João 4
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Farasiitena baŋ nyiiwɔ nyi Yesu ne nyiŋ balaŋ burum sɔ wɔ Wurubuarɛ loŋ kela Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Mɔna Yesu gbagba dɔɔ ɔ te sɔ ŋolo na ŋolo Wurubuarɛ loŋ ya, ɔ kaseela baŋ sɔɔ na wɔ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Yesu ke nyii mena keŋ balaŋ ne kolosi ɔ wose man nombia nɛ, ɔ korowɔ lee Gyudia tɛɛle man bese gyu Galelia tɛɛle man.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Na kaboena nyi waa mo na Samaria tɛɛle man.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Mena dɔɔ ɔ moowɔ botɔɔ kelii Samariatena donɔɔ keŋ bɛɛ baake ke nyi Sikya nɛ man. Sikya donɔɔ kei benaa na tɛɛle keŋ Gyekɔpo ba mo fa ɔ bu Gyosɛfo nɛ.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Na Gyekɔpo ditiribuŋ doo botɔɔ. Yesu kelii botɔɔ nɛ, na ɔ te kaa mena dɔɔ ɔ tisiwɔ kyaa ditiribuŋ keŋ gyaŋ. Debaŋ kenaŋ na weese ta seŋ dɛɛ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ɔ ke kyaa botɔɔ nɛ Samaria alo ŋolo kɔŋawɔ botɔɔ ɔ kaa kyee loŋ, keŋte Yesu sola e nyi “Fa maŋ loŋ maa nyɔɔ.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Debaŋ kenaŋ na, ɔ kaseela baŋ te lam donɔɔ keŋ man be kaa lɛɛ weenɛɛ.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Botɔɔ te Samaria alo ŋon yako Yesu nyiaa, “N yɛɛ Gyuda baale e te maŋ mɔ yɛɛ Samaria alo e. Woŋ dɔɔ te n na sola maŋ loŋ?” Keŋ dɔɔ ɔ be bɔɔse mena yɛna nyi, Gyudatena na Samariatena bɛɛ gyoo ya.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Akpaa nyeŋ gyeŋ Wurubuarɛ kolo anefaŋ na walaŋ ŋon ɔ na sola neŋ loŋ kei nɛ, nafɔ nyaŋ ka sola e na waa fa neŋ loŋ keŋ kɛɛ fa nyeedoŋ nɛ.”
10 Jesus respondeu:
11 Botɔɔ te alo ŋon yako e nyiaa, “Kegyia, ditiribuŋ keŋ dana siiliŋ te n be dana kpene keŋ n ka mo kyee loŋ keŋ ya. Aleŋ te nyaŋ kenyiŋ mena nyeedoŋ loŋ kei.
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Yaa nyaŋ kela na de naana Gyekɔpo ŋon ɔ be wula ditiribuŋ kei fa daa nɛ? Ŋon gbagba na ɔ bia na ɔ wonembia pou nyɔɔ loŋ lee ditiribuŋ kei man.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa alo ŋon nyiaa, “Walaŋ kamasɛ ŋon waa nyɔɔ loŋ kei nɛ, loŋboaneŋ gyae ka ko e bela.
13 Jesus respondeu:
14 Mɔna walaŋ kamasɛ ŋon waa nyɔɔ loŋ keŋ maa fa e nɛ, loŋboaneŋ be gyae ka ko e bela ya. Loŋ keŋ maa fa e nɛ gyae ke doo ɔ man ŋgba ditiribuŋ nɛ, na ka ke fa e nyeedoŋ loŋ na waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Botɔɔ te alo ŋon yako e nyiaa, “Kegyia, akpaa mena na fa maŋ mena loŋ kei na loŋboaneŋ ba tekaa ko maŋ bela ya, na maa tina ditiribuŋ kei man kekɔŋ yela.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Gyu ke baake n baale na ɛ ke kɔŋ.”
16 Jesus disse:
17 Te alo ŋon yako e nyiaa, “Mɔɔ dana baale ya.” Keŋte Yesu yako e nyiaa, “N te yako anokoare nyi n be dana baale ya.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 N taŋ ke yala baala banoŋ, te ŋon gyaŋ n kyaa debokeiman nɛ ɔ te yɛɛ n baale e ya. Mena dɔɔ nombia ŋan n be yako maŋ nɛ yɛɛ ampaŋ.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Botɔɔ te alo ŋon yako e nyiaa, “Kegyia ma te naa nyi n yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e ampaŋ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 De naanaɔ som Wurubuarɛ bo bula kei dɔɔ, mɔna ɛmɛɛ Gyudatena kpa Gyerusalɛm donɔɔ man te kaboena nyi dɛɛ som Wurubuarɛ.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Alo lɛɛ maŋ di, debaŋ daale gyae kekɔŋ keŋ bɔɔ gyae baa tekaa som Wurubuarɛ bula kei dɔɔ yaa Gyerusalɛm donɔɔ man ya.
