Atos 22
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Keŋte Pɔɔl kolosiwɔ lese ɔ nɔɔse nyiaa, “Me tebia na me kyaɔ, ɛ tei maŋ.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Be kenyii ɔ kekolosi na wɔ Hiburu dei man nɛ, be wuu be nɔɔse te botɔɔ yɛɛwɔ diiŋ. Te Pɔɔl yakowɔ nyi,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Me yɛɛ Gyuda baale e te ba lola maŋ bo Tasuse Silisia tɛɛle dɔɔ mɔna be kɛɛle maŋ bo Gyerusalɛm donɔɔ man kɛbo, Na me yɛɛ Gamaleli tobaale e. Ɔ kɛɛle maŋ nideli de naanaɔ ɔsom amanberɛ gbɛɛ man te me yase me sia mo ma wose lɔ Wurubuarɛ dɔɔ ŋgba mena keŋ ɛ man walaŋ kamasɛ ne yɛɛ gyɛŋ nɛ.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Me naase baŋ be dɔŋ de Gbeŋgyoo Yesu nyeedoŋ gbɛɛ kei dɔɔ nɛ diyem nideli keŋ nyi be baale koraŋ yekeewɔ, te me kyaŋa be man ala na baala pou ketɔ deni.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Sae kegyia na nombiadiira kegyiise baa di adansɛɛ nyi kpene keŋ mɛɛ yako nɛ yɛɛ anokoare. Nawolo nyi me lɛɛ tɔna koraŋ lee be gyaŋ, ŋan bɔɔ ŋmarase fa be tebia Gyudatena baŋ be kyaa Damasekuse nɛ, te me gyuuwɔ me kaa kyaŋ Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ, na maa do wɔ akyakaase kɔŋ Gyerusalɛm na baa wɔŋ ba deŋela.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Keŋte Pɔɔl yakowɔ nyi, ma keta gyu ka benaa Damasekuse donɔɔ keŋ na weese ta seŋ dɛɛ. Karatetee dokoloŋ te keŋmaŋee dinaa daale lee adido kaa ŋmaale polɛ kilisi maŋ.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Kara maŋ lɔ tɛɛle man te me nyii nɔɔwoya ŋaale ne bɔɔse maŋ nyi, ‘Sɔɔl! Sɔɔl! Weera te n ne naase man diyem?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Te me bɔɔse e nyi, ‘Nyaŋ amɔte ŋonaŋ me Gbeŋgyoo?’ Te ɔ tiranɔɔ nyi ‘Maŋ Yesu Nasarɛte baale ŋon n ne naase diyem nɛ.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Balaŋ baŋ daa na wɔ dɔŋɛɛ nɛ naa keŋmaŋee keŋ, mɔna be te nyii nɔɔwoya ŋan be kolosi na maŋ nɛ man ya.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Me bɔɔsewɔ nyi, ‘Woŋ te maa yɛɛ me Gbeŋgyoo?’ Te de Gbeŋgyoo yako maŋ nyi, ‘Koro gyu Damasekuse. Botɔɔ te baa yako neŋ kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ ne gyae nyi n ke yɛɛ.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Keŋmaŋee dinaa keŋ yela me sia yɛlɛɛwɔ, mena dɔɔ balaŋ baŋ daa na wɔ dɔŋ nɛ, kyaŋa na maŋ me nyiŋmaa man gyu ka gyoo Damasekuse donɔɔ man.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Balee ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Ananiase nɛ kɔŋawɔ kaa kɛɛ maŋ. Ɔ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ ne yee Wurubuarɛ, te ɔ ne di Wurubuarɛ mmaraase ŋan dɔɔ nideli, te Gyudatena baŋ pou be kyaa Damasekuse nɛ ne bu e nideli.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɔ kɔŋawɔ kaa seŋ me gyaŋ te ɔ yakowɔ nyi, ‘Me dɔɔ Sɔɔl, gyuusu n sia na n kena.’ Debokenaŋ man te me sia gyuusuwɔ te me naa e.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Te Ananiase yako maŋ nyi, ‘De naanaɔ Wurubuarɛ lese na neŋ nyi nya gyeŋ kpene keŋ ɔ ne gyae nyi nya yɛɛ, na n kena ɔ walaŋ ŋon ɔ gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman nɛ, na n ke nyii ɔ nɔɔwoya.