Marcos 14
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Keka weeya ala na Gyudatena nyeekelɛɛwee dinaa keŋ kedi kelii nɛ, Wurubuarɛ saese kegyiise baŋ na Gyudatena mmaraa wolala gyae gbɛɛ keŋ baa mo adao gbɛɛneŋ kyaŋ Yesu na baa ko e.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Keŋte be yakowɔ nyi, “Ɛ na fa dɛɛ kyaŋ e nyeekelɛɛwee dinaa kei kedi man ya, na mena ya na balaŋ baŋ baa yela donɔɔ keŋ ke siŋii.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Yesu ke kyaa Bɛtani donɔɔ man nɛ, ɔ gyuuwɔ Simɔn ŋon nafɔ ɔ na wee kawee yayam nɛ dɛɛ ɔ kaa di. Te alo ŋolo kɔŋawɔ botɔɔ na ɔ dana nuŋ ofoŋofoŋte keŋ ke dana koyadoŋ nɛ porontia tɔɔ. Botɔɔ te ɔ toro ke te ɔ toosi nuŋ keŋ woli Yesu nyeeman.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Te balaŋ baŋ be kyaa botɔɔ nɛ baale gyeŋa baŋ bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Weera dɔɔ te ɔ wɔlɛɛ nuŋ kei mena.
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Nafɔ baa tale yɔɔ nuŋ kei kela tomyɛɛre kulutoo dokoloŋ kɔba, na waa mo ke fa ayematena.” Botɔɔ te ba too be nɔɔ gyakaa alo dɔɔ.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ yela e, weera dɔɔ te ɛ ne kale na alo ŋon mena e? Ɔ te yɛɛ kolo kpaakpaa fa maŋ.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ayematena dɔɔ, baa kyaa ɛ gyaŋ debaŋ kamasɛ. Te debaŋ kamasɛ keŋ ɛ gyae na, ɛ ke tale yɛɛ deeli fa wɔ. Mɔna maŋ dɔɔ, mɔɔ gyae maa kyaa ɛ gyaŋ kelii ɔto ya.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Ɔ te yɛɛ kpene keŋ waa tale. Ɔ te taŋgbɛɛ kyɛɛkee nuŋ woli maŋ, na kawola nyi ɔ te desina maŋ fa me ke wuu pɛna maa yeŋ.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, tɛɛle kei dɔɔ yenaŋ kamasɛ keŋ baa kolosi Wurubuarɛ nombia kpaakpaa ŋan nɛ, baa yako kpene keŋ alo kei be yɛɛ nɛ na baa mo tɔɔse e.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Keŋte Gyudase Isekarɔte ŋon ɔ yɛɛ Yesu kaseela kufu bala baŋ man ŋolo e nɛ, gyuuwɔ Wurubuarɛ saese kegyiise baŋ gyaŋ nyi waa lese Yesu fa wɔ.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Be ke nyii mena nɛ, yɛɛ wɔ gyoŋ te be yakowɔ see nyi baa fa e kɔba. Lee botɔɔ te Gyudase Isekarɔte kɛo gbɛɛ keŋ waa mo lese e fa wɔ.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Nyeekelɛɛwee kedi wee gyaŋgbate keŋ bee di bodobodo keŋ tee be doo ke man ya, te bɛɛ ko Nyeekelɛɛwee kedi nambu ŋon kelii nɛ, Yesu kaseela baŋ kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa, “Aleŋ te n ne gyae nyi de kaa desina see fa nyeekelɛɛwee dinaa weenɛɛ ŋan?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Botɔɔ te ɔ kpila ɔ kaseela baŋ bala te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ gyu Gyerusalɛm donɔɔ man. Ɛ ne gyu na ɛ ke gyaŋee na balee ŋolo seele na loŋ na ogele. Ɛ sila e.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Dekpaŋalaŋ keŋ man waa gyoo nɛ, ɛ yako dekpaŋalaŋte ŋon nyi, De Gbeŋgyoo ŋon kpa dɛɛ bɔɔse neŋ nyiaa, ‘Aleŋ te ŋɔɔla deni keŋ daa na me kaseela baŋ dɛɛ kaa di nyeekelɛɛwee dinaa weenɛɛ ŋan nɛ kyaa?’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Balee ŋonaŋ waa wola ŋon abansoro deni dinaa daale keŋ ke kyaa adido te bɔɔ desina ke man nideli nɛ. Ɛ desina botɔɔ na de kaa di weenɛɛ ŋan.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ɔ kaseela baŋ ke gyu kelii donɔɔ keŋ man nɛ, be naa kpene kamasɛ keŋ Yesu be yako wɔ nɛ pɛpɛɛpɛ, te be desina nyeekelɛɛ weenɛɛ ŋan see botɔɔ.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Kelii balinɔɔ nɛ, Yesu na ɔ kaseela kufu bala baŋ kɔŋawɔ botɔɔ.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ba ke kyaa bee dii nɛ, te Yesu yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyi ɛmɛɛ baŋ daa na ŋon kyaa dee dii nɛ, ɛ man ŋolo waa lese maŋ fa.”