21 Jesus respondeu:
22 Ɛmɛɛ Samariatena na som Wurubuarɛ ŋon ɛ ba gyeŋ e ya, te daa Gyudatena dɔɔ dɛɛ som Wurubuarɛ ŋon da gyeŋ e, nawolo nyi nyeekelɛɛ gyae ke ta bo Gyudatena dɔɔ kɔŋ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Debaŋ daale ne kɔŋ te ke taŋ kekɔŋ, keŋ nyi baŋ bɛɛ som Wurubuarɛ anokoare man nɛ, baa mo Wurubuarɛ Feliŋ na anokoare bo som Wurubuarɛ nawolo nyi mena somra kɛwɔ dinɔɔ te Wurubuarɛ ne gyae.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Wurubuarɛ yɛɛ feliŋ e, mena dɔɔ baŋ baa som e nɛ kaboena nyi baa mo ɔ feliŋ na anokoare som e.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Botɔɔ te Samaria alo ŋon yako e nyiaa, “Ma gyeŋ nyi Nyeelɛɛre ŋon bɛɛ baake e nyi Kristo nɛ waa kɔŋ. Ɔ kɔŋ na waa kaa lese kpene kamasɛ man fa daa.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Keŋte Yesu torowɔ yako e nyiaa, “Maŋ ŋon mɛɛ kolosi na neŋ nɛ, maŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon.”
26 Então Jesus disse:
27 Be kee kolosi kenaŋ nɛ, te Yesu kaseela baŋ leewɔ donɔɔ man kɔŋ. Ba kena ŋgba Yesu na alo ŋon seŋɛɛ bee kolosi nɛ, yɛɛ wɔ gyakoloŋ. Mɔna be man ŋolo te tale bɔɔse alo ŋon nyi woŋ te ɔ ne gyae ya, te ba te tale bɔɔse Yesu mɔ nyi weera ɔ ne kolosi na alo ŋon ya.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Botɔɔ te alo ŋon tina osuŋ keŋ yela, te ɔ yeuwɔ gyu donɔɔ keŋ man ke yako balaŋ nyiaa,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Ɛ kɔŋ kaa kɛɛ balee ŋolo ŋon ɔ be yako maŋ ma wose man nombia ŋan pou mɔɔ yɛɛ nɛ. Na ŋon yɛna Kristo, nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ baa yaa?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Mena dɔɔ balaŋ leewɔ donɔɔ keŋ man kɔŋ Yesu gyaŋ.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Debaŋ kenaŋ na te ɔ kaseela baŋ waase e nyiaa, “De Gbeŋgyoo mo kolo tina n nɔɔ”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Me dana weenɛɛ ŋaale maa di keŋ ɛ ba gyeŋ ya.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Doona ŋolo saa weenɛɛ baa kɔna e?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Me weenɛɛ yɛna nyi maa yɛɛ me kya ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ kegyaebii, na maa yɛɛ tom keŋ ɔ ba mo fa maŋ nɛ kelii ɔto.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ɛmɛɛ gbagba ne tale yako nyi ‘Te ka gyaalaŋna banaara na weenɛɛ kekɛrɛɛ te lii.’ Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, ɛ gyina ɛ sia na ɛ ke kɛɛ wɔɔse ŋan. Ɛ kena nyi abɔɔ ŋan te yɛɛ na kekɛrɛɛ.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Walaŋ ŋon ɔ ne kɛrɛɛ weenɛɛ ŋan nɛ baa tɔ e kom, te ɔ ne yilaa abɔɔ ŋenaŋ bo see fa nyeedoŋ kekpaakekpaa keŋ. Mena dɔɔ walaŋ ŋon ɔ be fare na walaŋ ŋon ɔ be kɛrɛɛ nɛ pou baa bom di gyoŋ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Dudu keŋ bɔɔ gyɔɔ nyi, ‘Ŋolo ne duula te ŋolo mɔ ne karala’ nɛ yɛɛ ampaŋ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Me kpila ŋon baa nyi ya gyu ke kɛrɛɛ weenɛɛ wɔɔ keŋ ɛ te yɛɛ tom ya nɛ man. Baale yɛɛna tom keŋ, te ɛmɛɛ kɔŋawɔ ɛ ne di ba tom keŋ bɔɔ yɛɛ nɛ tɔnɔɔ.