João 11

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Balee ŋolo kyaawɔ Bɛtani donɔɔ man keŋ bɛɛ baake e nyi Lasarose. Bɛtani donɔɔ kenaŋ man te Mɛɛre na ɔ kɔɔ Maata leewɔ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mɛɛre kei yɛna walaŋ ŋon ɔ be toosi nuŋ ofoŋofoŋ woli Yesu nawɔɔ, te ɔ ba mo ɔ nyeenyɔɔse feefo ŋa nɛ. Ɔ ŋmɛɛtee yɛna Lasarose ŋon ɔ na wee nɛ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Mena dɔɔ Mɛɛre na Maata doo Yesu tiila nyiaa, “De Gbeŋgyoo, n gyoo ŋon loŋ bɛɛ lam ɛmɛɛ na e nsana ya nɛ na wee.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Yesu kenyii tiila keŋ nɛ ɔ yakowɔ nyiaa, “Kawee kei te yɛɛ kawee keŋ gyae ka ko Lasarose ya. Mɔna ke gyae ke yela balaŋ kena Wurubuarɛ gyoorobiiri na ka ke yela baa lese maŋ Wurubuarɛ bu ŋon mɔ yele.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Na Yesu ne gyae Maata na ɔ naabu Mɛɛre na Lasarose nombia.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Mɔna ɔ kenyii nyi Lasarose na wee nɛ, ɔ besewɔ di weeya ala botɔɔ keŋ ɔ kyaa nɛ.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Kenaŋ wɔle nɛ ɔ yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ɛ fa dɛɛ bese gyu Gyudia tɛɛle man bela.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, weeya akalansɛɛ ŋaale yaa ŋgba Gyudatena be yele baa fuŋii neŋ boya nɛ. Woŋ dɔɔ te n ne gyae n ka bese gyu botɔɔ bela?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Wee kamasɛ dana ke nelim na ka weese. Akpaa ŋolo dɔŋɛɛ weeseteŋteŋ nɛ, ɔ bɛɛ gyɔ ɔ nae ya nawolo nyi weese kyaa.
9 Jesus respondeu:
10 Mɔna nyi akpaa ɔ dɔŋɛɛ ditiŋtɛɛ man na ɔ ne gyɔ ɔ nae, nawolo nyi keŋmaŋee be kyaa na waa naa ya.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Kei wɔle na Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “De gyoo Lasarose te doo dosoroŋ mɔna maa gyu na me kaa gyuusu e.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ tiranɔɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, akpaa ɔ doe na ɔ kawee keŋ gyae ke taŋ.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Na Lasarose yeŋ nombia yaa Yesu ne yako, mɔna ɔ kaseela baŋ na gyueŋ bo nyi dosoroŋ gbagba yaa Lasarose doowɔ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Botɔɔ te Yesu torowɔ yako wɔ nyiaa, “Lasarose ta yem,
14 Então Jesus disse claramente:
15 mɔna lee ɛmɛɛ dɔɔ dana maŋ gyoŋ nyi mɔɔ kyaa botɔɔ pɛte ɔ yeŋawɔ ya, na ɛ kenyiŋ lɛɛ maŋ di. Ɛ fa dee gyu ɔ gyaŋ.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Mena dɔɔ ɔ kaseela baŋ man ŋolo ŋon bɛɛ baake e Tomase yaa Ata nɛ yako ɔ tebia kaseela akaŋ baŋ nyiaa, “Ɛ fa de popou ke sila da wolale ŋon gyu. Nyi yɛɛ yeŋ ke na, de popou ka yeŋ kpu na e.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yesu ke gyu ka gyoo Bɛtani donɔɔ man nɛ, be yako e nyiaa be kewuu Lasarose weeya anaarate kenaŋ.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Bɛtani yɛɛ donɔɔ keŋ ka benaa na Gyerusalɛm donɔɔ. Ke lem gyae ke yɛɛ ŋgba gbɛɛkemaase atooro nɛ.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Na Gyudatena burum te kɔŋ Maata na Mɛɛre gyaŋ be kaa gyam wɔ lee be ŋmɛɛtee ŋon yeŋ man.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Maata ke nyii nyi Yesu ne kɔŋ nɛ, ɔ leewɔ gyu ke gyaŋee na e. Na Mɛɛre dɔɔ ŋon kyaa dekpaŋalaŋ man.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Maata ke gyu ke tuŋ Yesu nɛ ɔ yako e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, nyi akpaa nyeŋ kyaa kɛbo na nafɔ me ŋmɛɛtee deŋ ta yem ya!