Romanos 15

Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aatʌmʌ ismaacʌdʌ vaavoitudai sai maidaidarsi tomali ʌmo cuaadagai aliʌsi gʌaagai ismaivui ñioocada ʌgaa ismaacʌ vaavoitudai sai daidarsi ʌʌmo cuaadagai, dai maisiu ivuaadagi mosʌcaasi istumaasi ipʌlidi aatʌmʌ maitʌtʌgitoitai istumaasi vaavoitudai ʌgaa.
1 Assim que nós, os fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Vʌʌscatai aatʌmʌ aliʌsi gʌaagai isivuaadagi istumaasi oojoidi gʌraaduñi vaavoitudadami vai poduucai soicʌida aatʌmʌ ʌgaa sai vaamioma cʌʌga maatʌ caʌcana Diuusi ñiooquidʌ dai vaamioma cʌʌga oidacagi.
2 Cada um de nós agrade ao seu próximo para o seu bem e edificação.
3 Poduucai idui ʌCristo. Ʌgai maitidui mosʌcaasi istumaasi oojoidi cascʌdʌ Diuusi ñiooquidʌrʌ pocaiti: “Vʌʌscatai ismaacʌ gʌcʌʌdai aapi giñcʌʌdai aanʌ ʌʌpʌ”, astʌtʌdai ʌCristo Diuusi.
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.
4 Vʌʌsi istumaasi gʌooja ʌʌquioma Diuusi ñiooquidʌrʌ ʌraatʌmʌ gʌrvʌʌtarʌ, tʌsai poduucai maatʌna istumaasi Diuusi ipʌlidi isivuaada aatʌmʌ. Siʌʌscadʌ nʌʌniada aatʌmʌ oojai istumaasi oojisi Diuusi ñiooquidʌrʌ maamatʌrʌi aatʌmʌ isducatai nuucada Diuusi ʌoodami ʌʌquidʌ dai isducatai soimaa taatamaiña ʌgai dai maiñioocaiña Diuusi vui. Gomaasi gʌrsoicʌi isapiavaavoitudada isDiuusi gʌrsoicʌi.
4 Porque todas as coisas que foram escritas anteriormente, para nosso ensino foram escritas, para que, pela paciência e consolação das escrituras, tenhamos esperança.
5 Diuusi ʌrʌgai dai gʌrsoicʌi sai maiñioocaiña ʌgai vui tomasi soimaasi taatamai daidʌ gʌrsoicʌi isapiavaavoitudadagi isʌgai gʌrnuucada. Dai aanʌ ipʌlidi isʌgai gʌnsoicʌda mai maitʌncoocoada aapimʌ aipacoga baiyoma siaa gʌnduutuada aapimʌ aipacoga. Suusi Cristo ipʌlidi ispovuaada aapimʌ cascʌdʌ.
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Jesus Cristo.
6 Vai poduucai aapimʌ ʌmo tʌgitoidagai viaacagi dai cʌʌga ñioocada Diuusi vui. Diuusi ʌroogadʌ gʌrtʌaanʌdamiga Suusi Cristo.
6 Para que, com uma só mente e uma só boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Cʌʌgacʌrʌ avʌr gʌnnʌijada aapimʌ aipacoga poduucai isduucai Suusi Cristo cʌʌgacʌrʌ gʌrnʌidi aatʌmʌ vai poduucai cʌʌga ñioocadagi aa Diuusi vui.
7 Portanto, recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 ɅCristo divia dai ʌjudidíu saagida oidaga cʌʌgacʌrʌ vuvaida ʌliditai ʌjudidíu. Poduucai ʌpʌdui istumaasi aagidi Diuusi ʌjudidíu ʌʌqui aaduñdʌcardu sai ʌmo imidagai divi agaitadai ʌmo cʌʌgacʌrʌ vuviadami. Dai poduucai maatʌtuldi Diuusi ʌgai sai istumaasi aagai Diuusi sʌʌlicʌdʌ ʌrvaavoi.
8 Porque eu vos digo que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais.
9 Daidʌ ʌCristo divia vaidʌ ʌgai ismaacʌdʌ maitʌrjudidíu cʌʌga ñioocaiña Diuusi vui. Diuusi cʌʌgacʌrʌ nʌidi ʌgai dai cʌʌgacʌrʌ vuvaidi ʌgai cascʌdʌ. Pocaiti Diuusi ñiooquidʌrʌ:
9 E para que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: Por isto, eu te confessarei entre os gentios e cantarei ao teu nome.
