Marcos 9

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyi ɛ man baale kyaa kɛbo kei keŋ bɔɔ gyae baa yeŋ ya, kelii debaŋ keŋ baa naa Wurubuarɛ gyoori keŋ nyi ka seŋɛɛ na ke doŋ.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Weeya looro wɔle nɛ, Yesu moo Pita na Gyemisi na Gyɔn kpu na ɔ wose te be gyuuwɔ bula dinaa daale dɔɔ baŋ baageŋ. Botɔɔ te Yesu wose kyɛɛkeewɔ be siaman.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Wa abɔɔ ŋan ɔ doona nɛ bese abɔɔ wolomɛɛ pareparepare, na ŋɛɛ ŋalakee polɛpolɛpolɛ. Ŋa wolosewɔ keŋ nyi, ŋolo be kyaa tɛɛle kei dɔɔ keŋ waa tale faafo kolo na ke ka lee mena ya.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Keŋte Mosesi na Elia kaa bɛɛwɔ lee be dɔɔ, te be kolosiwɔ na Yesu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Botɔɔ te Pita yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo, dei ŋgba daa mɔ be kɔŋ kɛbo nɛ. Yela dɛɛ baŋ kefɛɛse atooro kɛbo. N wui daale, Mosesi wui daale te Elia mɔ wui daale.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Na Pita ta gyeŋ kpene waa yako ya, nawolo nyi gyakoloŋ te kyaŋ wɔ gbaa.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Botɔɔ te ŋɔma kaa wuu be dɔɔ, te be nyii nɔɔwoya ŋaale ŋɔma keŋ man nyiaa, “Kei yɛna me bu ŋon mɛɛ gyae e. Ɛ nyii e.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Debokenaŋ man ɔ kaseela batooro baŋ besewɔ kɛɛ na, ba te naa walaŋ kamasɛ kpu na Yesu ya.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Be ke tisi bula keŋ bɛɛ kɔŋ nɛ Yesu faree wɔ nyi, “Mɔɔ ne gyae nyi ɛ ke yako ŋolo na ŋolo kpene keŋ ɛ be naa nɛ ya, kelii debaŋ keŋ maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa foŋ lee yeŋ man.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Mena dɔɔ nombia ŋan dɔɔwɔ ba nyeeya man na bɛɛ bɔɔse dɔŋa nyiaa, kefoŋ lee yeŋ man kei na wolo baa nyi sena?
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “Weera dɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ ne yako nyi, kaboena nyi Elia waa kyaŋ gbɛɛ kɔŋ pɛna Kristo ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ ke kɔŋ?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ke yɛɛ ampaŋ nyi Elia waa taŋgbɛɛ nyeelɛɛre ŋon kɔŋ, na ɔ kaa desina kpene kamasɛ see nideli. Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan besewɔ yako yenaŋ daale lee Deniwalaŋ Bu ŋon wose man nyiaa, kaboena nyi waa naa diyem nideli na baa bɛɛ e nyi na ŋon yɛna nyeelɛɛre ŋon ya. Weera dɔɔ te be ŋmarase mena nombia kɛŋa?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Mɔ mɛɛ yako ŋon baa nyiaa, Elia taŋ kekɔŋ te balaŋ yɛɛ e kpene kamasɛ keŋ be gyae ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see be yako lee ɔ wose man nɛ.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ba ke kɔŋ ɔ kaseela akaŋ baŋ gyaŋ nɛ, be naa balaŋ burum te yilaa kilisi wɔ. Na Gyudatena mmaraa wolala baŋ, na ɔ kaseela baŋ ne wɔŋee nombia ŋaale.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Balaŋ baŋ pou ke gyɔ sibii naa Yesu nɛ, doo be nɔɔ te be yeuwɔ ke gyaŋee na e te ba doo e nɔɔ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Botɔɔ te Yesu bɔɔse ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Woŋ nombia yaa ɛmɛɛ na wɔ ne wɔŋee?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Keŋte balaŋ baŋ man ŋolo tiranɔɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, ma moo me bu tobaale ŋon feliŋkum doo ɔ man, te keŋ dɔɔ ɔ bɛɛ tale kolosi ya nɛ baa kɔna neŋ nyi nya kyɔ.