Atos 9

num (NUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kā ko Saula ne'e kei mānava 'aki ia 'ia te fakamanamana mo te lau fakapō ki te kau ako 'a te 'Alikí, pea 'alu ai ia ki te Taula'aliki Lahí,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 'o kole kiā ia ke fai he 'ū tohi ki Tāmasikusi ki te 'ū falelotú, ke fakangafua tana ha'i mo taki mai ki Selusalema 'ia nātou 'e 'ilo'i 'i ai kua notou tali 'ia te 'alunga 'o te 'Alikí, 'ia te tangata mo fafine.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Pea 'i te fai tana fonongá, 'o fakaofiofi atu ki Tāmasikusí, fokifā pē kua malama mai takatakai kiā ia he maama mei te langí.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Pea tō ia ki te kelekelé, 'o fanongo ki te le'o 'oku pehē mai, “'E Saula, 'e Saula, ko te ā kua ke fakatanga'i ai 'Okú?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Pea pehē ange ia, “'E 'Aliki, ko ai 'ia Koe?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Kā ke tu'u ake, 'o hū ki kolo; pea 'e fakahaa'i ai kiā koe 'ia te me'a kua pau ke ke faí.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Pea ne'e tutu'u pē te kau tangata ne'e fononga mo iá 'oku notou mā'ulongoa, he ne'e notou fānonongo pē ki te le'ó, ka ne'e kailoa notou sio nātou ia he taha.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Pea kua tu'u ake 'ia Saula, 'o fakaava tono matá, pea tā kua kailoa toe 'ilo'i ia he me'a. Pea notou takinima'i 'ona 'o 'aumai ki Tāmasikusi.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Pea ne'e nofo ia 'i ai 'i te 'aho 'e tolu, kae kui pē; pea ne'e kailoa kai ia pe inu.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Pea ne'e nofo 'i Tāmasikusi he ako ne'e hingoa ko 'Ānanaia; pea ne'e folafola 'e te 'Alikí kiā ia 'i te vīsone, 'o pehē ange, “'E 'Ānanaia.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Pea folafola 'e te 'Alikí kiā ia, “Tu'u, pea ke 'alu ki te ala 'oku hingoa ko Totonú, 'o 'eke 'i te fale 'o Siutasí ki he matu'a Tāsusi ko tono hingoá ko Saula. He ko 'eni, 'oku fai ia tana lotu;
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 pea kua ina mamata 'i te vīsone ki te tangata 'oku hingoa ko 'Ānanaia, 'oku hū mai 'o hilifaki tono nimá kiā ia, kote'uhí ke toe 'a'ala tono matá.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Pea tali ange 'e 'Ānanaia, “'Aliki, kua u fanongo mei te tokolahi ki te tangata nei, mo tana ngaahikovi'i lahi Tou kakai tapú 'i Selusalema.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Pea 'i hení kua ne ma'u tu'utu'uni mei te kau taula'aliki lahí, ke ha'i 'ia te kakai kotoa pē 'oku notou tāpafua'i Tou huafá.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Pea folafola ange 'e te 'Alikí kiā ia, “'Alu koe ia; he ko te ipu mātu'aki fili 'eni ia 'A'aku, ke hapai Toku hingoá 'i te 'ao 'o te Senitailé, mo te ha'a tu'í, mo te ha'a 'Isilelí foki.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 He ko Aú 'e Au fakahaa'i kiā ia 'ia te 'ū fu'u mamahi 'e tō kiā ia kote'uhí ko Toku hingoá.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Pea toki 'alu 'ia 'Ānanaia, 'o hū ki te falé; 'o hilifaki tono nimá kiā ia, 'o pehē ange, “'E Saula, ko te 'Aliki ko Sīsuú, 'ā ē ne'e hā atu kiā koe 'i te alá 'i tau fononga maí, kua Ina fekau mai 'oku kote'uhí ke toe 'ala tou matá, mo ke fonu 'i te Laumālie Mā'oni'oní.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Pea ne'e ngangana leva mei tono ongo fe'i matá he me'a hangē he 'uno'i iká; pea ne'e 'ala ia, 'o tu'u ake 'o papitaiso.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Pea 'i te 'osi ange tana kaí, ne'e mālohi ia. Pea ne'e nofo ia mo te kau akó 'i Tāmasikusi 'i te 'ū 'aho 'ihi.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Pea ne'e kamata leva 'e ia ke malanga 'aki 'ia Sīsū 'i te 'ū falelotú, 'o pehē, “Ko te 'Alo Ia 'o te 'Atuá.”