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Mɔna ma gyeŋ nyi debokeiman koraŋ nɛ, kpene kamasɛ keŋ n bɔɔse Wurubuarɛ na waa yɛɛ fa neŋ.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “N ŋmɛɛtee ŋon waa bese foŋ na waa nyiŋ nyeedoŋ bela.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Te Maata yako e nyiaa, “Ayi ma gyeŋ nyi wee ɔtomante keŋ woya pou baa foŋ lee yeŋ man nɛ, ŋon mɔ waa foŋ.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Keŋte Yesu yako e bela nyiaa, “Maŋ yɛna walaŋ ɔ ne gyuusu balaŋ lee yeŋ man te be nyiŋ nyeedoŋ. Walaŋ kamasɛ ŋon waa lɛɛ maŋ di na, nyi ɔ yem koraŋ na waa bese nyiŋ nyeedoŋ,
25 Então Jesus afirmou:
26 te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kyaa te ɔ lɛɛ maŋ di na, ɔ be gyae wa yeŋ leki ya.” Keŋte Yesu bɔɔse Maata nyiaa, “N ne lɛɛ nombia kɛŋa di?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Te Maata sɛɛ e nyiaa, “Ayi me Gbeŋgyoo, mɛɛ lɛɛ di nyi nyaŋ yɛna nyeelɛɛre, Wurubuarɛ bu ŋon dɛɛ daa nyi waa kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Maata kekolosi nombia kɛŋa taŋ nɛ, ɔ besewɔ gyu dekpaŋalaŋ man ke baake ɔ naabu Mɛɛre lee yenaŋ te ɔ yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo ŋon te kɔŋ te ɔ kpa nya kɔŋ.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mɛɛre kenyii mena nɛ, ɔ korowɔ bileŋ gyu ke gyaŋee na e.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Debaŋ kenaŋ na Yesu ta gyoo ta donɔɔ keŋ man ya. Na ɔ sɛɛ ɔ kyaa botɔɔ keŋ Maata be gyu ke tuŋ e nɛ.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Debaŋ kenaŋ mɔ na, Gyudatena te kɔŋ dekpaŋalaŋ keŋ man bee kolosi do Mɛɛre. Ba kena ŋgba Mɛɛre ba koro karatetee dokoloŋ lee ɔ ne gyu nɛ, na baŋ gyeŋ nyi ɔ ne gyu baa ɔ ŋmɛɛtee Lasarose yebɔɔ keŋ tɛɛ ɔ kaa wii. Mena dɔɔ baŋ mɔ korowɔ sila e.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mɛɛre ke gyu kelii botɔɔ keŋ Yesu kyaa nɛ te ɔ tisiwɔ buŋ Yesu nawɔɔ tɛɛ te ɔ yako e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, nyeŋ kyaa kɛbo na nafɔ me ŋmɛɛtee deŋ ta yem ya.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yesu kena mena keŋ Mɛɛre na Gyudatena baŋ be silana e ne wii nɛ, takaa e te dekɔkɔrɔkɔɔ kyaŋa e.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Keŋte ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Aleŋ te ɛ wuu e?” Te be yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, kɔŋ na n kaa kɛɛ.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Keŋte Yesu wiiwɔ.
35 Jesus chorou.
36 Keŋte Gyudatena baŋ yakowɔ nyiaa, “Ɛ kɛɛ mena keŋ ɔ ne gyae Lasarose nombia.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Mɔna balaŋ baale yakowɔ nyiaa, “Na Yesu kei gyuusuna siayɛlɛɛsate ŋon sia yee? Nafɔ ŋgba ŋon talewɔ lɛɛ Lasarose na ɔ ba yem ya?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Dekɔkɔrɔkɔɔ kyaŋa Yesu bela te ɔ gyuu botɔɔ keŋ bɔɔ wuu Lasarose nɛ. Na be wuu e bo boe bɔɔ daale maŋ, te be biliŋi boe dinaa daale tɔ ke nɔɔ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ biliŋi boe keŋ lee yebɔɔ keŋ nɔɔman.” Te yere ŋon ɔ deesi Maata yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo, debaŋ kei dɔɔ ɔ ne wɔlɛɛ. Nawolo nyi gyɛŋ yɛna weeya anaara yaa ŋgba bɔɔ wuu e nɛ.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Te Yesu yako e nyiaa, “Ma te yako neŋ nyi akpaa n lɛɛ maŋ di na nyaŋ kena Wurubuarɛ gyoorobiiri keŋ yee?”
