Marcos 7

num (NUM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Matu'a fanofano pea toki kai…|alt="Pharisees Ceremonial Washing" src="LB00280b.tif" size="col" ref="7:3" Pea fakataha kiā Ia 'ia te kau Fālesí, mo he 'ihi 'o te kau sikalaipé, kua notou ōmai mei Selusalema,
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 pea 'i te notou vakai he 'ihi 'o Tana kau akó 'oku notou kai mā mo te nima 'uli, ko tono 'uhingá, ko te kailoa matu'a fanofanó, ne'e notou hanu.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 He ko te kau Fālesí mo te kau Siú kotoa pē 'e kala notou kai, kae'aua ke notou fu'aki fanofano, ko te notou tauhi ki te lau 'a te mātu'á.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Pea kā notou foki mei te mala'e fakataú, 'oku kailoa notou kai, kae'aua ke notou fu'aki kaukau. Pea lahi mo te 'ū me'a kehekehe kua notou puke 'o tauhi; hangē ko te fufulu 'o te 'ū ipu, mo te 'ū kulo, mo te 'ū ipu kapa, mo te 'ū nofo'a.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Pea fehu'i kiā ia 'e te kau Fālesí mo te kau sikalaipé, “Ko te ā 'oku kailoa fai tatau ai Ta'aú kau ako pea mo te lau 'a te mātu'á, kae notou kai pē mo te nima 'ulí?”
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Pea tali ange Ia, “Ne'ine'i palōfisai 'e 'Aisea kiā kōtou mālualohi! 'O hangē ko ia kua tohí,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ko te kulanoa pē te notou lotu maí,
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Kua kotou tuku pē te tu'utu'uni 'a te 'Atuá 'o kotou puke ki te talatupu'a 'a te tangatá.”
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Pea toe hoko atu Ia, 'o pehē, “Mālō mu'a te kotou ta'etoka'i 'ia te tu'utu'uni 'a te 'Atuá, kae kotou mamafa ki te lau fakaeono'aho 'a kōtoú!
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 He ne'e pehē 'e Mōsese ia, ‘Faka'apa'apa ki tau tamaí mo tau fa'eé;’ mo pehē, ‘Ko ia 'e lea kovi ki tana tamaí, pe ko tana fa'eé, 'e mate tāmate'i.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Kā 'oku kotou pehē 'e kōtou ia, ‘Kāpau 'e lea ange he tangata ki tana tamaí, pe ko tana fa'eé, 'o pehē, “'Ē, ko te me'a ne au mei 'aonga 'aki kiā koé kua kōpano ia” ’, (ko tono 'uhingá, kua fakatāpui ki te ngāue 'a te 'Alikí,)
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 kua kala kotou kei tuku ke fai 'e ia he me'a ma'a tana tamaí, pe ko tana fa'eé!
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Kua kotou fakata'e'aonga'i 'ia te Folafola 'a te 'Atuá 'aki te kotou lau fakaeono'ahó, 'ā ē kua kotou 'avatu ki te kakaí. Pea kua lahi pē mo te 'ū me'a pehē kua kotou fai 'o tatau mo ia.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Pea toe ui mai Ia 'ia te kakaí kotoa pē, 'o pehē kiā nātou, “Kotou fanongo mai kotoa pē, kae kotou 'ilo'i.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 'Oku kailoa 'uli he tangata ia mei te me'a 'oku hū kiā ia mei tu'á; kā ko te 'ū me'a 'oku hū mai mei te tangatá, ko 'eni ia 'oku 'uli ai 'ia te tangatá.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 [Ko ia 'oku ma'u talinga ke fanongo 'akí, ke ongo'i ia.”]
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Pea kua notou hū ki fale 'o mavahe mei te kakaí, pea 'eke kiā Ia 'e Tana kau akó 'o kau ki te talanoa fakatātā nei.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Pea lea Ia kiā nātou, 'o pehē, “'Oku ta'e'ilo pehē mo kōtou foki? 'Oku kala koā mahino kiā kōtou, 'oku kailoa fa'a 'uli te tangatá 'i te 'ū me'a 'oku hū kiā ia mei tu'á?
