Lucas 18
num (NUM) vs VC
1 Pea lea 'aki 'e Ia he talanoa fakatātā kiā nātou ke fakahaa'i, ko tono tonú ke notou lotu ma'u pē, 'o 'aua na'a fiu. Pea iange 'e Ia,
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 “Ne'e 'i ai he fakamaau 'i te kolo 'e taha, 'a ia ne'e kailoa ina 'apasia ki te 'Atuá, pe toka'i he tangata.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ko te fafine uitou mo te fakamaaú|alt="Widow with Judge" src="CN01649b.tif" size="col" ref="18:3" Pea ne'e 'i ai he fafine uitou 'i te kolo ko iá, ne'e fa'a ha'u kiā ia 'o pehē, ‘Ke ke fai fakamaau ma'aku mo fakahaofi 'oku mei toku filí.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Pea kua fualoa mo te kailoa pē ha'aná tali. Kae toki fakakaukau 'e ia, 'o pehē, ‘Neongo pē 'oku kailoa ke au 'a'apa ki te 'Atuá, mo kailoa ke au toka'i he tangata,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 kā kote'uhí ko te fakafiu mai 'ia te uitou nei, 'e au taukapo'i leva 'ona, na'a tautu'u mai ia 'o ta'engata, pea u kina 'iā ia.’ ”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Pea folafola ange te 'Alikí, “Fanongo ā ki te lea 'a te fakamaau kākaá.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Pea 'e kailoa koā fai 'e te 'Atuá 'ia te fakamaau ma'a Tono kakai filí, 'a ia 'oku notou tangi kiā Ia 'i te 'aho mo te pō, neongo Tana fakatuatuai kiā nātoú?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Tala'i atu, 'e fai pē he fakamaau ma'a nātou, pea 'e vave. Kae kā hoko mai 'ia te Fanautama te Tangatá, 'e kei ma'u koā 'e Ia he tui pehē 'i māmani?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Pea ne'e lea 'aki 'e Ia 'ia te talanoa fakatātā neí ke tau ki te 'ihi ne'e notou 'afungi 'oku notou mā'oni'oni, mo notou sio lalo ki tono toe 'o te kakaí:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ne'e ō ake he ongo tangata ki te Temipalé ke fai te nā lotu; ko te Fālesi te taha pea ko te taha ko te tangata tānaki tukuhau.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Ko te Fālesí ne'e tu'u taha atu ia, 'o lotu, 'o pehē, ‘'E 'Atua, 'okou fakafeta'i atu, 'oku kala u hangē ko tono toe 'o te kakaí, 'ia te kau fakamālohí, mo te kau kākaá, mo te kau fe'auakí, kae'uma'ā haku hangē ko te tangata tānaki tukuhau ko 'ení.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 'Okou 'aukai tu'a ua 'i te uike, 'okou 'avatu tono vahe hongofulu 'o te me'a kotoa pē 'okou ma'ú.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Kā ko te si'i tangata tānaki tukuhaú ne'e tu'u pē ia mei te feitu'u mama'o atu, pea na'a mo tono matá ne kailoa fa'a hanga ake ki te langí; kae sī fatafata pē ia, mo pehē, ‘'E 'Atua, ke ke fakamolemole'i mu'a 'oku, 'ia au ko te angahala.’
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Tala'i atu, ne'e 'alu atu 'ia te toko taha ko iá ki tono 'apí, kua ne ma'u he tonuhia ne'e lahi ange 'i te tonuhia 'a te tangata 'e tahá. He ko ia 'oku hākeaki'i 'oná, 'e fakavaivai'i; pea ko ia 'oku fakavaivai'i 'oná, 'e hākeaki'i.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Pea ne'e 'aumai 'e te kakaí kiā Ia te notou fānau lilikí, kote'uhí ke ala 'e Ia kiā nātou. Kā 'i te sio ki ai 'ia te kau akó ne'e notou lolomi 'ia te kakaí.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Ka ne'e ui ange 'e Sīsū ke notou ōmai, 'o Ina iange, “Tukuange pē te tamalikí ke notou ha'u kiā Au, pea 'aua 'e ta'ofi nātou. Hē 'oku ma'a te fa'ahinga ko iá 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, ko ia 'e kailoa ina tali 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá 'o hangē ko he tamasi'í, 'e kailoa 'aupito hū ia ki ai.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Pea toki fehu'i kiā Ia he toko taha, 'a ia ko te pule, 'o pehē, “Tangata'aliki lelei, ko te ā 'e au fai kae au ma'u 'ia te ma'uli ta'engatá?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Pea iange 'e Sīsū kiā ia, “Ko te ā kua ke ui ai 'Oku ko te leleí? 'Oku kailoa he taha 'oku lelei, ngata pē 'i te 'Atuá toko taha.