Atos 22
num (NUM) vs ARA
1 “Kāinga mo te mātu'a, kotou me'a lelei mai ki taku fakamatala 'oku fai atu ko 'ení.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Pea 'i te notou fanongo 'oku lea 'aki mai 'e ia kiā nātou 'i te lea faka-Hepeluú, ne'e 'āsili ai te notou fakalongolongó. Pea fai atu ia,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Ko aú ko te matu'a Siu; ne'e fanau'i 'oku 'i Tāsusi 'i Silisia, kā ne au tupu ake 'i te kolo ko 'ení, 'o ta'utu 'i te va'e 'o Kāmelielí, pea ne'e akonakina 'oku ke au talangafua ki te 'ū lao kotoa pē kua tukufakaholo mai mei te tou mātu'á. Pea ne au mamahi'i 'ia te 'Atuá, 'o hangē ko kōtoú fuli pē 'i te 'aho nei.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Pea ne au fakatanga'i 'ia te 'alunga ko 'ení 'o kala u toe afe mei te tāmaté, pea ne au ha'i 'o fakahū pilīsone 'ia te tangata mo te fafine fakatou'osi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Pea 'oku fakamo'oni kiā au 'ia te Taula'aliki Lahí mo te Fakataha Fakamātu'á kotoa pē. Hē ne au ma'u tohi meiā nātou ke 'alu mo au ki te kāinga 'i Tāmasikusí, ke puke mo ha'i he kakai 'i ai, 'o taki mai ki Selusalema ke tautea'i.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Pea 'i taku fakaofiofi atu ki Tāmasikusí 'i te meimei ho'atā mālié, ne'e fokifā pē kua tapa takatakai kiā au he fu'u maama lahi mei te langí.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Pea ne'e tō 'ia au ki lalo, pea u fanongo ki te le'o 'oku pehē mai, ‘'E Saula, 'e Saula, ko te ā kua ke fakatanga'i ai 'Okú?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Pea u tali ange, ‘He ko ai 'ia Koe, 'Aliki?’ Pea folafola mai Ia, ‘Ko Sīsū 'eni mei Nāsaletí, 'ā ē 'oku fakatanga'i 'e koé.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Pea ko nātou ne'e 'iā aú ne'e notou sio ki te maamá, ka ne'e kailoa ongo'i 'e nātou 'ia te le'o 'o Ia ne'e lea mai kiā aú.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Pea u fehu'i atu, ‘'Aliki, ko te ā 'a'aku 'e faí?’ Pea folafola mai te 'Alikí kiā au, ‘Tu'u 'ia koe, 'o 'alu ki Tāmasikusi; pea 'e fakahaa'i atu ai kiā koe 'ia te 'ū me'a kua tu'utu'uni ke ke faí.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Pea 'i te kui toku matá, ko te me'a 'i te fu'u ngingila 'o te maama ko iá, ne'e takinima'i 'oku 'e te kakai ne'e motou oó, pea u a'u ai ki Tāmasikusi.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Pea ko te toko taha ko 'Ānanaia, ko te tangata lotu ne'e mātu'aki tauhi ia 'ia te Laó, pea ne'e fakaongolelei'i 'e te kakai Siu kotoa pē ne'e nofo 'i aí,
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ne'e ha'u ia kiā au, pea tu'u mai ia 'o pehē mai, ‘Si'aku tokoua ko Saula, 'a'ala ake tou matá.’ Pea u sio ake leva 'i te taimi pē ko iá, 'o 'ilo'i ia.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Pea toki pehē mai ia, ‘Kua fili 'ou 'e te 'Atua 'o te tou mātu'á, ke ke 'ilo'i Tono finangaló, mo mamata ki te Toko Taha Anga-tonu ko iá, pea ke ke fanongo ki te le'o mei Tono fofongá.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Kote'uhí ke hoko 'ia koe ko Tana fakamo'oni 'o te 'ū me'a kua ke mamata mo fanongo aí ki te kakai kotoa pē.