João 13
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH
1 Pɛ tɛɛ kena na Gyudatena kedi ba nyeekelɛɛwee keŋ nɛ, na Yesu wulaa gyeŋ nyi ɔ debaŋ te lii keŋ waa lee tɛɛle kei dɔɔ gyu ɔ kya gyaŋ. Mɔna mena keŋ ɔ ne gyae ɔ balaŋ baŋ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ, mena te waa gyae be nombia kelii ɔto.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yesu na ɔ kaseela baŋ ke kyaa baa di be balinɔɔ weenɛɛ nɛ, na ɔbɔnsam taŋ ka mo nombiakumɛɛ do Simɔn bu Gyudase Isekarɔte nyeeman nyi waa lese Yesu fa na baa ko.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu mɔ gyeŋ nyi ɔ kya ta mo kpene kamasɛ do ɔ nyiŋmaa man, te ɔ gyeŋ mɔ nyi ɔ lee Wurubuarɛ gyaŋ bo kɔŋ te ɔ gyaŋ te waa bese gyu.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Mena dɔɔ Yesu korowɔ lee weenɛɛ ŋan tɛɛ te ɔ kpee ɔ kegba wurikyim keŋ ɔ doona nɛ, te ɔ moo bɔroboa kpaŋ ɔ teŋa man.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Keŋte ɔ toosi loŋ do tasa man te ɔ fiasɛɛ ɔ ne faafo ɔ kaseela baŋ nawɔɔ, te ɔ moo bɔroboa keŋ kpaŋɛɛ ɔ teŋa man nɛ feefo wɔ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ɔ kelii Simɔn Pita gyaŋ nɛ Pita bɔɔse e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, nyaŋ ne gyaela n kefaafo me nawɔɔ?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Te Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Kpene keŋ mɛɛ yɛɛ nɛ n be gyae n ke nyii ke man debokeiman ya, mɔna nyaŋ kaa nyii ke man wɔle wɔle.”
7 Jesus respondeu:
8 Keŋte Pita yako e nyiaa, “Koa, mɔɔ sɛɛ na n ke faafo me nawɔɔ korakora ya.” Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Akpaa ma te faafo n nawɔɔ ya na, daa na neŋ be doo daale man ya.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Te Simɔn Pita yako e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, akpaa mena na na faafo me nawɔɔ kaageŋ ya, mɔna faafo me nyiŋmaase na ma nyee mɔ.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Te Yesu yako e nyiaa, “Walaŋ ŋon ɔ be sɔɔ nɛ ɔ wose pou ta lee. Ɔ be kaboena nyi waa sɔ bela ya. Kaboena bo nyi waa faafo ɔ nawɔɔ kaageŋ. Ɛ popou wose ta lee, mɔna walaŋ dokoloŋ wose danaana ayimɛɛ.”
10 Aí Jesus disse:
11 Nawolo nyi na Yesu gyeŋ walaŋ ŋon waa lese e fa, mena dɔɔ te ɔ yakowɔ nyi “Walaŋ dokoloŋ wose danaana ayimɛɛ.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yesu kefaafo be nawɔɔ taŋ nɛ, ɔ moo ɔ kegba wurikyim keŋ do bela te ɔ gyuuwɔ kekyaa ɔ dekyae man. Te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ ne nyii kpene keŋ mɔɔ yɛɛ fa ŋon nɛ man?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ɛ ne baake maŋ nyi ɛ wolale na ɛ Gbeŋgyoo. Dei ŋgba ɛ ne baake maŋ mena nɛ, nawolo nyi ŋe kaboena maŋ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Te akpaa maŋ ɛ Gbeŋgyoo na ɛ wolale te faafo ɛ nawɔɔ nɛ, mena te kaboena nyi ɛmɛɛ mɔ yaa faafo dɔŋa nawɔɔ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Me yɛɛ kei baa wola ŋon na ɛmɛɛ mɔ kenyiŋ yɛɛ fa dɔŋa ŋgba mena keŋ maŋ be yɛɛ nɛ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Anokoare yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, gbeŋi bɛɛ kela ɔ gbeŋgyoo ya, te kpilale mɔ bɛɛ kela walaŋ ŋon ɔ be kpila e nɛ ya.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Nɛnɛɛ keŋ ɛ ba gyeŋ nombia kɛŋa nɛ, akpaa ɛ di ŋe dɔɔ na gyoŋ gyae ke doo ɛ man.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Na ɛ popou yaa me dana ya, nawolo nyi ma gyeŋ balaŋ baŋ mɔɔ lese. Mɔna kaboena nyi Wurubuarɛ nombia ŋan bɔɔ ŋmarase see nɛ dɛɛ kɔŋ mena. Be ŋmarasewɔ see nyiaa, walaŋ ŋon daa na e na do nyiŋmaa di nɛ, ta koro seŋ me dɔɔ.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mena dɔɔ me wulaa mɛɛ yako ŋon nombii kei baa pɛna ka ke kɔŋ, na ka de kɔŋ na ɛ ke lɛɛ di nyiaa, maŋ yɛna ŋon ɔ kyaa pɛte be yɛɛ kpene kamasɛ.