Atos 19

num (NUM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pea 'i te lolotonga te 'i Kolinitō 'ia 'Āpolosí, ne'e takai foli 'e Paula 'ia te 'ū feitu'u 'o tuku'utá, 'o a'u ifo ai ki 'Efesō. Pea ne'e 'ilo'i ai 'e ia he kau ako 'ihi 'i ai;
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 pea pehē ange ia kiā nātou, “Ne'e kotou ma'u 'ia te Laumālie Mā'oni'oní 'i te taimi ne kotou tui aí?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Pea iange 'e ia kiā nātou, “Ka ne'e kotou papitaisó ki te ā?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Pea iange 'e Paula, “Ko te papitaiso ne'e fai 'e Sioné ko te papitaiso fakatomala; pea iange 'e ia ki te kakaí ke notou tui kiā Ia 'oku mulimuli mai 'iā iá, 'a ia ko Sīsū.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou papitaiso ki te huafa 'o te 'Aliki ko Sīsuú.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pea 'i te hilifaki 'e Paula tono nimá kiā nātoú, ne'e hoko ifo kiā nātou 'ia te Laumālie Mā'oni'oní; pea notou kamata lea 'aki 'ia te 'ū lea kehekehe mo palōfisai.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Ko te kau tangatá ne'e fe'unga nai mo te toko hongofulu mā ua.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Pea hū atu ia ki te falelotú, pea ne'e māhina 'e tolu tana malanga mālohi 'aki 'ia te 'ū me'a ne'e kau ki te Pule'anga 'o te 'Atuá; 'o ina fakakikihi 'i ai, ke fakatui'i 'ia nātou.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Pea 'i te loto fefeka te notou 'ihi, mo kailoa notou tuitalá, mo notou lea kovi ki te 'alunga 'o te 'Alikí 'i te 'ao 'o te kakaí, ne'e hiki leva ia meiā nātou, pea ne'e vahe'i mai 'e ia 'ia te kau akó, 'o talanoa lotu 'i te 'aho kotoa pē 'i te fale ako 'o Tilanó.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Pea ne'e fai pehē ia 'o ta'u 'e ua; ko ia ne'e fanongo ki te Folafola 'a te 'Alikí 'e te nofo 'Ēsiá kotoa pē, 'ia te Siu mo te Kalisí fakatou'osi.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Ne'e fai foki 'e te 'Atuá 'iā Paula he fa'ahinga mana ne'e kehe atu,
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 he ne'e 'ave pē he 'ū holoholo ki te kau mahakí, mo he 'ū vala, kua lave ki tono sinó, pea ne'e mahu'i leva meiā nātou te 'ū alanga mahakí, pea 'alu atu ki tu'a foki 'ia te 'ū fa'ahikehé.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Pea ne'e 'i ai he 'ihi foki 'o te kau Siú ne'e notou ō fano pē 'o faito'o 'āvea, pea ne'e notou 'ahi'ahi lea 'aki ki te kakai kua fa'ahikeheá 'ia te huafa 'o te 'Aliki ko Sīsuú, 'o pehē ange, “Ko taku kouna atu 'i te huafa 'o Sīsū 'oku fakahaa'i 'e Paulá.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Pea ne'e fai pehē 'e te 'ū foha 'e toko fitu 'o Siva, ko he Siu ne'e taula'aliki lahi.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Pea tali ange 'e te fa'ahikehé 'o pehē, “Kua u 'ilo'i mo'oni 'ia Sīsū, pea kua u 'ilo'i foki 'ia Paula, kā ko te ā fua 'ia kōtou?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Pea hopo kiā nātou 'ia te tangata ne'e 'ulusino ai 'ia te fa'ahikehé, 'o lava'i 'ia nātou, mo fai mālohi kiā nātou, ko ia ne'e notou feholaki mei te fale ko iá kua notou tēlefua mo mākafokafo.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Pea ne'e 'iloa 'ia te me'a ko 'ení ki te nofo 'Efesō kotoa pē, 'ia te Siu mo te Kalisi fakatou'osi; pea ne'e tō ai he 'ilifia kiā nātou kotoa pē, pea ne'e fakahīkihiki'i 'ia te huafa 'o te 'Aliki ko Sīsuú.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Ko te tokolahi foki 'o te kakai kua tuí ne'e notou ōmai, 'o vete mo fakamatala'i te notou 'ū ngāué.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Ko te tutu 'o te 'ū tohi 'a te kau fiamaná|alt="Paul watches Ephesians burn magic books" src="CN02003b.tif" size="col" ref="19:19" Pea ko te 'ihi 'o te fa'ahinga ne'e notou ngāue fiamaná ne'e notou tānaki mai te notou 'ū tohí 'o tutu 'i te 'ao 'o te kakaí. Pea ne'e notou fatu te mahu'inga 'o te 'ū tohí, pea tā ne'e fe'unga mo te konga siliva 'e nima mano.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ne'e pehē tana mātu'aki tupulakina pea mālohi 'ia te Folafola 'a te 'Atuá.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Pea kua 'osi te 'ū me'a ko iá, pea tu'utu'uni leva 'e Paula 'i tono laumālié ke 'a'ahi ki Masitōnia mo 'Ākeia, pea toki 'alu mei ai ki Selusalema; 'o pehē ia, “Kā hili pē taku 'alu ki aí, kua pau leva ke au mātā 'ia Loma foki.