Mateus 13
Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs NTLH
1 Ʌgai vaa tasʌrʌ ii ʌgai ami quiiyaiñdʌrʌ dai mʌʌ gʌʌ suudagi ugidiana daiva.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Tai mui oodami gʌnʌmpagi ami siaaco daacatadai ʌSuusi. Taidʌ ʌSuusi ʌmo vaarcu ʌraana vaa dai ami daiva. Tai vʌʌsi ʌoodami anaasi gʌʌ suudagi ugidiana vii.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Tai naana maasi istumaasi mamaatʌtuli ʌSuusi cuentocʌdʌ dai potʌtʌdai:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 dai gaʌsaimi ʌgai tai chiʌʌqui tʌligi voiyʌrʌ suuli tai dada ujuurugi dai uu.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Tai aa tʌligi ojoodai saagida suuli siaaco maitiipucatadai gʌʌpi dʌvʌʌrai. Tai otoma vuvaja ʌtʌligi maituucavi dʌvʌʌracatadai ʌdʌvʌʌrai cascʌdʌ.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Tai mosvuusai tasai tai gaquisa maitatacatadai ʌgai cascʌdʌ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Aa tʌligi vasoi saagida suuli taidʌ ʌvasoi maidagito isgʌʌliagi.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Tai aa tʌligi cʌʌgaducami dʌvʌʌriʌrʌ suuli dai gʌʌ dai cʌʌga iibaji asta ʌmo siento litro vuvaja ali ʌmo litroaiñdʌrʌ. Dai aa vaicobai litro vuvaja ʌmo litroaiñdʌrʌ. Dai aa asta ʌmo coobai dan baivustaama litro vuvaja ʌmo litroaiñdʌrʌ.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Cʌʌgavʌr gʌntʌgito caʌca aapimʌ istumaasi gʌnaagidi aanʌ ―tʌtʌdai ʌSuusi.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Amaasi aatʌmʌ mamaatʌrdamigadʌ ʌSuusi miaadʌrʌ guuquiva dai tʌcacai daidʌ itʌtʌdai:
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Tai ʌgai gʌraa noragi dai povʌrtʌtʌdai:
11 Jesus respondeu:
12 Sioorʌ bʌʌjʌi giññiooqui dai giñʌʌgidi ʌgai vaamioma maatʌtuldamu aanʌ, dai sioorʌ maibʌʌjʌi giññiooqui dai maitiñʌʌgidi tomasi palʌʌpi maatʌ ʌgai aanʌ vʌʌscʌrʌ maitʌgitoldamu istumaasi maatʌ ʌgai.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Cascʌdʌ gʌnñiooquidi aanʌ cuentocʌdʌ. Ʌgai canʌidiña istumaasi ivuaadana aanʌ dai maitipʌlidi isgiñvaavoitudagi dai cacaʌcana istumaasi gamamaatʌtuldi aanʌ dai maitipʌlidi ismaatʌ caʌcagi.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ʌgaicʌdʌ casi ʌpʌdui ismaacʌdʌ ooja Isaíacaru Diuusi ñiooquituldiadamigadʌ dai pocaiti:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Aapimʌ vuidʌrʌ vʌʌtʌ Diuusi.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Dʌmos Diuusi gʌnmaa oigaragai mʌsai aapimʌ giñmamaatʌrdamiga gia nʌidiña naana maasi istumaasi ismaacʌdʌ ivueeyi aanʌ dai mʌsai caʌcana istumaasi gamamaatʌtuldi aanʌ cascʌdʌ baigʌnʌlidi aapimʌ.