Mateus 20
Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs VC
1 Isducatai ʌpʌvueeyi siʌʌscadʌ Diuusi soicʌdagi oodami sai cʌʌga gʌntʌtʌgitocana ʌrʌpan ducami istumaasi idui ʌmo cʌʌli ismaacʌdʌ gʌʌpi viaacatadai dʌvʌʌrai ʌʌqui quiaamoco ii ʌgai dai gaaga agai pipiooñi sai yoovana uuvasi.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Dai baidui ʌgai gʌpipiooñiga ʌʌmadu sai ʌmo coobai piisu aa namʌquida agai ʌmo tasaicʌdʌ. Dai otoma ootoi sai mʌʌca gayoovana.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Dai laascʌdioma ii ʌcʌʌli plaasamu dai mʌʌca tʌʌ aa oodami mosdaraacami,
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 daidʌ itʌtʌdai: “Iimʌdavurai dai gaaata duñi giñʌʌsiʌrʌ dai aanʌ gʌnaa namʌquidamu siʌʌsi cʌʌgaducagi”, astʌtʌdai. Tai ʌgai iji.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Dai dan duucu ʌpamu ii ʌʌsʌcami dai ʌpua ootoi aata vuaadami, dai coi gʌʌsʌcai tasai ii ʌgai dai ʌpua ootoi.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Dai cauruñimodʌ ii ʌgai plaasamu dai mʌʌca tʌʌ aa oodami ismosdaraaja daidʌ itʌtʌdai: “¿Tuimʌsi mosdaraaja ʌmo tasai dai maitaaata vueeyi?” astʌtʌdai.
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Taidʌ ʌoodami itʌtʌdai: “Tomali ʌmaadutai maitʌrmamacai aa duiñdagai cascʌdʌ”, astʌtʌdai. Amaasi itʌtʌdai ʌʌʌsʌcami: “Iimʌdavurai aapimʌ vʌʌsi dai mʌʌca aata duuñi giñʌʌsiʌrʌ dai aanʌ gʌnaa namʌquidamu siʌʌsi cʌʌgaducagi”, astʌtʌdai.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Dai caaʌcai siuu duucu gʌnʌʌpidagi ʌpipiooñi taidʌ ʌʌʌsʌcami aagidi ʌgai ismaacʌdʌ tʌaanʌi ʌpipiooñi daidʌ itʌtʌdai: “Baigovai vaida goaata vuaadami dai aa namʌquida. Gʌaagacai aa namʌquida ʌʌpʌga ismaacʌdʌ gooquiʌrʌ gʌnaaga dai ismaacʌdʌ ʌʌpʌga gʌnaaga vʌʌsia gooquiʌrʌ aa namʌquida aapi”, astʌtʌdai.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Amaasi dada ʌgai ismaacʌdʌ gooquiʌrʌ gʌnaagacai gaaata dui mʌtai ʌʌmo coobai piisu aa namʌqui.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Dai gooquiʌrʌ caaa namʌquida agai ismaacʌdʌ ʌʌpʌga gʌnaagacai gaata dui vai ʌgai povʌnʌliditadai mʌsi vaamioma aa namʌquida agaitadai, mʌtai ʌgai ʌʌmo coobai piisu aa namʌqui ʌʌpʌ.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Dai aidʌmʌsi mosaa namʌqui vai ʌgai ñiooquimi ʌʌʌsʌcami vui.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Daidʌ itʌtʌdai: “Goovai ismaacʌdʌ gooquiʌrʌ gʌnaaga ali ʌmo oora aata dui mʌtai vʌʌscʌrʌ gʌrʌpan ʌʌsi aa namʌqui dai aatʌmʌ ʌmo tasai soimaa taata toiñdagai”, astʌtʌdai.
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Taidʌ ʌaamudʌ aa noragi daidʌ itʌtʌdai ali ʌmoco ʌʌgi ʌgai: “Giñaduñi aanʌ maisoimaasi gʌvuiididi. ¿Maitasiʌrvaavoi iñsaanʌ gʌnaagidi sai ʌmo coobai piisu gʌnaa namʌquiada iñagaitadai isgaaata duñia aapimʌ giñʌʌmadu?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Naa, gʌaa namʌquidaraga imʌdañi. Aanʌ ipʌlidi isgʌnʌʌpan ʌʌsi maquiagi goovai ismaacʌdʌ gooquiʌrʌ gʌnaaga.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 ¿Maitisviaa aanʌ sʌʌlicami isiduñia giñtumiñsigacʌdʌ istumaasi ipʌliadagi? ¿Tuipʌsi muuquimudadʌ caiti aapi nʌiditai iscʌʌga dui aanʌ gogaa vʌʌtarʌ?” astʌtʌdai ʌaamudʌ.
