Mateus 20

num (NUM) vs BKJ

Sair da comparação
1 “He ko te Pule'anga 'o Hēvaní 'oku tatau mo te tangata'aliki, ne'e 'alu atu hengihengi ke unga he 'ihi ke ngāue 'i tana ngoue vainé.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Pea ne'e alea ia mo te kau ngāué, ko te fe'i tēnali ki te 'aho, 'o fekau atu 'ia nātou ki tana ngoue vainé.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Pea 'alu atu ia 'i te hiva pongipongí, 'o 'ilo'i he 'ihi 'oku notou tutu'u noa pē 'i te mala'e fakataú,
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 pea iange ia kiā nātou, ‘'Alu mo kōtou ki te ngoue vainé, pea 'e au 'avatu kiā kōtou tono taaú.’ Pea notou 'alu.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Pea toe 'alu atu ia, 'o fe'unga mo te ho'atā mālié, pea mo te tolu afiafí, 'o fai pehē foki.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Pea fe'unga mo te nima afiafí ne'e 'alu atu ia, pea tā ne'e 'i ai mo te 'ihi 'oku notou tutu'u pē; pea iange ia kiā nātou, ‘Ko te ā 'oku kotou tutu'u noa ai pē heni 'i te 'aho nei kakato?’
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Pea notou iange kiā ia, ‘Kote'uhí ko te kailoa he taha 'e fia unga 'ia mātoú.’ Pea lea ange ia, ‘Kotou ō mo kōtou foki ki te ngoue vainé.’
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 Pea 'i tana afiafí leva, ne'e lea te 'aliki 'o te ngoue vainé ki tana taki ngāué, ‘Ui te kau ngāué, 'o tufa te notou totongí, 'o kamata mei te mulimuli maí 'o fai atu ki te mu'amu'a maí.’
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 Pea ha'u 'ia nātou ne'e unga fe'unga mo te nima afiafí, 'o notou taki taha ma'u te fe'i tēnali.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Pea 'i te ha'u 'ia nātou ne'e fu'aki ungá, 'o notou 'amanaki 'e lahi ange ta'a nātoú me'a; kā ko nātou foki ne'e notou ma'u taki taha te fe'i tēnali.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Pea 'i te notou to'o iá, ne'e notou lāunga ki te tangata'alikí
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 'o notou pehē ange, ‘'Ē, ko te kau siana ne'e mulimuli maí ko te fe'i houa pē taha ne'e notou ngāue'í, pea ko 'eni kua ke fakatatau 'ia nātou kiā mātou, 'a ē kua motou fua tono mamafa 'o te ngāué, pea fetakai mo te pupuha 'o te 'ahó!’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 Ka ne'e tali pē ia, 'o iange ki te notou toko taha, ‘Siana, he 'okou kākaa'i 'ou? Ne'e kailoa koā tā alea ke fe'i tēnali 'e taha?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 To'o pē tau me'á 'o 'alu. Ko te 'avange ki te mulimuli maí 'o tatau mo koé ko te me'a fa'italiha pē ia 'a'aku.
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Na'a kua kailoa koā ngafua taku fa'italiha ki ta'akú me'a? Pe na'a kua meheka 'ia koé kote'uhí ko taku 'ofá?’
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Pehē foki, ko te mulimulí 'e notou mu'amu'a, pea ko te mu'amu'á 'e notou mulimuli.”
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Pea 'i te 'alu ake 'ia Sīsū ki Selusalemá, ne Ina 'ave 'ia te kau hongofulu mā uá 'o fakaenātou pē; pea 'i te notou 'i te alá ne'e iange Ia,
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 “Ko 'eni 'oku tou ō ki Selusalema, pea 'e tukuange 'ia te Fanautama te Tangatá ki te kau taula'aliki lahí mo te kau sikalaipé. Pea 'e notou fakamāu'i 'Ona ke mate;
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 pea 'e notou 'avatu Ia ki te kau Senitailé ke manuki'i, mo haha, mo kalusefai; pea 'e toetu'u Ia 'i tono 'aho tolú.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Pea ha'u kiā Ia 'ia te fa'ē 'a te ongo foha 'o Sēpetí, mo tana ongo tamá, 'o tū'ulutui, 'o fai tana kole kiā Ia.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Pea iange Ia ki te fafiné, “Ko te ā to'oú loto?”
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ka ne'e tali ange 'e Sīsū, 'o pehē, “'Oku kala kulā 'ilo'i 'ia te me'a 'oku kulā kole ki aí. He 'e kulā lava koā ke inu 'i te ipu 'Okou teu inu aí?”
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Pea lea Ia kiā nāua, “'E kulā inu pē 'i te ipu 'Okou inu aí; kā ko te nofo ki Toku to'omata'ú mo Toku to'ohemá, 'oku kailoa 'A'aku ke 'avatu ia, kā kiā nātou pē kua teuteu ia ki ai 'e Taku Tamaí.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Pea 'i te fanongo ki ai te toko hongofulú, ne'e notou 'ita 'i te ongo tautēhiná.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Kae ui ange nātou 'e Sīsū, 'o iange, “'Oku kotou 'ilo'i pē, ko te 'ū 'aliki 'o te Senitailé 'oku notou fa'a pule ki te kakaí, pea ko te notou kau mā'olungá 'oku notou holi ke angi'i holo 'ia te kakaí.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Kā 'e kailoa pehē 'ia kōtou ia; kā ko ia 'oku holi ke hoko ko te lahi 'iā kōtoú, 'e nofo ia ko te kotou sevāniti,
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 pea ko ia 'oku holi ke hoko ko te kotou tu'ukimu'á, 'e nofo ia ko te kotou tamaio'aliki;
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 'o hangē foki ko te Fanautama te Tangatá ne'e kailoa ha'ú Iá ke ma'u sevāniti, kā ke sevāniti pē 'e Ia, pea ke tuku Tana ma'ulí ke huhu'i 'aki he tokolahi, 'i Tana fetongi 'ia nātou.”
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Pea 'i te notou ō atu mei Selikoó, ne'e mulimuli kiā Ia he fu'u kakai tokolahi.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Pea tā ko te ongo kui 'oku nā nonofo 'i te va'ealá; pea 'i te nā fanongo 'oku me'a ange 'ia Sīsuú, ne'e nā kalanga 'o pehē, “'Aliki ē, Hako 'o Tēvitá, 'alo'ofa mai!”
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Ka ne'e lolomi nāua 'e te kakaí ke nā fakalongolongo: kae toe 'āsili ange ai te nā kalangá, “'Aliki ē, Hako 'o Tēvitá, 'alo'ofa mai!”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Pea tu'u 'ia Sīsū, 'o 'eke ange kiā nāua, “Ko te ā te me'a 'oku kulā holi ke Au fai ma'a kōluá?”
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Pea nā iange, “'Aliki ē, faka'ā mu'a te mā poko'i matá!”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Pea ne'e langa te fatu 'o Sīsuú 'i te 'ofa, 'o Ina ala ki te nā 'ū fe'i matá. Pea nā 'a'ala leva, 'o mulimuli kiā Ia.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.