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Balaŋ baŋ be kyaa Samaria donɔɔ keŋ man nɛ, be man burum lɛɛ Yesu di nawolo nyi alo ŋon yakowɔ nyiaa, “Ɔ te yako maŋ ma wose man nombia ŋan pou weesɛɛ nɛ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Mena dɔɔ Samariatena baŋ kekɔŋ ɔ gyaŋ nɛ, be waase e nyi waa kyaa be gyaŋ, te Yesu dii weeya ala be gyaŋ.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Yesu nombia ŋan ɔ ba wolo nɛ yela balaŋ burum lɛɛ e di.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Keŋte be yako alo ŋon nyiaa, “Nɛnɛɛ dɔɔ nɛ na n nɔɔwoya ŋan dɔɔ te de lɛɛ e di ya, mɔna daa gbagba te nyii e te da te naa nyi ŋon yɛna balaŋ pou nyeelɛɛre gbagba ŋon.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu kedi weeya ala botɔɔ wɔle nɛ, ɔ leewɔ botɔɔ bese gyu Galelia tɛɛle man.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Nawolo nyi Yesu gbagba yakowɔ nyiaa, “Bɔɔ ne lɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre kamasɛ do ŋon gbagba ɔ donɔɔ man ya.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Yesu kekɔŋ kaa gyoo Galelia nɛ, botɔɔtena lɛɛ e nideli, nawolo nyi be naa nombia ŋan pou ɔ be yɛɛ Gyerusalɛm donɔɔ man debaŋ keŋ bɔɔ gyu be kaa di ba nyeekelɛɛwee keŋ nɛ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Keŋte Yesu besewɔ gyu Kaanan donɔɔ keŋ ke kyaa Galelia tɛɛle man nɛ man. Mena donɔɔ kenaŋ man te ɔ besena loŋ yɛɛ soloŋ nɛ. Debaŋ kenaŋ na tomyɛɛre kegyia ŋolo kyaa botɔɔ keŋ ɔ bu na wee Kapanum donɔɔ man.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tomyɛɛre kegyia ŋon kenyii nyi Yesu ta lee Gyudia kɔŋ Galelia botɔɔ nɛ, ɔ gyuuwɔ ɔ gyaŋ ke waase e nyi ɔ bu na wee ɔ doo Kapanum donɔɔ man ɔ ne gyae waa yeŋ. Mena dɔɔ waa kɔŋ na ɔ kaa kyɔ e kawee fa e.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Botɔɔ te Yesu yako e nyiaa, “Na ɛ kena gyakoloŋ nombia na nombia dinaana ya nɛ, nafɔ ɛ man walaŋ kamasɛ be gyae waa lɛɛ maŋ di ya.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Keŋte kegyia ŋon yako Yesu nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, waase kɔŋ dee gyu bileŋ na mena ya na me bu ŋon waa yeŋ.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Botɔɔ te Yesu yako e nyiaa, “Ta, n bu ŋon waa nyiŋ nyeedoŋ.” Balee ŋon lɛɛ Yesu nɔɔwoya ŋan di te ɔ laŋawɔ.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Balee ŋon keta ɔ ne gyu ɔ dɛɛ nɛ, ɔ gyaŋee na ɔ tewulɛɛ gbɛɛnaa man te be yako e nyiaa, “N bu ŋon wose te yɛɛ e doŋ.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Botɔɔ te balee ŋon bɔɔse ɔ tewulɛɛ baŋ nyiaa, debaŋ woŋti man te me bu ŋon wose yɛɛ e doŋ? Keŋte be tiranɔɔ fa nyiaa, “Dana weeseteŋteŋ kegyɔ ŋgba debaŋ dokoloŋ nɛ, te bu ŋon wose yɛɛ e doŋ.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Botɔɔ te ɔ kya ŋon tɔɔsewɔ nyiaa, debaŋ kenaŋ man pɛpɛɛpɛ te Yesu yako e nyiaa, “N bu ŋon wose gyae ke yɛɛ e doŋ.” Mena dɔɔ ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou lɛɛ Yesu di.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Yesu ka lee Gyudia kɔŋ Galelia tɛɛle man nɛ, kei yɛna gyakoloŋ nombia bolate keŋ ɔ be yɛɛ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.