Marcos 5

num (NUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pea notou a'u ki te kauvai 'e taha 'o te taí, ki te fanua 'o te kakai Kēlasá.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Pea 'i Tana hifo mei te vaká, ne'e fakafetaulaki mai kiā Ia mei te 'ū fa'itoká he tangata kua 'iā ia he fa'ahikehe.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Pea ne'e nofo pē ia 'i te 'ū fa'itoká; pea ne'e kala lava he taha tono ha'i, neongo ko te fai 'aki he seini.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 He kua tu'a lahi te kii'i tono va'é, mo tono ha'i seini, pea ne ina motuhi 'ia te 'ū seiní mo laiki te 'ū ukameá; pea ne'e kailoa mafai he taha ke lava'i 'ona.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Pea ne'e 'i te 'ū fa'itoká ia mo te 'ū ma'ungá ma'u ai pē, 'i te pō mo te 'aho, 'o kaikaila, mo tafatafa'i 'aki 'ona 'ia te 'ū fe'i maka.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Pea 'i tana mamata mei te mama'ó kiā Sīsuú, ne'e lele atu ia, 'o tū'ulutui kiā Ia,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 mo tangi le'o lahi, 'o pehē, “Ko Tou ā 'ia au, 'e Sīsū, ko te 'Alo 'o te 'Atua Taupotú? 'Okou hū tōtōaki kiā Koe 'i te 'Atuá, ke 'aua mu'a na'a Ke fakamamahi'i 'oku!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 He kua kamata pehē 'e Sīsū ki ai, “'Ia te fa'ahikehe nā, mahu'i mai mei te tangatá!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Pea fehu'i kiā ia 'e Sīsū, “Ko ai tou hingoá?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Pea kole fakamātoato ia kiā Sīsū, ke 'aua ne Ina fekau ke notou 'alu mei te fanuá.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Pea ne'e 'i ai he fu'u fanga puaka 'i te feitu'u ko iá ne'e notou huhua 'i te 'āfaki 'o te ma'ungá.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Pea notou kole kiā Ia, 'o pehē, “Fekau mu'a 'ia mātou ke motou uulu ki te fanga puaká.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Pea tukuange leva nātou 'e Sīsū, pea ō atu te kau fa'ahikehé, 'o uulu ki te fanga puaká; pea 'oho 'ia te fanga monumanú 'i te taifoifo ki taí, (ne'e notou fe'unga nai mo te toko ua afe) 'o notou malemo 'i te taí.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Pea feholaki 'ia te kakai ne'e tauhi 'ia te fanga puaká, 'o notou ō 'o talanoa'i 'ia te me'á ki te koló mo te tuku'utá. Pea ne'e ō atu te kakaí ke vakai 'ia te me'a kua hokó.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Pea notou a'u mai kiā Sīsū, 'o mamata ki te tangata ne 'ulusino ai 'ia te 'ū fa'ahikehé, kua ta'utu, pea kua kofu mo 'atamai lelei, pea ne'e notou 'ilifia.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Pea ne'e tala kiā natou 'e te kakai ne'e mamata ki aí, 'ia te me'a ne'e hoko ki te tangata ne 'ulusino ai 'ia te 'ū fa'ahikehé, pea mo te me'a ne'e kau ki te fanga puaká.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Pea notou kole leva kiā Sīsū ke 'alu mei te notou feitu'ú.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Pea 'i Tana heka ki te vaká, ne'e kole kiā Ia 'e te tangata ne 'ulusino ai 'ia te 'ū fa'ahikehé ke nā ō mo Ia.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ka ne'e kala loto 'e Sīsū ia ki ai, kae pehē ange Ia, “'Alu koe ia ki tou 'apí mo tou kakaí, pea ongoongoa kiā nātou 'ia te fu'u me'a kua fai 'e te 'Alikí ma'au, mo Tana 'ofa'i 'oú.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Pea 'alu te tangatá, 'o kamata ongoongoa 'i Tikapolusi 'ia te fu'u me'a kotoa pē kua fai 'e Sīsū ma'aná. Pea ne'e ofo ai 'ia te kakaí fuli pē.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Pea kua foki 'ia Sīsū 'i te vaká ki te kauvai 'e tahá, pea fakataha kiā Ia he fu'u kakai tokolahi, pea ne'e 'i te matātaí Ia.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Pea ha'u he toko taha 'i te kau pule 'o te falelotú, ko tono hingoá ko Sailosi. Pea 'i tana vakai kiā Sīsuú ne'e hinga atu ia ki Tono va'é,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 'o kole fakamātoato kiā Ia, 'o pehē, “Ko si'aku ki'i 'ofafiné 'oku tau'aki; me'a mai mu'a 'o 'ai Tou nimá kiā ia, kote'uhí ke hao ai 'o ma'uli!”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Pea 'alu 'ia Sīsū mo te tangatá; pea mulimuli ki ai he fu'u kakai tokolahi, 'o notou feta'ota'omi mai kiā Ia.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Pea ne'e 'i ai he fafine 'e taha, ne'e 'au toto 'i te ta'u 'e hongofulu mā ua,
