Lucas 10
num (NUM) vs NTLH
1 Pea 'i te 'osi ange te 'ū me'a ko iá, ne'e fakanofo 'e te 'Alikí he 'ihi kehe 'e toko fitungofulu, 'o fekau'i atu 'ia nātou, 'o tautau toko ua, ke notou fakamelomelo kiā Ia ki te kolo mo te feitu'u fuli pē 'oku teu 'alu atu Ia ki aí.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Kua lahi 'ia te ta'ú, kā 'oku kaungatāmaki 'ia te kau ngāué. Ko ia ai kotou kole ki te 'Aliki 'oku 'A'ana te ta'ú, ke fekau'i atu mo he kau ngāue ke utu mai Tana ta'ú.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Kotou ō; he ko 'eni, 'Okou tuku atu 'ia kōtou ke kotou hangē ko he fanga lami 'i te lotolotonga 'o te fanga ulofí.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 'Aua 'e kotou to'o he kato pa'anga, pē he kato 'oho, pē he 'ū senitolo; pea 'aua 'aupito 'e fetapa mo he taha 'i te alá.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Pea 'ilonga he fale 'e kotou hū ki ai, kotou fu'aki iange 'o pehē, ‘Ke 'i te fale nei te fiamālié.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Pea kāpau leva 'oku 'i ai he hoani 'o te kotou 'ofá, pea 'e nofo mai kiā ia te kotou tāpuakí; kae kā kailoa, pea 'e foki pē ia kiā kōtou.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Pea kotou nonofo 'i te fale pē ko iá, 'o kotou kakai 'i ai mo iinu 'ia te 'ū me'a 'e notou 'aumaí. He 'oku taau 'ia te tangata 'oku ngāué ke ma'u ha'aná totongi. 'Aua 'e kotou hiki mei te fale ki te fale.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Pea kā 'i ai he kolo 'e kotou hū ki ai, pea notou tali 'ia kōtou, kotou kai 'ia te me'akai 'e notou tuku 'i te kotou 'aó.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Pea kotou fakama'uli te kakai 'i te koló 'a ē 'oku mahaki'iná, pea kotou iange kiā nātou, “Kua ofi mai kiā kōtou 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Pea kā 'i ai leva he kolo 'e kotou hū ki ai, pea 'oku kala notou tali 'ia kōtou, kotou ō atu leva ki te 'ū mala'e 'o te koló, 'o kotou iange,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Na'a mo te efu 'o te kotou koló, 'a ē kua piki ki te motou va'é, 'oku motou holoholo'i atu; kā neongo ia, kotou 'ilo'i mu'a 'ia te me'a nei: kua ofi mai 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá.’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Pea ko 'eni 'Okou tala'i atu, 'e kātaki'ingafua ange 'ia Sōtoma 'i te 'aho ko iá, 'i te kolo ko iá.
12 E Jesus disse mais isto:
13 “Pohoē 'ia koe, Kōlesini! Pohoē 'ia koe, Petesaita! He ka ne kua fai 'i Taia mo Saitoni 'ia te 'ū ngāue mamafa ne'e fai 'iā kōluá, ne fualoa pē te notou fakatomala, 'o nonofo mo te tauanga'a mo te pani efu.
13 Jesus continuou:
14 Kā 'e kātaki'ingafua ange 'i te 'Aho Fakamaaú 'ia Taia mo Saitoni 'iā kōlua.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Pea ko koe foki Kāpaneume, 'e hiki koā 'ou ki hēvani? 'E 'ave ifo 'ou ia ki Hētesi.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Ko ia 'oku fakaongo kiā kōtoú, 'oku fakaongo kiā Au; pea ko ia 'oku si'aki 'ia kōtoú, 'oku si'aki 'e ia 'ia Au; pea ko ia kua ina si'aki 'ia Aú kua ina si'aki 'ia Ia ne Ina fekau'i mai 'Okú.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Pea ne'e foki fiafia mai 'ia te kau fitungofulú, 'o notou iange kiā Ia, “'Aliki, na'a mo te fanga tēvoló 'oku notou vaivai mai kiā mātou kote'uhí ko Tou huafá.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ne Au sio ake ki te tō ifo 'ia Sētane mei te langí, hangē he 'uhilá.
18 Jesus respondeu:
19 Ko te sikapio|src="BK00058b.tif" size="col" loc="[from trial edition]" ref="10:19" Vakai, 'Okou tuku atu kiā kōtou 'ia te mafai ke malaki 'ia te fanga ngatá mo te fanga sikapió, pea mo te ngāue kotoa pē 'a te Filí; pea 'e kailoa 'aupito he me'a ia 'e lavea ai 'ia kōtou.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Kā neongo iá, kae 'aua 'e kotou fiafia 'i te me'a ko iá, 'i te vaivai 'ia te 'ū fa'ahikehé kiā kōtoú; kā ko te me'a pē ke kotou fiafia aí, ko te tu'u te kotou 'ū hingoá 'i te tohi 'i hēvaní.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 'I te houa pē ko iá ne'e fiafia 'ia Sīsū 'i te Laumālié Mā'oni'oní, 'o pehē 'e Ia, “'Okou fakafeta'i atu kiā Koe, 'e Tamai, ko te 'Aliki 'o langi mo māmaní, 'i Tau fufuu'i te 'ū me'a peheé mei he kakai 'oku poto mo 'ilo'iló, kā Ke tatala pē ki te kau tamaliki; 'io, 'e Tamai, tonuhia pē To'oú finangalo ke pehē.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Kua tuku mai kiā Au 'e Taku Tamaí 'ia te 'ū me'a kotoa pē; pea 'oku kailoa he toko taha 'oku 'ilo'i pe ko ai 'ia te 'Aló, kā ko te Tamaí pē; pē ko ai 'ia te Tamaí, kā ko te 'Aló pē, pea mo he taha 'e loto te 'Aló ke faka'ilo 'Ona ki aí.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Pea toki tafoki leva Ia 'o lea ki te kau akó fakaenātou pē, 'o iange, “Manū'ia ā ko te 'ū mata kua notou sisio ki te 'ū me'a 'oku kotou sisio ki aí.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Hē 'Okou tala'i atu, kua tokolahi te kau palōfita, mo te 'ū tu'i, ne'e notou holi ke mamata ki te 'ū me'a 'oku kotou sisio ki aí, ka ne'e kailoa notou mamata; pea ke notou fanongo ki te 'ū me'a 'oku kotou fānonongo ki aí, ka ne'e kala notou fanongoa.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Pea vakai, ne'e tu'u ake he tufunga lao ke 'ahi'ahi'i 'Ona, 'o iange 'e ia, “Tangata'aliki, ko te ā he me'a 'e au fai kae tō mo'oku 'ia te ma'uli ta'engatá?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Pea iange leva 'e Ia ki ai, “Ko te ā te me'a kua tohi 'i te Laó? 'Oku fefe'aki tau laú?”
