Lucas 1
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Kegyia kpaakpaa Teyofilose, balaŋ burum te yɛɛ kakyeŋ ŋmarase nombia ŋan be kɔŋ de gyaŋ kɛbo lee Yesu Kristo wose man nɛ see.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Nombia ŋan bɔɔ ŋmarase nɛ, mena nombia ŋenaŋ ke te baŋ bɔɔ mo be sia naa ŋa leenaŋ kewalaŋ, te bɔɔ kolosi de Gbeŋgyoo Yesu Kristo wose man nombia fa daa nɛ yakowɔ.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Kegyia Teyofilose, lee mena dɔɔ maŋ gbagba gyoo nombia kɛŋa man nideli leenaŋ ŋa kewalaŋ keŋ na, me naawɔ nyi kaboena nyi maa tɔlɛɛ ŋa kekɔŋ bii dokoloŋ dokoloŋ fa neŋ,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 na n ke nyiŋ gyeŋ nyi nombia ŋan pou bɔɔ wola neŋ nɛ yɛɛ ampaŋ.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Debaŋ keŋ gyoo Herode ne di gyoori Gyudia tɛɛle man nɛ, na Wurubuarɛ sae ŋolo kyaa keŋ bɛɛ baake e nyi Sakaria. Na ɔ kpuɛ Abigya saere dikpii man, te ɔ wɛɛle Elisabɛte mɔ lee Wurubuarɛ sae Aarɔn duuluŋ man.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Sakaria na ɔ wɛɛle gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman. Te bee di de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ mmaraase na ɔ nombia ŋan pou dɔɔ nideli keŋ ba wose man be dana nombiikum daale ya.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Mɔna bɔɔ taŋ bu ya nawolo nyi Elisabɛte yɛɛ ɔlamanbo e, te ŋon na ɔ baale Sakaria mɔ pou te ŋmɛɛ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Wee daale nɛ, kaa liiwɔ Sakaria saese dikpii keŋ dɔɔ nyi baa gyu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ke fa Wurubuarɛ kedi.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Be lɔɔ boe ŋgba mena keŋ ba amanberɛ na wolo nɛ, te yalawɔ Sakaria dɔɔ nyi waa gyu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ɔ kaa too oliifi.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Debaŋ keŋ ɔ ba gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ɔ kaa too oliifi nɛ, na balaŋ dikpii keŋ pou kyaa debɔɔ man bɛɛ fane.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Sakaria kɛɛ too oliifi keŋ nɛ, botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa seŋ kedeesa boe keŋ ɔ na too oliifi ke dɔɔ nɛ dunoluŋ dɔɔ.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sakaria kena e nɛ, ɔ wɔe lɔɔ e te gyakoloŋ gyoo e.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon yako e nyiaa, “Sakaria na yee ya, Wurubuarɛ te nyii n kefane mena dɔɔ n wɛɛle Elisabɛte waa lola bu baale fa neŋ, na n ka do e yele nyi Gyɔn.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ba lola bu ŋon na, gyae ke yɛɛ neŋ gyoŋ nideli te balaŋ burum mɔ sia gyae ka gye ɔ dɔɔ,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 nawolo nyi bu ŋon waa yɛɛ walaŋ dinaa Wurubuarɛ siaman, mena dɔɔ ɔ na mo soloŋ na soloŋ daa ɔ nɔɔ ya. Wurubuarɛ waa mo ɔ feliŋ do ɔ man leenaŋ ɔ naa tɔɔman pɛna baa lola e.