Apocalipse 16
num (NUM) vs NTLH
1 Pea ne au fanongo ki te le'o lahi mei te temipalé, 'oku pehē ki te 'āngelo 'e toko fitú, “Kotou ō atu 'o lingi ki māmani 'ia te 'ū ipu 'e fitu 'o te houhau 'a te 'Atuá.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Pea 'alu mei ai 'ia te 'uluakí, 'o ina lilingi 'ia te ipu 'a'aná ki te fanuá; pea ne'e tō ai 'ia te pala kovi mo fakamamahi ki te kakai ne'e 'iā nātou 'ia te faka'ilonga 'o te manu fekaí, pea ki te kakai ne'e hū ki tono 'īmisí.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Pea ne'e lilingi 'e te 'āngelo tono uá tana ipu 'a'aná ki te taí; pea ne'e hoko ia ko te toto hangē ko te toto 'o he 'anga'anga; pea ne'e mate 'ia te me'a ma'uli kotoa pē ne'e 'i te taí.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Pea ne'e lilingi 'e te 'āngelo tono tolú tana ipu 'a'aná ki te 'ū vaitafé, mo te 'ū matavaí; pea ne'e liliu ia ko te toto.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Pea ne au fanongo ki te 'āngelo 'oku 'a'ana 'ia te 'ū vaí, 'oku pehē 'e ia,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 He ne'e notou lilingi te toto 'o te kakai lotú, mo te kau palōfitá,
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Pea ne au fanongo ki te lea mei te 'ōlitá 'o pehē,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Pea ko te 'āngelo tono faá ne ina lilingi 'ia te ipu 'a'aná ki te la'aá; pea ne'e tuku kiā ia ke fakavelehia 'ia te kakaí 'aki te afi.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Pea ne'e velehia 'ia te kakaí 'i te māfana lahi, pea notou lau kovi ki te huafa 'o te 'Atuá, 'a ē ne'e fa'italiha ki te 'ū tautea ko iá; ka ne'e kala notou fakatomala, ke fakamālō kiā Ia.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Pea ko te 'āngelo tono nimá ne ina lilingi 'ia te ipu 'a'aná ki te taloni 'o te manu fekaí; pea ne'e fakapō'uli tono pule'angá, pea ne'e notou u'u te notou 'aleló 'i te mamahi;
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 pea notou lau kovi ki te 'Atua 'o hēvaní kote'uhí ko te notou 'ū mamahí mo te notou 'ū palá; kā ne kala notou fakatomala 'o tafoki mei te notou 'ū ngāué.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Pea ko te 'āngelo tono onó ne ina lilingi te ipu 'a'aná ki te fu'u vaitafe ko 'Eufaletesí; pea ne'e mātu'u tono vaí, kote'uhí ke teuteu 'ia te ala 'o te 'ū tu'i mei te hahaké.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Pea u vakai 'oku ha'u mei te ngutu 'o te talākoní, pea mei te ngutu 'o te manu fekaí, pea mei te ngutu 'o te palōfita lohí, he fa'ahikehe 'e tolu, ne'e hangē ko te fanga poto.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 He ko te 'ū laumālie 'o te fanga tēvolo fai faka'ilonga 'ia nātou, 'a ia 'oku notou 'alu atu ki te 'ū tu'i 'o māmaní fuli pē, ke fakataha'i nātou ki te tau 'o te 'aho lahi 'o te 'Atua Aoniú.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Vakai, 'Okou 'alu atu hangē he kaiha'á. Manū'ia ā kā ko ia 'oku le'ó, pea 'oku tauhi tono 'ū kofú, talia na'a laka tēlefua ia, kae toki mamata 'e te kakaí ki tono mā'angá.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Pea ne ina fakataha'i 'ia nātou ki te feitu'u 'oku ui 'i te lea faka-Hepeluú ko 'Āmakētone.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Pea ko te 'āngelo tono fitú ne ina lilingi 'ia te ipu 'a'aná ki te 'ataá; pea ne'e ongo atu he le'o lahi mei te temipalé, mei te taloní 'o pehē, “Kua fai ia.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Pea ne'e tapa te 'ū 'uhila, ongo mai mo te 'ū le'o, pea pā mo te 'ū mana, pea ne'e hoko he fu'u mofuike lahi, kua he'iki ai he mofuike pehē talu te nofo 'ia te tangatá 'i māmani, 'oku pehē fau tono fu'u lahí.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Pea ne'e vahe tolu 'ia te kolo lahí, pea ne'e holo te 'ū kolo 'o te 'ū pule'angá. Pea ne'e manatu'i ake 'ia Pāpilone lahi 'i te 'ao 'o te 'Atuá, ke 'avange ki ai te ipu uaine, ko te houhau mo te tuputāmakí.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Pea ne'e hola 'ia te 'ū motu kotoa pē, pea ne'e pulia 'ia te ma'unga fuli pē.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Pea ne'e tō mei langi ki te kakaí 'ia te 'ua maka lalahi, fe'unga mo te talēniti tono mamafá; pea ne'e lau kovi 'e te kakaí ki te 'Atuá, kote'uhí ko te fakamamahi ko ia 'o te 'ua maká; he ko tono fakamamahí ko te me'a lahi 'aupito.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.