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 'Oku ke 'ilo'i pē 'ia te 'ū fekaú: ‘'Aua na'a ke fe'auaki, 'aua na'a ke fakapō, 'aua na'a ke kaiha'a, 'aua na'a ke fakamo'oni lohi, faka'apa'apa ki tau tamaí mo tau fa'eé.’ ”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Pea tali ange 'e ia, “Ko te 'ū fekau fuli pē ko iá kua u tauhi ki ai talu taku kei tamasi'í.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki aí, ne'e iange leva 'e Ia, “'Oku kei toe he me'a 'e taha ke ke fai: fakatau atu te me'a kotoa pē 'oku ke ma'ú, pea tufa tono pa'angá ki te masivá, pea 'e 'i ai he fu'u koloa 'e fa'olaki ma'au 'i hēvani; pea ke ha'u leva, 'o mulimuli 'iā Au.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Pea 'i tana fanongo ki te lea ko iá, ne'e mamahi lahi ia, he ne'e koloa'ina 'aupito ia.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Pea 'i te sio 'e Sīsū ki tana mata mamahí, ne'e pehē ange 'e Ia, “'E faingata'a 'aupito kiā nātou 'oku koloa'iná ke hū ki te Pule'anga 'o te 'Atuá.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 He 'oku faingafua ange ke ulu he kāmeli 'i te ava'i hui tuitui, 'i te hū he koloa'ina ki te Pule'anga 'o te 'Atuá.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Pea ko nātou ne'e fanongo ki aí ne'e notou pehē, “Pea ko ai ia 'e ala ma'uli?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Pea pehē ange 'e Ia, “Ko te 'ū me'a 'oku kailoa malava 'e te tangatá, 'oku malava pē ia 'e te 'Atuá.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Pea iange 'e Pita, “Vakai, ko mātou 'eni ia kua motou si'aki te 'ū me'a tonu 'a mātoú, 'o motou mulimuli kiā Koe!”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, 'oku kailoa he taha kua si'aki he fale, pe mali, pe 'ū tokoua, pe mātu'a, pe fānau, kote'uhiā ko te Pule'anga 'o te 'Atuá,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 kā 'e toe ma'u mai 'e ia 'o lōlahi 'i te nofo ko 'ení, pea 'i te maama kaha'ú ko te ma'uli ta'engata.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pea 'ave 'e Ia 'ia te kau hongofulu mā uá, 'o iange kiā nātou, “Ko 'eni, 'oku tou ō ake ki Selusalema, pea 'e fai 'i ai 'ia te 'ū me'a kotoa pē ne'e tohi 'e te kau palōfitá kau ki te Fanautama te Tangatá.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 He 'e tuku atu 'Ona ki te kau Senitailé, pea 'e notou manuki'i 'Ona, mo notou pā'usi'i mo 'anuhia;
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 pea 'e notou haha 'Ona, mo tāmate'i, pea 'i tono 'aho tolú, 'e toetu'u Ia.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ka ne'e kailoa 'aupito teitei mahino kiā nātou he me'a 'e taha 'o te 'ū lea ko iá; pea ne'e puli 'ia te 'ū lea ko 'ení meiā nātou, 'o notou ta'emahino'i ai pē 'ia te 'ū me'a ne Ina lea 'akí.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Pea 'i Tana ofi atu ki Selikoó, ne'e nofo mei te va'ealá he matu'a kui, 'o fai tana kolekole.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Pea 'i tana fanongo ki te 'alu ange te fu'u kakaí, ne'e fehu'i ange 'e ia pe ko te ā tono 'uhingá.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Pea notou iange, “Ko Sīsū ko 'ē mei Nāsaletí 'oku me'a mai heni.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Pea toki kalanga ia, 'o pehē, “Sīsū ē! Hako 'o Tēvitá, 'alo'ofa mai mu'a kiā au!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Pea ko nātou ne'e mu'amu'á ne'e notou kamata ta'ofi ia ke longo. Ka ko te sianá, ne'e fakautuutu pē ta'aná kalanga, “Hako 'o Tēvitá ē, 'alo'ofa mai mu'a kiā au!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Pea tu'u ai 'ia Sīsū, 'o fekau ke taki mai 'ia te sianá. Pea 'i tana ofi maí, ne'e fehu'i ange 'e Ia,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Ko te ā te me'a 'oku ke holi ke Au fai ma'aú?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Pea folafola 'e Sīsū kiā ia, “Ke 'ala 'ia koe; kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí!”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Pea 'ala leva ia, 'o mulimuli kiā Sīsū, mo fakamālō'ina 'ia te 'Atuá. Pea ko te kakai kotoa pē ne'e notou sio ki aí, ne'e notou fakamālō lahi ki te 'Atuá.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.