Atos 21

Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dai anaasi viaacai ʌvaavoitudadami tʌʌtʌsai aatʌmʌ vaarcuʌrʌ dai sʌʌli iji Coosiamu. Dai siaadiqui iji aatʌmʌ Roodasiamu dai abiaadʌrʌ Paataramu.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Paatarʌrʌ tʌʌ aatʌmʌ ʌmai vaarcu Penisiamaco imʌdami tʌtai ʌgiʌrʌ tʌʌtʌsai aatʌmʌ dai iji.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Dai dʌgavusai aatʌmʌ ʌmapʌcʌrʌ siaadʌrʌ maasi Sipiliamu, Sipili ʌrʌmapʌcʌrʌ siaaco sicolimadi suudagi. Dai dʌgavusai aatʌmʌ tai Sipili oogisa padʌrʌ vii. Dai apiaiimʌi aatʌmʌ Siiliʌrʌ uucami. Tiiroana viaa agaitadai istumaasi cusuvuti ʌvaarcu cascʌdʌ ami aayi ʌgai.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Tʌtai anaasi tʌaapai aatʌmʌ dai tʌʌ ʌʌmoco vaavoitudadami. Dai anaasi vii aatʌmʌ cuvaracami tasai. Tai Diuusi Ibʌadʌ ñiooqui ʌvaavoitudadami tai ʌgai potʌtʌdai ʌPaavora sai maitʌaagai isimia ʌgai Jerusaleenamu.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Dai mosaʌcai cuvaracami tasai iji aatʌmʌ. Tai vʌʌsi ʌvaavoitudadami dai ooñigadʌ dai maamaradʌ gʌroi gʌʌ suudagi ugidiʌrʌ uucami dai anaasi ooratana gʌrtootonacʌdʌ guuquiva aatʌmʌ dai gamamagi.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Amaasi coocomitu aatʌmʌ ʌvaavoitudadami dai dioosagi dai tʌʌtʌsai aatʌmʌ vaarcuʌrʌ tai ʌgai iji gʌnquiiquiamu.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Dai Tiiroaiñdʌrʌ apiaiimʌi aatʌmʌ vaarcuʌrʌ Tolemaidʌrʌ uucami dai ami tʌaapai aatʌmʌ dai viaatuli gʌraaduñi dai anaasi daraaja ʌmo tasai ʌgai ʌʌmadu.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Dai siaadiqui Paavora ʌʌmadu aatʌmʌ ismaacʌdʌ oiditadai iji abiaadʌrʌ dai aayi Sesareeʌrʌ. Dai ami iji Piili quiidiamu ʌgai ʌrʌmoco ismaacʌdʌ gaaagidiña Diuusi ñiooquidʌ. Dai ʌgai ʌrʌmoco tatacogiadami ʌcuvaracamiaiñdʌrʌ ʌʌpʌ. Tʌtai anaasi vii aatʌmʌ ʌgai ʌʌmadu.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Daidʌ ʌPiili maamaracatadi maacova ooqui. Dai ʌgai maiquiaa ʌrcuucunacami. Daidʌ ʌooqui aagaiña istumaasi aagidiña Diuusi.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Cadaraajatadai aatʌmʌ chiʌʌqui tasai tai ami divia ʌmo cʌʌli Agavo tʌʌgiducami. Ʌgai Judeeaiñdʌrʌ divia dai ʌgai aagai istumaasi aagidiña Diuusi.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Dai ʌgai bʌi Paavora givuradʌ dai ʌcʌdʌ vuupu gʌʌʌcaso dai gʌnoonovi daidʌ itʌi:
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Dai moscaʌcai aatʌmʌ ʌʌmadu Sesareeʌrʌ oidacami gomaasi vʌʌscatai daañimi aatʌmʌ ʌPaavora sai maiimʌna Jerusaleenamu.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Dʌmos ʌPaavora gʌraa noragi dai povai gʌrtʌtʌdai:
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Aidʌsi tʌʌ aatʌmʌ ismaitistui isʌma duucai tʌgitoituldagi dagito aatʌmʌ daidʌ icaiti:
