Atos 25

Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Taidʌ ʌFesto aayi Judeeʌrʌ dai bʌiya agai gʌsʌʌlicamiga. Dai bo vaica tasaicʌdʌ Sesareeaiñdʌrʌ tʌsai Jerusaleenamu.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Dai ami ʌbaitʌguucacamigadʌ papaali judidíu ʌʌmadu ʌtʌtʌaanʌdamigadʌ judidíu aagidi Festo sai Paavora ʌrgʌpiʌrʌ caatʌcami.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Dai daañimi dai potʌtʌdai sai oigʌdana dai ootosana sioorʌ vuaapagi ʌPaavora ami Jerusaleenʌrʌ. Ʌgai cabai duitadai dai soobida agai ʌPaavora voiyʌrʌ dai muaa agai cascʌdʌ potʌtʌdai ʌgai ʌFesto.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Taidʌ ʌFesto aa noragi daidʌ itʌtʌdai:
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 cascʌdʌ aapimʌ mʌsmaacʌdʌ viaa sʌʌlicami gʌaagai mʌsgiñoidagi Sesareeamu. Dai siʌ Paavora ʌrsoimaasi iducami ami istutuidi aapimʌ isgʌpiʌrʌ vuaajagi ―astʌtʌdai Festo.
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Daidʌ ʌFesto anaasi Jerusaleenʌrʌ vii parʌ mamacova tasai dai ʌpamu ii Sesareeamu dai siaadiqui vaa dudunucami quiidiʌrʌ siaaco gatʌaanʌda agai ʌgai dai gatʌjai mʌsai vuaapana ʌPaavora.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Aidʌsi ʌPaavora vaa ami taidʌ ʌjudidíu ismaacʌdʌ dada Jerusaleenaiñdʌrʌ miaadʌrʌ guuquiva dai gʌpiʌrʌ vuupaimi sai naana maasi idui aliʌ soimaascami. Dʌmos maitiipucatadai tomali ʌmo nʌijadami.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Taidʌ ʌPaavora cʌquiva dai ʌʌgi gʌsoiña agai dai pocaiti:
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Vaidʌ ʌFesto ipʌliditadai iscʌʌgacʌrʌ nʌijadagi ʌjudidíu cascʌdʌ itʌtʌdai ʌgai ʌPaavora:
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Taidʌ ʌPaavora aa noragi daidʌ itʌtʌdai:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Siʌduñiada ʌrvaavoica issoimaasi idui aanʌ mʌscascʌdʌ giñmuaa ʌliada tomamʌs giñmuaa. Dai ismaitʌrvaavoicagi gomaasi istumaasi gʌpiʌrʌ giñvuupai tomali ʌmaadutai maiviaa sʌʌlicami isgiñtʌʌgidagi ʌjudidíu. Aanʌ ipʌlidi mʌsvaama giñcʌʌsagi ʌgʌʌ baitʌcʌaacamigadʌ romamano vuidʌrʌ ―astʌtʌdai ʌPaavora.
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Taidʌ ʌFesto gaaataga ʌʌmadu gʌmaacadamiga ñiooqui daida aa noragi ʌPaavora daidʌ itʌtʌdai:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Cadaivunucai chiʌʌqui tasai tai ii ʌmai raí ʌʌmadu ooñigadʌ Berenisa Sesareeamu dai viaatulda agai Festo.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Dai anaasi daraaja bai tʌvʌpi taidʌ ʌraí Festo aagidi Agilipo sai maisaca ʌmo cʌʌli Paavora tʌʌgiducami dai potʌtʌdai:
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Aidʌsi Jerusaleenʌrʌ daacatadai aanʌ taidʌ ʌbaitʌcʌaacamigadʌ papaali ʌʌmadu ʌtʌtʌaanʌdamigadʌ judidíu giñaagidi sai Paavora ʌrgʌpiʌrʌ caatʌcami dai giñaagidi ansai gatʌaanʌna muaaragai.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Antai aanʌ aa noragi dai potʌtʌdai sai ʌdudunucamigadʌ romamano maita maacai oigaragai ismuaagi ʌmo gʌpiʌrʌ caatʌcami asta siʌʌscadʌ vupuidʌrʌ guuquiva ʌgʌpiʌrʌ caatʌcʌdʌ ʌʌmadu ismaacʌdʌ gʌpiʌrʌ vuupai, dai poduucai ʌgʌpiʌrʌ caatʌcʌdʌ ʌʌgi istutuidi isgʌsoiñagi.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Cascʌdʌ aidʌsi dada ʌgai mainʌnʌra aanʌ vaamioma mossiaadiqui vaa aanʌ dudunucami quiidiʌrʌ dai gatʌjai aanʌ mʌsai vuaapana ʌcʌʌli.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Dʌmos ʌgai ismaacʌdʌ dada dai gʌpiʌrʌ vuaaja agai maigʌpiʌrʌ vuaa tomali ʌmo istumaasi poduucai isduucai tʌtʌgitoitadai aanʌ.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Mosʌcaasi ismaacʌdʌ aagaitadai ʌgai mosʌʌgi gʌnvaavoidaraga sai Paavora maisiaa duutuli vaavoidaragadʌ judidíu. Dai mosaagaitadai ʌʌpʌ ʌcʌʌ Suusi ismaacʌdʌ camuu sai Paavora pocaiti sai duaaca.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Dai camaimaí aanʌ isducatai iduñiagi ʌmo istumaasi pomaasi, dai tʌcacai aanʌ ʌPaavora sabai imia ʌlidi Jerusaleenamu ansai mʌʌca tʌcacana aanʌ gomaasi.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Dʌmos ʌgai ipʌlidi mʌsvan cʌʌsagi ʌgʌʌ baitʌcʌaacami Augusto vuidʌrʌ, cascʌdʌ gatʌjai aanʌ mʌsai apiamaisacana asta siʌʌscadʌ istui aanʌ isootosdagi ʌgʌʌ baitʌcʌaacami ―astʌtʌdai Festo.
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Taidʌ ʌAgilipo potʌtʌdai Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Dai siaadiqui aidʌsi aayi Agilipo ʌʌmadu Berenisa dai dudunucami quiidiʌrʌ vaapa dai gʌgʌr raí gʌntuidigi. Dai ʌgai ʌʌmadu iimʌitadai ʌʌpʌ ʌbaitʌguucacamigadʌ sandaaru dai ʌvaamioma tʌtʌaanʌdami Sesareeʌrʌ. Taidʌ ʌFesto gatʌjai mʌsai vuaapana ʌPaavora
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 dai potʌi:
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Dʌmos aanʌ poʌlidi istiipu istuisi muaagi. Dai ʌʌgi goovai ipʌli mʌsvan cʌʌsagi ʌgʌʌ baitʌcʌaacami Augusto vuidʌrʌ, cascʌdʌ capoduucai tʌgito aanʌ iñsiootosdagi.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Dai aanʌ maimaatʌ istumaasi oojidagi ʌbaitʌcʌaacami cascʌdʌ gatʌjai aanʌ mʌsai vuaapana tami aapimʌ gʌnvuitapi. Siooma cʌʌga aapicʌdʌ raí Agilipo pai aapi tʌcaca istuma dui goovai dai poduucai viaacamu aanʌ istumaasi oojidagi ʌgʌʌ baitʌcʌaacami.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Aliʌ vuiirugami ʌlidi aanʌ ismosapiaduucai ootosagi ʌmo maisapicami dai maiaagidagi mʌstuisi gʌpiʌrʌ vuupai ―astʌtʌdai Festo.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.