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Poduucai ismaacʌdʌ ʌoodami soi duu nʌidi tami oidigi daama vaamioma namʌga mʌʌca siaaco tʌaanʌi Diuusi, dʌmos ismaacʌdʌ poʌlidi isvaamioma namʌga tami oidigi daama ʌgai gia maisii namʌacamu siaaco tʌaanʌi Diuusi. Diuusi ñiniooquituldadamigadʌ aagidi mui oodami saidʌ istutuidi iscʌʌgacʌrʌ vuvaquiagi dʌmos Diuusi chiʌʌqui ʌʌco vuvaitu ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Dai ʌmo imidagai voiyamu imʌitadai ʌSuusi catʌsadimi Jerusaleenamu daidʌ ʌSuusi ʌcovai gʌrvaí aatʌmʌ baivustaama dan gooca mamaatʌrdamigadʌ ʌgai dai povʌrtʌtʌdai:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 ―Aapimʌ nʌidi tʌscatʌʌtʌidimi aatʌmʌ Jerusaleenʌrʌ mʌsiaaco giñtʌʌgida agai aanʌ ismaacʌdʌ viaa ʌmo sʌʌlicami giñtʌʌgida magai ʌbaitʌguucacamigadʌ papaali ʌʌmadu ʌmamaatʌtuldiadami sʌʌlicami isʌgai gatʌaañimu mʌsaidʌ giñmuaana,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 dai giñtʌʌgidamu ʌgai aa sibʌadʌrʌ oidacami ismaacʌdʌ maitʌrjudidíu siʌgai giñparunadamu dai saasasamu giñtuucuga dai giñsiisamu curusiaba. Dai bovaica tasaicʌdʌ ʌpamu duaacamu aanʌ coidadʌ saagidaiñdʌrʌ ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Amaasi ʌJacovo dai ʌVuaana ʌʌmadu ʌdʌʌdʌ miaadʌrʌ guuquiva siaaco daacatadai ʌSuusi. ɅJacovo dai ʌVuaana ʌrSevedeo maamaradʌ. Taidʌ ʌdʌʌdʌ gʌtootonacʌdʌ cʌquiva ʌSuusi vuidʌrʌ.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Taidʌ ʌSuusi tʌcacai daidʌ itʌtʌdai:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Taidʌ ʌSuusi aa noragi daidʌ itʌtʌdai:
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Taidʌ ʌSuusi itʌtʌdai:
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Aidʌsi aatʌmʌ baivustaama cai gomaasi aliʌ baacoi aatʌmʌ ʌgaa gooca gʌraaduñi vui.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Taidʌ ʌSuusi gʌrvaí aatʌmʌ dai povʌrtʌtʌdai:
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 — ausente —
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 — ausente —
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Poduucai isduucai ivueeyi aanʌ ismaacʌdʌ viaa ʌmo sʌʌlicami. Aanʌ gia divia oidigʌrʌ maisiu isgiñsoicʌdagi aa baiyoma divia aanʌ dai soicʌdʌ iñagai oodami dai muquia iñagai vai poduucai cʌʌgacʌrʌ vuvacʌna mui oodami ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Aidʌsi vuvaquimi aatʌmʌ Jericooaiñdʌrʌ mui oodami oí ʌSuusi.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Vai voi ugidiana daraajatadai gooca mainʌnʌaadami. Dai maí ʌgai isami daivusai ʌSuusi dai iiñoqui daidʌ itʌtʌdai:
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Taidʌ ʌoodami bagaimi sai camaiiiñacaiña vaamioma. Dʌmos ʌgai vaamioma iiñacai daidʌ itʌtʌdai:
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Amaasi ʌSuusi cʌquiva dai vaí ʌmainʌnʌaadami dai tʌcacai daidʌ itʌtʌdai:
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Tai ʌgai aa noragi daidʌ itʌtʌdai:
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Amaasi ʌSuusi soigʌʌli ʌgaicʌdʌ dai taata vuupuidʌ. Tai bovasdʌrʌ ʌismaacʌdʌ mainʌnʌaitadai istui isnʌnʌavagi dai oí ʌSuusi.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.