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Pea fekau atu 'e ia he toko ua 'o tana kau tokoní ki Masitōnia, ko Tīmote mo Elasito; kā ne toe ta'ofi si'i ifo ia ki te ngāué 'i 'Ēsia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Pea ne'e tupu 'i te 'ū 'aho ko iá he maveuveu lahi kote'uhí ko te lotú.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 He ne'e 'i ai he tangata ne'e hingoa ko Temetelio, ko te tufunga tuki siliva, pea ne'e ngaahi 'e ia te fanga ki'i fale siliva ko te fakatātā 'o te temipale 'o Taianá, pea ko te me'a lahi 'ia te koloa ne'e ma'u 'e te kau tufungá 'iā iá.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Pea ne ina fakataha'i 'ia nātou, pea mo te kakai ne'e ngāue ki te 'ū me'a peheé, pea iange ia, “Kau matāpule, 'oku kotou 'ilo'i ko te faiva ko 'ení 'oku tou tu'umālie ai.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Pea kua kotou sio mo fanongo, ko te siana ko Paulá kua ne fakaloto'i mo taki kehe'i he fu'u kakai, 'o kailoa 'i 'Efesō pē, kae meimei ko tono kātoa 'o 'Ēsiá, 'aki tana pehē 'oku kailoa ko he 'ū 'atua ia 'ā ē kua ngaahi 'e te nima 'o te tangatá.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Pea ko tono fakatu'utāmakí he 'e ongoongokovi ai te tou lakanga ko 'ení; 'o kala ko ia pē, kae hangē kā faifai pea lau 'ia te temipale 'o te fu'u 'atua fafine ko Taianá ko te me'a va'inga, pea hifo ai mei tono tu'unga lāngilangi'iná tana 'afió, 'ā ē 'oku lotu ki ai 'ia 'Ēsiá kātoa, 'io, mo māmani foki.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou mātu'aki lili 'aupito, pea notou kalanga 'o pehē, “Lāngilangi ā kā ko Taiana, ko te 'atua 'o te kakai 'Efesoó!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Pea ne'e maveuveu lahi 'ia te koló; pea notou 'oho taha pē ki te fale faivá, pea kua notou puke 'ia Keio mo 'Alisitako, ko te ongo me'a Masitōnia, 'a ia ne'e kaungā fononga mo Paulá.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Kā 'i te tokanga 'ia Paula ke hū ki te fakatahá, ne'e ta'ofi 'ona 'e te kau akó.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Pea ko te 'ihi foki 'o te hau'aliki 'Ēsiá 'ā ē ne'e notou 'ofa kiā iá, ne'e notou fekau ange 'o kole ke 'aua na'a hū ia ki te fale faivá.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Pea ne'e kalanga 'aki te 'ihi 'a ē, pea ko te 'ihi ko 'ē, he ne'e hangē he pēpelí 'ia te fakatahá, pea ko te notou tokolahi ne'e kailoa notou 'ilo'i pe ko te ā te me'a kua notou fakataha ki aí.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Pea ko te 'ihi 'o te kakaí ne'e notou fusi ake 'ia 'Alekisānita; pea ne'e teke ake foki 'ona 'e te kakai Siú. Pea ta'alo atu 'ia 'Alekisānita ko tana fia fai he fakamatala ki te fakatahá.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Kā 'i te notou vakai atu ko te Siu iá, ne'e hangē he le'o pē tahá 'ia te notou kalangá kotoa pē, 'o 'osi nai he houa 'e ua, “Lāngilangi ā kā ko Taiana ko te 'atua 'o tātou 'Efesoó!”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Pea kua lolomi 'ia te kakaí 'e te sekelitali 'o te koló, pea iange 'e ia, “'E kāinga 'Efesō, ko ai he tangata 'i māmani 'oku kailoa ina 'ilo'i, ko te kolo 'o tātou 'Efesoó ko te tauhi 'o te temipale 'o tana 'afió ko Taiana, mo te 'aitoli ne'e tō ifo meiā Siupitá?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Ko te me'a ko iá 'e kailoa ala fakahalaki ia, ko ia ne'e mei sai ange ke kotou fakama'uma'u mu'a, 'o 'aua tou 'ohonoa ke fai he me'a.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 He kua kotou taki mai 'ia te ongo matāpule nei, 'a ia kua kailoa he nā maumau'i te tapu 'o te temipalé, pe lea kovi ki te tou 'atuá.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Pea ko te me'a kiā Temetelio, mo te kau tufunga 'oku notou kau mo iá, kāpau leva kua 'i ai he me'a 'oku notou kovi'ina ai he taha, ko te 'ū 'aho 'eni 'o te fai fakamaau, pea 'oku 'i ai te hau'aliki kōvana: ō nātou 'o 'ave te notou lāungá ki ai.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Pea kāpau ko te kotou fehu'í he me'a ange, 'e fakatonutonu ia 'i te fakataha kua tu'utu'uni 'e te laó.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Pea kala ko ia pē kae kāpau 'e 'ekea kiā tātou 'ia te fu'u angatu'u kua fai 'i te 'aho nei, tala'i'eaí 'oku 'i ai he tou fakamatala ke 'avatu ke 'uhinga ai 'ia te fakataha makehe ko 'ení.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Pea 'i te hili ange tana lea peheé, ne'e tukuange 'e ia 'ia te fakatahá.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.