Hebreus 4
num (NUM) vs NAA
1 Ko ia ai, 'oku kei tu'u pē te tala'ofá 'o pehē 'e tou 'inasi 'i te nofo fiamālié, pea tou tokanga mu'a na'a 'i ai he taha 'iā kōtou 'e kailoa 'inasi 'i ai.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 He ko tātoú foki kua tala ki ai he ongoongolelei, hangē ko nātoú; kā ko te lea 'o te Folafolá ne'e kala 'aonga ki te fa'ahinga ko iá, ko te kala ō fakataha mo te tuí 'ia nātou ne'e fanongo ki aí.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 He 'oku tou hū ki te mālōlō'angá, 'ia tātou ne'e tuí, 'o hangē ko Tana Folafolá,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 He kua Ina folafola he potu 'e taha, 'i Tana lau ki te Sāpaté, 'o pehē, “Pea ne'e mālōlō 'ia te 'Atuá 'i tono fitu 'o te 'ahó mei Tana 'ū ngāue kotoa pē.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Pea 'i te potu tohi ko 'ení 'oku toe folafola mai Ia, “'E kailoa 'aupito notou hū ki Toku mālōlō'angá!”
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Tā 'oku kei toe he 'ihi ke hū ki ai, pea ko nātou ne'e fu'aki tala ki ai 'ia te ongoongolelei nā, ne'e kala notou hū ki ai kote'uhí ko te talangata'á.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ko ia ai, 'oku toe kotofa 'e Ia he 'aho, 'o pehē, “Ko te 'ahó pē 'eni” — ko Tana Folafola ē 'iā Tēvitá, kua hili he 'ū ta'u lahi, 'o hangē ko tono fakahaá,
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 He kāpau ne fakamālōloo'i 'ia nātou 'e Siosiua, pehē ne kala Ina folafola ki muli ki te 'aho kehe.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 'Āua; pea tā 'oku toe pē he mālōlō faka-Sāpate mo'o te kakai 'a te 'Atuá.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 He ko Ia ne'e hū ki Tono mālōlō'angá, ne Ina mālōlō foki mei Tana 'ū ngāué, hangē tofu pē ko te 'Atuá mei Ta'aná.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ko ia, ke tou tōtōivi ke hū ki te mālōlō'anga ko iá, na'a 'i ai he taha 'e tō ki te anga-talangata'a ko iá.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Ko te heletā fakatoumata|alt="sword" src="GT00140.tif" size="col" ref="4:12" He ko te Folafola 'a te 'Atuá, ko te koto ma'uli mo te koto mālohi, pea māsila ange ia he heletā fakatoumata; 'o ina 'asi atu 'o vahe'i 'ia te lotó mo te laumālié, 'io, tono 'ū hokongá mo te uhó; pea 'oku ina vavanga'i 'ia te 'ū holi mo te fakakaukau 'o te lotó.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Pea 'oku kala he me'a kua ngaahi 'e fufuu'i mei Tana 'Afió, kā 'oku tēlefua mo tokaima'ananga 'ia te me'a fuli pē ki te fofonga 'o Ia 'oku tou fakamaau ki Aí.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ko ia, 'i te tou ma'u leva he Taula'aliki Lahi 'oku funganí, 'a ia kua Ina hū atu 'i hēvani, 'io, 'ia Sīsū ko te 'Alo 'o te 'Atuá, ko ia, ke tou puke ma'u te tou lotú.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 He tala'i'eaí 'oku tou ma'u he Taula'aliki Lahi 'oku ta'emalavea 'i te tou 'ū vaivai'angá, kaikehe 'oku tou ma'u he Toko Taha kua 'osi 'ahi'ahi 'i te me'a kotoa pē, hangē ko tātoú, kae kailoa Ha'aná angahala.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ko ia, ke tou 'unu'unu atu mālohi ai ki te taloni 'o te kelesí, ke tou ma'u meesi, mo tou ta'imālie he kelesi ke tokoni mai 'i te taimi 'e 'aonga aí.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.