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Pea ko te toe tatalí ke ā? Tu'u, pea papitaiso 'ia koe, 'o fufulu 'ou mei tau 'ū angahalá, pea ui ki Tono huafá.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Pea 'i taku toe foki ki Selusalemá, ne'e 'āvea 'ia au, lolotonga taku lotu 'i te Temipalé.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Pea ne au mamata kiā Ia, pea me'a mai Ia kiā au, ‘Fakato'oto'o, pea 'alu vave 'ia koe mei Selusalema; kote'uhí he 'e kailoa notou tali hau fakamatala kiā Au.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Kā ne au pehē ange, ‘'Aliki, kā ko nātou 'eni 'oku notou 'ilo'i lelei, ko au ia ne au fa'a fakahū pilīsone, mo haha 'i te 'ū falelotu kehekehe, 'ia te kakai 'oku lotu kiā Koé.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Pea 'i te notou fai te lilingi 'ia te toto 'o te Tou mā'ata ko Sitīvení, ne au tu'u foki mo au 'i ai, pea u loto ki tono tāmate'í, mo tauhi te 'ū kofu 'o te kakai ne'e notou tāmate'i 'oná.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pea folafola mai Ia kiā au, ‘'Alu pē, he ko Au 'e Au tuku atu 'ou ke 'alu ki te mama'ó, ke fai Taku fekaú ki te Senitailé.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pea ne'e notou fakafanongo kiā ia 'o a'u ki te lea ko iá, pea notou toki kalanga le'o lahi, “'Ave te siana ko 'ená mei māmani! He 'oku kailoa tonu ia ke ma'uli!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Pea 'i te notou kaikaila, mo tupetupe'i te notou kofú, mo notou laku efu ki lungá,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ko tono ha'i 'o Paula ke haha 'e te kau sōtiá|alt="Paul tied for beating by soldiers" src="CN02027b.tif" size="col" ref="22:24" ne'e fekau 'e te 'alikitaú ke 'aumai 'ona ki te tauá, 'o 'eke'i mo taa'i 'ona, kote'uhí ke 'ilo'i pe ko te ā tono 'uhinga 'o te notou kaila pehē kiā iá.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Kā 'i te lolotonga te notou ha'i 'o Paula ke fai tono kau'imaeá, ne'e lea ange 'e Paula ki te senituliō ne'e tu'u 'i aí, “'Oku ngafua koā 'i te laó ke kotou tautea taa'i he tangata Loma, kua he'iki ai fakamāu'i?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Pea 'i te fanongo ki ai te senitulioó, ne'e 'alu leva ia 'o tala ki te 'alikitaú, 'o pehē, “Ko te ā tau me'a 'oku pehē ke faí, he ko te siana Loma 'eni!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Pea ha'u leva 'ia te 'alikitaú, 'o iange kiā ia, “Tala'i mai pe ko te Loma 'ia koe?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Pea tali ange 'e te 'alikitaú, “Na'a mo au ne au totongi'i lahi ke au kau ki te kakai ko iá.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Pea vave leva te hiki atu meiā ia 'ia te kakai ne'e notou fai ke fakamamahi'i 'oná, pea ko te 'alikitaú foki ne'e manahē ia 'i tana 'ilo'i ko te Loma 'ia Paulá, he kua ne ha'i foki ia ke ma'u.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kā 'i te 'aho tono hokó, kote'uhí ko tana fia 'ilo ki tono mo'oni 'o te me'a kua tukuaki'i 'aki 'ona 'e te kakai Siú, ne'e vete ange 'e ia tono ha'í, mo fekau ki te kau taula'aliki lahí mo te kau mēmipa 'o te Sanetalimí ke notou fakataha, pea toki 'aumai 'e ia 'ia Paula ki lalo 'o fokotu'u 'i te notou 'aó.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.