Atos 23
Nova Versão Transformadora (NVT, 2016) vs XGS
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
1 Poro mebáowamɨ sɨŋwɨ́ agwɨ́ nɨwɨnárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, Gorɨxo sɨŋwɨ́ anɨŋáná amɨpí nionɨ iwamɨ́ó dánɨ sɨ́á rɨyimɨ nánɨ eŋápɨ nɨpɨnɨ aí nánɨ dɨŋɨ́ nɨyaikirorɨ́ná bɨ nánɨ ayá sɨ́wɨ́ mɨnɨró dɨŋɨ́ peá nunarɨnɨ.” urɨ́agɨ
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
2 apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwéo, Ananiasoyɨ rɨnɨŋo ámá Poro tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e rogɨ́áyo “Omɨ wé maŋɨ́yo upɨkákwípoyɨ.” uráná
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
3 Poro Ananiasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kɨkérónɨŋɨ́ ínɨmɨ pɨ́pɨ́wɨ́ eŋagɨ aí seáyɨ e xwɨ́á naŋɨ́nɨŋɨ́ eánɨŋɨ́ roxɨnɨ, Gorɨxo joxɨ enɨ wé nɨrupɨkákwinɨŋoɨ! Joxɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa xwɨrɨxɨ́ nɨmemɨnɨrɨ e éɨ́ nɨŋwearɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ apimɨ ogámɨ́ nerɨ ‘Omɨ wé upɨkákwípoyɨ.’ urɨ́ɨ́pɨ nánɨ ‘Ayɨ́ apánɨ yarɨŋɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ aí
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
4 ámá e rówapɨgɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ ananɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwéomɨ ikayɨ́wɨ́ urarɨŋoxɨranɨ?” urɨ́agɨ́a
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
5 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, ‘Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwé worɨ́anɨ?’ mɨyaiwí nerɨ rɨ́ɨnɨ. Xwɨyɨ́á Bɨkwɨ́yo re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ, ‘Joxɨ segɨ́ seáyɨ e nimónɨrɨ seameŋweagɨ́á wo nánɨ xwɨyɨ́á sɨpí bɨ mɨrɨpanɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ o seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, wí e rɨmɨnɨrɨ éámanɨ.” nurɨrɨ aí
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
6 mebáowa wa Sajusi imónɨrɨ wa Parisi imónɨrɨ eŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ gɨ́ Parisi rowa gwɨ́ onɨmónɨ́poyɨnɨrɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, nionɨ Parisi wonɨrɨnɨ. Parisi imónɨgɨ́í wɨyaúyá xewaxonɨrɨnɨ. Nionɨ ‘Ámá pegɨ́áyɨ́ ámɨ nɨwiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́árɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ kɨkayoŋagɨ nánɨ xwɨrɨxɨ́ nɨmearɨgɨ́onɨrɨnɨ.” urarɨ́ná
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
7 Parisiowa tɨ́nɨ Sajusiowa tɨ́nɨ wiwɨnɨ mɨxɨ́ nɨrɨnowieánɨro dɨŋɨ́ bɨ biaú nɨxɨrɨro yaŋɨ́ epayónɨgɨ́awixɨnɨ.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
8 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Sajusiyɨ́ re rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ, “Ámá pegɨ́áyɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmeapaxɨ́ menɨnɨ. Aŋɨ́najɨ́ wí menɨnɨ. Kwíyɨ́ enɨ menɨnɨ.” rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí Parisiyɨ́ “Nɨpɨnɨ ananɨ imónɨpaxɨ́ imónɨnɨ.” rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Apimɨ dánɨ dɨŋɨ́ bɨ biaú nɨxɨrɨro yaŋɨ́ nepayónɨro
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
