2 Coríntios 1

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ko au Paula ko he 'apōsetolo 'a Sīsū Kalaisi 'i te finangalo 'o te 'Atuá, mo te si'i kāinga ko Tīmoté — ko te mā tohi ki te siasi 'o te 'Atuá 'oku 'i Kolinitoó, mo te kau lotu fuli pē 'oku 'i 'Ākeiá kātoa.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 'Ofa ke kotou ma'u kelesi mo te fiamālie, mei te 'Atuá ko te tou Tamai, mo te 'Alikí ko Sīsū Kalaisi.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Fakafeta'i ki te 'Atua mo Tamai 'a te tou 'Aliki ko Sīsū Kalaisí, 'a ia ko te Tamai 'o te fai manava'ofá, pea ko te 'Atua 'oku 'A'ana 'ia te fiamālie kotoa pē;
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 'ia Ia 'oku tokoni'i 'ia mātou 'i te motou tu'utāmaki fuli pē, kote'uhí ke motou lava ai ke tokoni'i 'ia nātou 'oku 'i te tu'utāmaki kehekehe, 'aki 'ia te tokoni 'oku tokoni'i 'aki 'ia mātou 'e te 'Atuá.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 He hangē 'oku mahua mai 'ia te 'ū mamahi 'o Kalaisí kiā mātou, pehē foki ko te me'a 'iā Kalaisi 'oku mahua mai mo te motou tokoni'í.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Kāpau 'oku motou mamahi, 'oku 'uhinga iá ki te kotou fiamālie mo te fakama'uli; pea kāpau kua fakafiamālie'i 'ia mātou, ko te fai ai pē kote'uhí ko te kotou tokoni'i, 'a ia 'oku ngāue lelei ke kotou lava kātaki'i 'ia te 'ū mamahi ko ia 'oku motou kātaki'í foki.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Pea 'oku tu'u ma'u pē te motou 'amanaki 'iā kōtoú; ko te motou 'ilo'i, hangē 'oku tou kaungā mamahí, pehē foki 'oku tou kaungā tokoni'i.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 He 'oku kala motou loto ke kotou ta'e'ilo'i, kāinga, ki te tu'utāmaki ne'e hoko kiā mātou 'i 'Ēsiá; 'i te motou mātu'aki mafasia 'i ai, 'o kala mei lava ke tali, ko ia ne'e mole 'aupito te motou 'amanaki ki te ma'ulí.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 'Io, ne'e motou ongo'i kua tonu 'ia mātou ki te maté, kote'uhí ke 'aua na'a motou falala kiā mātou, kā ki te 'Atuá, 'ia Ia 'oku fokotu'u 'ia te pekiá.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Pea ne Ina hamusi 'ia mātou mei te fu'u mate'anga ko ia ne'e pehē fau, pea 'e Ina hamusi; 'io, 'oku motou falala kiā Ia 'e toe fai ai pē 'e Ia te motou hamusí.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Kehe pē ke kotou kau 'i te motou lotuá: kote'uhí ke 'avatu 'e te tokolahi 'ia te lotu fakamālō'ina ma'a mātoú, kote'uhí ko te tāpuaki ne motou ma'u mei te hūfakina 'a te tokolahi.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 He ko te motou fiafia'angá 'a 'eni, ko te fakamo'oni 'e te motou konisēnisí, ko te motou fakafeangai ki māmani, pea kiā kōtoú, ne'e 'i te mā'oni'oni faka-'Atua, mo te loto hangataha, 'o kailoa tu'u 'i te poto fakakakano, kā 'i te kelesi 'a te 'Atuá.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 He 'oku kailoa motou toe tohi atu he me'a kehe, kā ko ia pē 'oku kotou lau 'eni mo fakamo'oni'í. Pea 'okou falala 'e kotou fakamo'oni'i 'o a'u ki te ngata'angá,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 ('o hangē foki ko te 'ilo'i 'o mātou 'e te kotou 'ihi,) 'o pehē, ko te kotou pōlepole'anga 'ia mātou, 'o hangē foki ko te motou pōlepole'anga 'ia kōtou 'i te 'aho 'o te tou 'Aliki ko Sīsuú.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Pea 'i taku falala peheé, ne au loto ke fu'aki 'alu atu kiā kōtou, kote'uhí ke kotou ma'u tu'a ua he kelesi.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Kā ke au fou atu 'iā kōtou ki Masitōnia, pea ke au toe ha'u mei Masitōnia kiā kōtou kae 'a kōtou toku moimoi'i ki Siuteá.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Pea 'i taku loto peheé, pea ne au va'inga'aki koā? Pē ko taku 'ū tu'utu'uní 'oku fokotu'u fakaemāmani koā, kote'uhí ke fai he “'Io, 'io”, mo te “Kailoa, kailoa”?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Kā ko te 'Atuá 'oku mo'oni Ia, 'oku kala ko te “'Io” mo “Kailoa” 'ia te motou 'ū lea 'oku fai atú.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 He ko te 'Alo 'o te 'Atuá — 'ia Kalaisi Sīsū, 'ā ē ne'e malanga 'aki 'i te kotou lotolotongá 'e mātoú, 'e au mo Silivenusi mo Tīmoté — tala'i'eaí ne hoko Ia ko te “'Io” pea “Kailoa”; ka ne'e “'Io” pē 'iā Ia.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 He neongo pē 'oku fia 'ia te 'ū tala'ofa 'a te 'Atuá, kā 'oku notou tu'u kotoa pē 'iā Ia tono “'Ió”; pea fou 'iā Ia foki tono “'Ēmení”, ke 'i ai he lāngilangi 'o te 'Atuá 'iā mātou.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Pea ko te 'Atuá ia, ko Ia 'oku fakatu'uma'u 'ia mātou fakataha mo kōtou 'iā Kalaisí, pea ko Ia kua Ina pani 'ia tātoú;
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 ko Ia foki ne'e sila'i 'ia tātoú, mo 'aumai 'ia te Laumālié ke 'afio 'i te tou lotó ke faka'ilonga'i ko tātoú ko Tono kakai.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Kā ko taku leá 'eni — ko te 'Atuá ē ke hopo mo toku lotó! — ko tono 'uhinga 'o te kala u 'alu atu ki Kolinitoó, ko taku mamae pē kiā kōtou.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Kā 'oku kala ko taku pehē 'oku 'a mātou ke pule ki te kotou tuí; kaikehe ko te kau tokoni pē 'ia mātou ki tono langa'i te kotou fiafiá. Seuke, ko te me'a ki te tuí 'oku kotou tu'u.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.