Lucas 7
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Yesu kekolosi nombia kɛŋa fa balaŋ baŋ taŋ nɛ, ɔ gyuu Kapanum donɔɔ man.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Donɔɔ kenaŋ man na, Romantena yoonɔɔtena kegyia ŋolo kyaa na ɔ dana tobaale ŋolo ŋon ɔ bɛɛ sɛɛ ɔ dɔɔ ya. Te kawee kaa gyɔɔ mena tobaale kei yeŋ yeŋ.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Yoonɔɔtena kegyia kei ke nyii Yesu nkaŋ nɛ, ɔ kpila Gyudatena kegyiise baale gyu ɔ gyaŋ nyi waa kɔŋ kaa kyɔ ɔ tobaale ŋon fa e.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Keŋte Gyudatena kegyiise baŋ kɔŋawɔ Yesu gyaŋ kaa waase e nideli nyiaa, “Yɛɛ kakyeŋ na n ke kyɔ balee kei fa daa,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 nawolo nyi ɔ ne gyae de tɛɛle kei deeli, te ŋon gba maana dɔ ɔsom deni fa daa.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Mena dɔɔ Yesu sila wɔ gyu. Ɔ ka benaa yoonɔɔtena kegyia ŋon dɛɛ nɛ, ɔ kpila ɔ gyoona gyu keyako Yesu nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, na haa n wose ya nawolo nyi ma tekaboena nyi nya kɔŋ me dɛɛ ya,
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 mena ke te ma gyeŋ nyi maŋ gbagba mɔ tekaboena nyi maa kɔŋ n gyaŋ ya. Mena dɔɔ nyaŋ yako nombii dokoloŋ bo, me tobaale ŋon waa koro.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Nawolo nyi maŋ gbagba mɔ yɛɛ walaŋ ŋon me doo baale tɛɛ, te yoonɔɔtena mɔ doo me tɛɛ. Me yako ŋolo nyi waa gyu yenaŋ daale na ɔ ne gyu, te me yako ŋolo nyi waa kɔŋ na ɔ ne kɔŋ. Kpene kamasɛ keŋ me yako be man ŋolo nyi waa yɛɛ na, keŋ te ɔ ne yɛɛ.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Yesu ke nyii nɔɔwoya kɛŋa nɛ, doo ɔ nɔɔ te ɔ gɛɛsewɔ kɛɛ balaŋ dikpii keŋ be silana e nɛ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, Iserae tɛɛle kei dɔɔ pou nɛ ma te naa ta walaŋ ŋon ɔ ne lɛɛ Wurubuarɛ di ŋgba balee kei nɛ ya.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Keŋte yoonɔɔtena kegyia ŋon kpilala baŋ besewɔ gyu be dɛɛ. Be gyuuwɔ na ɔ tobaale ŋon ta koro.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Kei wɔle nɛ Yesu gyuu donɔɔ keŋ bɛɛ baake ke nyi Nai nɛ man. Ɔ kaseela baŋ na balaŋ burum sila e gyu botɔɔ.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Yesu ka betaa benaa donɔɔ keŋ nɔɔman nɛ, te ɔ naa ba seelena woo ŋolo bɛɛ kɔŋ be kaa wuu. Na woo ŋonaŋ waageŋ yɛna bu baale ŋon ɔ naa ba lolo te ɔ naa ŋon mɔ yɛɛ lialo e. Na donɔɔtena baŋ burum silana alo ŋon.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 De Gbeŋgyoo Yesu kena alo ŋon nɛ waraŋase kyaŋa e te ɔ yako e nyiaa, “Alo na wii ya.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Botɔɔ te Yesu gyuuwɔ ke tina woo ŋon, te baŋ ba seelena e nɛ seŋawɔ. Keŋte Yesu yakowɔ nyiaa, “Tobaale, koro.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Keŋte woo ŋon korowɔ kyaa te ɔ fiasɛɛ ɔ ne kolosi, te Yesu besena e fa ɔ naa.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Nombia kɛŋa yɛɛ walaŋ kamasɛ gyakoloŋ te ba lese Wurubuarɛ yele yako nyiaa, “Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre dinaa ŋolo te kaa bɛɛ lee de gyaŋ,” te ba besewɔ yako nyiaa “Wurubuarɛ te kɔŋ kaa kyɔ ɔ balaŋ.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Yesu wose man nombia kɛŋa yaaseewɔ Gyudia tɛɛle dɔɔ pou na tɛɛlese ŋan pou benaa na botɔɔ nɛ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre kaseela gyuuwɔ keyako e abɔɔ ŋan pou Yesu be yɛɛ nɛ.