João 20
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Kosida nebo nebo fuu keŋ tɛɛ te ŋmaŋee ta nideli ya nɛ, Mɛɛre ŋon ɔ ba lee Magedala donɔɔ man nɛ, karatɛɛwɔ gyu botɔɔ keŋ bɔɔ wuu Yesu nɛ. Ɔ ke gyu botɔɔ nɛ, ɔ naawɔ nyi be te biliŋi boe keŋ lee yebɔɔ keŋ nɔɔman.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Mena dɔɔ ɔ yeuwɔ kɔŋ Simɔn Pita na kaseele ŋon Yesu ne gyae ɔ nombia nɛ gyaŋ kaa yako wɔ nyiaa, “Be ta lese de Gbeŋgyoo lee yebɔɔ keŋ man, te dɔɔ gyeŋ botɔɔ keŋ bɔɔ moo e ka see ya.”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Keŋte Pita na kaseele ŋon yeuwɔ gyu yebɔɔ keŋ tɛɛ.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Be kee yeu keŋ nɛ, kaseele ŋon Yesu ne gyae ɔ nombia nɛ yeuwɔ gbaa Pita kyaŋ gbɛɛ ka gyoo yebɔɔ keŋ tɛɛ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ɔ buŋawɔ kɛɛ yebɔɔ keŋ man na, ɔ naa akaralɛɛ keŋ kaageŋ doo la mɔna ɔ ta gyoo ke man ya.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Simɔn Pita ka lee wɔle kɔŋ na te ŋon kaa gyoowɔ yebɔɔ keŋ man. Ɔ gyoowɔ na te ɔ naa akaralɛɛ keŋ,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 na kanyaŋ keŋ bɔɔ mo bake ɔ nyee nɛ. Kanyaŋ keŋ be doo akaralɛɛ keŋ gyaŋ ya, mɔna akaralɛɛ keŋ te bɔɔ ke doo yenaŋ.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Wɔle wɔle na te kaseele ɔ dɔɔ ŋon mɔ gyoowɔ kena abɔɔ ŋan, keŋte ŋon mɔ lɛɛwɔ di.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Mɔna Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako nyi “Yesu waa foŋ lee yeŋ man nɛ, be sɛɛ be te nyii ta ŋe man nideli ya.”
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Keŋte kaseela baŋ besewɔ gyu be dɛɛ.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Mɔna Mɛɛre ŋon ɔ be sila wɔ gyu nɛ seŋɛɛ yebɔɔ keŋ tɛɛ ɔ ne wii. Ɔ ka seŋ ɔ ne wii nɛ te ɔ buŋawɔ kɛɛ yebɔɔ keŋ man,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 keŋte ɔ naa Wurubuarɛ kpilala bala na ba doona kegbase wolomɛɛ be kyaa botɔɔ keŋ bɔɔ mo Yesu woo ŋon doosi nɛ. Ŋolo kyaa yebɔɔ keŋ nyee gbɛɛ te ŋolo mɔ kyaa ke nawɔɔ gbɛɛ.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Keŋte be bɔɔse e nyiaa, “Alo, weera n ne wii?” Te ɔ tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Nawolo nyi be ta lese me Gbeŋgyoo lee yebɔɔ keŋ man, te mɔɔ gyeŋ botɔɔ keŋ bɔɔ mo e ka see ya.”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ɔ ke yako mena nɛ, ɔ gɛɛsewɔ kɛɛ na te ɔ naa Yesu seŋɛɛ, mɔna ɔ ta gyem nyi Yesu ŋonaŋ ya.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Keŋte Yesu bɔɔse e nyiaa, “Alo, weera n ne wii? Amɔte yaa n ne kɛo?” Na Mɛɛre gyeŋ nyi walaŋ ŋon ɔ ne kɛɛ wɔɔbii keŋ dɔɔ nɛ ŋonaŋ, mena dɔɔ ɔ yako e nyiaa, “Tobaale, akpaa nyaŋ moona woo ŋon ka weese na, wola maŋ botɔɔ keŋ n ba mo e ka see na me kaa mo e ta.”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Keŋte Yesu baake e nyiaa, “Mɛɛre!” Mɛɛre gɛɛsewɔ kɛɛ te ɔ fae yeesa baake e be dɛɛ dei man nyiaa, “Raboni” keŋ nawolo nyi “De Gbeŋgyoo”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Na tina maŋ ya, nawolo nyi me te gyuu ta me kya ŋon gyaŋ ya. Mɔna bese gyu me kaseela baŋ gyaŋ na n kaa yako wɔ nyi ‘Mee gyu me kya ŋon ɔ yɛɛ ɛ kya e nɛ, na me Wurubuarɛ ŋon ɔ yɛɛ ɛ Wurubuarɛ e nɛ gyaŋ.’ ”