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Cadaivunucai chiʌʌqui tasai bai gʌrdui aatʌmʌ dai iji Jerusaleenamu.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Tai gʌroí ʌʌmoco vaavoitudadami Sesareeaiñdʌrʌ. Dai ʌmaadutai ʌgai ʌrʌmo cʌʌli Nasooñi tʌʌgiducami. Ʌgai ʌrSipiliʌrʌ oidacami dai ʌʌqui abiaadʌrʌ ʌrvaavoitudadami. Dai ʌgai quiidiʌrʌ viiya ragaitadai aatʌmʌ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Aidʌsi aayi aatʌmʌ Jerusaleenʌrʌ gʌraaduñi baigʌnʌliaracʌdʌ gʌrviaatuli.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Siaadiqui Paavora gʌroí aidʌsi dividamu aatʌmʌ Jacovo. Ami daraajatadai vʌʌsi baitʌguucacamigadʌ ʌvaavoitudadami ʌʌpʌ.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Taidʌ ʌPaavora viaatuli dai aagidi vʌʌsi istumaasi idui ʌgai Diuusi guvucadadʌcʌdʌ ismaacʌdʌ maitʌrjudidíu saagida.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Dai aidʌsi caʌ ʌgai gomaasi cʌʌga ñioocai Diuusi vʌʌtarʌ. Tai amaasi ʌbaitʌguucacami potʌtʌdai ʌPaavora:
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Dai ʌʌmo oodami aspocaitiña pʌsai aapi mamaatʌtuldi vʌʌsi judidíu ismaacʌdʌ sibʌaco oidaga sai maiʌʌgidiña Moseesacaru sʌʌlicamigadʌ, dai poviapʌs caitiña ʌʌpʌ sai maitʌaagai isiquiacadagi gʌnmaamara cʌcʌʌli tuutucugadʌ, tomali maiʌʌgidiña gʌrviituldaraga.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 ¿Istumaasi ʌpʌduuñimu? Mosmaatʌmʌ ʌoodami iscadivia aapi dai gʌnʌmpaidamu ʌgai dai maatʌca ʌliadamu isducatai gamamaatʌtuldiña aapi.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Sivi mosgʌaagidamu aatʌmʌ istumaasi gʌaagai pʌsiduñiagi. Tanai daraaja gʌraaduñi saagida maacova cʌcʌʌli ismaacʌdʌ bai dui ʌmo ñiooqui Diuusi ʌʌmadu dai maiquiaa naatocai idui.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Vaidacaiñi aapi judidíu quiuupaigadʌamu daidʌ iduuñi istumaasi gʌaagai isiduñiagi siʌʌscadʌ bai duñiagi ʌmo istumaasi Diuusi ʌʌmadu poduucai isduucai gʌrmaatʌtuli Moseesacaru dai gaaata iñamʌquida aapi ʌgai vʌʌtarʌ quiuupiʌrʌ. Dai gooquiʌrʌ casi iduucai gomaasi casi istutuidi ʌgai isiicagi gʌncuucupa poduucai tʌsduucai ivueeyi aatʌmʌ. Dai casi iduucai aapi gomaasi maatʌmu vʌʌscatai ismaitʌrvaavoi mʌscaiti gʌnʌidi, baiyoma mosaapi ʌʌpʌ ʌʌgida mamaatʌtuldaragadʌ Moseesacaru.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Moscaooji aatʌmʌ ʌmo oojai ʌvaavoitudadami ismaacʌdʌ maitʌrjudidíu dai poduucai ooji aatʌmʌ sai camaivuam ʌnʌlidiña mamaatʌtuldaragadʌcʌdʌ Moseesacaru tomali judidíu viituldaragadʌcʌdʌ, dai sai maicuaadana ʌʌpʌ baabaidi ismaacʌdʌ gʌdadasdi uuvisi ismaacʌdʌ siaa duutudai oodami Diuusi duucai, tomali ʌʌradʌ, dai tomali ʌmo cʌisi baabiadʌ baimuadʌ ismaacʌdʌ gʌcueeyi dai sai maigoogosi gʌnducamicana ―astʌtʌdai ʌbaitʌguucacami ʌPaavora.