Tiago 3
num (NUM) vs NTLH
1 Si'aku kāinga, 'aua 'e kotou hoko ko te koto akonaki kotoa pē, ko te kotou 'ilo'i 'e 'o mātou 'ia te tautea 'oku lahi ake.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 He 'oku lahi 'ia te me'a 'oku tou tūkia ai kotoa pē. Kāpau 'e 'i ai he tangata 'oku kala tūkia 'i te leá, pea ko te tangata haohaoa ia, mo mafai ke 'ai piti ki te sinó kotoa.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Tangata heka hoosi mo te ngāue 'aki 'o te pití|alt="Horse and rider showing use of reins" src="LB00035b.tif" size="col" ref="3:3" Ko 'eni, kāpau 'e tou 'ai piti ki te ngutu 'o te fanga hoosí ke notou talangafua kiā tātou, uē, 'oku tou pule'i 'aki ia te notou sinó kotoa.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Vakai foki 'ia te 'ū vaká, neongo te notou fu'u lalahí, pea fakangaholo 'e te 'ū matangi mālohí, kā 'oku afe'i holo ia 'e te ki'i fohe'uli si'isi'i ki te me'a 'oku loto ki ai 'e te 'alikivaká.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Pehē foki, ko te 'aleló ko te kupu si'isi'i, kā 'oku lau me'a lalahi.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Vakai ki tono lahi 'o te fu'u vao 'akau 'oku tutu 'aki te ki'i afi si'isi'i! Pea ko te 'aleló ko he afi ia, ko he maama angahala; 'oku pehē 'ia te 'aleló ki te tou 'ū kupú, ko ia ia 'oku fakamele'i 'ia te sinó kotoa, 'o tutu 'ia te siakale 'o natulá, pea 'oku tutu ia mei heli.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 He ko te fanga monumanu kotoa pē, mo te fanga manupuná, mo te manu totoló mo te me'a taí, ne'e fakalalata pē 'i mu'a, 'io, pea 'oku kei fakalalata'i 'e te tangatá.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Kā ko te 'aleló kua he'iki ai malava ke fakalalata'i he tangata; ko te kovi 'oku ta'emapule'ina, ko te koto kona fakamate.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ko ia ia 'oku tou fakamālō 'aki ki te 'Alikí ko te Tamaí, pea ko ia ia 'oku tou tutuku'i 'aki te kakaí 'a ē ne'e ngaahi 'i te tatau 'o te 'Atuá.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 'Oku tō mai mei te ngutu pē taha, 'ia te fakamālō mo te tutuku'i. Si'aku kāinga, 'oku kala totonu ke pehē he me'a.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 He 'oku puna koā mei te matavai pē taha 'ia te vai malié mo te vai koná?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 'O lava koā, si'aku kāinga, ke fua 'ōlive te fikí, pe fua fiki te vainé? 'Āua, pehē 'oku kailoa he matavai 'e puna mei ai te vai kona mo he vai malie.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Ko ai ia koā 'iā kōtou 'oku poto mo 'ilome'á? 'Ē, ke 'ai 'e ia ke hā tana 'ū ngāué 'i te lelei tana tō'ongá, 'o fai 'aki te anga-vaivai 'o te potó.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Kae kāpau 'oku 'i te kotou lotó 'ia te meheka koná mo te siokitá, 'aua 'e kotou 'afungi ai, mo lohiaki'i 'ia te mo'oní.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 'Oku kala ko 'eni 'ia te poto 'oku 'alu ifo mei lungá, kā 'oku fakaemāmani pē, pea fakakakano pē, pea taka fakatēvolo.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 He ko ia 'oku 'i ai te meheká mo te siokitá, 'oku 'i ai te maveuveú mo te ngāue kovi kotoa pē.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Kā ko te poto 'oku mei lungá, 'uluakí 'oku ma'a, hoko ai mo tana melino mo tana anga-faka'atu'i, pea ongongafua ki te kolé, 'o mohu manava'ofa, pea fonu 'i te meesí mo te fua leleí, pea 'oku kala filifilimānako, 'oku kala mālualohi.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Pea ko 'eni, ko te fuá ko te mā'oni'oni, ko tono toó 'oku fai 'i te melino 'e nātou 'oku fakatupu melinó.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.