João 20

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'I te fu'aki 'aho 'o te uiké, ne'e ha'u hengihengi 'ia Mele mei Makitalá ki te fanualotó, kei pō'uli, 'o vakai atú, tā kua to'o te maká mei te fanualotó.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Pea lele leva ia, 'o 'alu kiā Saimone Pita, mo te ākonga 'e taha, 'ā ē ne'e 'ofa ai 'ia Sīsuú, 'o iange kiā nāua, “Kua notou 'ave te 'Alikí mei te fanualotó, pea 'oku kala motou 'ilo'i pe kua notou tuku 'Oná ki fea.”
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Ko ia ne'e 'alu atu ai 'ia Pita ki tu'a mo te ako 'e tahá, 'o nā ō ki te fanualotó.
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Pea nā felele'i fakataha; pea ne'e vave te lele 'ia te ako 'e tahá 'iā Pita, 'o fu'aki a'u ia ki te fanualotó.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Pea punou ia 'o vakai atu, tā 'oku tuku lelei pē te 'ū tupenú, kā ne kailoa ulu ia ki ai.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 Kae mulimuli atu pē 'ia Saimone Pita, 'o ulu ki te fanualotó, 'o sio ki te 'ū tupenu ne'e tuku 'i aí,
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 mo te holoholo ko 'ē ne'e 'ai ki Tono fofongá, ne'e kailoa tuku fakataha mo te 'ū tupenú, kā kua fatufatu ia 'o tuku ki te tuliki kehe.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Pea toki ulu leva ki ai mo te ākonga 'e tahá, 'a ē ne'e fu'aki a'u ki te fanualotó, pea sio ia ki ai 'o tui.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 He kua he'iki ai mahino kiā nātou 'ia te Folafola ne'e pehē, kua pau ke toetu'u Ia mei te pekiá.
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Pea toe foki leva te ongo ākongá ki 'api.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 Kae tu'u ai pē 'ia Mele 'i te tu'a fanualotó, 'o tangi; pea lolotonga tana tangí, ne'e punou ia ke sio ki te fanualotó.
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 Pea vakai atu ia ki te ongo 'āngelo kofu hinahina 'oku nā nonofo maí, ko te taha mei 'ulu, mo te taha mei va'e, 'i te feitu'u ne'e fakatakoto ai 'ia te sino 'o Sīsuú.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Pea lea ange te ongo me'á kiā ia, “'E fafine, ko te ā 'oku ke tangi aí?”
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Pea 'i te 'osi ange tana lea peheé, ne'e tafoki ia ki muli, 'o vakai atu kiā Sīsū 'oku tu'u maí, ka ne'e kala 'ilo'i ia 'e ia ko Sīsū.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “'E fafine, ko te ā 'oku ke tangi aí? Ko ai 'oku kumi 'e koe ki aí?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Pea toki folafola ange 'e Sīsū kiā ia, “Mele!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Pea folafola ange 'e Sīsū kiā ia, “'Aua na'a ala mai kiā Au, he kua he'iki ai ke Au 'alu ake ki te Tamaí; kā ke 'alu leva ki Toku 'ū tokouá, 'o tala kiā nātou 'o pehē: ‘Ko Taku 'alu 'eni ki Taku Tamaí pea ko te kotou Tamai, pea ki Toku 'Atuá mo te kotou 'Atua.’ ”
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Ko ia ne'e ha'u 'ia Mele mei Makitalá, 'o fakahā ki te kau akó tana mamata ki te 'Alikí, pea mo Tana folafola pehē mo pehē kiā iá.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Pea 'i te afiafi ko iá, 'i te fu'aki 'aho 'o te uiké, pea kua tātāpuni 'ia te 'ū matapā 'i te fale ne'e nofo ai 'ia te kau akó, he ne'e notou manahē ki te kau Siú, ne'e ha'u 'ia Sīsū, 'o tu'u ki te notou ha'oha'ongá, 'o folafola kiā nātou, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó.”
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Pea 'i Tana lea peheé, ne'e faka'ali'ali ange Ia kiā nātou Tono ongo nimá mo Tono vakavaká. Pea toki fiafia lahi 'ia te kau akó 'i te notou mamata ki te 'Alikí.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Pea toe folafola 'e Sīsū kiā nātou, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó; hangē ko tono fekau mai 'Oku 'e te Tamaí, pehē kua U fekau atu 'ia kōtou 'e Au.”
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Pea 'osi ange Tana lea peheé, ne'e hō Ia kiā nātou, mo folafola ange, “Kotou ma'u ā 'ia te Laumālie Mā'oni'oní.
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Kāpau 'e kotou fakamolemole'i te hia 'a te 'ihi, kua fakamolemole'i ia; kāpau 'e kotou tuku te hia 'a te 'ihi, kua tuku pē ia.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Kā ko Tōmasi, ko te toko taha 'i te kau hongofulu mā uá, 'a ē ne'e ui ko Titimasí, ne'e kala 'i ai ia 'i te ha'u 'ia Sīsuú.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ko ia ne'e lea kiā ia he 'ihi 'o te kau akó, “Kua motou mamata mātou ia ki te 'Alikí!”
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Pea 'osi mei ai te 'aho 'e valu, ne'e toe nofo 'i te loto falé Tana kau akó, pea ne'e 'iā nātou 'ia Tōmasi. Ha'u pē 'ia Sīsū, kua tāpuni te 'ū matapaá, 'o tu'u 'i te notou ha'oha'ongá, 'o pehē ange, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó.”
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Pea pehē ange 'e Ia kiā Tōmasi, “'Ai mai tou tuhú, 'o vakai Toku ongo nimá; pea 'ai mai tou nimá, 'o velo ki Toku vakavaká; pea 'aua na'a ke ta'etui, kae tui.”
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Pea toki tali ange 'e Tōmasi 'o pehē kiā Ia, “Ko toku 'Alikí pē, mo toku 'Atuá!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Pea folafola ange 'e Sīsū kiā ia, “'E Tōmasi, kua ke tui koā kote'uhí ko tau mamata kiā Aú? 'Oku manū'ia pē 'ia nātou ne'e kailoa mamata, kae notou tuí.”
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 Pea ne'e lahi foki mo te 'ū faka'ilonga mana kehekehe ne'e feia 'e Sīsū 'i te 'ao 'o te kau akó, 'a ia 'oku kala tohi 'i te tohi nei;
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 kā kua tohi 'ení kote'uhí ke kotou tui ko Sīsuú ko te Kalaisí Ia, ko te 'Alo 'o te 'Atuá, pea 'i te kotou tuí ke kotou ma'u ma'uli 'i Tono huafá.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.