Marcos 11

num (NUM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pea kua notou ofi ki Selusalema, 'o hoko ki Petefesi mo Pētani 'i te ma'unga ko 'Ōlivé, pea fekau atu 'e Ia he toko ua 'o Tana kau akó,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 'o pehē kiā nāua, “Kulā ō ki te ki'i kolo ko 'ena 'oku hanga maí; pea 'i te kulā a'u leva ki aí, 'e kulā 'ilo'i he ki'i 'asi kua nono'o, 'a ia kua he'iki ai he tangata 'e heka ki ai; vete ia 'o taki mai.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Pea kā 'i ai he taha 'e 'eke atu, ‘Ko te 'ai ia ke ā?’ pea kulā iange, ‘'Oku fia ma'u ia 'e te 'Alikí, pea 'e toe fakafoki vave mai pē.’ ”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Pea nā ō atu, 'o nā 'ilo'i he ki'i 'asi 'oku nono'o 'i tua'ā, 'o ofi ki te matapā 'i te alá; pea nā vete ia.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Pea ko te 'ihi 'iā nātou ne'e tutu'u aí, ne'e notou 'eke ange kiā nāua, “Ko te ā 'oku kulā vete ai te ki'i 'así?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Pea nā tali 'o hangē ko te fekau 'e Sīsuú; pea notou tuku leva ke nā ō.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Pea nā 'aumai te ki'i 'así kiā Sīsū, pea notou 'ai ki ai te notou 'ū pulupulú, ke heka ai 'ia Sīsū.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 “Ne'e notou falikiliki te alá 'aki te notou pulupulú…”|alt="People laying clothes on road" src="DN00487b.tif" size="col" ref="11:8" Pea ko te tokolahi ne'e notou falikiliki te alá 'aki te notou pulupulú; pea faliki 'aki 'e te 'ihi 'ia te 'ū 'ulu'ulu'i 'akau ne'e notou tu'usi mei te ngoue'angá.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Pea ko nātou ne'e 'alu mu'amu'á, mo nātou ne'e mulimuli maí, ne'e notou fekālanga'i 'o pehē,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Ke manū'ia 'ia te pule'anga 'o te tou tamai ko Tēvitá,
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Pea a'u atu 'ia Sīsū ki Selusalema, 'o hū ki te Temipalé. Pea 'i te 'osi ange Tana vakai holo 'ia te 'ū me'a kotoa pē, ne'e 'alu Ia mei ai ki Pētani fakataha mo te kau hongofulu mā uá; he kua afiafi fau.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Pea pongipongi aké, 'i te notou ōmai mei Pētaní, ne'e hālofia Ia.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Pea 'i Tana vakai he fu'u fiki mei te mama'ó kua fai lau, ne'e 'alu Ia ki ai, hei'ilo 'e ma'u ai 'e Ia he me'a. Kā 'i Tana a'u ki aí ne'e kailoa Ina 'ilo'i ai he fua, ko te 'ū lau pē; he ne'e kailoa ko te to'ukai fikí ia.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Pea folafola 'e Ia ki ai, 'o pehē, “Ke 'aua na'a kai tou fuá he taha 'o ta'engata!” Pea ne'e fanongo ki ai Tana kau akó.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Pea notou a'u ki Selusalema. Pea hū Ia ki te Temipalé, 'o kamata kapusi 'ia nātou ne'e fakatau atu mo fakatau mai 'i te Temipalé, pea fulihi 'e Ia 'ia te 'ū tēpile 'o te kau fetongi pa'angá, mo te 'ū nofo'a 'o te kakai ne'e fakatau lupé.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Pea ne'e kailoa tuku Ia he taha ke fetuku holo tana kavengá 'i te loto Temipalé.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Pea ne'e faiako Ia, 'o pehē kiā nātou, “Kua kailoa koā tohi 'o pehē, ‘Ko Toku falé 'e ui ko te falelotu mo'o te kakai kotoa pē?’ Kā kua kotou ngaahi ia ko te 'ana 'o he kau kaiha'a!”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Pea 'i te fanongo ki ai 'ia te kau taula'aliki lahí mo te kau sikalaipé, ne'e notou fifili pe fefe'aki he notou tāmate'i 'Ona; he ne'e notou manahē kiā Ia, kote'uhí ko te to'oa te loto 'o te kakaí 'i Tana faiakó.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Pea 'i te afiafí leva ne'e 'alu atu Ia ki tu'a kolo.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Pea 'i te notou foki mai 'i te pongipongi 'e tahá, ne'e notou vakai ki te fu'u fikí kua mate 'o a'u ki tono tafitó.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Pea manatu'i 'e Pita, 'o pehē kiā Ia, “Lāpai, vakai angé, ko te fu'u fiki ne Ke tukitala'í kua mate!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Pea tali 'e Sīsū 'o pehē kiā nātou, “Kotou tui pē ki te 'Atuá!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 He 'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, kā 'i ai he taha 'e pehē ange ki te ma'unga nei, ‘Fei mo mahiki koe, 'o patū ki tai;’ 'o kailoa tāla'a 'i tono lotó, kae ina tui pē 'oku hoko tana leá, 'e hoko ia.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ko ia 'Okou tala'i atu, ko te 'ū me'a kotoa pē 'oku kotou hūfia mo kole, tui pē 'oku kotou ma'u ia, pea 'e hoko kiā kōtou.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Pea kā kotou tu'u leva ke lotu, pea kā 'i ai he me'a 'oku kotou kovi'ina ai he taha, fakamolemole'i mu'a 'ona, kote'uhí kae fakamolemole'i 'ia te kotou 'ū angahalá 'e te kotou Tamai 'oku 'i hēvaní.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 [Kae kāpau 'e kailoa kotou fakamolemole, pea 'e kailoa fakamolemole'i 'e te kotou Tamai 'oku 'i hēvaní 'ia te kotou angahalá.”]
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Pea notou toe ha'u ki Selusalema. Pea lolotonga Tana ha'ele 'i te Temipalé, ne'e ha'u kiā Ia 'ia te kau taula'aliki lahí, mo te kau sikalaipé mo te kau mātu'á,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 'o notou fehu'i ki Ai, “Ko te mafai mei fea 'oku Ke fai ai 'ia te 'ū me'a ko 'ení? Pea ko ai ne'e tuku kiā Koe 'ia te mafai ko iá, ke fai 'ia te 'ū me'a nei?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Pea tali 'e Sīsū, “'E Au fai atu Haku fehu'i 'e taha, pea kā kotou tali mai, pea 'e Au toki fakahaa'i atu pe ko te ā Toku mafai 'Okou fai ai 'ia te 'ū me'a neí.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Ko te fai papitaiso 'a Sioné, ne'e mei hēvani ia, pe mei te tangatá? Kotou tali mai.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Pea notou fekīhiaki 'o pehē, “Kāpau 'e tou tali, ‘Mei hēvani,’ 'e pehē mai Ia, ‘Pea ko te ā ne'e kala kotou tuitala ai kiā iá?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Kāpau 'e tou pehē, ‘Mei te tangatá’ …” Ka ne'e notou manahē ki te kakai Siú, he ne'e lau kotoa pē 'e nātou, ko Sioné ko te palōfita mo'oni.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Pea notou tali kiā Sīsū, 'o pehē, “'Oku kala motou 'ilo'i.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.