Atos 23
num (NUM) vs NVT
1 Pea sio fakamama'u 'e Paula ki te Sanetalimí, 'o ina lea ange kiā nātou, “'E kāinga, talu pē mei mu'a 'o a'u mai ki te 'aho nei mo taku fai fatongia ma'a te 'Atuá mo te loto tau'atāina!”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Pea ne'e fekau 'e te Taula'aliki Lahí ko 'Ānanaia kiā nātou ne'e tu'u ofi 'i aí, ke notou taa'i tono ngutú.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pea pehē ange 'e Paula kiā ia, “'E taa'i 'ou 'e te 'Atuá, 'ia koe ko te holisi kua vali hinahina! He kua ke nofo ke fakamāu'i 'oku 'o fakatatau ki te laó, kae fekau 'e koe ke taa'i 'oku, 'a ē 'oku tapu 'i te laó?”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Pea ko nātou ne'e tu'u ofi maí ne notou iange, “'Oku pehē koā tau lea kovi ki te Taula'aliki Lahi 'a te 'Atuá?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pea tali ange 'e Paula, “'E kāinga, ne kailoa u 'ilo'i, ko te Taula'aliki Lahí ia; he kua tohi, ‘'E kailoa ke lea kovi ki te pule 'o tou kakaí.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pea 'i te 'ilo'i 'e Paula, ko te 'āfaki 'e tahá ko te kau Sātusi, pea ko te 'āfaki 'e tahá ko te kau Fālesi, pea kaila leva ia 'i te lotolotonga 'o te Sanetalimí, 'o pehē, “'E kāinga, ko aú ko te Fālesi, ko te foha 'o te matu'a Fālesi; ko te me'a 'oku tou 'amanaki ki aí, 'io, 'ia te toetu'u 'o te pekiá, ko 'eni ia 'oku 'eke'i ai 'okú.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Pea 'i tana lea peheé, ne'e hoko leva he fetu'usi 'i te kau Fālesí mo te kau Sātusí, pea mavae ua ai 'ia te fakatahá.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 He kua lau 'e te ha'a Sātusí, takua 'oku kala he toetu'u, pē he 'āngelo, pē he laumālie; kā 'oku tui 'ia te kau Fālesí 'oku 'i ai 'ia te 'ū me'a kātoa ko iá.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Pea ne'e hoko leva he fu'u vālau, pea tutu'u ake he 'ihi 'o te kau sikalaipé ne'e kau ki te fa'ahi Fālesí, 'o notou taukave'i 'o pehē, “'Oku kala motou 'ilo'i 'e mātou ia he kovi 'a te tangata nei; pea na'a kua lea kiā ia he laumālie pē he 'āngelo.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Pea 'i te fakalalahi te fetu'usí, ne'e manahē 'ia te 'alikitaú na'a haehae 'ia Paula 'e nātou, pea ne ina fekau te kau taú ke ō ifo, 'o 'ave fakamālohi'i 'ona mei te notou lotolotongá, pea ke notou taki foki 'ona ki te tauá.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Pea 'i te pō ko iá ne'e tu'u mai 'ia te 'Alikí, 'o folafola ange kiā Paula 'o pehē, “'Aua ke lotosi'i; he 'e hangē pē ko tau fakamatala 'i Selusalema 'ia te 'ū me'a 'oku kau kiā Aú, pehē foki kua pau 'e ke fakamatala 'i Loma.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Pea kua 'aho ake, pea ne'e fai 'e te kakai Siú te notou fefuakava'aki, 'o pehē, ke 'aua 'aupito na'a notou toe kai pe inu kae'aua leva kua notou tāmate'i 'ia Paula.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Pea ne'e toko fāngofulu tupu 'ia te kakai ne'e notou fai te fuakava ko iá.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Pea ne'e ō 'ia nātou ki te kau taula'aliki lahí, mo te kau mātu'á, 'o notou iange, “Kua fai te motou fuakava ki te 'Atuá, 'o pehē, 'e kala motou toe mama he me'a kae'aua ke motou tāmate'i 'ia Paula.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Pea ko 'eni, ke 'a kōtou mo te Sanetalimí tono fakahā ki te 'alikitaú, ke 'ave ifo 'ia Paula kiā kōtou, 'o hangē pē ko he kotou fia 'eke'i ke mahu'inga mālie 'ia te 'ū me'a 'oku kau kiā iá. Pea ko mātou leva, 'i te he'iki ai ofi mai iá, 'e motou 'i ai ke tāmate'i 'ona.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Kā ne'e 'ilo'i te notou fa'ufa'ú 'e te 'ilamutu 'o Paulá, 'o 'alu ia 'o hū ki te tauá, 'o tala'i kiā Paula.