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Keŋte Gyɔn kpila ɔ kaseela bala baale nyi baa gyu ke bɔɔse de Gbeŋgyoo Yesu nyiaa, “Nyaŋ yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi nyaŋ kekɔŋ nɛ yaa dɛɛ kɛɛ walaŋ wɔle gbɛɛ?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Gyɔn kaseela baŋ ke gyu Yesu gyaŋ nɛ be yako e nyiaa, “Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kpila na daa n gyaŋ nyi de kaa bɔɔse neŋ nyiaa, ‘Nyaŋ yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi nyaŋ kekɔŋ nɛ yaa dɛɛ kɛɛ walaŋ wɔle siaman?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Debaŋ kenaŋ man na Yesu te kyɔ balaŋ burum kaweese lese wɔ lee be kayeyɛɛ man. Ɔ gegi feliŋkumɛɛ lee baale mɔ man, te ɔ kyɔɔ siayɛlɛɛsatena burum mɔ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Mena dɔɔ Yesu tiranɔɔ fa Gyɔn kpilala baŋ nyiaa, “Ɛ bese gyu keyako Gyɔn kpene keŋ ɛ be naa na ɛ sia, na ŋan ɛ be nyii na ɛ deŋela. Siayɛlɛɛsatena ne naa, ɔtakasese ne tɛɛ, baŋ bɛɛ wee kawee yayam nɛ kaweese te taŋ, te deŋele atɔɔsatena ne nyii. Woya ne foŋii, te bɛɛ yako Wurubuarɛ nombia ŋan mɔ fa ayematena.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ bɛɛ lɛɛ maŋ aŋmaareŋ nyi maŋ yɛna ŋon Wurubuarɛ be kpili ya nɛ, ŋon na nyeebam.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Gyɔn kpilala baŋ ka bese laŋ nɛ, Yesu kolosi Gyɔn wose man nombia fa balaŋ dikpii keŋ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ ke gyu Gyɔn gyaŋ depampaa dinaa keŋ man nɛ, woŋ te ɛ gyaewɔ nyi ɛ kena? Ŋale keŋ feliŋ ne gyɔ ke wosi nɛ?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Akpaa na keŋ ya na, woŋ te ɛ gyuuwɔ ɛ kaa kɛɛ? Walaŋ ŋon ɔ doona abɔɔ kpaakpaa nyiŋan yaa? Baŋ bee mia mena te bee di gyoŋ nɛ ne kyaa bo gyooneŋ akpaŋalaŋ man.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ɛ yako maŋ maa nyii, woŋ te nafɔ ɛ gyuuwɔ nyi ɛ kaa kɛɛ? Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre? Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyi, ŋon ɛ be naa nɛ gba kela Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Nawolo nyi Gyɔn yɛna Wurubuarɛ kpilale ŋon Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako nyiaa, Wurubuarɛ kpa,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa,
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Debaŋ keŋ balaŋ baŋ pou na lempoolɛɛra be nyii nombia kɛŋa nɛ, be lɛɛwɔ do nyi Wurubuarɛ gbɛɛneŋ tenɛɛ, nawolo nyi be sɛɛwɔ Gyɔn sɔɔ wɔ Wurubuarɛ loŋ.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Mɔna Farasiitena na Gyudatena mmaraa wolala baŋ bɛɛ kpene keŋ Wurubuarɛ ne gyae nyi waa yɛɛ fa wɔ nɛ, nawolo nyi be bɛɛwɔ nyi Gyɔn na sɔ wɔ Wurubuarɛ loŋ ya.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Keŋte Yesu bɔɔsewɔ nyiaa, “Woŋ te maa mo gyɛŋ wee kei balaŋ maa na? Sena te be doo?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Be yɛɛ ŋgba bia kyaa la kebu man bee yoi nɛ, na bɛɛ fae yeesa yako dɔŋa nyiaa,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kɔŋawɔ na ɔ ne kyaa bake ɔ nɔɔ keŋ ɔ te nyɔɔ soloŋ kamasɛ ya. Te ɛ kpa nyi, ‘Feliŋkumɛɛ doola ɔ man.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon mɔ kɔŋawɔ mee dii mɛɛ nyɔɔ, te ɛ kpa nyi, ‘Ɛ kɛɛ balee kei! Ɔ yɛɛ kedikumte na soloŋnyɔɔre e. Ɔ gyoona yɛna lempoolɛɛra na nombiakumɛɛyɛɛra.