Atos 17

num (NUM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pea ne'e notou fou atu 'i 'Amifipoli mo 'Apolonia, 'o notou a'u ki Tesalonaika, 'a ia ne'e tu'u ai he falelotu 'o te kakai Siú.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pea hū 'ia Paula ki ai, 'o hangē ko tana fa'a faí, 'o kau mo nātou; pea ko te Sāpate hokohoko 'e tolu ne ina alea ai mo nātou mei te Tohitapú,
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 'o faka'uhinga'i mo fakamo'oni'i 'o pehē, “Ne'e pau ke feia 'ia te Kalaisí, pea ke toetu'u Ia mei te pekiá; ko 'eni ia 'ia te Kalaisi ko iá, 'ia Sīsū 'okou malanga 'aki kiā kōtoú.”
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Pea ne'e 'i ai te notou 'ihi ne'e tui, 'o notou kau leva kiā Paula mo Sailosi, mo te fu'u tokolahi 'o te kau Kalisi kua lotu faka-Siú, mo te tokolahi 'o te kau fafine tu'ukimu'á.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Pea ne'e meheka ai 'ia te kau Siú, 'o notou 'ave he kau siana pau'u ne'e notou tutu'u noa pē 'i te mala'e fakataú, 'o notou tānaki he fu'u kakai, mo notou veuveuki 'ia te koló. Pea notou 'ohofia 'ia te 'api 'o Sēsoní, 'o notou kumi kiā Paula mo Sailosi ke taki atu ki tu'a ki te kakaí.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Pea 'i te kailoa notou ma'u 'ia nāuá, ne'e notou toki toho 'ia Sēsoni mo te 'ihi 'o te kāingá ki te kau pulekoló, 'o notou kalanga, “Ko te kau siana ko 'ená, 'a ia kua notou takihee'i 'ia māmaní, kua notou ha'u foki ki heni!
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Pea kua fakaafe'i 'ia nātou 'e Sēsoni. Pea ko te kau siana ko iá kotoa pē 'oku notou talangata'a ki te 'ū tu'utu'uni 'a Sisá, 'aki te notou pehē, 'oku tu'i he taha kehe, ko Sīsū takua.”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Pea ne'e notou fakahoha'asi 'ia te kakaí mo te kau pulekoló 'aki te notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Pea ne'e notou 'eke'i he pa'anga malu'i meiā Sēsoni mo te kāingá, 'o notou toki tukuange 'ia nātou.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Pea hanga leva 'e te kāingá 'o tuku atu pō'uli 'ia Paula mo Sailosi ki Pēlea; pea 'i te notou a'u ki aí, ne'e ō ai pē 'ia nāua ki te falelotu 'o te kakai Siú.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Pea ne'e anga-lelei ange 'ia te kakai ko 'ení 'iā nātou 'i Tesalonaiká, hē ne'e notou tali loto lelei 'aupito 'ia te Folafolá, 'o notou kumi 'i te Tohitapú 'i te 'aho kotoa pē ki te mo'oni 'o te 'ū me'a ko iá.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Ko ia ne'e tokolahi te notou kakai ne'e tuí, pea mo te hau'aliki fafine 'o te kakai Kalisí, pea mo te kau tangatá.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Kā 'i tono 'ilo'i 'e te kakai Siu mei Tesalonaiká, kua malanga 'aki 'i Pēlea foki 'ia te Folafola te 'Atuá 'e Paulá, ne'e notou ōmai, 'o notou o'i mo fakahoha'asi 'ia te kakai 'i te kolo ko iá.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Pea tukuange leva 'e te kāingá 'ia Paula ke 'alu atu ki tai, kā ne'e nofo pē 'ia Tīmote mo Sailosi 'i ai fakatou'osi.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pea ko nātou ne'e notou 'ave 'ia Paulá ne'e notou 'aumai 'ona ki 'Atenisi; pea kua notou ma'u tana fekau kiā Sailosi mo Tīmote ke nā vave 'aupito mai, pea notou toki ō.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Pea lolotonga te talitali 'e Paula kiā nāua 'i 'Atenisí, ne'e 'ita tono laumālie 'o'oná 'i tana vakai kua tamapua'ina 'ia te koló.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Ko ia ne'e talanoa fakakikihi ia 'i te falelotú mo te kau Siú, mo te kakai kua lotu ki te 'Atuá, pea 'i te mala'e fakataú ne'e fai 'e ia 'i te 'aho kotoa pē kiā nātou ne'e notou fe'iloakí.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Pea ne'e 'i ai he 'ihi 'o te kau filōsefa mei te fa'ahinga 'Epikuliō, mo te fa'ahinga Sitoikó, ne'e notou fakakikihi mo ia. Pea ne'e pehē he 'ihi, “Ko te ā nai te 'uhinga 'o te lau te siana pālalau nei?” Pea ko te 'ihi ne'e notou pehē, “'Oku matamata ko he toko taha tu'uaki 'atua fo'ou;” ko tono 'uhingá ko tana malanga 'aki 'ia Sīsū mo te toetu'ú.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Pea notou puke'i 'ona, 'o taki ki te kosilio 'o te 'Aleopeikó, 'o notou iange, “'E ngafua koā ke motou 'ilo'i pe ko te ā 'ia te tokāteline fo'ou nei, 'a 'eni 'oku lea 'aki 'e koé?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 He kua ke 'aumai ki te motou talingá he 'ū me'a fo'ou; ko ia ai 'oku motou fia 'ilo'i, pe ko te ā te 'uhinga 'o te 'ū me'a ko iá.”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 (He ko te kau 'Atenisi kotoa pē, mo te muli ne 'āunofo ki aí, ne'e kala notou tē fai he me'a kehe, kā ko te nofo pē ke talanoa, mo fakafanongo me'a fo'ou.)
