Lucas 14
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ACF
1 Gyudatena kefɛɛfowee daale nɛ, Yesu gyuu Farasiitena siamante ŋolo dɛɛ ɔ kaa di. Ɔ ke kyaa botɔɔ keŋ na, Farasiitena baŋ na deke e baa kɛɛ nyi baa nyiŋ kolo yako lee ɔ wose man.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Keŋte balee ŋolo ŋon ɔ ba bokee nɛ kɔŋawɔ Yesu gyaŋ,
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 te Yesu bɔɔse Gyudatena mmaraa wolala baŋ na Farasiitena baŋ nyiaa, “Da mmaraa ne fa gbɛɛ nyi dɛɛ kyɔ walaŋ kawee kefɛɛfowee yaa bɛɛ fa daa gbɛɛ ya?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Mɔna be man ŋolo te gyuusu ɔ nɔɔ ya. Keŋte Yesu kyaŋa kaweete ŋon nyiŋmaa man te ɔ kyɔɔ e kawee te ɔ lɔɔ e gbɛɛ.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Akpaa ɛ man ŋolo dana bu baale bii yaa wonembu te ɔ yale ditiribuŋ man kefɛɛfowee na, ɔ be gyae waa lese e debokenaŋ man yee?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Mɔna ba te tale tiranɔɔ fa e ya.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Yesu kena mena keŋ balaŋ baŋ bɔɔ baake wɔ kɔŋ weenɛɛ ŋan tɛɛ kɛɛ tɔɔsee akyaese kpaakpaa nyiŋan nɛ, ɔ gyɔɔ dudu kei fa wɔ nyiaa,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Akpaa ŋolo de baake neŋ alowɔlere weenɛɛ tɛɛ nɛ na peree dekyae kpaakpaate ya. Nawolo nyi gyae ke tale kɔŋ nyi ɔ te baake walaŋ ŋolo ŋon ɔ kela neŋ nɛ mɔ kɔŋ botɔɔ.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Akpaa de kɔŋ mena na walaŋ ŋon ɔ be baake ɛ bala nɛ, waa kɔŋ kaa yako neŋ nyiaa ‘Koro mo n dekyae fa balee kei.’ Botɔɔ na desɛŋ gyae ke kyaŋ neŋ, na n ke gyu ke kyaa botɔɔ keŋ be taŋ obuo ya nɛ.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Mɔna nyi akpaa ŋolo de baake neŋ gyu ɔ dɛɛ nɛ, gyu ke kyaa botɔɔ keŋ be taŋ obuo ya nɛ te akpaa walaŋ ŋon ɔ be baake neŋ de kɔŋ nɛ waa yako neŋ nyiaa, ‘Me gyoo koro ke kyaa dekyae kpaakpaate man.’ Kei gyae ke fa neŋ obuo balaŋ baŋ bɔɔ baake wɔ nɛ pou siaman.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Nawolo nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ gyina ɔ wose na Wurubuarɛ waa yɔkɔse e, te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ yɔkɔse ɔ wose na Wurubuarɛ waa gyina e adido.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Botɔɔ te Yesu yako walaŋ ŋon ɔ be baake e gyu ɔ dɛɛ nɛ nyiaa, “Akpaa n do kesaa te n ne gyae n ke baake balaŋ kaa di be nɔɔ nɛ, na baake n gyoona yaa n naabia yaa n loŋtona yaa n tebia baŋ be dana kɔba nɛ ya. Nawolo nyi n yɛɛ mena na baŋ mɔ baa kaa baake neŋ wee daale tɔ kom.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Mena dɔɔ nyi akpaa n do kesaa na, baake ayematena na ɔtakasese na abafaŋse na siayɛlɛɛsatena.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 N yɛɛ mena na Wurubuarɛ waa hiraa neŋ. Nawolo nyi baŋ be gyae baa tale yɛɛ mena tɔ neŋ kom ya, mɔna Wurubuarɛ ne gyae la waa tɔ neŋ kom wee keŋ waa gyuusu balaŋ baŋ be gbɛɛneŋ tenɛɛ ɔ siaman lee yeŋ man nɛ.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Balaŋ baŋ baŋ na wɔ kyaa bee di weenɛɛ ŋan man ŋolo kenyii nombia kɛŋa nɛ ɔ yako Yesu nyiaa, “Walaŋ ŋon waa di weenɛɛ Wurubuarɛ gyoori keŋ man nɛ, ŋon na nyeebam!”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Balee ŋolo kyaawɔ te wee daale ɔ doo kesaa, te ɔ baake balaŋ burum nyi be kaa di.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Debaŋ keŋ weenɛɛ ŋan kedi be lii nɛ, ɔ kpila ɔ tobaale nyi waa ta baake balaŋ baŋ ɔ be lɔ yele baake wɔ nɛ nyiaa, ‘Ɛ kɔŋ, ba te taŋ kpene kamasɛ.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Mɔna be popou wɔŋee ba wose lee wɔle dokoloŋ dokoloŋ. Walaŋ gyaŋgbate ŋon tobaale ŋon be gyu ɔ gyaŋ nɛ yakowɔ nyiaa, ‘Ma ke lɛɛ tɛɛle daale yaa te mee gyu me kaa kɛɛ ke mena dɔɔ mɛɛ waase neŋ bo mɔɔ gyae maa tale kɔŋ ya.