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Kote'uhí 'oku kailoa 'alu ia ki tono lotó kā ki tono keté, pea 'oku mole atu ki tua'ā.” (Ko Tana lea peheé ne'e fakangafua ai Ia 'ia te 'ū me'akai kotoa pē.)
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Pea fai atu Ia, “Ko ia 'oku hū mai mei te tangatá, ko 'eni ia 'oku 'uli ai 'ia te tangatá.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 He 'oku hū ki tu'a mei te loto 'o te tangatá 'ia te 'ū fakakaukau kovi, 'ia te fe'auaki, 'ia te tono 'unoho, 'ia te fakapō,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 'ia te kaiha'a, 'ia te mānumanu, 'ia te anga-fakalialia, 'ia te kākā, 'ia te pau'u, 'ia te meheka, 'ia te lau kovi ki te 'Atuá, 'ia te 'afungi, 'ia te fai fakavalevale.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Ko te 'ū kovi 'eni kotoa pē 'oku ha'u mei loto, pea 'uli ai 'ia te tangatá.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Pea tu'u ake Ia 'o 'alu mei ai ki te tafafanua 'o Taia mo Saitoní, 'o hū ai ki fale, pea loto Ia ke 'aua na'a 'ilo ki ai he taha, kā ne kailoa lava Ia ke puli.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 He ne'e 'ilo ki ai he fafine, 'a ia ne'e ma'ua tana ta'ahiné he fa'ahikehe; pea ha'u ia 'o hinga atu ki Tono va'é.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Ko te fafine Kalisi 'eni, mei Sailo-Finisia. Pea kole ange 'e ia kiā Sīsū ke kapusi te tēvoló mei tana ta'ahiné.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ka ne'e iange 'e Sīsū ki ai, “'Aua ke mākona 'ia te fānaú; he 'oku kailoa totonu ke to'o te mā 'a te fānaú 'o sī ki te fanga kulií.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Pea tali 'e te fafiné 'o iange, “'Io, 'Aliki; kā 'oku kai foki 'ia te fanga kulií 'i te lalo tēpilé, mei te 'ū momo'i me'akai 'a te fānaú.”
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Pea iange 'e Sīsū ki ai, “Kote'uhí ko tau lea ko iá, ke ke 'alu ā; kua mahu'i te tēvoló mei tau ta'ahiné.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Pea foki atu te fafiné ki tono 'apí, 'o 'ilo'i tana ki'i ta'ahiné 'oku takoto 'i te moe'angá, pea kua mahu'i atu te tēvoló meiā ia.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Pea toe hiki 'ia Sīsū mei te tafafanua 'o Taia mo Saitoní, 'o fou atu 'i Tikapolusi, 'o a'u ki te Tai 'o Kālelí.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Pea notou 'aumai kiā Ia he tangata ne'e tuli mo le'ovale; pea notou kole kiā Ia ke hilifaki Tono nimá ki ai.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Pea taki'i 'ona 'e Sīsū mei te kakaí 'o fakaenāua pē, pea ne'e 'ai Ia Tono tuhú ki te ongo talinga 'o te tangatá, mo 'a'anu Ia 'o 'ai ki tono 'aleló.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Pea hanga ake Ia ki te langí, 'o māpuhoi, mo pehē ki te tangatá, “'Efata,” 'a ia ko tono 'uhingá, “Ke ava mai!”
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Pea ne'e ava leva tono talingá, pea mavete te no'o 'o tono 'aleló, 'o lea totonu.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Pea na'ina'i Ia kiā nātou ke 'aua na'a notou 'ai ke 'ilo'i he taha. Kā ko te lahi ange Tana na'ina'i kiā nātoú, ne'e 'āsili ange ai te notou ongoongoa Iá.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Pea ne'e notou ofo lahi 'aupito, 'o notou pehē, “Tono kailoa koā tu'utai Ta'aná ngāue kotoa pē! Kua ngaahi 'e Ia 'ia te tulí ke ongo, mo te noá ke lea!”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.