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Botɔɔ te dekɔkɔrɔkɔɔ kyaŋa ɔ kaseela baŋ, te be bɔɔse Yesu dokoloŋ dokoloŋ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, maŋ yaa amɔte?”
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Te Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ kufubala kɛwɔ man ŋolo ŋon daa na e na do de nyiŋmaa nyefale dokoloŋ kei man nɛ.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa yeŋ ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ne yako lee ma wose man nɛ, mɔna walaŋ ŋon waa lese maŋ fa nɛ waa laako. Nyi beŋ ta lola walaŋ ŋonaŋ ya na, nafɔ dei.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Yesu na ɔ kaseela baŋ kee dii nɛ, ɔ moo bodobodo te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ kara ke mo fa ɔ kaseela baŋ. Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ lɛɛ di, kei yɛna ma wosenaane keŋ.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Kenaŋ wɔle te ɔ moo leenɔɔ keŋ soloŋ doo ke man nɛ te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ moo ke fa ɔ kaseela baŋ. Keŋte be popou nyɔɔwɔ lee ke man.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Botɔɔ te ɔ yako wɔ nyiaa “Kei yɛna me fatabo keŋ Wurubuarɛ be kyɛɛkee leki na waa mo tɔ nɔɔkebakesee wɔle keŋ nɔɔ. Kei ne gyae la ke yela na Wurubuarɛ ka mo balaŋ burum nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, mɔɔ gyae maa tekaa nyɔɔ soloŋ kei bela ya, kelii wee keŋ maa bese nyɔɔ ke wɔle Wurubuarɛ gyoori keŋ man.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Ba ke kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele nɛ, te ba leewɔ donɔɔ keŋ man gyu oliifi bula keŋ dɔɔ.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ popou ɛ ke yeu tina maŋ yela. Nawolo nyi Wurubuarɛ yakowɔ ɔ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man lee ma wose man nyiaa,
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Mɔna me fom lee yeŋ man na, maa kyaŋ ŋon gbɛɛ gyu Galelia tɛɛle man.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Keŋte Pita yako e nyiaa, “Akpaa be popou de yeu tina neŋ yela koraŋ na, maŋ dɔɔ mɔɔ gyae maa tina neŋ yela korakora ya.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Botɔɔ te Yesu yako Pita nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako neŋ nyi gyɛŋ nelim kei pɛte kegyim kelɔ woya betabola nɛ, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ korakora ya.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Keŋte Pita yakowɔ seŋ ke dɔɔ keŋkeŋ nyiaa, “Akpaa nyi ke yɛɛ yeŋ ke koraŋ na, mɔɔ gyae maa bɛɛ nyi mɔɔ gyeŋ neŋ korakora ya.” Te ɔ kaseela akaŋ baŋ pou mɔ yakowɔ mena.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Yesu na ɔ kaseela baŋ kelii botɔɔ keŋ bɛɛ baake nyi Gɛkyɛmane nɛ ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ kyaa kɛbo na me kaa fane.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Te ɔ moo Pita na Gyemisi na Gyɔn sila ɔ wose. Botɔɔ te nombia takaa e nideli, keŋ nyi ɔ bɛɛ gyeŋ mena keŋ waa yɛɛ ɔ wose ya.