Hebreus 11

num (NUM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pea ko 'eni, ko te tuí, 'oku fakasino 'e ia 'ia te 'ū me'a 'oku 'amanakiná, ko te fakamo'oni 'o te 'ū me'a 'oku kailoa haá.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 He ko 'eni ia 'ia te me'a ne'e ma'u ai 'e te kau mātu'á te notou ongoongoleleí.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Ko te tuí 'oku tou mahino'i ai, ne'e langa 'ia te 'univeesí 'e te Folafola 'a te 'Atuá; 'o pehē, 'oku kailoa tupu 'ia te me'a 'oku tou sio ki aí mei te 'ū me'a 'oku haá.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Ko te tuí ne'e 'avatu ai ki te 'Atuá 'e 'Ēpeli he feilaulau lelei ake 'iā Keini; 'io, ko ia ia ne'e fakamo'oni ai ma'ana 'oku mā'oni'oni ia, he ne'e fakamo'oni 'e te 'Atuá 'i te funga 'o te 'ū me'a ne ina 'aumaí; pea ko ia ia 'oku kei lea ai 'e iá, neongo kua pekia.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Ko te tuí ne'e hiki ai 'ia 'Īnoke, ke 'aua mamata 'e ia ki te maté; pea ne'e kala 'iloa, kote'uhí kua hiki ia 'e te 'Atuá; he 'i te he'iki ai hiki 'oná ne'e fakamo'oni ma'ana, kua ina fakahōifua 'ia te 'Atuá.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Kae kā kailoa kau 'ia te tuí, 'oku kailoa mama'i lava ha'atá fakahōifua'i 'Ona; hē ko ia 'oku 'unu'unu ki te 'Atuá, kua pau ke tui 'oku 'i ai Ia, pea 'oku totongi 'e Ia kiā nātou 'oku kumi hākili kiā Iá.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Ko te tuí ne'e ngāue ai 'ia Noa, 'i tono valokia ki te 'ū me'a kua he'iki ai hā maí; pea 'i tana manahē ki aí, ne ina fa'u 'ia te 'a'aké mo'o fakama'uli tono 'apí; 'io, ko ia ia ne ina fakahalaia'i ai 'ia māmaní, 'o hoko ai ia ko te 'ea ki te mā'oni'oni fakatuí.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Ko te tuí ne'e talangafua ai 'ia 'Ēpalahame 'i tono uí, 'o 'alu atu 'e ia mei tono fanuá ki te feitu'u 'e toki ma'u 'e ia ko tono tofi'a; 'io, ne ina 'alu atu, 'o kailoa 'ilo'i pe ko tana 'alú ki fea.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Ko te tuí ne'e hanga ai 'e ia 'o 'āunofo ki te fanua 'o te tala'ofá, hangē ko te nofo muli; 'o fale 'aki 'e ia 'ia te tēniti pē, fakataha mo 'Aisake mo Sēkope, 'a ia ne'e notou kaungā 'ea ki te tala'ofa ko iá.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 He ne'e nofo 'amanaki ia ki te kolo 'oku 'o'ona 'ia te 'ū tu'unga, 'a ia ko tono fokotu'utu'ú mo tono tufunga lahí ko te 'Atuá.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Ko te tuí ne'e ma'u mālohi ai 'e Sela foki ke tu'itu'ina, pea fanau'i 'e ia te tama, neongo kua matu'a, ko te me'a 'i tana lau 'oku mo'oni Ia, 'a ē kua Ina tala'ofa ki aí.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Ko ia ai foki ne'e tupu mei te toko taha, pea na'a mo ia ko te koto mate pē, he kakai ke hangē ko te fetu'u 'o te langí tono tokolahí, pea hangē ko te 'one'one 'i te matātaí 'a ē 'oku kala malava tono laú.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Ko nātou neí kotoa pē ne'e notou pekia tui pē, kua kala notou ma'u 'ia te 'ū me'a ne'e tala'ofá; kā kua notou sio ki ai mei te mama'ó, pea kua notou fetapa ki ai, pea kua notou fakamo'oni, ko te 'āunofo mo te muli 'ia nātou 'i māmani.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 He ko nātou 'oku lea peheé, 'oku hā mahino leva mei ai 'oku notou kumi he notou fanua tonu.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Ko te mo'oni, kāpau ne notou manatu ki te fanua ko ia ne'e notou ōmai mei aí, ne'e notou faingamālie nātou ia ke foki.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Kā ko 'eni, ko te fanua lelei ake 'oku notou holi ki aí, ko tono 'uhingá ko te fanua fakalangi. Ko ia, 'oku kala maa'i 'ia nātou 'e te 'Atuá ke ui 'Ona ko te notou 'Atua, he ne'e teuteu 'e Ia mo'o nātou he kolo.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 'Ēpalahame mo 'Aisake|alt="Abraham and Isaac" src="CO00663b.tif" size="col" ref="11:17" Ko te tuí ne feilaulau 'aki ai 'e 'Ēpalahame 'ia 'Aisake 'i tono 'ahi'ahi ne'e faí; 'io, ko ia kua tali 'ia te 'ū tala'ofá, ne'e kamata 'e ia ke feilaulau'i tono foha tofu pē tahá;
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 neongo ne'e folafola ki ai 'o pehē, “Ko 'Aisake 'e mei ai tou hakó.”