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Taidʌ ʌPaavora vaidacai ʌmaacova cʌcʌʌli judidíu quiuupaigadʌamu dai siaadiqui Paavora ʌʌmadu ʌgaa maacova idui istumaasi gʌaagaitadai siduñiagi siʌʌscadʌ bai duñiagi ʌmo istumaasi Diuusi ʌʌmadu. Dai gooquiʌrʌ vaa Paavora ʌgʌʌ quiuupaigadʌrʌ judidíu dai aagida agai ʌtʌaanʌdami ʌgʌʌ quiuupaigadʌrʌ judidíu istuigaco naatocai iduñia agai ismaacʌdʌ bai dui ʌgai Diuusi ʌʌmadu, dai amaasi vuaapa agai ʌgai ʌʌpʌ ʌʌmadutai istumaasi daasda agai Diuusi.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Dai cayoga aʌcai cuvaracami tasai tai ʌʌmoco judidíu Aasia dʌvʌʌriʌrʌ oidacami tʌʌ ʌPaavora ʌgʌʌ quiuupaigadʌrʌ judidíu dai sisiolitu vʌʌsi oodami dai bʌi ʌPaavora.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Dai ijiña daidʌ icaitimi:
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Ʌjudidíu Aasia dʌvʌʌriʌrʌ oidacami Jerusaleenʌrʌ nʌiditadai ʌPaavora vaasʌquioma Trófimo ʌʌmadu. Trófimo ʌrEfeesiʌrʌ oidacami. Ʌjudidíu Aasia dʌvʌʌriʌrʌ oidacami poʌliditadai isʌPaavora vaidacai cascʌdʌ pocaiti.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Tai vʌʌsi oidacami sisioli dai voopoigitai dada ami dai bʌi ʌPaavora dai tʌvaimʌcai quiidigamu dai otoma cuu cuucuparagadʌ quiuupai.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Dai camuaa agaitadai sai ʌmaadutai aagidi ʌgʌʌ tʌaanʌdamigadʌ sandaaru sai vʌʌsi Jerusaleenʌrʌ oidacami siaa caiti.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Tai ʌgai otoma vaidacai gʌsandaaruga ʌʌmadu ʌtʌtʌaanʌdami dai voopoigitai tʌapai ami siaaco daraajatadai ʌoodami. Dai aidʌsidʌ ʌoodami tʌʌ ʌgʌʌ tʌaanʌdami ʌʌmadu sandaarugadʌ camaigʌʌgʌ vaamioma ʌPaavora.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Taidʌ ʌgʌʌ tʌaanʌdami mʌʌ dai maisapicami bʌi ʌPaavora dai gatʌjai mʌsai vurana gooca cadeenacʌdʌ dai gooquiʌrʌ gatʌcacai sioorʌ ʌgai dai astuma dui.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Vaidʌ ʌoodami aliʌ sisiocai dai ʌʌmoco aagai ʌmo istumaasi vai aa ʌma maasi dai poduucai maitistutuidi ʌgʌʌ tʌaanʌdami iscaʌcagi dai matiagi astuma siʌdui cascʌdʌ tʌjai ʌgai gʌsandaaruga sai bʌʌcaiña ʌPaavora mʌdana siaaco oidaga ʌgai.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 — ausente —
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 — ausente —
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Dai aidʌmʌsi cavaasa agaitadai ʌPaavora tuucavi ʌgai itʌtʌdai ʌgʌʌ tʌaanʌdamigadʌ ʌsandaaru:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 ¿Aidʌ gia aapi maitʌrʌcʌʌli Ejiipitʌrʌ oidacʌdʌ ismaacʌdʌ ʌʌquioma gʌaagacai cocoda dudunucami dai gooquiʌrʌ vaidacai maaco miil gacoodacami oidigamu? ―astʌtʌdai ʌgʌʌ tʌaanʌdami.
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Taidʌ ʌPaavora itʌtʌdai:
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Taidʌ ʌgʌʌ tʌaanʌdami maa oigaragai. Taidʌ ʌPaavora cʌquiva tʌsadicariʌrʌ. Dai vañigi gʌnovi sai dodoligicana vʌʌscatai. Dai aidʌsi cadodoli vii ʌgai taidʌ ʌPaavora ñioo evreocʌdʌ daidʌ itʌtʌdai:
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.