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Debaŋ kamasɛ keŋ ka de kɔŋ ɔ dɔɔ nɛ, ne fuŋ e lɔ tɛɛle man. Afofose na lee ɔ nɔɔman, na ɔ ne tao ɔ kela na ɔ te kem. Me yako n kaseela baŋ nyi baa gegi feliŋkum keŋ lee ɔ man, mɔna ba te tale ya.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, “Ao! Ɛmɛɛ gyɛŋ balaŋ baŋ ɛ bɛɛ lɛɛ Wurubuarɛ di ya. Weeya aŋmoŋ yaa ɛ ne gyae nyi maa nyiŋ konɔɔ kyaa ɛ gyaŋ, pɛna ɛ ke lɛɛ maŋ di? Ɛ mo bu ŋon kɔna maŋ.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Mena dɔɔ ba moo tobaale ŋon kɔna Yesu. Feliŋkum keŋ kena Yesu nɛ, debokenaŋ man te ke yela bu ŋon keŋawɔ ŋgba keleuleuse kyaŋa na e nɛ. Bu ŋon leewɔ yala tɛɛle man, na ɔ ne biliŋi gyu kɔŋ, na afofose na lee ɔ nɔɔman.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Botɔɔ te Yesu bɔɔse bu ŋon ɔ kya nyiaa, “Weeya aŋmoŋ yaa ŋgba kawee kei ba gyoo e nɛ?” Keŋte balee ŋon tiranɔɔ nyiaa, “Lee naŋ ɔ biatɛɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Kawee keŋ ne tale fuŋ e do boalaŋ yaa loŋ man yeŋ yeŋ wui. Nyi akpaa n ke tale yɛɛ kolo na, wii de waraŋase na n ke kyɔ daa.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Keŋte Yesu bɔɔse e nyi, “N ne bɔɔse maŋ nyi maa tale nɛ, nafɔ nyaŋ gbagba nyaŋ ke tale, nyi akpaa n lɛɛ maŋ di na. Nawolo nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne lɛɛ Wurubuarɛ di nɛ, kpene kamasɛ ne dee fa e.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Debokenaŋ man te bu ŋon ɔ kya fae yeesa yako nyiaa, “Mɛɛ lɛɛ di. Kyɔ maŋ na maa lɛɛ neŋ di kpu nideli.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Yesu kena nyi balaŋ te yeu bɛɛ kɔŋ botɔɔ nɛ, ɔ faree feliŋkum keŋ nyiaa, “Nyaŋ deŋela atɔɔsa na omumuu feliŋkum, mɛɛ yako ŋon nyi ɛ lee ɔ man. Lee gyɛŋ ne gyu, ɛ na tekaa kaa gyoo ɔ man bela ya.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Botɔɔ te feliŋkum keŋ fae yeesa te ke wosi bu ŋon nideli ŋgba keleuleu weere nɛ, te ka leewɔ ɔ man laŋ. Na bu ŋon doo tɛɛle man ŋgba ɔ yeŋae nɛ, mena dɔɔ balaŋ burum kpa ɔ ta yem.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Keŋte Yesu kyaŋa bu nyiŋmaa man gate e seŋ ɔ nawɔɔ dɔɔ, te ɔ seŋawɔ.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Kenaŋ wɔle Yesu ka gyoo deni man nɛ, ɔ kaseela baŋ bɔɔse e deni man nyiaa, “Woŋ dɔɔ te daa te tale gegi feliŋkum keŋ lee bu ŋon man ya?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, “Nyi akpaa ɛ te fane fa Wurubuarɛ nideli ya nɛ, ɛ be gyae ɛ ke tale gegi mena feliŋkum kei dinɔɔ ya.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Be ka lee botɔɔ nɛ, be tɛɛwɔ na Galelia tɛɛle man. Na Yesu te gyae nyi walaŋ kamasɛ ka gyeŋ botɔɔ keŋ be kyaa ya.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Nawolo nyi na ɔ na wola ɔ kaseela baŋ nombia. Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Baa lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon fa balaŋ na baa ko, mɔ weeya atoorote keŋ nɛ maa foŋ lee yeŋ man.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Mɔna ɔ kaseela baŋ te nyii keŋ ɔ be yako nɛ man ya, te be yee mena keŋ baa bɔɔse e nombia ŋenaŋ man.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Kenaŋ wɔle te be kɔŋawɔ Kapanum donɔɔ man. Be ke gyu dɛɛ nɛ te ɔ bɔɔse ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Woŋ aŋmaareŋ yaa ɛ ne lɛɛ gbɛɛnaa man nɛ?