Romanos 4
num (NUM) vs NVI
1 Pea kāpau ko ia, pea ko te ā te tou lea 'iā 'Ēpalahame, ko te tou 'ulumatu'a fakasinó? Ko te ā he me'a kua lava'i 'e ia?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Seuke, kāpau ne'e fakatonuhia 'ia 'Ēpalahame mei tana ngāué, tā 'oku 'i ai hana me'a ke pōlepole 'i ai. Kae tala'i'eaí 'oku 'i ai hana me'a pehē ke fai ki te 'Atuá.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Kā ko te ā 'ia te lau 'a te Tohitapú? 'A 'eni, “Pea ne'e tui 'ia 'Ēpalahame ki te 'Atuá, pea ne'e lau ia ma'aná mā'oni'oni.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Pea ko 'eni, kāpau ko he taha 'oku ngāue, 'oku kala lau 'ia te totongi 'oku ma'ú ko te me'a'ofa, kā ko te ma'ua.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kā ko ia ko 'ē 'oku kailoa ngāue, kā 'oku tui falala kiā Ia 'oku fakatonuhia'i 'ia te faka'atuamaté, 'oku lau 'ia te tui 'a'aná ma'aná mā'oni'oni.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Hangē foki ko te fakamatala 'e Tēvita ki te manū'ia te tangata 'oku lau mā'oni'oni ki ai 'e te 'Atuá, 'o ta'ekau ai ha'aná ngāue, 'i tana pehē,
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 “Manū'ia ā ka ko te kakai kua fakamolemole'i te notou 'ū talangata'á,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Manū'ia ā kā ko te tangata 'a ia 'e kailoa si'i lau kiā ia 'e te 'Alikí he hia.”
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Pea ko 'eni, 'oku lau 'ia te tāpuaki nei ki te kamú pē, pē ki te ta'ekamú foki? Hē 'oku tou pehē, ko 'Ēpalahame ia ne'e lau tana tuí ma'aná mā'oni'oni.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Pea ne'e fefe'aki ai tono lau kiā iá? 'I tana kamú, pē 'i tana ta'ekamú? Ne'e kailoa 'i tana kamú, kā 'i tana ta'ekamú.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Pea ne'e ma'u 'e ia 'ia te faka'ilonga ko te kamú mo'o sila'i 'o te mā'oni'oni mei te tui, 'ā ē ne'e ma'u 'e ia lolotonga tana ta'ekamú, kote'uhí ke hoko ko te tamai 'o nātou kotoa pē 'oku tui ta'ekamú, ke lau mā'oni'oni kiā nātou.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Pea ko te tamai foki ia 'o te kamú, kiā nātou 'oku kailoa 'o te kamú pē, kā 'oku notou mulimuli foki 'i te tui 'a te tou tamai ko 'Ēpalahamé, lolotonga tana ta'ekamú.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 He tala'i'eaí ne'e fou fakalao mai 'ia te tala'ofá kiā 'Ēpalahame pe ko tono hakó, 'i te pehē ko te 'ea ia 'e 'o'ona 'ia māmani; kā ne'e fou mai 'i te mā'oni'oni mei te tuí.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 He kāpau 'oku 'ea 'ia te kakai 'oku tu'unga ki te Laó, tā 'oku ta'e'aonga 'ia te tuí, pea ka'anga 'ia te tala'ofá;
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 he ko te me'a 'oku fakatupu 'e te Laó ko te houhau. Kae kā kala leva he lao, pea 'oku kala foki he talangata'a.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Ko tono 'uhinga 'eni 'o tana tu'unga ki te tuí, kote'uhí ke fou mai ko te me'a'ofa; kote'uhí ke pau 'ia te tala'ofá ki te hako kotoa pē, 'o kala ki te hako pē 'oku tu'unga ki te Laó, kā ki te hako foki 'oku tu'unga ki te tui faka-'Ēpalahamé; 'ia 'Ēpalahame 'a ē ko te tamai 'a tātoú kotoa pē;
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 ('o hangē ko ia kua tohí, “Kua U tu'utu'uni'i 'ou ko te tamai 'o he 'ū pule'anga lahi,”) 'i te 'ao 'o te 'Atua ne'e tui ia ki aí, 'i Tana 'Afió 'oku fakama'uli ake 'ia te pekiá, mo lau 'ia te 'ū me'a 'oku kala 'i aí, 'o hangē pē 'oku notou 'i aí.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Ne'e tui 'ia 'Ēpalahame, 'o piki ki tana 'amanakí, neongo kua kailoa 'ia te 'amanaki'angá; kote'uhí ke hoko 'ia ia ko te tupu'anga 'o he 'ū pule'anga lahi, 'o hangē ko te me'a ne'e folafola 'aki mai, “'E pehē tou hakó.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Ko 'Ēpalahame mo Sela|alt="Abraham & Sarah with Isaac" src="CO00643b.tif" size="col" ref="4:18-19" Pea ne'e kala vaivai tana tuí, pe tokanga ki tono sino 'o'oná, tana maté, hē kua ofi ia ki te teau ta'u, kae'uma'ā 'ia te pa'a 'ia Selá.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Pea ne'e kailoa tāla'a ia ki te tala'ofa 'a te 'Atuá 'i ha'aná ta'etui; kā ne hoko 'o kaukaua tana tuí, mo fakahīkihiki'i 'e ia 'ia te 'Atuá;
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 mo mātu'aki falala, ko te me'a kua tala'ofa 'e Ia ki aí 'oku malava foki 'e Ia ke fai.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ko tono 'uhinga ia foki ne'e lau ia ma'aná mā'oni'oni.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Kae tala'i'eaí ne'e tu'u 'i te Tohí 'o pehē, “Ne'e lau ma'ana,” kote'uhí ko ia pē;
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 kā kote'uhí ko tātou foki. 'Io, 'e lau ma'a tātou 'oku tou tui kiā Ia ne'e fokotu'u 'ia te tou 'Alikí ko Sīsū mei te pekiá —
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 'i Tana 'Afió ne'e tukuange ke pekia kote'uhí ko te tou 'ū faihalá, pea fokotu'u kote'uhí ko te tou fakatonuhiá.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.