João 12
num (NUM) vs NTLH
1 Pea toe te 'aho 'e ono pea fai 'ia te Pāsová, ne'e ha'u 'ia Sīsū ki Pētani, ko te feitu'u ne'e nofo ai 'ia Lāsalosi, 'ā ē ne'e fokotu'u 'e Sīsū mei te pekiá.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Pea notou fai ai he kātoanga Ma'ana 'i te feitu'u ko iá; pea tauhi tēpile 'ia Mā'ata, kā ko Lāsalosi ko te taha 'iā nātou ne'e nā nonofo mo Ia 'i te kaí.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Pea ne'e to'o 'e Mele he pāuni lolo tākai, ko te na'ati mo'oni pea mahu'inga lahi, 'o tākai 'aki te va'e 'o Sīsuú, mo holoholo'i Tono va'é 'aki tono lau'i'ulú. Pea ne'e fonu te falé 'i te ngangatu 'o te loló.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Pea lea ai te toko taha 'o Tana kau akó, ko Siutasi 'Isikaliote, 'ā ē 'oku ene ke lavaki'i 'Oná, 'o pehē 'e ia,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Ko te ā ne'e kala fakatau ai te lolo neí, ke ma'u ai he tēnali 'e tolungeau, 'o foaki ki te masivá?”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Kā ko tana lea ko iá, ne'e kailoa ko te pehē ne'e mamafa te masivá kiā ia, kā kote'uhí ko te kaiha'a ia, pea ne'e 'iā ia foki te notou puha pa'angá, pea ne'e fa'a 'ave 'e ia te 'ū me'a ne'e sī ki aí.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Pea me'a ange 'e Sīsū, “Tuku ai pē te fafiné, he ko ta'aná tauhi 'eni ki te 'aho 'o Toku tanú.
7 Então Jesus respondeu:
8 He ko te masivá 'e kotou feangai ai pē mo nātou, kā 'e kailoa kotou feangai ai pē mo Au.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Pea 'ilo'i 'e te tokolahi 'o te kakai Siú 'oku 'i ai 'ia Sīsū 'i te feitu'u ko iá, pea notou ō leva ki ai, 'o kailoa kote'uhí ko Sīsū pē, kā kote'uhí foki ke notou mamata kiā Lāsalosi, 'ā ē kua Ina fokotu'u mei te pekiá.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Ka ne'e alea'i 'e te kau taula'aliki lahí ke tāmate'i mo Lāsalosi foki,
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 kote'uhí ko te me'a 'iā ia ne'e mole ai he tokolahi 'o te kakai Siú, 'o notou tui kiā Sīsū.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 'I te pongipongi aké, ne'e fanongo 'e te fu'u kakai tokolahi kua ōmai ki te kātoangá, 'oku me'a mai 'ia Sīsū ki Selusalema,
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 pea ne'e notou to'o leva he 'ū va'a paame, 'o notou hū ki tua'ā ke fakafetaulaki kiā Ia, mo notou kalanga,
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Pea kua ma'u 'e Sīsū he 'asi mui, 'o Ina heka ki ai; 'o hangē ko ia kua tohí,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “'E ta'ahine 'o Saione, 'aua 'e manahē,
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Ko te 'ū me'a ko 'ení ne'e kailoa mahino ia ki Tana kau akó 'i te kamata'angá, kā 'i te hoko ki tono fakalāngilangi'i 'o Sīsuú, pea notou toki manatu'i, tā ne'e tohi 'ia te 'ū me'a nei kiā Ia, pea kua notou fai pehē 'eni kiā Ia.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Pea ne'e fakahaa'i foki 'Ona 'e te kakai kotoa pē ne'e 'iā Ia lolotonga Tana ui mai 'ia Lāsalosi mei te fanualotó, mo tono fokotu'u mei te pekiá.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Ko tono 'uhinga foki ia ne'e fakafetaulaki ai kiā Ia 'e te fu'u kakaí, kote'uhí kua notou fanongo ki Tana fai te fu'u faka'ilonga mana ko iá.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Ko ia ne'e fepehē'aki 'e te kau Fālesí, “'Oku kotou tokanga'i koā 'oku kala tou lava 'o mafohi he me'a? Vakai angé, kua hiki fu'u 'ia māmani 'o mulimuli kiā Ia!”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Pea ne'e 'i ai he kau Kalisi 'i te kakaí ne'e ō ake ke fai te notou lotu 'i te kātoangá;
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 pea notou ōmai kiā Filipe, mei Petesaita 'i Kālelí, 'o kole kiā ia 'o pehē, “'Aliki, 'oku motou fia fe'iloaki mo Sīsū.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Pea ha'u 'ia Filipe 'o tala kiā 'Anitelū, pea ōmai leva 'ia 'Anitelū mo Filipe 'o tala kiā Sīsū.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Pea tali ange 'e Sīsū kiā nāua, 'o pehē, “Kua hokosia te taimi ke fakalāngilangi'i ai 'ia te Fanautama te Tangatá.
23 Então ele respondeu:
24 Ko te mo'oni, ko te mo'oni, 'Okou tala'i atu: kāpau 'e kailoa tō ki te kelekelé 'ia te pulapula'i uité 'o mate, 'e teka taha ai pē ia; kae kāpau 'e mate, 'e fua lahi.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Ko ia 'oku 'ofa pē ki ta'aná ma'uli, ko tana tuku ia ke molé, kā ko ia ko 'ē 'oku fihi'a ki tana ma'uli 'i te maama ko 'ení, ko tana tauhi ia 'o a'u ki te ma'uli ta'engatá.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Kāpau 'e tauhi 'Oku he taha, ke mulimuli mai ia kiā Au; pea ko te feitu'u 'Okou 'i aí, 'e 'i ai foki Taku sevānití. Kāpau 'e tauhi 'Oku he taha, 'e fakahīkihiki'i 'ona 'e te Tamaí.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Ko 'eni kua mamahi fu'u Toku laumālié; pea ko te ā ai Taku lea 'e faí? 'E Tamai, fakahaofi mu'a 'Oku mei te houa ko 'ení! Kā ko tono 'uhinga ē ne Au ha'u aí, kote'uhí ko te houa ko 'ení.