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Sʌʌlicʌdʌ gʌnaagidi aanʌ sai mui Diuusi ñiñiooquituldiadamigadʌ dai aa oodami cʌʌ tuutiacami nʌida ʌliditadai istumaasi nʌidi aapimʌ dʌmos mainʌidi. Ʌgai caʌca ʌliditadai dʌmos maicaʌ.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Caʌcavurai aapimʌ istʌiya iñʌlidi aanʌ aagaitai ʌsadami.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Ismaacʌdʌ caʌ Diuusi ñiooquidʌ ismaacʌdʌ aagai istumaasi Diuusi ipʌlidi issoiñagi oodami sai cʌʌgacʌrʌ oidacana dai maimaatʌ caʌ ʌgai vaa ʌrʌgai daidʌ ʌrʌpan ducami ʌtʌligi ismaacʌdʌ voiyʌrʌ suuli. ɅDiaavora didivai dai maitʌgitoldi Diuusi ñiooquidʌ.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Daidʌ ʌtʌligi ismaacʌdʌ ojoodai saagida suuli ʌpan ducami ʌoodami ismaacʌdʌ caʌcana Diuusi ñiooquidʌ dai cʌʌga baigʌnʌliaracʌdʌ ʌʌgidiña,
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 dʌmos maisiguupuacana ʌgai vaavoidaragadʌ. Vaavoitudaiña chiʌʌqui tasai dai siʌʌscadʌ parunadagi aa vaavoitudaitai ʌgai Diuusi ñiooquidʌ vai cadadagitoi gʌnvaavoidaraga.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Daidʌ ʌtʌligi ismaacʌdʌ vasoi saagida suuli ʌgai ʌpan ducami ʌoodami ismaacʌdʌ caʌcana Diuusi ñiooquidʌ dai mostʌgitocana tumiñsiʌrʌ dai istumaasi tʌgito vʌʌsi tasai dai mui aa naana maasiʌrʌ dai poduucai maitivueeyi ʌgai istumaasi Diuusi ipʌlidi dai ʌpan ducami ʌtʌligi ismaacʌdʌ maiiibiatai.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Dʌmos ʌtʌligi ismaacʌdʌ cʌʌga dʌvʌʌriʌrʌ suuli ʌgai ʌrʌpan ducami ʌoodami ismaacʌdʌ maatʌ caʌ Diuusi ñiooquidʌ dai mamaatʌtuldi aa ʌgai ismaacʌdʌ vʌtʌmʌ mamaatʌrʌi ʌgai ʌgai daidʌ ʌrʌpan ducami iibiadʌ. Ʌʌmoco ʌrʌpan ducami ʌtʌligi ismaacʌdʌ cʌʌga iibaji asta ʌmo siento litro vuvaja ʌmo litroaiñdʌrʌ dai aa ʌrʌpan ducami ʌtʌligi ismaacʌdʌ iibaji vaicobai litro dai aa ʌrʌpan ducami ʌtʌligi ismaacʌdʌ iibaji ʌmo coobai dan baivustaama litro ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Daidʌ ʌSuusi gʌraagidi ʌmai ñiooqui cuentocʌdʌ dai potʌtʌdai:
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Dai gooquiʌrʌ coi ʌgai ʌʌmadu gʌpipiooñiga tai tucarʌ divia ʌmo saayudʌ ʌʌsʌcami dai tʌligi saagida ʌi ʌgai vasoi dai ʌpamu nora.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Dai aidʌsi cagʌʌ ʌtʌligi dai muuradagai moguucacatadai ʌvasoi ʌʌpʌ.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Amaasi iji ʌpipiooñigadʌ dai mʌʌ aagidi gʌaamu dai potʌtʌdai: “Cʌliodami ʌi aapi tʌligi cʌʌgaducami. ¿Siaadʌrʌ vuvaja idi vasoi?” astʌtʌdai.
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Taidʌ ʌaamudʌ itʌtʌdai: “Ʌmoco giñsaayu ʌi gomaasi”, astʌtʌdai. Amaasi ʌpipiooñigadʌ itʌtʌdai: “¿Ipʌlidipʌsi isiimia aatʌmʌ dai vooponagi ʌvasoi?” astʌtʌdai ʌpipiooñigadʌ.