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Ko te tu'u 'ia Paula 'i te loto kosilio 'Aleopeikó|alt="Paul preaches to the Group of Wise men" src="CN01993b.tif" size="col" ref="17:22" Pea kua tu'u 'ia Paula 'i te loto kosilio 'Aleopeikó, pea pehē ange 'e ia, “Kau tangata 'o 'Atenisi, 'okou vakai, tā ko te kakai 'ia kōtou 'oku hulu atu 'i te tauhi fa'ahikehé.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 He ko te lolotonga taku 'alu fanó, ne au fakatokanga'i 'ia te 'ū me'a 'oku kotou lotu ki aí, pea u 'ilo'i he 'ōlita ne'e tohi'i ai 'ia te lea ko 'ení, ‘MO'O TE 'ATUA 'OKU KAILOA 'ILOA.’ Pea ko te me'a 'oku kotou lotu ta'e'ilo ki aí, ko 'eni ia 'okou fakahaa'i atu kiā kōtoú.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Ko te 'Atua ne'e ngaahi 'ia te 'univeesí, mo te me'a kotoa pē 'oku 'i aí, ko te 'Aliki Ia 'o te langí mo māmani; pea 'oku kailoa 'afio Ia he 'ū temipale kua ngaahi 'e te nimá;
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 pea 'oku kailoa tauhi Ia 'e te nima 'o te tangata, 'o hangē kua masiva Ia he me'a — hē ko Tana 'Afió 'oku 'A'ana tono foaki mai kiā tātou kotoa pē 'ia te ma'ulí, mo te mānavá, mo te me'a kotoa pē!
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Pea ne'e ngaahi 'e Ia mei te tangata pē taha 'ia te kakai kotoa pē ke nofo 'i te funga 'o māmaní fuli pē, pea kua fu'aki tukupau 'ia te 'ū kuongá mo te ngata'anga 'o te notou taki taha nofo'anga;
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 kote'uhí ke notou kumi ki te 'Atuá, hei'ilo 'e notou fāfā Ia 'o 'ilo'i, kae tala'i'eaí 'oku mama'o Ia mei te tou fe'i toko taha.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Hē 'oku 'iā Ia 'ia te tou ma'ulí, mo te tou ngāué, mo te tou 'i aí; 'o hangē foki ko te lau 'e te 'ihi 'o te kau punake 'oku 'iā kōtoú 'o pehē, ‘He ko Tono hako foki 'ia tātou.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Pea kāpau leva ko te hako 'o te 'Atuá 'ia tātou, tala'i'eaí 'oku totonu te tou lau Tana 'Afió 'oku tatau mo he konga koula, pe siliva, pe maka, he me'a kua tongitongi, ko te ngāue mo te fakakaukau 'a te tangata.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Pea neongo ne'e kailoa fia 'afio'i 'e te 'Atuá 'ia te 'ū kuonga 'o te ta'e 'ilo ko 'ení, kā 'i onopooni 'oku Ina fekau ki te kakai kotoa pē 'i te feitu'u kotoa pē ke notou fakatomala.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Kote'uhí kua Ina kotofa he 'aho, ke fakamaau mā'oni'oni ai 'ia māmani, 'o fou 'i te tangata kua Ina fakanofó; pea kua Ina fakapapau'i ia ki te kakai kotoa pē, 'i Tana fokotu'u 'Ona mei te pekiá.”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Pea 'i te notou fanongo ki te lau toetu'u 'o te pekiá, ne'e luma he 'ihi; ka ne'e pehē he 'ihi, “'Aua leva ke motou tē fanongo kiā koe 'i te me'a ko iá 'āmuli ange.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Ne'e pehē te 'alu atu 'ia Paula mei te notou ha'oha'ongá.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Ka ne'e 'i ai he kau tangata ne'e notou piki kiā ia, 'o notou tui; ko te notou taha ko Taionisio, 'a ia ne'e kau ki te ha'a 'Aleopeikó, pea mo he fafine ne'e hingoa ko Temalisi, mo te 'ihi kehe.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.