40 Jesus respondeu:
41 Mena dɔɔ be biliŋi boe keŋ lee yebɔɔ keŋ nɔɔman. Botɔɔ te Yesu gyinaa ɔ nyee kɛɛ adido te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ nyiaa, “Taata, mɛɛ fa neŋ karaŋ ŋgba n ne nyii maŋ nɛ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Maŋ dɔɔ ma gyeŋ nyi n ne nyii maŋ debaŋ kamasɛ, mɔna balaŋ baŋ ba seŋɛɛ kɛbo dɔɔ te mɛɛ yako mena na baa nyiŋ gyeŋ nyi nyaŋ kpila na maŋ.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Yesu ke yako mena taŋ nɛ, te ɔ fae yeesa keŋkeŋ baake Lasarose nyiaa, “Lasarose, lee kɔŋ!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Keŋte Lasarose ŋon ɔ ba yem nɛ leewɔ kɔŋ, na kewuu abɔɔ ŋan bɔɔ mo bake ɔ nyiŋmaase na ɔ nawɔɔ, na kanyaŋ keŋ bɔɔ mo bake ɔ sia gbɛɛ nɛ doo mena. Te Yesu yako wɔ nyiaa “Ɛ booli e, na waa ta.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Gyudatena burum baŋ bɔɔ kɔŋ Mɛɛre gyaŋ te bɔɔ naa kpene keŋ Yesu be yɛɛ nɛ lɛɛ e di.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Mɔna be man baale besewɔ gyu Farasiitena baŋ gyaŋ gyu ke yako wɔ kpene keŋ Yesu be yɛɛ nɛ.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Keŋte Wurubuarɛ saese kegyiise na Farasiitena baake donɔɔ kegyiise gyaŋee. Te be bɔɔse dɔŋa nyiaa “Sena yaa dɛɛ yɛɛ? Nawolo nyi balee kei ne yɛɛ gyakoloŋ nombia burum.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Akpaa de tina e yela te ɔ gyakaa ɔ ne yɛɛ mena tom kei na, balaŋ baŋ pou baa lɛɛ e di na ke yela Romantena kaa yɛlɛɛ de Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ na baa lɛo de tɛɛle pou.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Te balaŋ baŋ man ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Kaifase ŋon ɔ be yɛɛ saese kegyia kulutoo kenaŋ man nɛ yakowɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ dɔɔ ɛ ba gyeŋ daale ya.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ɛ ba gyeŋ nyi dei nyi walaŋ dokoloŋ waa yeŋ fa balaŋ baŋ pou kela keŋ nyi tɛɛle pou balaŋ kewɔlɛɛ yee?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Te yɛɛ Kaifase gbagba agyueŋ yaa ɔ moowɔ yako nombia kɛŋa ya, mɔna keŋ ɔ be yɛɛ Wurubuarɛ sae kegyia kulutoo kenaŋ man dɔɔ te Wurubuarɛ yela ɔ yako mena nombia ŋenaŋ see nyi, kaboena nyi Yesu waa yeŋ fa Gyudatena pou.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Te yɛɛ nyi Gyudatena baageŋ te Yesu waa yeŋ fa ya, mɔna waa yeŋ bo fa Wurubuarɛ bia baŋ pou bɔɔ yaasee nɛ na waa nyiŋ mo wɔ kaa yilaa.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Leenaŋ wee kenaŋ keŋ kegyiise baŋ be gyaŋee nɛ, te be fiasɛɛ bɛɛ gyae gbɛɛ keŋ baa mo ko Yesu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Lee mena dɔɔ na Yesu bɛɛ tekaa lese ɔ wose debɔɔ Gyudia tɛɛle man bela ya. Mɔna ɔ leewɔ botɔɔ gyu donɔɔ keŋ bɛɛ baake ke nyi Eferam te ka benaa na depampaa dinaa daale nɛ. Botɔɔ te ŋon na ɔ kaseela baŋ gyuuwɔ ke kyaa.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Na Gyudatena nyeekelɛɛwee kedi keŋ ta benaa, mena dɔɔ balaŋ burum lee donɔɔse ŋan man gyu Gyerusalɛm be kaa gyoraa ba wose pɛna nyeekelɛɛwee kedi keŋ kelii.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Debaŋ kenaŋ man pou na bɛɛ kɛo Yesu. Be ka seŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nɛ be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Sena yɛna ya gyueŋ? Doona ɔ be gyae waa kɔŋ nyeekelɛɛwee kedi kei man ya?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Na Wurubuarɛ saese kegyiise na Farasiitena baŋ te yako wɔ nyiaa, walaŋ kamasɛ ŋon ɔ gyeŋ Yesu dekyae na ɔ kaa yako wɔ na be kaa kyaŋ e.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.