíxɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ? Go nánɨ pɨ́á yarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ Mariaí omɨŋɨ́ xiáwo nɨrarɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ápoxɨnɨ, joxɨ pɨyomɨ nɨmeámɨ nurɨ wí e tɨ́ɨrá oeŋwɨrɨyɨ́ áwaŋɨ́ nɨreɨ. Niínɨ nurɨ nɨmearɨ nɨmeámɨ umɨ́ɨnɨ.” urɨ́agɨ
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
16 Jisaso “Mariaíxɨnɨ!” urɨ́agɨ í nɨkɨnɨmónɨrɨ Xibɨruyɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ Rabonaiyɨ —Apɨ “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ.” nɨrɨrɨ́ná rarɨgɨ́ápɨrɨnɨ. E urɨ́agɨ
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
17 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ sɨnɨ gɨ́ ápo tɨ́e nánɨ mɨpeyíá eŋagɨ nánɨ jíxɨ ɨ́á mɨnɨxepanɨ. Jíxɨ nurɨ ámá nionɨ gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyo re ureɨ, ‘O re rɨŋoɨ, “Nionɨ gɨ́ ápo Gorɨxo tɨ́e nánɨ peyarɨŋɨnɨ. O seyɨ́né enɨ segɨ́ ápo Gorɨxorɨnɨ.” rɨŋoɨ.’ urémeaɨ.” urɨ́agɨ
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
18 Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí nurɨ xegɨ́ wiepɨsiŋɨ́yo áwaŋɨ́ re urémeaŋɨnigɨnɨ, “Niínɨ Ámɨnáomɨ rɨxa sɨŋwɨ́ wɨnɨ́ɨnɨ. Xɨ́o nɨrɨ́ɨ́pɨ, ayɨ́ apɨrɨnɨ. Ayɨ́ apɨrɨnɨ.” nura uŋɨnigɨnɨ.
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
19 Sadéyo sɨ́á axɨ́yimɨ sɨ́ápɨ tɨ́nɨ wiepɨsiŋowa Judayɨ́ ámɨnáowa nánɨ wáyɨ́ nero nánɨ aŋɨ́ wigɨ́ ŋweagɨ́iwámɨ ówaŋɨ́ xaíwɨ́ nɨyárɨmáná ŋweaŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Jisaso awamɨ áwɨnɨ e nɨrónapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ.” nurɨmáná re eŋɨnigɨnɨ.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
20 Wé nirɨ́ ogɨ́úkaú sɨwá wirɨ miwɨ́ wákwɨrɨxá tɨ́nɨ ikɨrogɨ́áyi sɨwá wirɨ éagɨ wiepɨsiŋowa Jisaso ámɨ sɨŋɨ́ eŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ dɨŋɨ́ niɨ́á winarɨ́ná
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
21 ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Soyɨ́né Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ. Ápo nionɨ xwɨ́á tɨ́yo nɨrowárénapɨŋɨ́pa nionɨ enɨ soyɨ́né searowárarɨŋɨnɨ.” nurɨmáná
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
22 awamɨ pɨ́rámɨ́ imɨmɨ́ nɨwiowárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ numímɨnɨro apɨ tɨ́nɨ nawínɨ eméɨ́rɨxɨnɨ.
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
23 Soyɨ́né ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ yokwarɨmɨ́ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ Gorɨxo enɨ yokwarɨmɨ́ wiiarɨnɨ. Soyɨ́né yokwarɨmɨ́ mɨwiipa nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ Gorɨxo enɨ yokwarɨmɨ́ mɨwiiarɨnɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
24 Wiepɨsiŋowa wo, Tomaso —O wiepɨsiŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú imónɨgɨ́áwa worɨnɨ. Xegɨ́ yoɨ́ ámɨ bɨ Didimasorɨnɨ. O mɨŋweaŋáná wɨ́a Jisaso wiwanɨŋowamɨnɨ wímeáɨ́ eŋagɨ nánɨ
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
25 Tomasomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None Ámɨnáomɨ rɨxa sɨŋwɨ́ wɨnɨ́wɨnɨ.” urɨ́agɨ́a aí o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ wéyo nirɨ́ ogɨ́áyaú mɨwɨnɨpa erɨ nirɨ́ ogɨ́áyaúmɨ wé mɨwíxɨ́mopa erɨ miwɨ́ wákwɨrɨxá tɨ́nɨ ikɨrogɨ́áyimɨ gɨ́ wé mɨwíxɨ́mopa erɨ nerɨ́náyɨ́, dɨŋɨ́ wí ‘Nepa orɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ wɨkwɨ́rómɨméɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
26 Sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo nórɨmáná eŋáná ámɨ xegɨ́ wiepɨsiŋowa aŋɨ́yo ínɨmɨ ŋweaŋáná Tomaso enɨ wɨ́a tɨ́nɨ nerɨmeánɨro ŋweaŋáná Jisaso aŋɨ́ ówaŋɨ́ nɨyárɨnɨŋagɨ aiwɨ awamɨ áwɨnɨ e nɨrónapɨmáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ.” nurɨmáná
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
27 Tomasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ wé sɨ́mɨ́ re nɨnimɨxénapɨrɨ gɨ́ wéyo sɨŋwɨ́ naneɨ. Dɨxɨ́ wé re nɨnimɨxénapɨrɨ gɨ́ miwɨ́yo nɨwíxɨ́moɨ. Sɨnɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ró mepanɨ. Aga dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roɨ.” urɨ́agɨ
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
28 Tomaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ gɨ́ Ámɨnáoxɨrɨnɨ. Gɨ́ Ŋwɨ́áoxɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
29 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨrɨ nánɨ rɨxa ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ rɨnɨkwɨ́róɨnɨ? Ámá nionɨ sɨŋwɨ́ mɨnanɨpa nero aí ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwiro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ yayɨ́ winɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
30 Jisaso emɨmɨ́ ámɨ ayá wí wiepɨsarɨŋowa sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ eŋɨ́ aí apɨ nánɨ bɨkwɨ́ rɨpimɨ rɨ́wamɨŋɨ́ bɨ meánɨnɨ.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
31 E nerɨ aí seyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro “O Kiraiso, ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáorɨ́anɨ?” wiaiwiro “Gorɨxoyá xewaxorɨ́anɨ?” wiaiwiro éɨ́rɨxɨnɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ rɨpɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ. Omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.