Atos 26
num (NUM) vs VC
1 Ko te lea 'ia Paula kiā 'Akilipa mo te kau fakatahá|alt="Paul speaking to Agrippa and group" src="CN02036b.tif" size="col" ref="26:1" Pea me'a ange 'e 'Akilipa kiā Paula, “'Oku ngafua ke lea 'ia koe ke taukapo'i 'ou.” Pea hanga leva 'e Paula, 'o mafao atu tono nimá, 'o kamata tana fakamatalá:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “'E Tou 'Afio, Tu'i 'Akilipa, 'okou lau ko toku manū'ia 'i tata tu'u 'i tou 'aó 'i te 'aho nei ke fai tata fakamatala ki te 'ū me'a kotoa pē 'ā ē 'oku tukuaki'i 'aki 'oku 'e te kakai Siú,
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 kote'uhí 'oku potopōto'i 'ia te feitu'u nā 'i te 'ū tō'onga kotoa pē 'a te kakai Siú, mo te 'ū me'a 'oku tokanga ki ai te notou lotó. Ko ia 'okou kole atu ke kātaki mu'a te Tou 'Afió, 'o me'a lelei mai kiā au.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Ko te anga 'o taku ma'ulí talu taku kei talavou, 'io, toku anga mei te kamata'angá 'i te lotolotonga 'o toku kakai 'o'okú 'i Selusalema, 'oku lāu'ilo'i ia 'e te kakai Siú kotoa pē.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 He kua notou 'ilo'i 'oku mei te kamata'angá, pea kāpau ne'e notou loto ki ai, 'e faingafua ke notou fakamo'oni'i, ne'e kau 'ia au ki te kau Fālesí, ko te fa'ahinga 'oku tokanga lahi taha ki te tou lotú.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Pea ko 'eni, kua fokotu'u 'oku 'i heni, kote'uhí ko taku tui ki te tala'ofa ne'e fai 'e te 'Atuá ki te tou mātu'á,
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 'ia te tala'ofa ko ia, 'ā ē 'oku faka'amu ke a'usia 'e te tou 'ū matakali hongofulu mā uá 'i te notou lotu 'i te pō mo te 'aho. Pea kote'uhí ko te 'amanaki pē ko iá, 'e Tou 'Afio, kua talatalaaki'i 'aki 'oku ko 'ení 'e te kau Siú.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Pea ko te ā 'oku kotou pehē ai, ko te me'a 'e kailoa kotou fia tui ki ai, 'ia te fokotu'u 'o te pekiá 'e te 'Atuá?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Ko ia ne'e hā mai leva kiā au, 'oku totonu ke au ngāue mālohi ki tono fakafepaki'i 'ia te huafa 'o Sīsū mei Nāsaletí.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Ne au fai foki 'eni 'i Selusalema; pea ko te tokolahi 'o te fa'ahinga tapú ne tuku pilīsone 'ia nātou 'e au, 'i taku ma'u ngafua mei te kau taula'aliki lahí; pea ne au hikinima ki te notou tāmate'í.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Pea ne'e tu'a lahi taku tautea'i 'ia nātoú 'i taku fakatotofu te 'ū falelotú, ko taku fakamālohi'i nātou ke notou si'aki te notou tuí; pea ne'e pehē fau taku loto lili kiā nātoú, ko ia ai ne au fakatanga'i 'ia nātou 'o a'u ki te 'ū kolo mulí foki.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 Pea 'i te lolotonga taku fai 'ia te 'ū me'a ko iá, pea u fononga ai ki Tāmasikusi, mo te tohi tu'utu'uni mo te fakangafua 'a te kau taula'aliki lahí
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Lolotonga taku 'alu ho'atā mālié, 'e Tou 'Afio, ne au sio ki te maama ne'e ngingila ange 'i te la'aá, 'oku malama mai mei te langí, 'o hulu'i 'ia mātou ne'e motou fonongá.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Pea 'i te motou tō kotoa pē ki te kelekelé, ne au fanongo ki he le'o 'oku pehē mai 'i te lea faka-Hepeluú, ‘'E Saula, 'e Saula, ko te ā kua ke fakatanga'i ai 'Okú? 'Oku faingata'a ta'aú 'aka te me'a māsilá.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Pea u iange, ‘'Aliki, ko ai 'ia Koe?’ Pea me'a mai 'e te 'Alikí, ‘Ko Au Sīsū, 'a ia 'oku ke fakatanga'í.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Kā ke tu'u, tu'u ki lunga; he ko 'eni 'ia te me'a kua U hā ai kiā koé, ke fakanofo 'ou ko te faifekau mo te fakamo'oni 'o te 'ū me'a kua ke mamata ki aí, pea mo te 'ū me'a 'e Au fakahā atu kiā koe 'āmuli.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Pea 'e Au fakahaofi 'ou mei te kakai 'Isilelí, pea mo te Senitailé, 'a ia 'Okou fekau atu 'ou ki ai,