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “Cho”, astʌtʌdai ʌgai. “Isvoopona aapimʌ ʌvasoi vooponan tada aapimʌ ʌtʌligi ʌʌpʌ.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Baiyomavʌr dagito vai vʌʌsi baigʌduuna vʌrai amaasi iimi dai ʌʌpʌga voopona ʌvasoi dai mʌida dai gooquiʌrʌ voopona ʌtʌligi dai baitua giñtroojogʌrʌ”, astʌtʌdai ʌaamudʌ gʌpipiooñiga ―tʌtʌdai ʌSuusi.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Daidʌ ʌSuusi gʌraagidi ʌmai ñiooqui cuentocʌdʌ sai poduucai maatʌna ʌoodami isducatai Diuusi ñiooquidʌ aipacoga imʌi oidigi daama dai potʌtʌdai:
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Goovai ʌraliducʌdioma uusi caidʌ oidigi daama ismaacʌdʌ gʌʌsai. Vai gʌgʌrʌ dai gʌgʌrʌ mamartai. Dai asta ujuurugi daivʌi dai ami maamaradʌrʌ coocosatai ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Daidʌ ʌSuusi gʌraagidi ʌmai ñiooqui cuentocʌdʌ ʌʌpʌ sai poduucai maatʌna ʌoodami isducatai Diuusi ñiooquidʌ aipaco imʌi oidigi daama, dai potʌtʌdai:
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Vʌʌsi gomaasi aagidi ʌSuusi ʌoodami cuentocʌdʌ dai tomastuigaco mamaatʌtuldiña ʌSuusi ʌoodami cuentocʌdʌ.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Aidʌsi poduucai ivuaadana ʌSuusi poduucai ʌpʌdui ismaacʌdʌ ooja Diuusi ñiñiooquituldiadamigadʌ istumaasi aagai Diuusi dai pocaiti:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Amaasi ʌSuusi diosagi ʌoodami dai vaa ʌmo quiiyʌrʌ tʌtai ami miaadʌrʌ guuquiva aatʌmʌ mamaatʌrdamigadʌ daidʌ itʌtʌdai aatʌmʌ:
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Amaasi ʌSuusi povai gʌrtʌtʌdai:
37 Jesus respondeu:
38 Daidʌ ʌdʌvʌʌrai ʌrʌpan ducami ʌoidigi. Daidʌ ʌtʌligi ʌrʌpan ducami ʌoodami ismaacʌdʌ gʌndagito sai Diuusi soicʌiña iscʌʌga gʌntʌtʌgitoca ʌgai daidʌ ʌvasoi ʌrʌpan ducami ʌgai ismaacʌdʌ iimia agai mʌʌca siaaco oidaga ʌDiaavora.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Daidʌ giñsaayu ismaacʌdʌ ʌi ʌvasoi ʌrʌpan ducami ʌDiaavora. Ʌyoovaragai ʌrʌpan ducami siʌʌscadʌ ugitiagi oidigi. Dai ʌpipiooñi ismaacʌdʌ voopoi ʌtʌligi ʌrʌpan ducami Diuusi tʌtʌaañicarudʌ.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Poduucai isduucai ʌvasoi gʌvoopo dai gʌmʌmʌji poduucai ʌʌpʌ ʌpʌduñia agai siʌʌscadʌ ugitiagi oidigi.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Aanʌ ismaacʌdʌ viaa ʌmo sʌʌlicami ootosamu giñtʌtʌaañicaru siʌmpaidamu ʌgai vʌʌsi soimaasi ivuaadami dai vʌʌscatai ismaacʌdʌ soimaasi iduiñtuldi aa vai ʌcovai vuvaidana ʌgai sai camaiʌʌmadu daraajana ʌgai ismaacʌdʌ aanʌ soicʌi sai cʌʌga gʌntʌtʌgitocana.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Dai mʌʌca taiyʌrʌ siaaco oidaga ʌDiaavora ootosamu Diuusi ʌgai sisuaanʌdamu ʌgai dai aliʌ soimaa taatacamu.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Amaasi vʌʌscatai ismaacʌdʌ ivueeyi istumaasi Diuusi ipʌlidi dadadacʌda agai ʌgai ʌpan duucai tasai mʌʌca siaaco gatʌaanʌi Diuusi gʌrooga. Cʌʌgavʌr gʌntʌgito caʌca istumaasi gʌnaagidi aanʌ dai ʌʌgiadavurai.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Ʌgai ismaacʌdʌ ipʌlidi sai Diuusi soicʌiña sai cʌʌga gʌntʌtʌgitocana ʌrʌpan ducami ʌcʌʌli ismaacʌdʌ tʌʌ tumiñsi yaasapicami ʌmo dʌvʌʌriʌrʌ, dai ʌpamu yaasa anaasi. Dai baigʌʌliditai imʌi dai gagara vʌʌsi istumaasi viaacatadai dai gasavʌʌli ʌdʌvʌʌrai.
