2 Coríntios 7
num (NUM) vs NVI
1 Ko ia, si'aku 'ofa'anga, 'i te tou ma'u leva he 'ū palōmesi 'oku pehē fau, tou fakama'a 'ia tātou mei te 'uli kotoa pē 'o te kakanó mo te lotó, 'o tou fakakakato te tou mā'oni'oní 'i te 'apasia ki te 'Atuá.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 'Ē, kotou faka'ata'atā mu'a te kotou lotó kiā mātou; he tala'i'eaí ne'e motou ngāue ta'etotonu ki he taha, tala'i'eaí ne'e motou maumau'i he taha, pē ne'e motou kākaa'i he taha.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 'Oku kala u lea peheé ko he tukuaki'i 'o kōtou; seuke, kua 'osi taku fakahaa'i atu 'oku kotou 'i te motou lotó ke mate mo ma'uli fakataha mo kōtou.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 'Oku lahi taku lea fakapatonu atu kiā kōtoú, pea 'oku lahi taku pōlepole 'iā kōtoú. Kua u fonu ngutungutu 'i te fiamālié; 'oku ake fu'u te fiafiá, 'i te motou 'ū mamahi kehekehe.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 He na'a mo te motou ōmai ki Masitōnia neí, ka ne'e kailoa he mālōlō ki te motou sinó, ka ne'e tautu'u mai te motou fakamamahí mei te feitu'u kotoa pē: mei tu'á ko te koto fepaki, mei lotó ko te koto manahē.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Kā ko te 'Atuá, 'a ia 'oku fakalotolahi kiā nātou 'oku mā'ulaloá, ne'e tokoni'i 'e Ia 'ia mātou 'aki te lava mai 'ia Taitusí;
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 'o kailoa 'aki tana lava maí pē, kae 'aki te fakalotolahí foki, 'a ia ne'e tokoni'i 'aki 'ona 'e kōtoú: he ne'e fakamatala'i 'e ia kiā mātou te kotou holi maí, te kotou fakamamahí, te kotou mamahi'i 'okú; ko ia ne'e 'āsili ai taku fiafiá.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 He neongo ne au fakamamahi'i 'ia kōtou 'aki taku tohí, 'oku kala u fakatomala 'i taku fai iá. Kā 'oku mo'oni ne au fakatomala, he 'okou vakai ne'e 'i ai mo'oni te kotou mamahi 'i te tohi ko iá, kae fualoa si'i pē.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Kā 'okou fiafia 'eni 'o kailoa kote'uhí pē ko te kotou mamahí, kā kote'uhí he ne'e iku te kotou mamahí ki te kotou fakatomala 'o tafoki ki te 'Atuá 'aki te kotou lotó kotoa. He ko te kotou fakamamahí ne'e fai 'i te funga 'o te finangalo 'o te 'Atuá, ke 'aua na'a 'i ai he kotou masiva 'e hoko 'i te motou ngāué.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 He ko te mamahi 'oku faka-'Atua tono faí, 'oku langa'i ai he fakatomala 'oku iku ki te fakama'uli, 'a ia 'e kala toe mā ai he taha; kā ko te mamahi 'oku fakaemāmaní 'oku fakatupu mate ia.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 He vakai ange 'ia te me'a nā, 'ia te kotou mamahi faka-'Atua ne'e faí, ki te feinga lahi ne'e fakatupu 'iā kōtoú, 'io, 'ia te faka'ata'ataa'i 'o kōtoú, 'ia te faka'isa'isá, 'ia te manahē maí, 'ia te holi maí, 'ia te fakamātoató, 'ia te fai tauteá! Kua kotou fai te kotou tūkuingatá ke fakahaa'i 'oku kotou 'ata'atā 'i te me'a nei.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 'Āua; he neongo ne au tohi pehē atu, tala'i'eaí ne au faí kote'uhí ko te siana ne'e fai 'ia te koví, pē ki te tangata ne'e fai kiā ia 'ia te koví; kā kote'uhí ke e'a kiā kōtou, pea 'i te 'ao 'o te 'Atuá, 'i te toka te motou lotó kiā kōtoú.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ko ia ne'e motou lotolahi.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 He kāpau ne au pōlepole kiā ia he me'a kau kiā kōtou, 'oku kala u mā ai; kaikehe hangē ne'e mo'oni te motou 'ū lea kehekehe ne'e fai kiā kōtoú, pehē foki ne'e hā 'oku mo'oni mo te motou pōlepole ne'e fai 'i te 'ao 'o Taitusí.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Pea ko tana manava'ofa kiā kōtoú 'oku lahi ake 'aupito 'i tana fa'a manatu ake ki te talangafua 'a kōtoú kotoa pē, mo te kotou tali 'ona 'i te 'apasia mo te tailiilí.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Ko ia ai 'okou fiafia 'i taku falala kiā kotou 'i te me'a kotoa pē.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.