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Nawolo nyi nyaŋ ne gyae la n ke di ɔ wose man adansɛɛ fa balaŋ pou lee kpene keŋ n be naa, na kpene keŋ n be nyii lee ɔ wose man nɛ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Nɛnɛɛ woŋ yaa n ne daa? Koro seŋ na n ke yela baa sɔ neŋ Wurubuarɛ loŋ na n ke fane de Gbeŋgyoo Yesu yele man, na Wurubuarɛ ke gberaa nya ayimɛɛ lee n wose man.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Keŋte Pɔɔl besewɔ gyina ɔ kekolosi dɔɔ nyi, debaŋ keŋ mɔɔ bese gyu Gyerusalɛm te mɔɔ gyu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man me kaa fane nɛ, me naa kolo na me sia ŋgba dosɛɛ man nɛ.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Keman te me naa de Gbeŋgyoo Yesu te ɔ yako maŋ nyi, ‘Yɛɛ bileŋ na n ka lee Gyerusalɛm debokeiman! Nawolo nyi, balaŋ kɛwɔ be gyae baa lɛɛ nya adansɛɛ keŋ n ne dii lee ma wose maŋ nɛ di ya.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Keŋte me tiranɔɔ nyi, ‘Me Gbeŋgyoo, balaŋ kɛwɔ gyeŋ nyi me gyuu Gyudatena ɔsom denɛɛ man donɔɔ kamasɛ man, ke kyaŋee balaŋ baŋ bɛɛ lɛɛ neŋ di nɛ, te me tuku wɔ.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Te debaŋ keŋ bɛɛ ko Sitifin ŋon ɔ be di n wose man adansɛɛ nideli nɛ, na ma seŋɛɛ botɔɔ mɛɛ do wɔ kakyeŋ, te maŋ koraŋ kɛɛ na ba kegbase dɔɔ.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Te de Gbeŋgyoo yako maŋ nyi, ‘Ta! Maa kpila neŋ lemlem, balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ gyaŋ.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Balaŋ baŋ tei e kelii debaŋ keŋ ɔ be kolosi nombia kɛŋa pou taŋ nɛ. Botɔɔ te be fae yeesa nyi, “Ɛ ko e! Ɛ ko e! Ɔ tekaboena nyi waa kyaa tɛɛle kei dɔɔ ya.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Na bɛɛ fae yeesa, te ba kpee ba kegbase na bee fiili ŋa adido na be fuŋii aŋasa gyu adido.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Mena dɔɔ yoonɔɔtena siamante ŋon faree ɔ tewulɛɛ baŋ nyi, baa mo Pɔɔl gyu yoonɔɔtena dekyae keŋ man na baa kebii e dambiise na baa bɔɔse e kpene keŋ dɔɔ balaŋ ne fae yeesa ɔ dɔɔ mena.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ba ke bake e baa tuku e nɛ te Pɔɔl bɔɔse yoonɔɔtena kegyia ŋon ɔ seŋɛɛ botɔɔ nɛ nyi, “Gbɛɛ doo nyi ya tuku Roman bu dalolasa ŋon ɛ te di ɔ nombia na ɛ ke bu e fɔɔ yee?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Yoonɔɔtena kegyia ŋon ke nyii nombia kɛŋa nɛ, ɔ korowɔ gyu yoonɔɔtena siamante ŋon gyaŋ ke yako e nyi, “Woŋ yaa ɛ ne gyae ɛ ke yɛɛ nɛ? Balee kei yɛɛ Roman bu dalolasa e o!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Yoonɔɔtena siamante ŋon gyuu Pɔɔl gyaŋ ke bɔɔse e nyi, “Yako maŋ, n yɛɛ Roman bu dalolasa e?” Keŋte Pɔɔl tiranɔɔ nyi, “Ayi me yɛɛ Roman bu dalolasa e.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Botɔɔ te yoonɔɔtena siamante ŋon yakowɔ nyi, “Maŋ tɔɔ kom dinaa pɛte ma bese Roman baale.” Te Pɔɔl mɔ yako e nyi, “Maŋ dɔɔ me yɛɛ Roman bu dalolasa e.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Mena dɔɔ baŋ nafɔ bɔɔ yeli baa bɔɔse e nombia nɛ, tuuwɔ lee ɔ gyaŋ bileŋ. Debaŋ keŋ yoonɔɔtena siamante ŋon gbagba be naa nyi Pɔɔl yɛɛ Roman bu dalolasa e te bɔɔ do e akyakaase nɛ, gyakoloŋ gyoo e.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Yoonɔɔtena siamante ŋon gyaewɔ waa gyeŋ kpene keŋ kitii dɔɔ Gyudatena ne kara Pɔɔl nɔɔse nɛ nideli, mena dɔɔ tɛɛ kena nɛ ɔ yela ba lese Pɔɔl akyakaase ŋan, te ɔ yela Wurubuarɛ saese kegyiise na donɔɔ kegyiise pou gyaŋeewɔ, te ɔ moo Pɔɔl kaa seŋ be siaman.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.