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Ŋolo mɔ yako e nyiaa, ‘Ma te lɛɛ nunkyuese baala kufu baŋ baa yɛɛ tom fa maŋ te mee gyu me kaa mo wɔ fara kɛɛ be doŋ man, mena dɔɔ mɛɛ waase neŋ bo mɔɔ gyae maa tale kɔŋ ya.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Keŋte ŋolo mɔ yakowɔ nyiaa, ‘Ma ke yala alo yaa, mena dɔɔ mɔɔ gyae maa tale kɔŋ ya.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Mena dɔɔ tobaale ŋon besewɔ gyu ke yako ɔ gbeŋgyoo ŋon nombia ŋan bɔɔ yako e nɛ. Ɔ gbeŋgyoo ŋon ke nyii nombia kɛŋa nɛ ɔ gyeŋa baŋ nideli te ɔ yako ɔ tobaale ŋon nyiaa, ‘Bese gyu donɔɔ keŋ abɔnterese na ŋe gbɛɛneŋ nɔɔman, na n kaa baake ayematena na ɔtakasese na siayɛlɛɛsatena na abafaŋse nyi be popou baa kɔŋ.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Te kyare ya nɛ tobaale ŋon besewɔ kɔŋ kaa yako ɔ gbeŋgyoo ŋon nyiaa, ‘Me gbeŋgyoo, kpene keŋ n be kpila maŋ nyi maa yɛɛ nɛ, ma te yɛɛ mɔna akyaese sɛɛ doo burum.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Keŋte balee ŋon yako ɔ tobaale ŋon nyiaa, ‘Gyu donɔɔ keŋ denɛɛ wɔla na ke gbɛɛneŋ pou man, na n kaa mo balaŋ kɔŋ na ma dekpaŋalaŋ keŋ kenyiŋ wulu.’
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, ‘Balaŋ baŋ mɔɔ lɔ yele baake wɔ nɛ, be man ŋolo na ŋolo nɔɔ be gyae ke daa me weenɛɛ kɛŋa ya.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Wee daale balaŋ burum baale kesila Yesu bee gyuu nɛ, ɔ besena ɔ sia tee wɔ te ɔ yako wɔ nyiaa,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Akpaa ŋolo ne kɔŋ me gyaŋ ɔ kaa sila maŋ te ɔ te gyae maŋ kela ɔ kya na ɔ naa na ɔ wɛɛle na ɔ bia na ɔ kegyiise na ɔ naabia na ɔ deesina na ŋon gbagba ɔ wose koraŋ ya nɛ, ɔ be gyae waa tale bese me kaseele ya.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ta mo ɔ ɔpaŋdaŋ keŋ ka seŋɛɛ fa kaale na yeŋ na waa sila maŋ ya nɛ, ɔ be gyae waa tale bese me kaseele ya.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Akpaa ɛ man ŋolo ne gyae waa baŋ deni dinaa na, ɔ bɛɛ kyaa na waa bu deni keŋ abɔɔ koya kɛɛ nyi kɔba keŋ ɔ dana nɛ gyae ka yee deni kenaŋ kebaŋ yee?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Nawolo nyi akpaa ɔ see deni keŋ mokɔɔ te ɔ te tale taŋ ke ya na, baŋ pou baa naa ke nɛ baa boŋo e,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 nyiaa ‘Balee kei korowɔ nyi ɔ ne baŋ deni mɔna ɔ nyiŋmaa te gyaŋee ya.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Keŋte Yesu besewɔ yako nyiaa, akpaa gyoo ŋolo dana yoonɔɔtena kakpoŋse kufu (10,000) te ɔ ne gyu ɔ kaa yoo na ɔ dɔɔ gyoo ŋon ɔ dana yoonɔɔtena kakpoŋse sao (20,000) na, ɔ be gyae waa kyaa na waa gyueŋ kɛɛ nyi waa tale mo ɔ wui yoonɔɔtena kakpoŋse kufu (10,000) baŋ ke yoo na ɔ dɔɔ ŋon wui yoonɔɔtena kakpoŋse sao (20,000 ) baŋ yee?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nyi akpaa ɔ kɛɛ nyi ɔ be tale yoo na e ya nɛ, debaŋ keŋ ɔ ta benaa ta e ya na waa kpila teree gyu ke doo e nyi waa yela baa desina ba nsana na baa kyaa wosefɛɛreŋ man.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Mena mɔ te ɛ man walaŋ kamasɛ ŋon ɔ be gyae waa tale tina kpene kamasɛ keŋ ɔ dana yela ya nɛ, ɔ be gyae waa tale bese me kaseele ya.”
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Keŋte Yesu besewɔ yako nyiaa, “Yabia dei mɔna akpaa ka gyoŋ keŋ da lee ke man nɛ, n be gyae n ke tale yela ka ke yɛɛ gyoŋ bela ya.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 De kɔŋ mena na, yabia kenaŋ be dei fa kolo na kolo keyɛɛ bela ya, bee fuŋ ke bo leki. Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ dana deŋela anenyiiŋ dei na, waa tei nombia ŋan mɛɛ yako nɛ.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.