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Te ɔ yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Nombia ne takaa maŋ nideli keŋ mɛɛ gyae maa yeŋ. Ɛ kyaa kɛbo, ɛ na doo ya.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Keŋte ɔ gyuuwɔ ɔ siaman kyomii te ɔ tisiwɔ buŋ te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ nyi, akpaa ɔ ne gyae na waa yela kaale kei ke laŋ ɔ nyee dɔɔ.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Te ɔ yakowɔ nyi, “Me kya, kpene kamasɛ be taŋ neŋ doŋ ya. Lese kaale kei me dɔɔ. Mɔ na yɛɛ kpene keŋ maŋ ne gyae ya. Yɛɛ kpene keŋ nyaŋ gbagba ne gyae.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Ɔ ka bese kɔŋ nɛ, ɔ kaa naawɔ na ba te doo te ɔ gyuusu wɔ bɔɔse Simɔn Pita nyiaa, “Simɔn, ɛ te doo? Ɛ te tale kyaa na ɛ ka deke debaŋ dokoloŋ kooŋ keŋ nyi ɛ be doo yee?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Ɛ na doo ya, ɛ fane na ɛ be nyiŋ gyoo kekɛɛsekɛɛ man ya. Ma gyeŋ nyi ɛ konɔɔse man na ɛ ne gyae ɛ ke yɛɛ ma kegyaebii, mɔna ɛ wosenaane man na ɛ be taŋ mena doŋ kenaŋ ya.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Keŋte Yesu besewɔ gyu ke fane yako nombii dokoloŋ kenaŋ bela.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ɔ ka bese kɔŋ be gyaŋ na be sɛɛ be doo, nawolo nyi dosoroŋ doo be siaman te be ta gyeŋ kpene keŋ baa yako ya.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Keŋte Yesu besewɔ kɔŋ be gyaŋ betabotoorote te ɔ bɔɔse wɔ nyi, “Ɛ sɛɛ ɛ gyakaa dosoroŋ kei dɔɔ ɛ ne fɛɛfo? Tekaboe mena, debaŋ keŋ te lii. Be ta lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon fa nombiakumɛɛyɛɛra.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ɛ koro dee gyu de kaa gyaŋee na wɔ. Ŋon ɔ na lese maŋ waa fa nɛ te tuŋ daa taŋ.”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Yesu ke gyakaa ɔ ne kolosi nɛ, Gyudase ŋon ɔ yɛɛ kaseela kufu bala baŋ man ŋolo e nɛ, kaa bɛɛwɔ lee be dɔɔ. Na balaŋ dikpii keŋ be dana yoosilase na akpokpose, na Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ Gyudatena kegyiise ba lese do na e nɛ silana e.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Na Gyudase ŋon ɔ ba lese e fa nɛ taŋ taŋgbɛɛ yako balaŋ baŋ nyiaa, “Walaŋ ŋon maa pukaa e nɛ ŋon ŋonaŋ, ɛ kyaŋ e keŋkeŋ na ɛ ka mo e ta.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Gyudase ka betaa lii Yesu gyaŋ nɛ, ɔ baake e nyi, “Me Gbeŋgyoo,” te ɔ pukaa e.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Botɔɔ te balaŋ baŋ kyaŋa e.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Keŋte Yesu kaseela baŋ man ŋolo ŋon ɔ seŋɛɛ botɔɔ nɛ lese ɔ yoosila kara Wurubuarɛ saese kegyia ŋon tobaale deŋele lese ke lɔ.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Me yɛɛ walaŋkum e te ɛ moo yoosilase na akpokpose ɛ ne kɔŋ ɛ kaa kyaŋ maŋ?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Wee kamasɛ keŋ me kyaa ɛ gyaŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man mɛɛ wola ŋon nɛ, ɛ te kyaŋ maŋ ya. Mɔna nombia kɛŋa pou kɔŋae, na ke yela Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ke kɔŋ mena.”