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Pea fakatumutumu 'ia nātou kotoa pē ne'e fānonongo ki aí, 'o notou pehē, “'Oku kailoa koā ko te siana 'eni ne'e laiki 'ia te kakai 'o Selusalema 'ā ē ne'e notou tāpafua'i 'ia te hingoa ko 'ení? Pea 'oku kailoa koā ko ta'aná ha'u 'ení ke fai te me'a tatau, 'o taki pōpula 'ia te kakaí ki te kau taula'aliki lahí?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Ka ne'e toe fakautuutu ai te mālohi 'o Saulá mo tana fakapuputu'u'i te kakai Siu ne'e nofo 'i Tāmasikusí, ko te mālohi tana fakamo'oni ko Sīsū 'ia te Kalaisí.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Pea kua 'osi 'eni te 'ū 'aho lahi, pea kua fakakaukau'i 'e te kakai Siú ke notou tāmate'i 'ona;
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 ka ne'e 'ilo'i pē 'e Saula te notou fakakaukaú. Pea ne'e notou le'ohi 'ia te 'ū matapaá 'i te 'aho mo te pō ke notou tāmate'i ia.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Ko te tuku ifo 'o Paula ki lalo 'i te 'aá 'i te kato|alt="Paul lowered in basket outside wall" src="LB00333b.tif" size="col" ref="9:25" Ka ne'e 'ave pō'uli 'ona ia 'e tana kau akó, 'o notou tuku'i ifo 'ona 'i te 'aá, 'o tukutuku ifo ki lalo 'i te kato.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Pea 'i te ha'u 'ia Paula ki Selusalemá, ne ina feinga ke fakahoko 'ona ki te kau akó; ka ne'e notou teteki kotoa pē kiā ia, he ne'e kala notou falala 'e nātou ko he ākonga ia.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ka ne'e 'ave ia 'e Pānepasa, 'o taki 'ona ki te kau 'apōsetoló, pea fakamatala'i 'e ia kiā nātou tana mamata ki te 'Alikí 'i te alá, mo te folafola 'a te 'Alikí kiā iá, mo tana malanga mālohi 'aki te huafa 'o Sīsuú 'i Tāmasikusí.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Pea nofo ia 'i ai 'o felemofafo mo nātou 'i Selusalema, mo malanga mālohi 'aki 'ia te huafa 'o te 'Alikí;
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 pea ne'e lea mālohi 'e ia ki te fa'ahinga ne'e lea faka-Kalisí, 'o fakakikihi mo nātou; ka ne'e feinga leva 'e nātou ia ke tāmate'i 'ona.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Pea 'i te 'ilo ki ai 'e te kāingá, ne'e notou holataki'i 'ona ki Sesalia, 'o fekau ke 'alu mei ai ki Tāsusi.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Pea ne'e toki ma'u fiamālie 'e te siasí 'i Siutea kātoa, mo Kāleli, mo Samēlia, pea ne'e langa'i ake ai pē 'ia nātou; mo notou 'a'eva 'i te 'apasia ki te 'Alikí. Pea 'i te tokoni mo te fakalotolahi ne'e fai 'e te Laumālie Mā'oni'oní ne'e notou tutupu 'o tokolahi.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pea ko 'eni, lolotonga tono fai 'e Pita tana 'a'ahi ki te kakai lotú kotoa pē, ne'e a'u ifo ia kiā nātou ne'e nofo 'i Litá.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Pea ne ina 'ilo'i ai he tangata ne'e hingoa ko 'Eneasi, 'a ia kua ta'u valu tana takotó he ko te mamatea.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pea lea 'e Pita kiā ia, “'E 'Eneasi, 'oku faito'o 'ou 'e Sīsū Kalaisi; tu'u 'o takai tou moe'angá 'e koe.” Pea tu'u leva ia.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Pea ne'e mamata kiā ia 'e te fu'u kakai kotoa pē ne'e notou nofo 'i Litá, mo te feitu'u ko Saloní, pea ne'e notou tafoki ai ki te 'Alikí.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Pea ne'e nofo 'i Siopa he fafine ako ne'e hingoa ko Tāpaita, pea 'oku ui 'i te lea 'e tahá ko Toakase, ne'e fa'a fai 'e ia te 'ū ngāue lelei mo te ngāue 'ofa ki te tu'utāmakí.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Pea 'i te taimi ko iá ne'e tu'ina ia he mahaki, 'o pekia. Pea hili ange te notou tatafi iá, ne'e notou tuku tono sinó he loki 'i lunga.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Pea ko te me'a 'i te vāofi 'ia Lita mo Siopá, mo te fanongo 'e te kau akó 'oku 'i ai 'ia Pitá, ko ia ne'e notou fekau atu kiā ia he ongo tangata, ke nā kole ange 'o pehē, “'Aua ke fai tuai kā ke a'u vave mai kiā mātoú.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Pea tu'u leva 'ia Pita, 'o ō mo nātou. Pea 'i tana lava maí ne'e notou 'avake 'ona ki te loki 'i lungá. Pea ne'e tutu'u mai 'ia te kau uitoú kotoa pē 'oku notou tangi, mo faka'ali'ali ange te notou 'ū kofu loto mo te 'ū kofu tu'a, 'ā ē ne'e ngaahi 'e si'i Toakasé lolotonga tana kei ma'ulí.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pea ne'e kapusi 'ia nātou kotoa pē 'e Pita, pea tū'ulutui ia 'o lotu, 'o toki tafoki ange 'e ia 'o lea ki te 'anga'angá 'o pehē, “Tāpaita, tu'u ake!” Pea 'ala leva tono matá, pea 'i tana vakai kiā Pitá, ne'e tangutu ake ia.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pea mafao atu 'e Pita tono nimá ki te fafiné, 'o fokotu'u ia; pea ui mai 'e ia 'ia te kakai lotú mo te kau uitoú, 'o 'avatu 'ona kiā nātou kua ma'uli.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Pea ne'e ongoongoa 'eni 'i Siopa fuli pē, pea tui ai he tokolahi ki te 'Alikí.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pea ne'e nofo fualoa 'ia Pita 'i Siopa 'i te fale 'o he matu'a ko Saimone ko te tufunga kili'i manu.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.