9 xɨxewiámɨ́ nɨrɨnowieága nuro ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ mewegɨ́á Parisiowayá wa nɨwiápɨ́nɨmearo Sajusiowa tɨ́nɨ xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro nɨrɨróná re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá ro ɨ́wɨ́ bɨ éo mimónɨŋagɨ wɨnɨŋwɨnɨ. Aŋɨ́najɨ́ woranɨ, kwíyɨ́ bɨranɨ, omɨ xwɨyɨ́á uránáyɨ́, ayɨ́ pí enɨŋoɨ?” nurɨro
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
10 xɨxewiámɨ́ ayá wí nɨrɨnowieága wiápɨ́nɨmeaarɨ́ná porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo Poromɨ mɨdɨmɨdánɨ mɨmɨxeawiámɨ́ ninɨróná omɨ dɨdɨyimɨ́ nero pɨkipɨ́rɨxɨnɨrɨ xegɨ́ porisowamɨ sekaxɨ́ re urowáraiŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né nɨwepɨ́nɨro eŋɨ́ neánɨro ayo Poromɨ nurápɨro negɨ́ porisɨ́ aŋɨ́ riwámɨ nánɨ nɨmeámɨ yapɨ́poyɨ.” urowáraíáná awa xɨxenɨ o urɨ́ɨ́pa e egɨ́awixɨnɨ.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
11 Poro sɨ́á ámɨ rɨxa wɨyimɨ árɨ́wɨyimɨ sá weŋáná Ámɨnáo miwɨ́mɨdánɨ nurónapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ íneɨ. Jerusaremɨ tɨ́yo dánɨ xwɨrɨxɨ́ rɨmearɨ́ná joxɨ nionɨ nánɨ ‘Sɨŋwɨ́ e wɨnɨrɨ arɨ́á e wirɨ eŋárɨnɨ.’ urarɨŋɨ́pa émáyɨ́yá aŋɨ́ xwé Romɨyo enɨ axɨ́pɨ urɨrɨ́á eŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ íneɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
12 Wɨ́ápɨ tɨ́nɨ Judayɨ́ wí Poro nánɨ mekaxɨ́ nɨmeróná awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨro sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None iniɨgɨ́ mɨnɨpa erane aiwá mɨnɨpa erane néra nurane Poromɨ pɨkíwaé dánɨ ámɨ nɨpaxɨ́ imónanɨ́wárɨnɨ.” nɨrɨnɨro
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
13 —Ámá mekaxɨ́ nɨmero “Sɨ́ŋá romɨ dánɨ rarɨŋwɨnɨ.” rɨgɨ́áwa ámá 40 wiárɨ́ múrogɨ́áwarɨnɨ.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
14 E nemowa apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Judayɨ́ ámɨnáowa tɨ́nɨ tɨ́gɨ́e nánɨ nuro yumɨ́í re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨrane sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨ́wárɨnɨ, ‘Poromɨ sɨnɨ mɨpɨkipa neranéná aiwá bɨ aíwɨ́ mɨmepaxɨ́ imónɨŋwɨnɨ.’ Sɨ́ŋá womɨ dánɨ e rɨnárɨ́wá eŋagɨ nánɨ
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
15 soyɨ́né tɨ́nɨ mebáowa tɨ́nɨ ámɨ xwɨrɨxɨ́ nɨwiro yarɨŋɨ́ wiayanɨrónɨŋɨ́ nimónɨro porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋomɨ wáɨ́ re urepeárɨ́poyɨ, ‘Joxɨ none Poromɨ ámɨ píránɨŋɨ́ yarɨŋɨ́ wianɨ nánɨ nɨmeámɨ weapeɨ.’ urɨ́poyɨ. None omɨ nɨpɨkianɨ nánɨ yumɨ́í áyá eánanɨ́wɨnɨ. Poromɨ nɨmeáa nɨweapɨrɨ sɨnɨ aŋwɨ e mɨbɨpa eŋáná nɨpɨkianɨ́wárɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
16 Poromɨ xexɨrɨ́meáíyá niaíwo “Awa yumɨ́í áyá eánarɨŋoɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirɨ porisowayá aŋiwámɨ nánɨ nurɨ nɨpáwirɨ Poromɨ áwaŋɨ́ urɨ́agɨ
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
17 o porisɨ́ womɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ ro dɨxɨ́ porisɨ́ seáyɨ e simónɨŋomɨ xwɨyɨ́á wí áwaŋɨ́ urɨnɨ nánɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nipemeámɨ uɨ.” urɨ́agɨ
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