10 Dai pocaiti ʌʌpʌ Diuusi ñiooquidʌrʌ:
10 E outra vez ele diz: Alegrai-vos, gentios, com seu povo.
11 Dai pocaiti ʌʌpʌ Diuusi ñiooquidʌrʌ:
11 E outra vez: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e exaltai-o todos os povos.
12 Dai pocaiti Isaía ʌʌpʌ aagaitai ʌCristo:
12 E outra vez diz Isaías: Haverá uma raiz em Jessé, e aquele que se levantar para reger os gentios; nele os gentios confiarão.
13 Diuusi ʌrʌgai ismaacʌdʌ gʌrsoicʌi isvaavoitudadagi istumaasi ʌrvaavoi. Dai aanʌ ipʌlidi isʌgai baigʌnʌliatuda dai gʌnibʌstudacan tadacatuda vaavoitudacai aapimʌ Diuusi vai Diuusi Ibʌadʌ guvucadʌcʌdʌ aapimʌ sʌʌlicʌdʌ vaavoitudada isDiuusi gʌnnucada.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de toda a alegria e paz em crer, para que abundeis em esperança por meio do poder do Espírito Santo.
14 Giñaaduni cʌʌ maatʌ aanʌ isaapimʌ cʌʌ tuutuiga dai sastuduga dai cʌʌga istutuidi isgʌnmamaatʌtuldiadagi aipacoga istumaasi Diuusi ipʌlidi isivuaadagi.
14 E eu mesmo, meus irmãos, tenho sido convencido a respeito de vós, de que também vós estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, capazes também para admoestar-vos uns aos outros.
15 — ausente —
15 Porém, irmãos, eu vos escrevi em alguns pontos ousadamente, para lembrá-los, por meio da graça que me foi dada por Deus,
16 — ausente —
16 que eu seja ministro de Jesus Cristo aos gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que a oferta dos gentios seja aceitável, santificada pelo Espírito Santo.
17 Suusi Cristo giñsoicʌi idi aa duiñdaga ismaacʌdʌ ivueeyi aanʌ Diuusi vʌʌtarʌ cascʌdʌ istutuidi aanʌ ispocaitiadagi sai cʌʌgadu.
17 Por isso, eu tenho que me gloriar em Jesus Cristo, nas coisas pertencentes a Deus.
18 Dai maisiaa ʌrai aanʌ isgaaagiadagi vʌʌsi istumaasi giñsoicʌi Suusi Cristo isivuaada aanʌ. Vʌʌsi istumaasi gaaagidi aanʌ ʌgai giñaagidi dai ʌgai giñmaa guvucadagai ansaidʌ ivuaadana naana maasi istumaasi sai ʌgai ismaacʌdʌ maitʌrjudidíu ʌʌgidiña Diuusi.
18 Porque eu não ousaria falar alguma coisa que Cristo não tenha feito por mim, para fazer dos gentios obedientes, por palavras e por obras,
19 Siʌʌscadʌ ʌoodami nʌijadagi vʌʌsi istumaasi gʌgʌrducami ismaacʌ ivueeyi aanʌ cʌʌga maatʌ ʌgai isDiuusi Ibʌadʌ guvucadadʌcʌdʌ ivueeyi aanʌ gomaasi. Poduucai caaagidi aanʌ ʌoodami Jerusaleenaiñdʌrʌ abiaadʌrʌ asta Iliricooʌrʌ isSuusi Cristo ʌrʌcʌʌgacʌrʌ vuviadami.
19 pelo poder dos sinais e maravilhas, através do poder do Espírito de Deus; de maneira que, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, eu tenho pregado plenamente o evangelho de Cristo.
20 Aanʌ giñaajagʌi isgaaagiadagi gomaasi siaaco maiquiaa caʌ oodami isoidaga Suusi Cristo. Maitaaagiada iñʌlidi aanʌ siaaco casi gaaagidi aa.
20 E desta maneira me esforcei para pregar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento de outro homem,
21 Vai poduucai ʌpʌduuna istumaasi aagai Diuusi ñiooquidʌrʌ siaaco pocaiti Isaía:
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem ele não foi anunciado o verão, e os que não ouviram o entenderão.
22 Ʌʌqui abiaadʌrʌ gʌnnʌida iñʌlidiña aanʌ dʌmos maitistutuidiña. Viaacatadai aanʌ isaagiadagi ismaacʌdʌ maiquiaa maatʌcatadai isSuusi Cristo ʌrʌcʌʌgacʌrʌ vuviadami.
