Romanos 11
num (NUM) vs ARC
1 He 'okou pehē: kua si'aki koā 'e te 'Atuá Tono kakaí? Kailoa 'aupito! He ko aú foki ko te tangata 'Isileli, ko te hako 'o 'Ēpalahame, ko he ha'a Penisimani.
1 Digo, pois: porventura, rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum! Porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Kua kailoa si'aki 'e te 'Atuá Tono kakaí, 'ia te kakai ne Ina toka mea'í. Tā 'oku kailoa kotou 'ilo'i 'apē te lau 'a te Tohitapú 'i te vahe 'oku kau kiā 'Ilaisiaá? Tana hū ki te 'Atuá 'i tana talatalaaki'i 'ia ha'a 'Isilelí, 'o pehē,
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 “'Aliki, kua notou tāmate'i Tau kau palōfitá; kua notou holoki Tau 'ū 'ōlitá; pea ko au toko taha pē 'eni 'oku toé, pea 'oku notou kumi 'oku foki ke tāmate'i.”
3 Senhor, mataram os teus profetas e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?
4 Kā ko te ā te Folafola 'a te 'Atuá ne'e fai kiā iá? “Kua U fakatoe Ma'aku he kau tangata 'e toko fitu afe, 'a ia kua he'iki ai notou mama'i tū'ulutui kiā Peali.”
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Ko ia ai, 'oku pehē foki mo te taimi ko 'ení, 'oku 'i ai he toenga kua fakatoe, 'a ia kua fili 'i te 'ofa 'ata'atā pē.
5 Assim, pois, também agora neste tempo ficou um resto, segundo a eleição da graça.
6 Pea kāpau 'oku fai 'ofa pē, pea tā 'oku kala kei tafito ki te ngāue; he kāpau ne'e pehē, pea tā ko te 'ofa ko iá 'oku kala kei ko te 'ofa ia.
6 Mas, se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Pea ā leva? 'Ē, ko te me'a ne'e kumi ki ai 'e ha'a 'Isilelí ne'e kala notou ma'u ia; kā kua ma'u ia 'e te kakai kua filí, kā ko tono toé kua notou fakafefeka.
7 Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.
8 'O tatau tofu pē mo ia kua tohí,
8 Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono: olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.
9 'Oku lea mai foki 'ia Tēvita, 'o pehē,
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, por sua retribuição;
10 Tuku ke fakapō'uli te notou matá,
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e encurvem-se-lhes continuamente as costas.
11 Ko ia 'okou pehē: ne'e notou tūkiá kote'uhí ke notou tō 'aupito? Kailoa 'aupito! Kā ko te me'a 'i te notou fai angahalá kua hoko ai 'ia te fakama'ulí ki te Senitailé, kote'uhí ke fua'a 'e te ha'a 'Isilelí 'iā nātou.
11 Digo, pois: porventura, tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua queda, veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Pea ko 'eni, kāpau ko te notou hingá ko te fakakoloa'i ia 'o māmani, pea ko te notou fakamasivá ko te fakakoloa'i ia 'o te Senitailé, huanoa he me'a 'e ma'u mei te notou toe tafoki kotoa pē ki te 'Atuá!
12 E, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição, a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Kā ko taku leá ma'a kōtou 'ia te Senitailé. Pea ko ia, 'i taku nofo ko te 'apōsetolo 'o te Senitailé, 'okou fakahīkihiki'i toku lakangá.
13 Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, glorificarei o meu ministério;
14 Hei'ilo 'e au fakatupu he fua'a 'i toku kakanó, 'o fakama'uli ai he notou 'ihi.
14 para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.
15 He kāpau ne'e hoko te notou si'akí ko te fakalelei'anga ia 'o māmaní, pea ko te ā tū he me'a 'e hoa mo te notou toe ma'u maí kā ko te ma'uli tofu pē mei te maté?
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 He kāpau ne'e tapu ki te 'Alikí 'ia te polopolo 'o te takaonga maá, 'oku tapu foki mo te takaongá kakato; pea kāpau 'oku tapu ki te 'Alikí 'ia te tafitó, 'oku tapu foki mo te 'ū va'á.
16 E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Kā neongo ne tu'usi he va'a 'ihi, pea 'aumai 'ou ko te 'ōlive vaó, 'o hunuki ki te 'ū va'á, 'o ke 'inasi fakataha foki mo nātou 'i te tafitó, 'ā ē 'oku mei ai 'ia te mā'u'uli 'o te 'ōlivé —
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 'io, neongo iá kae'aua na'a pōlepole 'ia koe ki te 'ū va'a nā; pea neongo tau pōlepolé, kae tala'i'eaí 'oku ma'uli 'ia te tafitó 'iā koe, kā ko koe 'oku ma'uli 'i te tafitó.
