Lucas 24

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ba kefɛɛfowee keŋ wɔle tɛɛ kena nebo nebo fuu nɛ, ala baŋ moo ba teeneŋ ofoŋ nyiŋan ŋan bɔɔ gyae see nɛ te be gyuuwɔ yebɔɔ keŋ tɛɛ.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Be kelii botɔɔ nɛ be naawɔ ŋgba boe keŋ bɔɔ mo tɔ yebɔɔ keŋ nɔɔman nɛ te biliŋi laŋ yenaŋ,
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 mena dɔɔ ba gyoowɔ yebɔɔ keŋ man mɔna ba te naa de Gbeŋgyoo Yesu woo ŋon ya.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Be ka seŋ botɔɔ bɛɛ gyueŋ nombia kɛŋa man nɛ, karatetee dokoloŋ te baala bala baŋ ba doona kegbase wolomɛɛ ŋan ŋɛɛ ŋalakee ŋgba akaralɛɛ nɛ kaa bɛɛwɔ lee be dɔɔ.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Gyakoloŋ kyaŋa ala baŋ te be gɔŋase ba nyeeya. Keŋte baala baŋ bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ ne kɛo walaŋ ŋon ɔ delena nɛ woya dɛɛ?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Ɔ be kyaa kɛbo ya ɔ te fom. Ɛ te wolee nombia ŋan ɔ be yako ŋon debaŋ keŋ ɔ kyaa ɛ gyaŋ Galelia nɛ nyiaa,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ‘Kaboena nyi baa lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon fa nombiakumɛɛyɛɛra, na baa gyɔ maŋ nyeelabia sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ na maa yeŋ. Mɔna weeya atoorote na Wurubuarɛ waa gyuusu maŋ lee yeŋ man.’ ”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Botɔɔ te ala baŋ tɔɔse ɔ nɔɔwoya kɛŋa.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Be ka lee yebɔɔ keŋ tɛɛ nɛ, ba ke yako nombia kɛŋa pou fa ɔ kpilala kufu daale baŋ na ɔ kaseela akaŋ baŋ pou.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Mɛɛre Magedala na Gyoana na Gyemisi ɔ naa Mɛɛre, na ala akaŋ baŋ be kpuɛ na wɔ nɛ gyuu la ke yako nombia kɛŋa fa kpilala baŋ.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Mɔna kpilala baŋ gyueŋwɔ nyi ŋan ala baŋ be yako nɛ pou yɛɛ diyiŋ nombia ŋa, mena dɔɔ ba te lɛɛ wɔ di ya.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Keŋte Pita ŋon korowɔ yeu gyu yebɔɔ keŋ tɛɛ. Ɔ ke buŋawɔ do ɔ sibii kɛɛ yebɔɔ keŋ man na, ɔ naa akaralɛɛ keŋ bɔɔ mo milii e nɛ kaageŋ doo la. Botɔɔ te ɔ besewɔ gyu dɛɛ na ɔ na gyueŋ nombia ŋan be kɔŋ nɛ man.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Mena wee kenaŋ nɛ, Yesu kaseela bala baale leewɔ Gyerusalɛm donɔɔ man bee gyu donɔɔbii daale keŋ bɛɛ baake ke nyi Emause nɛ man. Lee botɔɔ gyu Gyerusalɛm donɔɔ man gyae ke yɛɛ ŋgba gbɛɛkemaase nyetooro (kilometase kufu daale) nɛ.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Na be dɔŋɛɛ bɛɛ yɔɔ nombia ŋan be kɔŋ nɛ afa.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Ba ke ta bɛɛ yɔɔ afa kɛŋa nɛ, Yesu gbagba kaa bɛɛwɔ lee be dɔɔ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Mɔna be ta gyem nyi Yesu ŋonaŋ ya.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ afa yaa ɛ dɔŋɛɛ ɛ ne yɔɔ mena?” Keŋte be dɔɔwɔ seŋ waraŋase man.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Te be man ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Kilopase nɛ bɔɔse Yesu nyiaa, “N yɛɛ ŋɔɔle e Gyerusalɛm donɔɔ man kɛbo, keŋ n ba gyeŋ kpene keŋ be kɔŋ weeya ala kɛŋa yee?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa “Woŋ nombia kɔŋala?” Keŋte be tiranɔɔ fa e nyiaa, “Yesu Nasarɛte baale ŋon wose man nombia. Balee kei yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e te ɔ kekolosi na ɔ nombia ŋan ɔ be yɛɛ nɛ, lesewɔ wola nyi Wurubuarɛ kpuɛ na e te balaŋ mɔ lɛɛ e di.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Wurubuarɛ saese kegyiise na de donɔɔ kegyiise lese na e fa nyi baa ko, te be gyɔɔ e sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Mɔna nafɔ ŋon te de loo gyakaa ɔ dɔɔ nyi waa kaa lɛɛ Iseraetena nyee. Gyɛŋ yɛna weeya atoorote ŋgba kɛŋa pou be kɔŋ nɛ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Kɛŋa wɔle nɛ, ala baale baŋ be kpuɛ na daa nɛ kɔŋawɔ kaa yako daa gyakoloŋ nombia ŋaale. Be kpa be karatɛɛwɔ gyu yebɔɔ keŋ tɛɛ,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 mɔna ba te naa Yesu woo ŋon ya te ba besewɔ kɔŋ kaa yako nyi, Wurubuarɛ kpilala bala baale kaa lese ba wose wola wɔ, te be yako wɔ nyi Yesu delena.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 De man baale mɔ gyuu yebɔɔ keŋ tɛɛ na, ba ke naa kpene kamasɛ ŋgba mena keŋ ala baŋ be yako nɛ mɔna baŋ mɔ te naa Yesu ŋon ya.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, “O ɛmɛɛ ayiŋtena, weera dɔɔ te ɛ yɛɛ nyoɛnyoɛ na nombia ŋan pou Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ be yako see nɛ ke lɛɛ di mena.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Tekaboena nyi nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ, waa naa diyem kei pɛna waa gyoo ɔ gyoori keŋ man yee?”