18 o íwɨ́ sɨkɨŋomɨ nipemeámɨ porisɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Poro, gwɨ́ ŋweaŋo ‘Eɨnɨ.’ nɨnɨrɨrɨ re nɨrɨŋoɨ, ‘Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ ro xwɨyɨ́á wí dɨxɨ́ seáyɨ e simónɨŋomɨ urɨnɨ nánɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nipemeámɨ uɨ.’ nɨrɨ́agɨ nipemeámɨ barɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
19 porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋo omɨ wéyo ɨ́á nɨxɨrɨrɨ nɨmeámɨ aigɨ́ wí e nánɨ nurɨ aigɨ́pɨ nɨŋweámáná yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á joxɨ áwaŋɨ́ nɨrɨrɨ́pɨ pí xwɨyɨ́árɨnɨ?” urɨ́agɨ
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
20 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Judayɨ́ xwɨyɨ́á ná bɨnɨ sɨ́mɨ́ e nɨta nuróná re rɨnɨ́awixɨnɨ, ‘Poromɨ ámɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ bɨ wianɨ́nɨŋɨ́ nimónɨrane porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋomɨ yapɨ́ re uréwapɨyíwanɨgɨnɨ, “Wɨ́áríná joxɨ Poromɨ mebáowane xwɨrɨxɨ́ ámɨ bɨ umeanɨ́wá nánɨ nɨmeámɨ weapɨ́ɨrɨxɨnɨ.” urɨ́wanɨgɨnɨ.’ rɨnɨ́awixɨnɨ.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
21 Ámá 40 wiárɨ́ múrogɨ́áwa awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨro sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨ́awixɨnɨ, ‘Omɨ pɨkíwaé nánɨ aiwá mɨnɨpa erane iniɨgɨ́ mɨnɨpa erane éwanɨgɨnɨ.’ nɨrɨnɨro omɨ pɨkianɨro nánɨ rɨxa yumɨ́í áyá neánɨro ŋweaŋagɨ́a nánɨ awa nurowárénapɨro yarɨŋɨ́ síáná arɨ́á mɨwipanɨ. Awa joxɨ rɨxa re uráná, ‘Wɨ́áríná nionɨ Poromɨ soyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ ananɨ nɨmeámɨ weapɨmɨ́árɨnɨ.’ uráná nánɨ xɨxenɨ nɨrɨnárɨro wenɨŋɨ́ nero ŋweaŋoɨ.” urɨ́agɨ
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
22 porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo íwɨ́ sɨkɨŋomɨ arɨ́á jɨyikɨ́ norɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á joxɨ repɨyɨ́ nɨnirɨ áwaŋɨ́ nɨrɨ́ɨ́pɨ nánɨ ámá womɨ aí ‘Nionɨ omɨ e urɨ́ɨnɨ.’ murɨpanɨ.” urowárɨŋɨnigɨnɨ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
23 Porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo xegɨ́ porisɨ́ ámɨná imónɨgɨ́áyɨ́ waúmɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí porisɨ́ éɨ́ tɨ́nɨ mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 200 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri osɨ́yo nɨŋweámáná mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 70 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri wákwɨrɨxá tɨ́nɨ mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 200 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri nemáná rɨxa árɨ́wɨyimɨ 9:00 p.m. imónáná aŋɨ́ yoɨ́ Sisariayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ upɨ́rɨ nánɨ awí eaárɨ́piyɨ.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
24 Osɨ́ wí enɨ Poro seáyɨ e éɨ́ nɨŋweámáná unɨ nánɨ nɨmeari omɨ éɨ́ numíga nuro pɨrimiá Piriso tɨ́ŋɨ́ e wárɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
25 payɨ́ re rɨnɨŋɨ́ wɨnánɨŋɨ́ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨnigɨnɨ,
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