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 pea kua lahi te faito'o fakamamahi kua fai kiā ia 'e te kau faito'o tokolahi, pea kua 'osi atu si'ana koloá kotoa pē, kae kailoa 'aupito ha'aná 'aonga, ka ne'e faka'a'au ia ke toe kovi ange.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Pea kua fanongo ia ki te talanoa 'o Sīsuú, pea ha'u ia mo te kakaí mei Tono tu'á, 'o ala ki Tono kofú.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ko te fafine ne mulimuli kiā Sīsū ke ala ki Tono kofú|alt="Woman following Jesus to touch his clothes" src="LB00310b.tif" size="col" ref="5:28" He ne'e pehē ia, “Kāpau 'e au ala kiā Ia, neongo ko Tono kofú pē, 'e fakama'uli 'oku.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Pea matu'u leva tana 'aú, pea ongo'i ia 'i tono sinó kua ma'uli mei tono mamahi'angá.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ka ne'e 'ilo'i leva 'e Sīsū 'i Tono finangaló, kua 'alu atu meiā Ia he mālohi, pea tafoki Ia ki te kakaí 'o 'eke, “Ko ai ne'e ala mai ki Toku kofú?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Pea iange Tana kau akó kiā Ia, “Ko Tau lau koā, ‘Ko ai kua ala mai kiā Au?’ Kae vakai angé, ko te kakaí ē 'oku notou feta'omi mai kiā Koe!”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ka ne'e sio holo pē 'ia Sīsū ke 'ilo'i pe ko ai ne'e fai 'ia te me'a ko iá.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Pea ko te fafiné, 'i tana vakai ki te me'a kua hoko kiā iá, pea ha'u ia 'oku 'ilifia mo tetetete, 'o hinga atu 'i Tono 'aó 'o vete kiā ia 'ia te me'a kotoa pē kua hoko kiā iá.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Pea toki iange 'e Sīsū kiā ia, “Nga'ata, kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí; 'alu fiamālie pe ā koe, pea ke ma'uli mei tou mamahi'angá.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Kae lolotonga Tana kei leá, mo te ōmai he 'ihi mei te fale 'o te pule 'o te falelotú, 'o notou pehē, “Kua pekia tou 'ofafiné, 'aua na'a ke toe fakahoha'asi te Tangata'alikí.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki te me'a ne'e laú, ne'e pehē ange Ia ki te pule 'o te falelotú, “'Aua na'a ke lotosi'i; tui pē koe.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Pea ne'e kala tuku 'e Ia he taha ke mulimuli mai kiā Ia, ko Pita pē, mo Sēmisi, mo Sione ko te tokoua 'o Sēmisí.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Pea notou a'u ki te 'api 'o te matāpulé, pea 'ilo'i ai 'e Sīsū he fu'u vālau, mo nātou ne'e notou tēngihia mo tangi le'o lahi.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Pea hū atu Ia 'o lea kiā nātou, “Ko te ā 'oku kotou vālau ai mo tangí? 'Oku kailoa mate te ta'ahiné ia, kā 'oku moe pē!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ka ne'e notou kakata mo manuki kiā Ia, pea ne Ina fekau ke notou ō kotoa pē ki tu'a, pea 'ave 'e Ia 'ia te tamai 'a te ta'ahiné mo tana fa'eé, mo nātou ne'e ōmai mo Iá, 'o notou hū ki te loki ne'e takoto ai 'ia te ta'ahiné.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Pea puke 'e Ia tono nimá mo lea ange, “Tālita, kumi!”, 'a ia ko tono hikí, “Ta'ahine, 'Okou lea atu kiā koe, tu'u ake!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Pea tu'u ake leva te ta'ahiné, 'o 'eva'eva; he ko tono ta'u hongofulu mā ua 'eni. Pea ne'e fu'u 'ohovale lahi 'ia te kakaí.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Pea lea lahi Ia kiā nātou ke 'aua na'a 'ilo'i he taha 'ia te me'a ko iá; mo Ina fekau ke 'avange hana me'a ke kai.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.