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Te waa kyɛɛkee Iseraetena balaŋ burum agyueŋ kɔŋ be Gbeŋgyoo Wurubuarɛ gyaŋ.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Wurubuarɛ waa mo ɔ feliŋ do ɔ man, na waa fa e doŋ ŋgba mena keŋ ɔ be fa ɔ dekpeŋkpeŋgyɔɔre Elia nɛ. Waa ta de Gbeŋgyoo ŋon siaman na waa desina kyaɔ na be bia nsana, te balaŋ baŋ bɔɔ ne bu Wurubuarɛ ya nɛ, waa besena wɔ kɔŋ gbɛɛ kpaakpaate keŋ dɔɔ na waa desina de Gbeŋgyoo balaŋ see e.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Botɔɔ te Sakaria bɔɔse Wurubuarɛ kpilale ŋon nyiaa, “Sena te maa yɛɛ na maa naa nyi nombia kɛŋa yɛɛ ampaŋ? Nawolo nyi daa na me wɛɛle pou te ŋmɛɛ.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon tiranɔɔ fa e nyiaa, “Maŋ yɛna Gaberɛle, Wurubuarɛ kpilale ŋon ma seŋɛɛ ɔ siaman debaŋ kamasɛ. Ŋon kpila na maŋ nyi me kaa yako neŋ mena nombia kpaakpaa kɛŋa.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Nombia ŋan mɔɔ yako neŋ nɛ, gyae kekɔŋ ŋgba mena keŋ mɔɔ yako see nɛ. Mɔna keŋ n te lɛɛ me nombia kɛŋa di ya dɔɔ nɛ, n be gyae n ke tale kolosi ya kaboena nombia ŋan mɛɛ yako neŋ nɛ kekɔŋ ampaŋ debaŋ keŋ mɔɔ see neŋ nɛ.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Debaŋ kenaŋ pou man na, balaŋ baŋ kyaa debɔɔ man bɛɛ daa Sakaria, na bɛɛ gyueŋ kpene keŋ dɔɔ ɔ be dɔɔ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man mena.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Debaŋ keŋ ɔ ba lee kɔŋ balaŋ baŋ gyaŋ nɛ, ɔ te tale kolosi na wɔ ya, mena dɔɔ ba gyeŋawɔ nyi ɔ te naa kalesewola daale Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Ɔ nyiŋmaase te ɔ moowɔ kolosi na wɔ, nawolo nyi ɔ ta bese omumuu.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Debaŋ keŋ ɔ be yɛɛ ɔ saere tom keŋ taŋ nɛ, te ɔ besewɔ gyu ɔ dɛɛ.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Nombia kɛŋa kekɔŋ wɔle nɛ, te kyare ya te ɔ wɛɛle Elisabɛte kyaŋa fulu, te ɔ weese ɔ wose gyaalaŋna banoŋ keŋ ɔ bɛɛ lee debɔɔ ya.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Keŋte ɔ yakowɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ te wii me waraŋase ŋgba ɔ ba lese desɛŋ dinaa kei lee me dɔɔ balaŋ siaman nɛ.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Elisabɛte fulu keŋ ke di gyaalaŋna looro nɛ, Wurubuarɛ kpila ɔ kpilale Gaberɛle gyu Nasarɛte keŋ kyaa Galelia tɛɛle dɔɔ nɛ.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ɔ kpila e gyu alebu ŋolo ŋon ɔ te doo ta na baale ya nɛ gyaŋ. Ɔ yele yɛna Mɛɛre. Mɛɛre kei na Gyosɛfo ŋon ɔ ba lee gyoo Defidi duuluŋ man nɛ bake la see nyi baa yala dɔŋa nɛ.