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Botɔɔ te Yesu fiasɛɛ ɔ na wola wɔ kpene keŋ bɔɔ ŋmarase Mosesi mmaraase ŋan man, na ŋan Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra be yako see lee ɔ wose man nɛ man.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Be ka benaa donɔɔbii keŋ man bee gyuu nɛ, Yesu yɛɛwɔ ŋgba ɔ ne gbaa waa laŋ nɛ.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Mɔna be waase e nideli nyi, “Tɛɛ te yuu dɔɔ waa kɔŋ kaa doo be gyaŋ.” Mena dɔɔ ɔ gyuuwɔ kekyaa be gyaŋ.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ŋon na wɔ ke kyaa baa di nɛ, ɔ moo bodobodo te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ te ɔ kɛrɛɛ ke kpala wɔ.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Botɔɔ te be sia gyuusuwɔ te ba gyeŋawɔ nyi Yesu ŋonaŋ, keŋte ɔ ŋaalaawɔ be siaman.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Keŋte be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Debaŋ keŋ ɔ ne kolosi na daa gbɛɛnaa man te ɔ ba lese Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man wola daa nɛ, de wɔe te lɔ daa yee?”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Debokenaŋ man te ba korowɔ bileŋ bese gyu Gyerusalɛm donɔɔ man. Botɔɔ te ba ke naa kpilala kufu daale baŋ na balaŋ akaŋ baŋ te yilaa botɔɔ
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 na bɛɛ yako nyiaa, “Ampaŋ de Gbeŋgyoo ŋon te fom! Ɔ ta lese ɔ wose wola Simɔn!”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Botɔɔ te kaseela bala baŋ mɔ yako wɔ kpene keŋ be kɔŋ Emause gbɛɛnaa man nɛ, na mena keŋ Yesu be kɛrɛɛ bodobodo kpala wɔ te bɔɔ gyem nyi ŋon ŋonaŋ nɛ.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Ba ke gyakaa bee kolosi ɔ wose nombia kɛŋa nɛ, Yesu gbagba kaa seŋawɔ be gyaŋ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Wosefɛɛreŋ dɛɛ kyaa ɛ man.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Be ŋeŋawɔ te gyakoloŋ kyaŋa wɔ, na baŋ gyeŋ nyi woo yaa be naawɔ.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ dɔɔ te ɛ ne yee yaa woŋ dɔɔ te ɛ ne lɛɛ aŋmaareŋ ɛ nyeeya man?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ɛ kɛɛ me nyiŋmaase na me nawɔɔ! Maŋ gbagba ŋonaŋ. Ɛ tina maŋ kɛɛ! Nawolo nyi woo be dana wosenaane na ŋɔɔ ŋgba mena keŋ ɛ ne naa maŋ dana nɛ ya.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ɔ kekolosi taŋ nɛ, ɔ moo ɔ nyiŋmaase na ɔ nawɔɔ wola wɔ.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Nombia ŋan doo be nɔɔ te yɛɛ wɔ gyoŋ gbaa keŋ nyi ba te lɛɛ di ya. Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ dana weenɛɛ ŋaale kɛbo?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Keŋte ba moo kpebii keŋ bɔɔ ŋasee ke nɛ duguŋ fa e.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Te ɔ lɛɛ ke tao be siaman botɔɔ.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Debaŋ keŋ me kyaa ɛ gyaŋ nɛ me yako ŋon nyiaa, nombii kamasɛ keŋ bɔɔ ŋmarase Mosesi mmaraase ŋan man, na ŋan Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra be ŋmarase see na ŋan bɔɔ ŋmarase see nɔɔneŋ tɔne man lee ma wose man nɛ, kaboena nyi ŋe dɛɛ kɔŋ mena.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Botɔɔ te ɔ toro ba agyueŋ na baa nyiŋ nyii Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Be yakowɔ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man nyiaa, nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ, waa naa diyem na waa yeŋ mɔna ka weeya atoorote keŋ na waa foŋ lee yeŋ man,
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 te baa kolosi Wurubuarɛ nombia ɔ yele man fa balaŋ pou tɛɛle kei dɔɔ, na baa kyɛɛkee lee be gbɛɛneŋ kumɛɛ man na baa kɔŋ Wurubuarɛ gyaŋ, na Wurubuarɛ ka mo be nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ. Baa fiasɛɛ lee Gyerusalɛm donɔɔ man, pɛna baa gyu donɔɔse akaŋ ŋan man.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ɛmɛɛ yɛna balaŋ baŋ ɛ ke di mena nombia kɛŋa wose man adansɛɛ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Maa mo me kya Wurubuarɛ feliŋ ŋon ɔ be yako see nyi waa fa ŋon nɛ kaa do ɛ man. Mɔna ɛ kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man kɛbo kelii debaŋ keŋ waa mo mena doŋ kei lee adido kaa do ɛ man.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Keŋte Yesu moo ɔ kaseela baŋ lee donɔɔ kenaŋ man gyu Bɛtani donɔɔ nɔɔman, botɔɔ te ɔ gyinaa ɔ nyiŋmaase adido te ɔ hiraa ɔ kaseela baŋ.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ɔ kee hiraa wɔ nɛ, ɔ tinaa wɔ yela te Wurubuarɛ moo e laŋ adido.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Keŋte ba som e te ba moo kenyaŋee dinaa bese kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man,
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 te debaŋ kamasɛ na bee gyu ke kyaa Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man lese Wurubuarɛ yele.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.