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Anokoare yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, walaŋ ŋon ɔ lɛɛ walaŋ kamasɛ ŋon maa kpila nɛ na maŋ yaa ɔ lɛɛwɔ, te walaŋ ŋon ɔ lɛɛ maŋ na ɔ te lɛɛ walaŋ ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yesu keyako nombia kɛŋa taŋ nɛ, nombia takaa e ɔ konɔɔ man nideli te ɔ kolosiwɔ balaŋ man keŋ ɔ ta mo kolo weese ya nyi, “Ɛ man ŋolo waa lese maŋ fa na baa ko.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ wose yeŋawɔ te be kɛɛ dɔŋa dokoloŋ dokoloŋ, nawolo nyi be ta gyeŋ ŋon ɔ dana ya.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ɔ kaseela baŋ man ŋolo ŋon Yesu ne gyae nideli nɛ kyaa la benaa e,
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 mena dɔɔ Simɔn Pita fatee e te ɔ yakowɔ nyi, “Bɔɔse e walaŋ ŋon ɔ dana.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Mena dɔɔ kaseele ŋon tuuwɔ benaa na Yesu te ɔ bɔɔse e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, amɔte yaa n dana?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Te Yesu tiranɔɔ nyiaa, “Walaŋ ŋon maa kara bodobodo mo nyoko tasa kei man fa e nɛ, na ŋon yaa me dana.” Keŋte ɔ kara bodobodo keŋ te ɔ moowɔ nyoko tasa keŋ man te ɔ moowɔ fa Simɔn bu Gyudase Isekarɔte ŋon.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Gyudase kedi bodobodo keŋ pɛ te ɔbɔnsam gyoo ɔ man. Te Yesu yako e nyi, “Kpene keŋ n ne gyae n keyɛɛ nɛ, yɛɛ ke bileŋ.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Mɔna baŋ be kyaa weenɛɛ ŋan tɛɛ nɛ, be ta gyeŋ kpene keŋ dɔɔ te Yesu be yako e mena ya.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Na Gyudase ne kɛɛ na be kɔba dɔɔ, mena dɔɔ kaseela baŋ baale gyueŋwɔ nyi Yesu yako e baa nyi waa gyu ke lɛɛ weenɛɛ ŋan baa mo gyu kedi ba nyeekelɛɛwee kedi keŋ man nɛ, yaa waa lese kɔba fa ayematena.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Mena dɔɔ Gyudase ka betaa lɛɛ bodobodo keŋ di pɛ, te ɔ leewɔ bileŋ. Na tɛɛ te yuu.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Gyudase kalee laŋ nɛ Yesu yakowɔ nyiaa, “Nɛnɛɛ te Wurubuarɛ waa lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon gyoorobiiri debɔɔ. Waa ta me dɔɔ yela balaŋ kena ɔ gyoorobiiri keŋ.”
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Keŋte Yesu besewɔ yako nyi, “Akpaa Wurubuarɛ waa ta me dɔɔ lese ɔ gyoorobiiri wola na, mena mɔ te waa ta ŋon gbagba dɔɔ lese me gyoorobiiri wola. Be gyae ke kyare pɛte waa yɛɛ nombii kei ya.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Me bia mɔɔ gyae maa kyaa ɛ gyaŋ kyare ya. Ɛ ke kɛo maŋ, mɔna ŋgba mena keŋ mɔɔ yako Gyudatena baŋ nɛ, mena yaa mɛɛ yako ŋon debokeiman nyiaa ‘Botɔɔ keŋ mee gyu nɛ ɛ be gyae ɛ ke tale kɔŋ botɔɔ ya.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mɛɛ fa ŋon mmaraa wɔle nyiaa, ɛ gyae dɔŋa. Ŋgba mena keŋ maŋ be gyae ŋon nɛ, ɛmɛɛ mɔ ɛ gyae dɔŋa mena.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Akpaa ɛ ne gyae dɔŋa na, walaŋ kamasɛ waa naa nyi ɛ yɛɛ me kaseelawɔ.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Botɔɔ te Simɔn Pita bɔɔse e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, aleŋ yaa n ne gyuu?” Te Yesu tiranɔɔ fa e nyiaa, “Botɔɔ keŋ mee gyu nɛ, n be gyae n ke tale sila maŋ debokeiman ya, mɔna nyaŋ kaa sila maŋ wɔle wɔle.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Te Pita bɔɔse e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, weera dɔɔ te mɔɔ tale sila neŋ debaŋ kei ya? Ma te sɛɛ nyi maa yeŋ fa neŋ.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Te Yesu tiranɔɔ nyiaa, “N ne lɛɛdi nyi nyaŋ ke tale yeŋ fa maŋ? Ampaŋ yaa mɛɛ yako neŋ nyi pɛ kegyim kelɔ woya nɛ, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ korakora ya.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.