Apocalipse 19

Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Antai gooquiʌrʌ cai aanʌ iscavami ñioocai mui oodami tʌvaagiʌrʌ dai pocaiti:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma imensa multidão, que dizia: Aleluia! A salvação e a glória e o poder pertencem ao nosso Deus;
2 Ʌgai vʌʌscʌrʌ ivueeyi istumaasi ʌrsʌʌlicami.
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Amaasi ʌpamu ñiñioo ʌgai dai pocaiti:
3 E outra vez disseram: Aleluia. E a fumaça dela sobe pelos séculos dos séculos.
4 Taidʌ ʌʌmo coobai dan maacova cʌcʌʌliodami ʌʌmadu ʌmaacova Diuusi tʌtʌaañicarudʌ cuiqui Diuusi vuidʌrʌ dai siaa duutuli Diuusi ismaacʌdʌ ʌgʌʌ daicarui daama daja, dai pocaiti:
4 Então os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus que está assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Amaasi movasdʌrʌ siaaco daja Diuusi ñioo ʌmo ñiooqui dai pocaiti:
5 E saiu do trono uma voz, dizendo: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Dai cai aanʌ ʌʌpʌ ʌmo ñiooqui vai ʌpan caiti siʌʌscadʌ ñioocadagi mui oodami dai ʌpan caiti mui ajaaqui dai ʌpan caiti siʌʌscadʌ cavami copondagi dai pocaiti:
6 Também ouvi uma voz como a de grande multidão, como a voz de muitas águas, e como a voz de fortes trovões, que dizia: Aleluia! porque já reina o Senhor nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Dai aliʌsi gʌaagai isbaigʌrʌliadagi aatʌmʌ Diuusicʌdʌ cʌʌga ñioocaitai Diuusi vui.
7 Regozijemo-nos, e exultemos, e demos-lhe a glória; porque são chegadas as bodas do Cordeiro, e já a sua noiva se preparou,
8 Ʌgai gʌnaadaca yuucusi cʌcʌʌgaducami cʌʌ vuaañicami dai dadadacʌdami.
8 e foi-lhe permitido vestir-se de linho fino, resplandecente e puro; pois o linho fino são as obras justas dos santos.
9 Amaasi ʌDiuusi tʌaañicarudʌ povaiñtʌtʌdai:
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Antai aanʌ giñtootonacʌdʌ cʌquiva ʌDiuusi tʌaañicarudʌ vuidʌrʌ dai siaa duutudaiña agaitadai aanʌ. Dʌmos ʌgai povaiñtʌtʌdai:
10 Então me lancei a seus pés para adorá-lo, mas ele me disse: Olha, não faças tal: sou conservo teu e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Amaasi tʌʌ aanʌ isgʌcuupiojo ʌtʌvaagi. Tai gʌmaasitu ʌmo cavaayu tojacami. Dai ʌgai ismaacʌdʌ dan daitugai tomali ʌmo imidagai maivuidʌrʌ caatʌcana Diuusi dai vʌʌscʌrʌ aagaiña ʌgai mosʌcaasi istumaasi ʌrvaavoi. Dai mosʌcaasi istumaasi ʌrsʌʌlicami ivueeyi ʌgai, dai cocoda ʌgai mosʌcaasi ʌsoimaasi ivuaadami.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga a peleja com justiça.
12 Dai vuupuidʌ ʌgai ʌpan duucai dadadacʌi taí. Dai gʌmoo daama mui tuutustugai cooronai. Dai covadʌrʌ oojisi tʌtʌaradʌ ʌgai dʌmos mosʌʌgi ʌgai maatʌ iscaiti ʌoojai.
12 Os seus olhos eram como chama de fogo; sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Gʌaadaca yuucusi ʌramadicami. Dai ʌgai ʌDiuusi ñiooquidʌ tʌʌgidu.
13 Estava vestido de um manto salpicado de sangue; e o nome pelo qual se chama é o Verbo de Deus.
14 Dai oidi ʌgai vʌʌsi ʌsandaaru tʌvaagiʌrʌ oidacami. Dai gʌnaadaca ʌsandaaru yuucusi cʌcʌʌgaducami tootoacami dai cʌʌ vuaañicami. Dai dan daraitugai ʌgai caapayu tootoacami.