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon gyuuwɔ ke yako e nyiaa, “Mɛɛre nyaŋ na nyeebam, nawolo nyi Wurubuarɛ kpuɛ na neŋ, te ɔ nyiŋmaa gyakaa n dɔɔ nideli.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Mɛɛre kenyii nɔɔwoya kɛŋa nɛ, ɔ wose gbirisi e nawolo nyi ɔ te nyii nombia ŋan man nideli ya.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon yako e nyiaa, “Mɛɛre na yee ya, Wurubuarɛ ta mo ɔ bɛrɛɛ boele neŋ.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Nyaŋ ke kyaŋ fulu na n ka lola bu baale na n ka do e yele nyi Yesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Waa yɛɛ walaŋ dinaa Wurubuarɛ siaman, na baa baake e nyi Wurubuarɛ Kpatakpere ŋon bu. De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ waa yela waa di gyoori ŋgba ɔ naana Defidi nɛ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Waa di gyoori Gyekɔpo duuluŋ man balaŋ dɔɔ kekpaakekpaa, te ɔ gyoori kenaŋ betaŋ ɔto ya.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Botɔɔ te Mɛɛre bɔɔse Wurubuarɛ kpilale ŋon nyiaa, “Sena te nombia kɛŋa gyae ke tale kɔŋ mena, debaŋ keŋ mɔɔ gyeŋ baale na baale ya?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon tiranɔɔ fa e nyiaa, “Wurubuarɛ feliŋ ŋon gyae kekɔŋ kaa gyoo n man, na Wurubuarɛ Kpatakpere ŋon ka mo ɔ doŋ keŋ do n man na n ke kyaŋ fulu. Mena dɔɔ bu ŋon nyaŋ ka lola nɛ, waa yɛɛ bu ŋon ayimɛɛ be doo ɔ man ya, te baa baake e nyi Wurubuarɛ bu.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Kɛɛ! N loŋto Elisabɛte ŋon be kpa ɔ yɛɛ ɔlamanbo e te ɔ be ŋmɛɛ koraŋ mɔ nɛ, te kyaŋ fulu gyaalaŋna looro yaa.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Nawolo nyi kpene kamasɛ be kyaa keŋ nyi Wurubuarɛ be gyae waa tale yɛɛ ya.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Keŋte Mɛɛre yakowɔ nyiaa, “Ma nyee tesɛɛ bo na Wurubuarɛ. Ŋan pou n be yako maŋ nɛ dɛɛkɔŋ mena.” Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon laŋawɔ yela e.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Weeya akalansɛɛ ŋaale wɔle nɛ, Mɛɛre desina ɔ wose te ɔ gyuu Sakaria na ɔ wɛɛle Elisabɛte gyaŋ Gyudia tɛɛle man. Na donɔɔ keŋ man be kyaa nɛ, gyakae bulase dɔɔ.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ɔ ka gyoo donɔɔ keŋ man nɛ, ɔ gyuuwɔ Sakaria dɛɛ te ɔ doo Elisabɛte nɔɔ.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Debaŋ keŋ Elisabɛte be nyii Mɛɛre nɔɔ kado keŋ nɛ, ɔ bu ŋon wosi ɔ wose ɔ tɔɔman, te Wurubuarɛ feliŋ ŋon kaa gyoowɔ Elisabɛte man nideli.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Keŋte Elisabɛte nyaŋeewɔ fae yeesa nyiaa, “Nyaŋ yɛna alo ŋon Wurubuarɛ ba mo ɔ nyiŋmaa gyakaa n dɔɔ nideli ala pou man, te ɔ ta mo ɔ nyiŋmaa gyakaa n bu ŋon nyaŋ ka lola nɛ dɔɔ.”
