Hebreus 6

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lee mena dɔɔ ɛ yela dee tina Kristo ɔsom nombia ŋan dɔɔ kasee kewalaŋ nɛ yela mena, na dɛɛ kasee abɔɔ ŋan ŋe doo de siaman te ŋe gyae ke yela da Kristo kelɛɛdi ke yɛɛ doŋ nɛ. Ta tekaa kaboena nyi dɛɛ bese kasee nombia kewalaŋ ŋan dɔɔ kasee kaalaŋ, ŋgba kekyɛɛkee lee dinɔɔ ŋan be dana tɔnɔɔ ya te ŋɛɛ mo daa gyu yeŋ man, na Wurubuarɛ kelɛɛdi nɛ ya.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Ɛ na yeli dɛɛ tekaa kasee kolo lee Wurubuarɛ loŋkesɔ, na nyiŋmaa kamo gyakaa balaŋ dɔɔ, na woya kefoŋ lee yeŋ man, na Wurubuarɛ nombia kedi debaŋ ɔtomante keŋ man bela ya.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Te nyi akpaa Wurubuarɛ de sɛɛ na dee tina mena abɔɔ kɛŋa pou keyɛɛ yela, na dɛɛ bee gyu de siaman.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Mena dɔɔ nyi akpaa ba lee mena nombia kɛŋa wɔle nɛ, gyae ke yɛɛ doŋ fa wɔ nyi baa tina be nombiakumɛɛ ŋan bɛɛ yɛɛ nɛ yela na baa kɔŋ Wurubuarɛ gyaŋ bela. Be nombia ayɛɛsa ŋenaŋ nawolo baa nyi, na yɛɛ yaa ŋgba ba bese yaa bɛɛ gyɔ Wurubuarɛ bu ŋon baa sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ fulu e balaŋ man nɛ.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Tɛɛle keŋ ɔga ne ŋɛɛ woli ke te ne yeli wɔɔfarale ne nyiŋ weenɛɛ kpaakpaa lee ke man nɛ, Wurubuarɛ ne hiraa na ke.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Mɔna akpaa sɔɔse na ŋalese ne tuu la ke dɔɔ na, na mena tɛɛle kenaŋ be dana tɔnɔɔ ya. Te n te kɛɛ ya na Wurubuarɛ waa tale falaa ke, na waa yela boalaŋ ke kpa ke.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Me gyoona kpaakpaa, keŋ na de kɛɛ yako kei koraŋ nɛ, da gyeŋ nyi ɛmɛɛ dɔɔ nombia kpaakpaa ŋaale doo ɛ man, keŋ ŋɛɛ kyaa na nyeekelɛɛ nombia ŋan.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Wurubuarɛ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ ne di ɔ nombia ke gbɛɛ dɔɔ. Mena dɔɔ ɔ be gyae waa wolee ɛ tom keŋ ɛ be yɛɛ, na ɛ balaŋ kegyae keŋ ɛ na lese wola e nɛ ya. Nawolo nyi lee ŋon dɔɔ ɛ te kyɔ ɛ tebia Kristotena, te ɛ gyakaa ɛ ne kyɔ wɔ.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Da kegyaebii yɛna nyi, ɛ man walaŋ kamasɛ waa kyaŋ nombia kpaakpaa kɛŋa man nideli kelii ɔto. Kei gyae ke yela ɛ ka gyeŋ nideli nyi ɛ ke nyiŋ kpene keŋ dɔɔ ɛ loo gyakaa nɛ.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Dɔɔ ne gyae nyi ɛ man ŋolo waa yɛɛ kebɔŋale Wurubuarɛ ɔsom keŋ man ya. Mɔna dɛɛ gyae bo nyi yaa kasee balaŋ baŋ bɔɔ lɛɛ Wurubuarɛ di te bɔɔ nyiŋ konɔɔ yɛɛ kakyeŋ seŋ ba kelɛɛdi keŋ man kelii ɔto, te Wurubuarɛ be fa wɔ kpene keŋ ɔ be yako see nyi waa fa wɔ nɛ.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Debaŋ keŋ Wurubuarɛ be yako ɔ nombii see fa de naana Aberaham nɛ, ɔ moo ŋon Wurubuarɛ gbagba yele bo kaŋ ntam. Nawolo nyi na ŋolo be kyaa keŋ ɔ kela ŋon Wurubuarɛ keŋ waa mo walaŋ ŋonaŋ yele kaŋ ntam ya.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Wurubuarɛ yako de naana Aberaham nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako neŋ nyi maa hiraa neŋ, na maa yela n duuluŋ man balaŋ ka bo nideli.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Mena dɔɔ de naana Aberaham mɔ nyiŋa konɔɔ kyaa daa kpene keŋ Wurubuarɛ be yako see nyi waa fa e nɛ, te ɔ nyiŋmaa kaŋa ke.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Nyi akpaa ŋolo ne gyae waa kaŋ ntam na, ɔ na mo walaŋ ŋon ɔ kela e nɛ yele bo kaŋ ntam. Ntam kekaŋ kenaŋ na wola la nyi, nombia ŋan ɔtenate be yako nɛ yɛɛ ampaŋ keŋ aŋmaareŋ kelɛɛ be doo ke man ya.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Keŋ Wurubuarɛ ne gyae nyi balaŋ baŋ baa nyiŋ kpene keŋ ɔ be yako see nyi waa fa wɔ nɛ, ka gyeŋ nideli nyi ɔ be gyae waa kyɛɛkee wa agyueŋ ya dɔɔ nɛ, mena dɔɔ te ɔ kaŋa ntam kpu na nombii keŋ ɔ be yako see nɛ.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Nombii keŋ Wurubuarɛ be yako see na ntam keŋ ɔ be kam nɛ, ɔ be gyae waa kyɛɛkee nombia ala kɛŋa man daale ya nawolo nyi ɔ bee di dekara ya. Mena dɔɔ nombii kei na do daa baŋ dɔɔ yeu kaa gyoo e nɛ kakyeŋ da kelɛɛdi man, na dɛɛ tale kyaŋ kpene keŋ dɔɔ ɔ be yeli de loo gyakaa nɛ man nideli.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Da nyeedoŋ pou seŋɛe mena lookegyakaa kei dɔɔ. Keŋ yele la te de nyiŋa gbɛɛ gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa tɔɔmante keŋ man, botɔɔ keŋ bɔɔ mo kanyaŋ kpase ke keŋ nafɔ gyaŋgba na walaŋ yakaate bee nyiŋ gbɛɛ gyoo botɔɔ ya nɛ.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Yesu te kaa bese Wurubuarɛ saese pou kegyia kekpaakekpaa, ŋgba mena keŋ Mɛkesɛdɛke be di Wurubuarɛ sae kegyia kekpaakekpaa nɛ. Te ɔ te kyaŋ daa gbɛɛ ka gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa tɔɔmante keŋ man, na daa mɔ ke sila e.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.