17 Jesus continuou:
18 Mena dɔɔ Mɛɛre Magedala ŋon gyuuwɔ ke yako kaseela baŋ nyiaa “Ma te naa de Gbeŋgyoo Yesu ŋon.” Te ɔ besewɔ yako wɔ nombia ŋan Yesu be yako e nyi waa yako wɔ nɛ.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Kosida kenaŋ balinɔɔ nɛ, kaseela baŋ gyuuwɔ ke gyaŋee deni man te be tɔɔ disim do ba wose, nawolo nyi bee yee Gyudatena kegyiise baŋ. Debokenaŋ man te Yesu kaa bɛɛwɔ lee ba nsana te ɔ yako wɔ nyiaa, “Wosefɛɛreŋ dɛɛ kyaa na ŋon.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ɔ ke yako wɔ mena nɛ, ɔ moo ɔ nyiŋmaa na ɔ yenaabia gyam keŋ wola wɔ. Keŋte yɛɛ ɔ kaseela baŋ gyoŋ nideli nyi ba te naa be Gbeŋgyoo ŋon bela.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Wosefɛɛreŋ dɛɛ kyaa na ŋon, mena keŋ me kya ŋon be kpila maŋ nɛ, mena ke yaa mɛɛ kpila ɛmɛɛ mɔ.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Ɔ kekolosi nombia kɛŋa taŋ nɛ, ɔ lee weesɛɛ woli wɔ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ lɛɛ Wurubuarɛ feliŋ ŋon na waa kyaa ɛ man.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Akpaa ɛ mo ŋolo nombiakumɛɛ kyɛɛ e na, Wurubuarɛ mɔ waa mo kyɛɛ e. Te akpaa ɛ bɛɛ ɛ ta mo ŋolo nombiakumɛɛ kyɛɛ e ya na, Wurubuarɛ mɔ be gyae waa mo kyɛɛ e ya.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Wee kenaŋ keŋ Yesu be kaa lese ɔ wose wola ɔ kaseela kufu bala baŋ nɛ, na be man ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Tomase yaa Ata nɛ be kpuɛ na ɔ tebia ya.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Mena dɔɔ Yesu kaseela akaŋ baŋ yako Tomase nyiaa, “Da te naa de Gbeŋgyoo ŋon.” Keŋte Tomase yako wɔ nyiaa, “Akpaa me ta mo me sia naa nyeelabia gyaŋtarɛɛ ŋan, na maa mo me nyimbii do ɔ yenaabia gyam keŋ man ya nɛ, maŋ be gyae maa lɛɛ di korakora ya.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Weeya gyanaara wɔle nɛ, na ɔ kaseela baŋ te gyaŋee deni man bela. Wee kenaŋ na Tomase mɔ kpuɛ na wɔ. Ba te tɔ asima ŋan pou, karatetee dokoloŋ te Yesu kaa bɛɛwɔ lee be dɔɔ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Wosefɛɛreŋ dɛɛ kyaa na ŋon.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Keŋte ɔ yako Tomase nyiaa, “Mo n nyiŋmaa do me nyiŋmaa bɔɔ man na n ke kɛɛ me nyiŋmaase, na n ka mo n nyimbii do ma yenaŋ kɛɛ. Tina aŋmaareŋ kelɛɛ yela na n ke lɛɛ di.”
27 E logo disse a Tomé:
28 Botɔɔ te Tomase tiranɔɔ nyiaa, “Nyaŋ yɛna me Gbeŋgyoo na me Wurubuarɛ.”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Keŋte Yesu bɔɔse e nyiaa, “Keŋ n be naa maŋ dɔɔ te n lɛɛwɔ di? Balaŋ baŋ ba te naa maŋ ya te bɔɔ lɛɛ di nɛ, baŋ na nyeebam.”
29 Jesus lhe disse:
30 Yesu besewɔ yɛɛ gyakoloŋ nombia burum ŋan ɔ kaseela baŋ be naa na be sia, mɔna na ŋe popou te be ŋmarasewɔ do tɔne kei man ya.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Mɔna be ŋmarase kɛŋa bo na ɛ ke lɛɛ di nyi Yesu yɛna Wurubuarɛ bu na nyeelɛɛre ŋon. Na nyaŋ ŋon n lɛɛ e di na, n ke nyiŋ nyeedoŋ kekpaa keŋ ɔ yele man.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.