Apocalipse 18
Nukumanu NT (NUQ_WBT) vs ARA
1 I muri te hakkatu nei anau ku kite teeraa ensel e hamai i taha ma te vaelani. Te ensel raa e isi na mahi e llahi, tena na mahi aia raa e hakamaahina te maarama nei hakaatoa.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Te ensel raa e tattara iho hakamaroa ma, “Te hine raa ku seua ria! Babilon te matakaina e rahi raa ku seua ria! Te matakaina raa te saaita nei ku ttau ria na tipua ia ma na inaina na tipua sakkino; ia hoki na tiputipu sakkino ia ma na manu sakkino ku nnoho i roto te matakaina raa.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Maitaname na henua hakaatoa e unu te wain te hine raa, te wain hai mahi na tiputipu sakkino raa. Na tuku te maarama nei raa e ppena na tiputipu se ttonu ma te hine raa, tena na tama na stoa raa ku hai sileni roo e mee na tiputipu se ttonu te hine raa.”
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Tena anau ku rono hoki teeraa reo i te vaelani e tattara mai ma,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 — ausente —
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 — ausente —
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 — ausente —
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 — ausente —
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Na tuku i te maarama nei tera ni nnoho ma te hine se tonu raa no ppena na tiputipu sakkino raa e me ki ttani laatou alloha i te matakaina raa te saaita laatou e kkite te kohu te ahi e me ki ttuni te matakaina raa.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Na tuku raa e ttuu hakammao roo, e mee laatou se hihhai ki hukui atu i na hakalono llihu te hine raa. Na tuku raa e me ki tattara ma, “Teenei he mee sakkino roo! Se isi roo te tauareka! Babilon he matakaina e rahi, ia e hai mahi roo! Emeia i roto paa saaita koi akoe ku ttiri te haeo!”
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Na tama e suisui na mee i te maarama nei raa e me ki ttani hoki, maitaname ku se hai tama hoki e me ki suisui na hekau laatou raa;
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 ia ku se hai tama e suisui na gol, na siliva, na hatu e sui mmaha raa, na pure, na paamaro pupu raa, na paamaro e ttea pouri raa, na hekau kivakiva raa ia ma na laakau hakaatoa ku ssee nattaa raa ia ma alaa mee hoki tera e ppena i na laakau e mmau roo ia ma na katanatea ia ma na katana, na pahatu makkini;
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 ia hoki na sinamon, na spais, na insens, na myrrh, tena na frenkinsens; na wain ia ma na sunu, na haraoa, na hua na wit, na bulmakau ia ma na sipsip, na hos ia ma na karis, na tama ki hehekau ia ma na ora hoki na tama.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Tena na tama hai sileni raa ku meake te hine se tonu raa, “Na mee taualleka hakaatoa akoe e hihai ki ttino raa ku huro no llano, tena na sileni ia ma na mee hakamannako akoe raa ku seai, tena akoe se lavaa hoki te kite na mee raa hakaraoi!”
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Na tama na stoa e hai sileni roo i te matakaina raa e me ki ttuu hakammao roo, maitaname laatou e mattaku ma ka oti laatou ku hukui atu i na hakalono llihu te hine se tonu raa. Na tama raa e me ki ttani no ppari,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 tena ku tattara ma, “Teenei ku haeo roo hakaoti! Te matakaina e rahi nei ku haeo roo hakaoti! Aia ni mee raa e reureu na paamaro pupu, na paamaro e ttea pouri, na hekau e kivakiva, tena ki hakamaumau na gol, na paa hatu e sui mmaha ia ma na pure kivakiva i te tinotama aia!
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Tena paa saaita koi na mee taualleka raa ku seai i taha ma na rima aia!” Na ariki na vakatua raa ma na tama e kkake na vakatua raa, na tama e ttaka na vaka raa ia ma alaa tama hoki e me ki ttuu hakammao roo
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 no kapihi na varo laatou te saaita laatou e kkite te kohu te ahi e ttuni te hine se tonu raa ma, “Ni se isi teeraa matakaina hoki e rahi pera ma te matakaina nei!”
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Na tama raa e pallai na pohouru laatou raa ma na rehu, tena ki ppari no ttani tattara ma, “Teenei ku haeo hakaoti roo! Te matakaina e rahi nei ku haeo hakaoti roo! Teenei ko te matakaina tera na tama e isi na vakatua raa e oo mai no tootoo tammaki na sileni i na mee taualleka aia e isi raa. Emeia paa saaita koi na mee taualleka te matakaina raa ku llano hakaatoa!”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Na tama i te vaelani raa ku hihhia, maitaname te matakaina raa ku seua ria! Na tama TeAtua raa, na aposol ia ma na profet raa ki hihhia! Maitaname TeAtua ku kou ake te hine se tonu raa na hakalono llihu te hine raa ni kou atu i kootou raa!
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Tena he ensel e hai mahi roo e too te hatu e rahi roo no ppehi i roto te lottai, tena ki meake, “Babilon te matakaina e rahi raa e me ki lettua iho peenei, tena na tama se lavaa hoki te kkite te matakaina raa.
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Tena se hai tama hoki e lavaa te llono te ttani na haap ia ma na reo na tama, ia te tani te puronu ia ma te tani te puu e iri i roto te matakaina naa! Se hai tama e me ki hehekau i roto te matakaina naa hoki, tena se hai tama e me ki rono te tama e varu te kamatu.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Se isi hoki te ahi e me ki ura i roto te matakaina naa, ia se isi na tama e me ki avvana i roto te matakaina naa hoki. Na tama ni suisui na mee i roto akoe i mua raa e hakananniu i roto te maarama nei, tena e mee akoe ni hai laavaka no mariu ake na tama hakaatoa i roto te maarama nei raa ma na pakava akoe raa!”
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Babilon e too na hakalono llihu e mee na toto na profet ia ma na tama TeAtua raa e mmoe i roto te matakaina naa; hakamaoni, na toto na tama hakaatoa ni mmate i roto te maarama nei raa.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.