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 ke faka'ā te notou matá, ke notou tafoki mei te fakapō'ulí ki te maamá, pea mei te pule'ina 'e Sētané ki te 'Atuá, ke notou ma'u te fakamolemole angahalá, pea mo he tofi'a 'i te lotolotonga 'o te kakai kua fakamā'oni'oni'i 'e te notou tui pīkitai kiā Aú.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Ko ia ai, 'e Tu'i 'Akilipa, ne'e kailoa u talangata'a ki te me'a ne'e hā mai mei te langí,
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 kā ne au kamata malanga'i ke notou fakatomala pea notou tafoki ki te 'Atuá, 'i te notou fai 'o taau mo he kau fakatomala; pea ko te malanga ko iá, ne au kamata tono faí 'i Tāmasikusi, pea hili iá 'i Selusalema, mo te fanua kotoa pē 'o Siuteá, pea ki te Senitailé foki.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Ko tono 'uhinga ia ne'e puke ai 'oku 'e te kakai Siú 'i te Temipalé, 'o notou feinga ke tāmate'i 'oku.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Ko ia ai, ko te me'a 'i taku ta'imālie tokoni mei te 'Atuá kua u kei tu'u ai 'o a'u mai ki te 'aho nei, 'o fai taku fakamo'oní ki te liliki mo te lalahi; kae tala'i'eaí kua u fakahaa'i he me'a kehe, kā ko ia pē ne'e lau 'e te kau palōfitá mo Mōsese fakatou'osi, 'e faifaí pea hoko, 'o pehē:
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 'e feia 'ia te Kalaisí, pea ko te fu'aki toetu'u Ia mei te pekiá, pea 'e ongoongoa atu 'e Ia 'ia te maamá ki te Siu mo te Senitailé fakatou'osi.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Pea 'i tana fakamatala peheé, ne'e 'ioho 'ia Fesitō, “'E Paula, kua ke sesele; ko te 'ātunga ē tau fa'a lau tohí kua fakautuutu ange ai tau heé!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Kā ne iange 'e Paula, “'E Fesitō, tapu mo te feitu'u nā, 'oku kailoa u sesele, kā ko te 'ū me'a 'okou pu'aki atú ko te 'ū tala 'o te mo'oni mo te fakapotopoto.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Hē 'oku mea'i 'e te tu'í 'ia te 'ū me'a ko 'ení, pea 'okou 'āsili faingafua'ina ke lea kiā ia, kote'uhí 'okou pehē, 'oku kailoa he mama'i me'a 'e taha 'e 'ufikaua kiā ia; he tala'i'eaí ko he me'a ia ne'e fai fūfūnaki.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 'E Tu'i 'Akilipa, 'oku ke tui ki te kau palōfitá? 'Okou 'ilo'i 'oku tui 'ia koe ki ai.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Pea me'a ange 'e 'Akilipa kiā Paula, “Tā 'oku lau 'e koe 'apē, 'e faingafua tau liliu 'oku ke hoko ko te Kalisitiané?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Pea iange 'e Paula, “Pe faingafua pe faingata'a, tau ange mo te 'Atuá ke ke hoko — 'o kailoa ko koe pē, kā ko nātou kotoa pē kua notou fanongo mai kiā au 'i te 'aho nei, ke kotou hoko 'o tatau mo au — tukukehe pē 'ia te ongo seini ko 'ení!”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Pea tu'u leva 'ia te tu'í mo te kōvaná, 'ia Pelenaise foki mo te ha'oha'ongá,
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 pea 'i te notou tutuku atú, ne'e notou fealealea'aki leva 'o pehē, “Kua kailoa fai 'e te sianá he me'a 'oku hoa mo te maté pe ko te nofo pōpulá.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Pea me'a ange 'e 'Akilipa kiā Fesitō, “Ne'e mei tukuange te siana nei ia, kāpau ne ta'e'aua ta'aná unga kiā Sisa.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.