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pea ui ange leva 'e Paula he taha 'o te kau senitulioó, 'o pehē, “Ke 'ave mu'a te talavou nei ki te 'alikitaú, he 'oku 'i ai tana me'a ke fakahā ange kiā ia.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ko ia ne'e 'ave leva te talavoú ki te 'alikitaú, 'o iange, “Ko te pōpula ko Paulá ne'e ui ange 'oku, 'o kole ke au 'aumai te talavou ko 'ení kiā koe, he 'oku 'i ai tana lea ke fai atu.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Pea puke'i tono nimá 'e te 'alikitaú, 'o 'ave ke nā fakaenāua pē, 'o fehu'i ange ia, “Ko te ā tau me'a 'oku fia fakahaa'i mai kiā aú?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Pea iange ia, “Kua alealea 'e te kau Siú ke kole atu kiā koe, ke 'ave ifo 'ia Paula 'āpongipongi ki te Sanetalimí, 'o hangē 'oku notou fia 'eke ke mahu'inga mālie 'ia te me'a 'oku kau kiā iá.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ko ia 'aua na'a ke tui kiā nātou; hē 'oku toitoi he notou kau tangata 'e toko fāngofulu tupu, kua notou 'osi fuakava, 'e kailoa 'aupito notou kai pe inu kae'aua ke notou tāmate'i 'ona. Pea kua notou 'osi teuteu, 'o talitali pē ki ha'aú tali te notou kolé.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Pea tukuange leva 'e te 'alikitaú 'ia te talavoú, 'o fekau kiā ia, “'Aua na'a ke teitei tala'i ki he taha ne ke 'osi fakahaa'i mai te me'a ko 'ení kiā au.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Pea ui ange 'e te 'alikitaú he toko ua 'o te kau senitulioó, 'o iange, “Teuteu mai te kau sōtia 'e toko uangeau, ke notou ō ki Sesalia, 'i te hivá pō'uli 'ānai, mo te kau tangata heka hoosi 'e toko fitungofulu, mo te kau tangata to'o tao 'e toko uangeau;
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 pea teuteu foki mo he fanga monumanu, kote'uhí ke heka ai 'ia Paula, 'o a'utaki lelei 'ona kiā Filike ko te kōvaná.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ne'e fai foki ia he tohi, 'o pehē:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Ko au Kalotiasi Lisia kiā Filike ko te 'aliki kōvana, 'ofa atu.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ko te tangata ko 'ení ne'e puke 'e te kau Siú 'o teuteu ke tāmate'i 'ona; kā ne au ha'u 'ia au mo taku kau taú, 'o fakahaofi, he 'okou 'ilo'i ko te Loma ia.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Pea 'i taku fia 'ilo foki ki te 'uhinga ne'e notou tukuaki'i 'aki iá, ko ia ne au 'ave ifo leva 'ona ki te Sanetalimi 'o nātoú.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Pea ne au toki 'ilo'i ai kua tukuaki'i 'ona 'i te me'a pē 'oku kau ki te notou laó, kā 'oku kailoa he me'a ia 'i te notou talatalaakí 'oku totonu ke mate ai, pē ke nofo pilīsone ai ia.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Pea 'i tono fakahaa'i mai kiā au takua kua toitoi he kau Siu ki te tangatá, ne au tuku atu leva 'ona kiā koe, pea ne au fekau foki ki te kau tukuakí ke fai te notou talatalaakí kiā koe.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Pea ne'e toki 'ave 'e te kau taú 'ia Paula, 'o hangē ko te fekau kiā nātoú, 'o notou taki pō'uli 'ona ki Anitepeta.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Pea 'i te pongipongi aké, ne'e notou tukuange te kau tangata heka hoosí ke notou ō mo ia, kae notou foki nātou ia ki te tauá.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Pea 'i te notou a'u atu ki Sesaliá, 'o notou 'ave te tohí ki te kōvaná, ne'e notou tuku atu foki 'ia Paula kiā ia.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Pea kua lau 'ia te tohí, pea fehu'i ange 'e ia kiā Paula pē 'oku mei te fanua fea ia. Pea 'i tana 'ilo'i ko te toko taha ia mei Silisiá,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ne'e iange 'e ia, “'E au toki fakamāu'i tau me'á 'o kā a'u mai tou kau tukuakí.” Pea fekau 'e ia ke tauhi 'ona 'i te palasi 'o Hēlotá.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.