26 Jesus respondeu:
27 Pea tali ange ia 'o pehē, “'E ke 'ofa ki te 'Alikí ko tou 'Atuá, 'o fai 'aki te kotoa 'o tou lotó, mo te kotoa 'o tou laumālié, mo te kotoa 'o tou iví, mo te kotoa 'o tou 'atamaí; pea 'e ke 'ofa ki tou kaungā'apí 'o hangē pē ko tau 'ofa kiā koé.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Pea me'a ange 'e Ia ki ai, “Totonu 'aupito ta'aú tali; fai leva ia, pea 'e ma'uli 'ia koe.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Kā 'i tana fia fakatonuhia'i iá, ne'e iange 'e ia kiā Sīsū, “He ko ai koā toku kaungā'apí?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Ko te 'ofa fakakaungā'api 'a te tangata Samēliá|alt="Good Samaritan bandages wounded man" src="GT00071.tif" size="col" ref="10:30-34" Pea tali ange 'e Sīsū, 'o pehē, “Ne'e 'i ai he tangata ne'e 'alu ifo mei Selusalema ki Selikō, pea ne'e 'ohofi 'ona 'e te kau kaiha'a; pea ne'e notou to'o tono kofú, mo taa'i 'ona, pea 'i te notou tukuange 'ona 'o notou 'alú, kua kafo lahi ia, 'o teitei mate.
30 Jesus respondeu assim:
31 Pea fe'unga mo iá mo te 'alu ifo he taula'aliki 'i te ala ko iá; pea 'i tana sio leva ki te tangatá, ne'e afe ia ki te kauala 'e tahá.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Pehē foki mo he matu'a Līvaite, ne'e 'alu ifo 'i te ala ko iá, pea 'alu atu ia 'o sió, pea afe mo ia 'i te kauala 'e tahá.
32 Também um
33 Kā 'i te fononga mai leva he tangata Samēlia, ne'e a'u atu ia ki te tangatá, pea 'i tana sio ki aí ne'e langa tono fatú 'i te 'ofa;
33 Mas um
34 pea toki 'unu'unu atu ia, 'o tulu'i tono 'ū laveá 'aki te lolo mo te uaine, mo ha'iha'i; pea toki fakaheka 'e ia 'ona ki tana 'así, 'o taki atu ki te fale tali fonongá, 'o tauhi 'ona 'i ai.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Pea 'i te pongipongi aké, ne'e to'o mai 'e ia he fe'i tēnali 'e ua, 'o 'avange ki te matu'a ne'e tauhi 'ia te fale tali fonongá, mo iange, ‘Ke ke tauhi pē te tangatá 'i heni; pea kāpau 'oku si'isi'i 'eni, pea 'i taku foki maí 'e au totongi atu 'e au hau me'a kua mole 'i ai.’
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Ko ai leva ia 'i te toko tolu ko 'ení, 'i tau laú, ne'e hoko ko te kaungā'api 'o te siana ne'e ma'ua 'i te kau kaiha'á?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Pea tali ange 'e ia, “Ko ia ko 'ē ne'e fai 'ofa ki te tangatá.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Pea 'i te lolotonga te notou fonongá, takua ne'e 'alu atu Ia ki te ki'i kolo 'e taha; pea ko he fafine ne'e hingoa ko Mā'ata ne'e fakaafe'i 'Ona ki tono falé.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Pea ne'e 'i ai tono tehina ne'e ui ko Mele, pea ko te fafine ko iá ne'e fāite atu 'i te va'e 'o Sīsuú, 'o fakafanongo ki Tana 'ū fakahinohinó.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Kae femo'uekina 'ia Mā'ata, 'i te fai 'o he fu'u teuteu; pea tu'u mai ia 'o iange, “'Aliki, 'oku kala Ke tokanga'i koā tono tukuange 'oku 'e toku tehiná ke au fai toko taha pē 'ia te teuteú? Ko ia ke Ke fekau mu'a kiā ia ke tokoni mai kiā au!”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Kae toki tali ange 'e Sīsū kiā ia, “'E Mā'ata, Mā'ata, 'oku lotoma'ua 'ia koe mo hoha'a ki te 'ū me'a kehekehe,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 kā 'oku mahu'inga pē he me'a 'e taha; pea vakai, kua fili 'e Mele 'ia te me'a 'oku leleí, 'a ia foki 'e kailoa to'o meiā ia.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.