26 “Nionɨ Kirodiasɨ Risiasonɨ payɨ́ rɨna pɨrimiá Pirisoxɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nearɨ wɨ́rénaparɨŋɨnɨ. Negɨ́ ámɨná seáyɨ e imónɨŋoxɨ nionɨ yayɨ́ bɨ osimɨnɨ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
27 Judayɨ́ ámá romɨ ɨ́á nɨxɨrɨro rɨxa nɨpɨkianɨro yarɨŋagɨ́a nionɨ arɨ́á ‘Romɨyɨ́ worɨnɨ.’ nɨwirɨ́ná gɨ́ sɨmɨŋɨ́ nínarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ mɨ́rɨ́ nurane omɨ éɨ́ umínɨŋwanigɨnɨ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
28 Nionɨ omɨ uxekwɨ́moarɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨmɨ nánɨ wigɨ́ Judayɨ́ mebáowa xwɨyɨ́á imɨxarɨgɨ́e nánɨ nɨmeámɨ nurɨ aiwɨ
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
29 omɨ xwɨyɨ́á nuxekwɨ́moróná none pɨkipaxɨ́ bɨ urɨro gwɨ́ yipaxɨ́ bɨ urɨro mɨyarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ xwɨyɨ́á wigɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ wiwanɨŋɨ́yɨ́ mɨxɨ́ rɨnarɨgɨ́ápɨ nánɨnɨ uxekwɨ́moarɨŋagɨ́a wɨnɨŋanigɨnɨ.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
30 Ámá wo nɨbɨrɨ áwaŋɨ́ re nɨráná, ‘Judayɨ́ Poromɨ pɨkianɨro nánɨ yumɨ́í mekaxɨ́ mearɨŋoɨ.’ nɨráná nionɨ sɨnɨ mé omɨ joxɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨwiowárénapɨrɨ ámá omɨ uxekwɨ́moarɨgɨ́áyo sekaxɨ́ re urɨ́anigɨnɨ, ‘Nuro pɨrimiáoyá sɨŋwɨ́ anɨŋe dánɨ uxekwɨ́móɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨ́anigɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á rɨxa apɨrɨnɨ.”
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
31 Porisowa wigɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo sekaxɨ́ urɨ́ɨ́pa axɨ́pɨ nero árɨ́wɨyimɨ Poromɨ nɨméra nuro aŋɨ́ yoɨ́ Adipatɨrisɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémoro
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
32 rɨxa wɨ́á ónáná porisɨ́ sɨkwɨ́ tɨ́nɨ warɨgɨ́áwa xe osɨ́yo nɨŋweámáná mɨxɨ́ yarɨgɨ́áwa Poromɨ ananɨ re dánɨ nɨméra oúpoyɨnɨrɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ wigɨ́ porisɨ́ aŋiwámɨ nánɨ úagɨ́a
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
33 awa nɨméra nuro rɨxa Sisariayo nɨrémoro pɨrimiáo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nuro payɨ́ mɨnɨ nɨwiro Poromɨ enɨ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nɨwárɨróná “Ayɨ́ rorɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
34 pɨrimiáo payɨ́na nurápɨrɨ rɨxa ɨ́á nɨrómáná “Ro ámá nionɨ umeŋweaŋáyo dáŋɨ́ worɨ́anɨ? Mɨ dáŋorɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ Poromɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Pɨropenɨsɨ́ gɨyo dáŋoxɨrɨnɨ?” urɨ́agɨ Poro “Sirisia pɨropenɨsɨ́yo dáŋonɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
35 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ananɨrɨnɨ. Ámá joxɨ rɨxekwɨ́moarɨgɨ́áyɨ́ rémónapáná dɨxɨ́ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á simɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ wamɨ sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Omɨ gapɨmanɨ́ aŋɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Xeroto mɨragiwámɨ nɨŋwɨrárɨro meŋweápoyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.