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Pea 'e ke pehē nai, “Ka ne'e tu'usi 'ia te 'ū va'á, kote'uhí ke hunuki 'oku.”
19 Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Ko te mo'oni ia; ne'e tu'usi 'ia nātoú 'i te notou ta'etuí, pea 'oku tu'u 'ia koé ko tau tuí. 'Ē, 'aua na'a ke anga-hiki ai, kā ke manavasi'i.
20 Está bem! Pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé; então, não te ensoberbeças, mas teme.
21 He kāpau ne'e kailoa mamae'i 'e te 'Atuá 'ia te 'ū va'a totonú, tala'i'eaí 'e mamae Ia kiā koe.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que te não poupe a ti também.
22 Vakai ange ā ki te anga-lelei mo te fai tautea 'a te 'Atuá: ko te fai tautea kiā nātou ne'e hingá, kā ko te anga-lelei kiā koe, 'o kāpau 'e ke nofo ma'u 'i Tana anga-leleí; he kāpau 'e kailoa, 'e tu'usi 'ia koe foki.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a benignidade de Deus, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira, também tu serás cortado.
23 'Io, pea ko nātou foki, kāpau 'e kala notou nofo ma'u 'i te notou ta'etuí, 'e hunuki 'ia nātou, hē 'oku mafai 'e te 'Atuá he notou toe hunuki.
23 E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.
24 Seuke, kāpau ne'e tu'usi 'ou mei te 'ōlive 'ā ē ko tono angá ko te tupu vao pē, pea 'aumai 'o hunuki ki he 'ōlive tō, 'ā ē ne'e kailoa ko tou angá ke tu'u 'i ai, huanoa hana lava ke hunuki 'ia te fa'ahinga ko 'eé ki te notou sino'i 'ōlive 'o nātoú, he ko te notou anga-totonu.
24 Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Hē 'oku kala u loto, kāinga, ke kotou ta'e'ilo ki te misiteli ko 'ení, kote'uhí ke 'aua na'a kotou pōlepole 'o hulu atu. Kua tō ki te ha'a 'Isileli 'ihi 'ia te fakafefeká; pea 'e pehē pē kae'aua ke hū mai tono kātoa 'o te Senitailé.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.
26 Pea 'e toki fakama'uli 'ia 'Isileli kotoa pē, 'o hangē ko te me'a kua tohí,
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Pea ko Taku fuakava ia mo nātoú,
27 E este será o meu concerto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 'Oku mo'oni 'ia te sio fakakōsipelí, kua Ina fili 'aki 'ia nātou kote'uhiā ko kōtou; kā 'i te sio faka-tu'utu'uni-filí, kua 'ofaina 'ia nātou kote'uhí ko te notou kau mātu'á.
28 Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 He ko te 'ū me'a'ofa 'a te 'Atuá, mo Tana tu'utu'uni filí, 'oku kailoa liliu ia.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.
30 Hē 'oku hangē ne'e kotou talangata'a 'i mu'a ki te 'Atuá, kā kua kotou ma'u meesi 'eni 'i te talangata'a 'a nātoú,
30 Porque assim como vós também, antigamente, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 pehē foki, kua talangata'a 'eni 'ia te fa'ahinga ko 'eé, kote'uhiā ke notou ma'u meesi, ko te me'a 'i te kotou ma'u meesí.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 Hē kua loki 'e te 'Atuá 'ia te kakai kotoa pē ki te talangata'á, kote'uhiā ke fai meesi 'e Ia ki te kakai kotoa pē.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.
33 Vakai angé! Tono kilukilua 'ia te koloa mo te poto mo te 'ilome'a 'a te 'Atuá!
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 He kua 'i ai he taha kua lave'i 'ia te finangalo 'o te 'Alikí,
34 Porque quem compreendeu o intento do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Ko ai he taha ne ina 'avange ki mu'a he me'a kiā Ia, kae toe totongi?
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Seuke, 'oku tafito ki Tana 'Afió, pea fou 'i Tana 'Afió, pea iku ki Tana 'Afió 'ia te me'a fuli pē. Kē 'o Tana 'Afió 'ia te kolōliá 'o lauikuonga! 'Ēmeni.
36 Porque dele, e por ele, e para ele são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.