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Woŋ nombia dinaana yaa Wurubuarɛ yɛɛwɔ fa maŋ nɛ, nyi me Gbeŋgyoo ɔ naa waa kɔŋ kaa do maŋ nɔɔ?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Nawolo nyi me ka betaa nyii n nɔɔ kado pɛ, te me bu ŋon ɔ doo me tɔɔman nɛ nyaŋeewɔ wosi ɔ wose.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Wurubuarɛ te hiraa neŋ, ŋgba n be lɛɛdi nyi de Gbeŋgyoo nombia ŋan ɔ be yako nɛ, gyae kekɔŋ mena fa neŋ nɛ.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Keŋte Mɛɛre yakowɔ nyiaa,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Wurubuarɛ yɛna ma nyeelɛɛre,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 nawolo nyi ɔ te tɔɔse maŋ wa alebu kei dinɔɔ,
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Nawolo nyi Wurubuarɛ Kpatakpere ŋon te yɛɛ nombia dinaana fa maŋ.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Deniwalaŋ duuluŋ kamasɛ man nɛ,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ɔ ta mo ɔ doŋ yɛɛ gyakoloŋ nombia,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ɔ te yɔkɔse gyooneŋ dinaana tɛɛle man,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ɔ te yeli baŋ tanam na ko wɔ nɛ te nyiŋ abɔɔ kpaakpaa,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ɔ te di ntam keŋ ɔ be kaŋ fa de naanaɔ nɛ dɔɔ,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ŋgba mena keŋ ɔ be yako see nyi,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mɛɛre kyaawɔ Elisabɛte gyaŋ ŋgba gyaalaŋna batooro nɛ, te ɔ besewɔ gyu ɔ dɛɛ.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Debaŋ keŋ Elisabɛte kalola be lii nɛ, ɔ lola bu baale.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Balaŋ baŋ be kyaa benaa na e, na ɔ loŋtona nyii mena keŋ de Gbeŋgyoo be wii ɔ waraŋase nideli nɛ, be popou nyaŋeewɔ kpu na e.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Bu ŋon kedi weeya gyanaara nɛ, be kɔŋawɔ be kaa kara ɔ baala wose na baa mo ɔ kya Sakaria yele do e,
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 mɔna ɔ naa bɛɛwɔ te ɔ kpa “Baa baake e nyi Gyɔn.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Keŋte balaŋ baŋ yako e nyiaa, “Yele kei te yɛɛ n dekpaŋalaŋ man yele ya.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Botɔɔ te ba moo be nyiŋmaase kolosi na ɔ kya bɔɔse e yele keŋ ɔ ne gyae nyi baa mo do ɔ bu ŋon.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Keŋte Sakaria yako wɔ nyiaa baa fa e kolo waa ŋmarase ke dɔɔ, te ɔ ŋmarasewɔ nyi, “Ɔ yele yɛna Gyɔn.” Nombii kei yɛɛ be popou gyakoloŋ.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Debokenaŋ man te Sakaria nɔɔ gyuusuwɔ te ɔ fiasɛɛ kolosi lese Wurubuarɛ yele.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Keŋte gyakoloŋ gyoo be tebia baŋ pou, te nombia ŋenaŋ yaaseewɔ gyu Gyudia tɛɛle man donɔɔse ŋan ŋe kyaa bulase dɔɔ nɛ pou man.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ be nyii nombii kei nɛ bɔɔse ɔ wose nyiaa, “Walaŋ woŋti dinɔɔ yaa bu kei waa kaa yɛɛ baa?” Nawolo nyi be naawɔ nyi, de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ nideli.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Wurubuarɛ moo ɔ feliŋ ŋon do Gyɔn ɔ kya Sakaria man, te ɔ kolosi Wurubuarɛ nombia see nyiaa,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 N te fa daa nyeelɛɛre dinaa ŋolo,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ŋgba mena keŋ n be tɛɛ nya akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ ayimɛɛ be doo be man ya nɛ dɔɔ kolosi see nɛ nyiaa,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 waa lɛɛ daa lee de kɔlala,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 N yakowɔ nyi nyaŋ ke wii de naanaɔ waraŋase,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 N kaŋa ntam fa de naana Aberaham,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 n ka lese daa lee de kɔlala nyiŋmaase man,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 na dɛɛ yɛɛ balaŋ baŋ be gbɛɛneŋ tenɛɛ n siaman,
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Sakaria ke yako kɛŋa pou taŋ nɛ
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Na n ke yela ɔ balaŋ ka gyeŋ nyi ba sola Wurubuarɛ te ɔ mo be nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ na,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Nawolo nyi Wurubuarɛ yɛɛ waraŋasete e,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 keŋmaŋee kei gyae ka lee adido kɔŋ baŋ pou be kyaa ditiŋtɛɛ man na yeŋ gbɛɛneŋ man nɛ dɔɔ,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Keŋte bu ŋon beewɔ te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ moo ɔ feliŋ ŋon do ɔ man te ɔ nyiŋa doŋ. Ɔ kyaawɔ depampaa dinaa man kaboena wee keŋ ɔ ba lese ɔ wose debɔɔ wola Iseraetena nɛ liiwɔ.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.