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Mɔna baŋ bɔɔ lɛɛ Wurubuarɛ di nɛ, ta lese wola nyi Wurubuarɛ dana nyansa nideli.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Wee daale nɛ Farasii baale ŋolo baake Yesu nyi waa kɔŋ ɔ dɛɛ na ŋon na e ke di bom. Yesu sɛɛwɔ te ɔ gyuuwɔ ke kyaa bee dii.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Na alo ŋolo kyaa donɔɔ kenaŋ man keŋ ɔ yɛɛ futooli alo e. Ɔ kenyii nyi Yesu kyaa Farasii baale ŋon dɛɛ ɔ ne dii nɛ, ɔ moo nuŋ ofoŋofoŋte daale porontia tɔɔ kɔŋ botɔɔ,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 keŋte ɔ kaa seŋawɔ Yesu wɔle benaa na ɔ nawɔɔ. Keŋte ɔ wii siasaraŋ woli Yesu nawɔɔ. Te ɔ moo ɔ nyeenyɔɔse feefo Yesu nawɔɔ ŋenaŋ te ɔ kyaŋa ŋa obuo man, te ɔ toosi nuŋ ofoŋofoŋte keŋ woli ŋa.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Farasii baale ŋon ɔ be baake Yesu gyu ɔ dɛɛ kena mena nɛ, ɔ yakowɔ ɔ nyeeman nyiaa, “Akpaa balee kei deŋ yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre gbagba e na, nafɔ waa gyeŋ alo ŋon ɔ ne tina e nɛ dinɔɔ. Nawolo nyi ɔ yɛɛ dukumyɛɛre e.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Simɔn, me dana kolo maa yako neŋ.” Keŋte ɔ yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, yako maŋ.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Botɔɔ te Yesu gyɔɔ e dudu kei nyiaa, “Balaŋ bala baale kyaawɔ te be gyuuwɔ ke paa kɔba lee kɔbate ŋolo gyaŋ. Ŋolo wui yɛɛ kɔbabia kakpoŋ yaale, te ŋolo mɔ wui yɛɛ sɔŋola na kufu.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Be man kamasɛ bɛɛ tale waa tɔ ɔ kom ya, mena dɔɔ balee ŋon moo ba koma ŋan pou kyɛɛ wɔ. Yako maŋ! Balaŋ bala kɛwɔ na, be man woŋti ne gyae la waa gyae kɔbate ŋon nombia nideli?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Keŋte Simɔn tiranɔɔ nyiaa, “Mɛɛ lɛɛdi nyi ŋon ɔ kom boe nɛ.” Te Yesu yako e nyiaa, “N tiranɔɔ nideli.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Botɔɔ te Yesu besena ɔ sia tee alo ŋon te ɔ yako Simɔn nyiaa, “N naa alo kei? Me kɔŋa n dɛɛ na n te fa maŋ loŋ maa faafo me nawɔɔ ya. Mɔna alo kei dɔɔ ŋon ta mo ɔ siasaraŋ faafo me nawɔɔ te ɔ moo ɔ nyeenyɔɔse feefo ŋa.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 N te pukaa maŋ ya, mɔna lee debaŋ keŋ mɔɔ kɔŋ kɛbo nɛ, alo kei te tinaa ta me nawɔɔ ke pukaa yela ya.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 N ta mo nuŋ paŋpaŋ gba tiu ma nyee ya, mɔna alo kei dɔɔ ŋon kyɛɛkee nuŋ woli me nawɔɔ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Mena dɔɔ mɛɛ yako neŋ n ke nyii nyi ɔ nombiakumɛɛ ŋan pou ɔ be yɛɛ nɛ, Wurubuarɛ ta mo ŋa kyɛɛ e, mena dɔɔ te ɔ ne gyae me nombia nideli. Nyaŋ ŋon ŋolo da mo n dukum kyomii kyɛɛ neŋ na, n ne gyae ɔtenate nombia bo kyomii.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Botɔɔ te Yesu yako alo ŋon nyiaa, “Wurubuarɛ ta mo n nombiakumɛɛ kyɛɛ neŋ.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Keŋte balaŋ baŋ be kyaa botɔɔ bee dii nɛ bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Amɔte yɛna kei, ŋon ɔ na mo nombiakumɛɛ kyɛɛ?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Botɔɔ te Yesu yako alo ŋon nyiaa, “N kelɛɛdi te yeli n te nyiŋ nyeedoŋ kekpaa, ta wosefɛɛreŋ man.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.