14 Seguiam-no os exércitos que estão no céu, em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Dai ʌgai ismaacʌdʌ Diuusi ñiooquidʌ tʌʌgidu tʌñiaiñdʌrʌ vuusai ʌmo mastai muucacami vai ʌgaicʌdʌ cocoda agai ʌgai ʌoodami oidigi daama oidacami. Dai cʌʌga tʌaanʌda agai ʌgai ʌoodami oidigi daama oidacami gʌguvucadagacʌdʌ. Dai cavami soimaasi taatatulda agai ʌgai ʌoodami sai poduucai maatʌna ʌoodami issʌʌlicʌdʌ baamucu Diuusi ʌgai vui. Diuusi ʌgai dai sʌʌlicʌdʌ viaa guvucadagai.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, para ferir com ela as nações; ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Dai ʌgai ismaacʌdʌ Diuusi ñiooquidʌ tʌʌgidu cajiʌrʌ dai yuucusidʌ daama oojisi ʌmo ñiooqui vai pocaiti ʌoojai: “Raígadʌ vʌʌsi raraí dai tʌaanʌdamigadʌ vʌʌsi tʌtʌaanʌdami”, caiti ʌoojai.
16 No manto, sobre a sua coxa tem escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Amaasi tʌʌ aanʌ ʌʌpʌ ʌmoco Diuusi tʌaañicarudʌ ismaacʌdʌ tasapai cʌʌca dai cavami iiña dai potʌtʌdai ʌgai vʌʌsi ʌujuurugi ismaacʌdʌ ʌvʌʌltapai nʌnʌʌyi:
17 E vi um anjo em pé no sol; e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, ajuntai-vos para a grande ceia de Deus,
18 dai gʌnbibiida agai raraí baabiedʌ, dai sandaaru tʌtʌaanʌdamigadʌ baabiedʌ, dai cʌcʌʌli maiduduaadicudami baabiedʌ, dai caapayu baabiedʌ, dai ʌgai ismaacʌdʌ dan daraitugai ʌcaapayu baabiedʌ, dai vʌʌsi oodami baabiedʌ tomasi ʌrtʌtʌaanʌdami tomasi ʌrpipiooñi tomasi ʌraali tomasi ʌrgʌgʌrducami ―tʌtʌdai ʌDiuusi tʌaañicarudʌ ʌujuurugi.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e dos que neles montavam, sim, carnes de todos os homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Amaasi tʌʌ aanʌ ʌcʌisi ismaacʌdʌ ʌgʌʌ suudagiaiñdʌrʌ vuusai dai tʌʌ aanʌ ʌʌpʌ ʌraraígadʌ oidigi daama oidacami isʌmpaidaca ʌgai gʌnsandaaruga dai cocooda agai ʌgai ismaacʌdʌ dan daitugai ʌcavaayu tojacʌdʌ ʌʌmadu sandaarugadʌ ʌgai.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos para fazerem guerra àquele que estava montado no cavalo, e ao seu exército.
20 Daidʌ ʌsandaarugadʌ ʌcʌʌli ismaacʌdʌ dan daitugai ʌcavaayu bʌi ʌcʌisi ʌʌmadu ʌgai ismaacʌdʌ pocaiti saidʌ ʌrDiuusi ñiooquituldiadamigadʌ dai maitʌrvaavoi ʌgai vaa ismaacʌdʌ idui naana maasi istumaasi gʌgʌrducami ʌcʌisi vuitapi dai gomaasicʌdʌ vupuiirumagi ʌgai ʌoodami ismaacʌdʌ gʌndagitu mʌstʌtʌʌpagi ʌcʌisi tʌtʌaragadʌcʌdʌ dai ismaacʌdʌ siaa duutudai ʌmoono ismaacʌdʌ ʌpa maasi ʌcʌisi dai maamaisa. Amaasi mʌtai duduaacami taiyʌrʌ suuli ʌcʌisi ʌʌmadu ʌgai ismaacʌdʌ pocaiti saidʌ ʌrDiuusi ñiooquituldiadamigadʌ dai maitʌrvaavoi. Ʌtaí mʌsiaaco suuli ʌgai vʌʌnagʌ asufre.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta que fizera diante dela os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e os que adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Daidʌ ʌcʌʌli ismaacʌdʌ ʌcavaayu tojacʌdʌ dan daitugai coi ʌsandaarugadʌ ʌcʌisi ʌmastaicʌdʌ ismaacʌdʌ tʌñiaiñdʌrʌ vuusai tai vʌʌsi ʌujuurugi cʌʌ tataascovai baabiedʌcʌdʌ ʌgai.
21 E os demais foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo; e todas as aves se fartaram das carnes deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.