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Mɔna be man ŋolo te tale kolosi ya. Nawolo nyi gbɛɛnaa man nɛ na bɛɛ lɛɛ aŋmaareŋ nyi be man woŋti kela na ɔ dɔɔ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Botɔɔ te Yesu tisiwɔ kyaa te ɔ baake ɔ kaseela kufu bala baŋ yako wɔ nyiaa, “Akpaa ŋolo ne gyae nyi waa yɛɛ siamante nɛ, kaboena nyi waa yɔkɔse ɔ wose ŋgba biikyaa nɛ, na waa som ɛ popou.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Botɔɔ te ɔ moo biikyaabii ŋolo kaa seŋ ba nsana, te ɔ pukaa e te ɔ yako wɔ nyiaa,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ lɛɛ biikyaabii kei dinɔɔ ma yele man na ɔ te lɛɛ maŋ, te ŋon ɔ lɛɛ maŋ na ɔ te lɛɛ ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Botɔɔ te Gyɔn yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo, de naa balee ŋolo na ɔ ne gegi feliŋkumɛɛ lee n yele man te de tɔɔ e, nawolo nyi ɔ be kpuɛ de man ya.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ na tɔ e gbɛɛ ya. Nawolo nyi ŋolo be kyaa keŋ waa mo ma yele yɛɛ gyakoloŋ nombia, na waa bese kolosi ma wose man nombiikum debokenaŋ man ya.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Nawolo nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ bee yoo na daa ya nɛ, na ɔ kpuɛ na daa.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, walaŋ kamasɛ ŋon ɔ fa ŋon loŋ leenɔɔ tɔɔ nyi keŋ ɛ yɛɛ maŋ Kristo balaŋwɔ dɔɔ nɛ, Wurubuarɛ waa tɔ ɔtenate kom.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 “Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ yeli bia buruburu kɛwɔ baŋ bɔɔ lɛɛ maŋ di nɛ man ŋolo de yɛɛ dukum nɛ, kenaŋ na nyi akpaa ba mo boe dinaa dinaa kpaŋ ɔ wɔŋe man, te be fuŋ e do ɛpo man na dei kela.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Nyi akpaa n nyiŋmaa ne yele la te n ne yɛɛ dukum na, kara ke leki. Nawolo nyi dei nyi nya lee kadeŋ na n gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man, kela keŋ n ka mo nyiŋmaase ala ka gyoo boalaŋ keŋ ke bɛɛ yem ya nɛ man.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Nawolo nyi feelɛɛ baŋ bɛɛ gyoo balaŋ botɔɔ nɛ bɔɔ na yem ya, te boalaŋ keŋ mɔ bɛɛ yem korakora ya.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Te akpaa n nae ne yele la te n ne yɛɛ dukum na kara ke leki. Nawolo nyi dei nyi nya mo nae dokoloŋ gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man, kela nyi baa mo neŋ na n nawɔɔ ala ka do boalaŋ keŋ ke bɛɛ yem ya nɛ man.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Nawolo nyi feelɛɛ baŋ bɛɛ gyoo balaŋ botɔɔ nɛ bɔɔ na yem ya, te boalaŋ keŋ mɔ bɛɛ yem korakora ya.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Te akpaa n sibii ne yele la te n ne yɛɛ dukum na kulu ke leki. Nawolo nyi dei nyi nya mo sibii dokoloŋ gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man, kela nyi baa mo neŋ na n sia ala ka do boalaŋ keŋ ke bɛɛ yem ya nɛ man.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Nawolo nyi feelɛɛ baŋ bɛɛ gyoo balaŋ botɔɔ nɛ bɔɔ na yem ya, te boalaŋ keŋ mɔ bɛɛ yem korakora ya.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Wurubuarɛ waa mo boalaŋ desina walaŋ kamasɛ, ŋgba mena keŋ bɛɛ mo yabia do kolo man te ke bɛɛ wɔlɛɛ ya nɛ.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Yabia dei, mɔna akpaa ka gyoŋ da lee ke man na, sena te ɛ ke yɛɛ na ka gyoŋ keŋ ka bese kaa gyoo ke man bela? Ɛ yela ɛ nombia ayɛɛsa ke yɛɛ gyoŋ ŋgba yabia nɛ, na ɛ ke kyaa na dɔŋa wosefɛɛreŋ man.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.