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 He ne'e lau 'e ia, na'a mo te pekiá, kā 'oku mafai 'e te 'Atuá ke fokotu'u mei ai; 'io, pea ne'e tatau tofu pē foki mo tana toe ma'u mai 'e ia 'ia 'Aisake mei te maté.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Ko te tuí ne'e tāpuaki'i ai 'e 'Aisake 'ia Sēkope mo 'Īsoa, 'o lau 'e ia foki ki te 'ū me'a 'i te kaha'ú.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Ko te tuí ne'e tāpuaki'i ai 'e Sēkope 'ia te ongo foha 'o Siosifá tāutaha, 'i tana teu pekiá, pea hūfaki'i, mo falala ki tono tokotokó.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Ko te tuí ne'e lau ai 'e Siosifa ki te hiki 'a te ha'a 'Isilelí, 'i tana teu pekiá, 'o fai tu'utu'uni 'e ia ki tono 'anga'angá.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Ko te tuí ne'e fufū ai 'ia Mōsese 'e tana mātu'á 'i tono fanau'í, 'o māhina tolu, kote'uhí ne'e nā vakai ko te tama faka'ofa'ofa ia; pea ne'e kala nā manahē ki te fekau 'a te tu'í.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Ko te tuí ne'e fakatale'i ai 'e Mōsese 'i tana fu'u lahí, tono lau ko te tama 'a te 'ofafine 'o Feló;
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 pea ne'e fili 'e ia ke kaungā ngaahikovia mo te kakai 'a te 'Atuá, 'i tana ma'u fakataimi pē he fiafia 'o te angahalá;
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 he ne'e lau 'e ia te manuki'i 'o Kalaisí ko te koloa ne'e hulu atu 'i te 'ū koloa 'o 'Isipité, he ne'e sio fakamama'u atu ia ki te totongí.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Ko te tuí ne ina si'aki ai 'ia 'Isipite, 'o kala ina manahē ki te tuputāmaki 'a te tu'í; he ne'e kītaki ia 'i tana sio ki te 'Atua ta'ehāmaí.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Ko te tuí ne'e fai ai pē 'e ia 'ia te Pāsová mo te luluku 'aki te totó, kote'uhí ke 'aua na'a ala kiā nātou 'e Ia 'oku faka'auha 'ia te 'ū 'uluaki fohá.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Ko te tuí ne'e notou 'asi atu ai 'i te Tai Kulakulá, hangē ko te 'alu 'i te moamoá; 'a ia 'i tono 'ahi'ahi ki ai 'e te kakai 'Isipité ne'e notou malemo ai.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Ko te fu'u 'ā 'o Selikoó|alt="Walls of Jericho" src="CO00884B.TIF" size="col" ref="11:30" Ko te tuí ne'e holo ai 'ia te 'ū 'ākolo 'o Selikoó, 'i te 'osi tono 'alu takai'i 'o 'aho fitu.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Ko te tuí ne'e kala 'auha ai 'ia Lēhapi fe'auaki, fakataha mo te kau talangata'á, he kua tali lelei 'e ia 'ia te ongo asiasí.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Pea ko taku toe lea atú ke ā? He 'oku si'i te taimí ke fakamatala kiā Kitione mo Pēlaki mo Samisoni mo Sēfita, kiā Tēvita foki mo Sāmiuela mo te kau palōfitá.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Pea 'i te fai 'aki 'o te tuí ne'e notou ikuna'i te 'ū pule'anga, ne'e notou feia te mā'oni'oní, ne'e notou lava'i te 'ū tala'ofá, ne'e notou tāpuni te ngutu 'o te fanga laione,
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 ne'e notou tāmate'i te mālohi 'o te afi, ne'e hao mei te mata 'o te heletā, ne'e fakaake mālohi mei te vaivai, ne'e notou hoko 'o to'a 'i te tau, ne'e notou tulia 'ia te 'ū matatau 'o te kakai muli.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Ne'e ma'u 'e te kau fafiné te notou pekiá kua toetu'u; kae fakamamahi'i 'ia te 'ihi, 'o kala notou fia tali te lau fakahaofí, kote'uhí ke notou lava'i te toetu'u 'oku lelei aké.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Pea ne'e manuki'i he 'ihi mo haha, kae'uma'ā te nofo ha'isia mo te pilīsone.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Ne'e tolomaka'i he 'ihi, ne'e kilisi ua, ne'e 'ahi'ahi'i, ne'e fakapoongi heletaa'i; ne'e notou hēhētu'u, 'o kofu kili'i sipi mo kili'i kosi, he kua notou masiva mo fakatanga'i mo ngaahikovia;
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 (kā ko te fa'ahinga ne'e kala taau mo nātou 'ia te maama ko 'ení;) ne'e notou 'alu fano 'i te 'ū toafa mo te 'ū ma'unga mo te 'ū 'ana mo te 'ū luo 'o te fanuá.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 'Io, ko nātou nei, neongo ne'e notou ma'u kotoa pē he ongoongolelei 'i te notou tuí, kā ne'e he'iki ai notou ma'u 'ia te me'a ne'e tala'ofá,
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 kote'uhí kua tokonaki 'e te 'Atuá he me'a lelei ake ma'a tātou, pea kote'uhí ke 'aua na'a fakahaohaoa'i 'ia nātou 'o kala tou kau ai.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.