22 Razão pela qual também muitas vezes tenho sido impedido de ir até vós.
23 Dʌmos sivi caaagidi aanʌ vʌʌscatai ismaacʌdʌ maimaatʌcatadai siaaco gaaata vuaadana aanʌ cascʌdʌ casistutuidi aanʌ ismʌʌca gʌnnʌidagi.
23 Mas agora, não tendo mais lugar nestas regiões, e tendo um grande desejo, há muitos anos, de chegar até vós,
24 Modaivana iñʌlidi aanʌ siʌʌscadʌ imiagi Espaañiamu. Dai siʌʌscadʌ gʌndivida aanʌ baigiñʌliadamu aanʌ gʌntʌʌgacai. Aanʌ ipʌlidi isgiñsoiña aapimʌ istucʌdʌ imi aanʌ baitʌquioma.
24 quando eu viajar para a Espanha, irei até vós. Porque eu espero ver-vos na minha viagem, e para lá ser conduzido por vós pelo caminho, após ter primeiro desfrutado um pouco da vossa companhia.
25 Dʌmos quiaa imia iñagai Jerusaleenamu dai vuidaquia iñagai tumiñsi ʌvaavoitudadami Jerusaleenʌrʌ oidacami.
25 Mas agora eu vou para Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Ʌvaavoitudadami Masedooniʌrʌ oidacami dai Acaayʌrʌ oidacami baigʌnʌlidi ʌmpaidacai tumiñsi dai ootosda agai ʌvaavoitudadami soituutuigami Jerusaleenʌrʌ oidacami.
26 Porque agradou aos da Macedônia e Acaia fazerem uma certa contribuição para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Ʌgai soi ʌMasedooniʌrʌ oidacami dai ʌAcaayʌrʌ oidacami sai maatʌna isSuusi Cristo ʌrʌcʌʌgacʌrʌ vuviadami cascʌdʌ ʌMasedooniʌrʌ oidacami dai ʌAcaayʌrʌ oidacami gʌaagaitadai issoiñiagi tumiñsicʌdʌ dai vʌʌscʌrʌ baigʌnʌlidi caʌmpaidacai.
27 Isto lhes agradou de fato, e eles são seus devedores. Porque, se os gentios foram feitos participantes das suas coisas espirituais, também é seu dever ministrar-lhes as coisas carnais.
28 Cascʌdʌ siʌʌscadʌ vuidaquia aanʌ gotumiñsi ʌvaavoitudadami Jerusaleenʌrʌ oidacami casistutuidi aanʌ isimiagi Espaañiamu dai modaivunucai gʌndividagi.
28 Portanto, quando eu tiver completado isto, e lhes tiver selado este fruto, passando por vós, irei para a Espanha.
29 Siʌʌscadʌ ai aanʌ mʌsiaaco daraaja aapimʌ cʌʌ maatʌ aanʌ isSuusi Cristo giñbaiʌliatuda agai. Aanʌ gʌnmamaatʌtulda iñagai vaamioma Suusi Cristo mamaatʌtuldiaragadʌ.
29 E sei que quando eu for até vós, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 Aapimʌ siaa duutudai Suusi Cristo daidʌ Diuusi Ibʌadʌ gʌrsoicʌi isgʌroigʌada aatʌmʌ cascʌdʌ gʌndaanʌi aanʌ mʌsai mamadaiña aanʌ imvʌʌtarʌ.
30 E agora eu suplico-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntos comigo nas vossas orações a Deus por mim,
31 Vai Diuusi maidagitona Judeeʌrʌ oidacami ismaacʌdʌ maivaavoitudai issoimaasi giñtaatatuldiagi. Dai daanʌdavurai Diuusi ʌʌpʌ vaidʌ ʌvaavoitudadami Jerusaleenʌrʌ oidacami baigʌrʌliaracʌdʌ vuuna ʌtumiñsi ismaacʌdʌ vuidiaquia iñagai aanʌ.
31 para que eu seja livrado dos incrédulos que estão na Judeia, e que meu serviço em Jerusalém seja aceito pelos santos,
32 Vai poduucai isDiuusi ipʌlidagi baigiñʌliatugada aanʌ siʌʌscadʌ gʌndividagi dai giñibʌstagi gʌdividacai.
32 para que eu chegue até vós com alegria pela vontade de Deus, e possa revigorar-me convosco.
33 Diuusi gʌriibʌstudacan tadatudai dai aanʌ ipʌlidi isʌgai gʌnʌʌmadu daacagi.
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.