27 Jesus continuou:
28 'E Tamai, ke Ke fakalāngilangi'i To'oú huafa.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Pea ko te kakai ne'e notou tu'u 'i ai 'o fanongó, ne'e notou pehē kua mana. Kae pehē te 'ihi, “Ko te 'āngelo ne'e lea kiā Ia.”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Kae lea ange 'e Sīsū 'o pehē, “Ne'e kailoa kote'uhí ko Au ne'e hoko mai ai te le'o ko 'ení, kā kote'uhí ko kōtou.
30 Mas ele disse:
31 'Ē, kua hoko 'eni te fakamaau 'o te maama nei; 'e kapusi leva ki tu'a te 'aliki 'o te maama ko 'ení.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Pea ko Au, kāpau 'e hiki ake 'Oku ki lunga mei te kelekelé, 'e Au tohoaki'i te kakai kotoa pē kiā Au.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Ko Tana lea peheé, ko te fakatātaa'i atu 'ia te mate'anga 'e pekia aí.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Pea lea ange 'e te kakaí kiā Ia, “Kua motou fanongo mei te Laó, 'oku nofo 'ia te Kalaisí ia 'o ta'engata, pea fefe'aki ai Tau lau 'A'au 'o pehē, takua kua pau ke hiki ki lunga 'ia te Fanautama te Tangatá? Ko ai tū 'ia te Fanautama te Tangata ko iá?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Pea folafola ange 'e Sīsū kiā nātou, “'Oku toe si'i pē te taimi 'o te 'iā kōtou te maamá. Kotou laka 'i te kotou kei ma'u 'ia te maamá, ke 'aua na'a lapasi kōtou 'e te pō'ulí. He ko ia 'oku ha'ele 'i te pō'ulí 'oku kala ina 'ilo'i pe ko tana 'alú ki fea.
35 Jesus respondeu:
36 'I te kotou ma'u te Maamá, kotou tui pīkitai ki te Maamá, kote'uhí ke kotou hoko ko te fānau 'o te Maamá.” Ne'e pehē te Folafola 'a Sīsuú, pea hiki Ia mei ai, 'o fufuu'i 'Ona meiā nātou.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Pea neongo kua lahi fau Tana 'ū faka'ilonga mana kua fai 'e Ia 'i te notou 'aó, ka ne'e kailoa 'aupito notou tui kiā Ia.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Kote'uhiā ke fakamo'oni ki te lau 'a te palōfita ko 'Aiseá, 'a ia ne'e pehē,
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Ko tono 'uhinga ia ne'e kailoa notou lava ai ke tuí, kote'uhí ko te toe lea 'ia 'Aisea 'o pehē,
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Kua Ina fakakuihi te notou matá,
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Ne'e lea pehē 'e 'Aiseá, 'i tana mamata ki Tono lāngilangí pea ne'e kau tana leá kiā Ia.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Kā neongo iá, ne'e tui he tokolahi 'o te kau pulé kiā Ia kae fakapulipuli pē mei te kau Fālesí, na'a kapusi 'ia nātou mei te falelotú.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 He ne'e lahi ange te notou manako ki te fakahīkihiki 'oku fai mei te tangatá 'i te fakahīkihiki 'oku fai mei te 'Atuá.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Pea kalanga 'e Sīsū 'o pehē, “Kā 'i ai he taha 'oku tui pīkitai kiā Au, 'oku kailoa ko Au pē 'oku tui ia ki aí, kā ko Ia ne'e fekau mai 'Okú.
44 Jesus disse bem alto:
45 Pea ko ia 'oku ina siofia 'Okú, 'oku ina siofia 'ia Ia ne'e fekau mai 'Okú.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Kua U ha'u 'ia Au ki māmaní ko te maama, kote'uhí ko ia 'e tui pīkitai kiā Aú, pea 'aua na'a kei nofo ai pē 'i te fakapō'ulí.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Pea kā fanongo he taha ki Taku 'ū leá, kae kailoa tauhi ki ai, 'e kailoa fakamāu'i 'ona ia 'e Au; he ne'e kailoa U ha'u ki māmaní ke fakamāu'i ia, kā ke fakama'uli 'ia māmani.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Ko ia kua ina si'aki 'Oku, 'o kailoa tali Taku 'ū leá, kua 'i ai he toko taha ia 'oku fakamāu'i 'ona: ko te lea 'Okou lea 'akí, ko te me'a ia 'e fakamāu'i 'aki te tangata ko iá 'i te 'aho fakamulí.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Kote'uhí ne'e kailoa 'A'aku Taku leá, kā ko te Tamaí ia ne Ina fekau'i mai 'Okú, ne tu'utu'uni mai 'e Ia ki te me'a 'e Au tala'i atú mo te lea 'e Au faí.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Pea 'Okou 'ilo'i ko Tana tu'utu'uní ko te ma'uli ta'engatá ia. Ko ia ko te me'a 'Okou lea 'akí, 'Okou lea 'aki 'o hangē pē ko Toku fekau 'e te Tamaí.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.