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Keŋte Yesu kaseela baŋ pou yeuwɔ tina e yela.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Na tobaale ŋolo ŋon ɔ wuuna kanyaŋbii nɛ silana Yesu. Be ka mo baa kyaŋ e nɛ,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 te ɔ leewɔ be nyiŋmaa man yeu diteŋteli tina ɔ kanyaŋbii keŋ yela.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Keŋte ba moo Yesu gyu Wurubuarɛ saese kegyia ŋon gyaŋ, te Wurubuarɛ saese kegyiise baŋ pou na Gyudatena mmaraa wolala, na Gyudatena kegyiise kaa gyaŋeewɔ botɔɔ.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Na Pita silana Yesu wɔle wɔle lemlem gyu Wurubuarɛ saese kegyia ŋon dekpaŋalaŋ man. Botɔɔ te Pita gyuuwɔ ke kyaa kotɔtɔɔtena baŋ bee gyee dekpaŋalaŋ keŋ nɛ gyaŋ bee woli boalaŋ.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Na Wurubuarɛ saese kegyiise, na Gyudatena kegyiise akaŋ baŋ ne kɛo nombii keŋ baa mo gyakaa ɔ dɔɔ na baa nyiŋ gbɛɛ ko e, mɔ be te nyim ya.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Balaŋ burum kɔŋawɔ kaa kɛrɛɛ ɔ nɔɔse, mɔna be nɔɔwoya ŋan te kyaa na dɔŋa ya.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Te baale korowɔ kɛrɛɛ ɔ nɔɔse nyiaa,
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “De te nyii nyi ɔ kpa waa tekerii Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ balaŋ be maa nɛ, te weeya atooro wɔle na waa ma wɔle keŋ te yɛɛ walaŋ maa na ke ya.”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Baŋ mɔ nombia ŋan bɔɔ kaa yako nɛ, te kyaa na dɔŋa ya.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Botɔɔ te Wurubuarɛ saese kegyia ŋon korowɔ seŋ kebu keŋ nsana nsana te ɔ bɔɔse Yesu nyiaa, “N be tiranɔɔ yee? Woŋ dɔɔ te balaŋ kɛwɔ ne kɛrɛɛ n nɔɔse, te n be tiranɔɔ ya?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Mɔ Yesu te gyuusu ɔ nɔɔ ya. Botɔɔ te Wurubuarɛ saese kegyia ŋon bɔɔse e nyi, “Nyaŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi nyaŋ ke kɔŋ nɛ? Nyaŋ yɛna Wurubuarɛ ŋon kaboena nyi baa lese ɔ yele nɛ bu dokoloŋ ŋon?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Keŋte Yesu tiranɔɔ nyi, “Ayi, maŋ ŋonaŋ. Ɛ kena maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon kyaa Wurubuarɛ doŋte ŋon dunoluŋ dɔɔ. Na ɛ ka bese naa maŋ na me dɔŋ ŋɔma man adido mɛɛ kɔŋ.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Botɔɔ te Wurubuarɛ saese kegyia ŋon tirii ŋon gbagba kegba te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ adansɛɛ yaa dɛɛ gyae dee nyii bela?”
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Ɛ te nyii mmusuo nombia ŋan ɔ be yako yee? Sena yaa ɛ na gyueŋ lee ke man? Te kegyiise baŋ pou too be nɔɔ gyakaa ɔ dɔɔ bu e fɔɔ nyi, “Kaboena nyi baa ko e.”
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Keŋte balaŋ baŋ baale fiasɛɛ bɛɛ tɔ nɔɔloŋ woli e, te be wuu ɔ sia na bɛɛ takee e akɔtase. Te be bɔɔse e nyi, “Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre, wola daa ŋon ɔ be gyɔ neŋ.” Keŋte ba moo e fa kotɔtɔɔtena baŋ te baŋ mɔ ke tuku e.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Pita ke kyaa dekpaŋalaŋ keŋ man nɛ, Wurubuarɛ saese kegyia ŋon alebu ŋolo kɔŋawɔ botɔɔ.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Ɔ kena Pita kyaa ɔ ne woli boalaŋ nɛ, ɔ kɛɛ e yididi te ɔ yako e nyiaa, “Nyaŋ mɔ n kpuɛ na Yesu Nasarɛte baale ŋon.”
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Mɔ Pita lɛɛ aŋmaareŋ te ɔ yako e nyi, “Mɔɔ gyeŋ kpene keŋ n ne yako nɛ man korakora ya.” Botɔɔ te Pita leewɔ gyu denanɔɔ keŋ man.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Alebu ŋon ka bese naa Pita botɔɔ nɛ ɔ yako balaŋ baŋ ba seŋɛɛ botɔɔ nɛ nyiaa, “Balee kei mɔ kpuɛ na wɔ.”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Mɔ Pita besewɔ bɛɛ ke bela. Kenaŋ wɔle nɛ, balaŋ baŋ ba seŋɛɛ botɔɔ nɛ besewɔ yako Pita nyiaa, “Ke yɛɛ ampaŋ nyi n kpuɛ na wɔ, nawolo nyi n yɛɛ Galelia baale e.”
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Botɔɔ te Pita moo nɔɔdoŋ kolosi te ɔ kaŋa ntam kpu nyiaa, “Mɔɔ gyeŋ balee kei ŋon ɛ ne kolosi ɔ wose man nombia nɛ korakora ya”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Debokenaŋ man te kegyim lɔɔ woya betabolate. Keŋte Pita tɔɔse nombia ŋan Yesu be yako e nɛ nyiaa, “Pɛ kegyim kelɔ woya betabola na, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ ya.” Keŋte ɔ yɛlɛɛwɔ do ɔ ne wii.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.