44 — O
45 Ʌgai ismaacʌdʌ ipʌlidi sai Diuusi soicʌiña sai cʌʌga gʌntʌtʌgitocana ʌrʌpan ducami ʌmo riicugami ismaacʌdʌ gaagaimi soorʌ viaa aali ojoodai namʌacami.
45 — O
46 Dai aidʌsi tʌʌ ʌmoco ismaacʌdʌ viaacatadai ʌmo odai vaamioma namʌacami sivʌʌsi ʌgaa ii ʌgai dai gagaara vʌʌsi gʌvustuidaga dai gasavʌli ʌali odai.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Diuusi soicʌi oodami sai cʌʌga gʌntʌtʌgitocana dai gomaasi ʌrʌpan ducami ʌmo gʌʌ vatopa vuicarui ismaacʌdʌ dadaitudai ʌvatopa vuudami ʌgʌʌ suudarʌ dai vuuyi mui naana maasi vatopa.
47 — O
48 Siu duucu suudagi ʌvatopa vuicarui ʌvatopa vuudami bʌʌ ajioopai gʌʌ suudagi ugidiana dai ami dadarʌi dai ʌcovai vuvaidi ʌvatopa cʌcʌʌgaducʌdʌ dai asarʌrʌ tueeyi dai maigovai suuligai ʌvatopa maicʌcʌʌgaducʌdʌ.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Poduucai ʌpʌduñia agai ugitʌcai oidigi. Diuusi tʌtʌaañicarudʌ dadimu dai ʌcovai vuvaidamu ʌoodami soimaasi ivuaadami dai ʌgai ismaacʌdʌ camaitʌrsoimaasi ivuaadami.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Dai maigovai suuligamu ʌsoimaasi ivuaadami taiyʌrʌ siaaco oidaga ʌDiaavora sisuaanʌdamu ʌgai dai soimaa taatacamu ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Amaasi ʌSuusi gʌrtʌcacai dai povʌrtʌtʌdai:
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Amaasi ʌSuusi gʌraa noragi dai povʌrtʌtʌdai:
52 Jesus disse:
53 Aidʌsi naato gʌraagidi ʌSuusi ʌcuento ii abiaadʌrʌ
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 gaamucu siaaco gʌʌ ʌgai. Dai judidíu quiuupaigadʌrʌ gʌaagacai gamamaatʌtuldi ʌgai Diuusi ñiooquidʌ. Taidʌ ʌoodami camaitʌʌ isducatai gʌntʌtʌgituagi daidʌ icaiti:
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Idiavʌr ʌuusi ivisumadami maradʌ dai María ʌrdʌʌdʌ. Dai susuuculidʌ ʌrJacovo, dai Osee, dai Simuñi, dai Uudasi.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Dai susuuculidʌ ooqui ʌʌpʌ tami gʌrsaagida oidaga. ¿Siaacoga maí goovai vʌʌsi imaasi? ―caiti ʌoodami.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Aliʌ mui naana maasi maatʌcatadai ʌSuusi cascʌdʌ baacoican tada ʌoodami ʌgai vui. Dʌmos ʌSuusi itʌtʌdai:
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Daidʌ ʌSuusi maitidui mui naana maasi gʌgʌrducami ami. Ʌoodami maivaavoitudaiña ʌgai cascʌdʌ.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.