Marcos 2

Northern Tepehuan NT (NTP_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dai bochiʌʌqui tasaicʌdʌ ʌSuusi ʌpamu ii Capernauumamu; tai otoma maí ʌoidacami isgʌquiiyʌrʌ daacatadai ʌgai.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Dai otoma sʌʌlicʌdʌ mui gʌnʌmpagi oodami tomali maiaʌcatadai siaa sʌʌli vaapaquiagi aa; vai ʌgai gamaatʌtulditadai Diuusi ñiooquidʌ.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Amaasi aayi maacova cʌcʌʌli dai uusiʌrʌ bʌcaiticatadai ʌmo cʌʌli ismaacʌdʌ maitistutuiditadai isoiñiagi.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Dʌmos maitʌtʌgaitadai ʌgai isducatai aitudagi ʌcoocoadʌ siaaco daacatadai ʌSuusi mosʌʌ muiducatai oodami, dai amaasi vaaqui daama tʌʌtʌsai dai siaaco daacatadai ʌSuusi sʌʌli daama cupioco dai amui sʌʌli tʌvañi ʌcoocoadʌ uusiʌrʌ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Dai aidʌsidʌ ʌSuusi tʌʌ siʌʌ cʌʌga vaavoitudaitadai ʌgai, itʌtʌdai ʌgai ʌcoocoadʌ: ―Giñmara gʌsoimaascamiga caoigʌldi ―astʌtʌdai.
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Dʌmos ʌʌmoco mamaatʌtuldiadami sʌʌlicami ismaacʌdʌ ami daraajatadai ʌpʌnʌlidi:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “¿Istuisidʌ poduucai ñioocai gocʌʌli? Parundan caiti goovai Diuusi, tomali ʌmaadutai maitistutuidi isgaoigʌliadagi gasoimaascamiga mosʌʌgi Diuusi”, asʌnʌlidi ʌmamaatʌtuldiadami sʌʌlicami.
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Dʌmos ʌSuusi maatʌcatadai istumaasi gʌntʌtʌgitoitadai ʌgai daidʌ itʌtʌdai: ―¿Tuimʌsi poduucai gʌntʌtʌgitoi aapimʌ?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 ¿Tumaasi siooma maisijaiga isaagidagi gocoocoadʌ: “Gʌsoimaascamiga caoigʌldi”, siʌpʌ potʌʌdagi: “Vañigiñi dai bʌi gʌvaacosi dai imʌda”?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Gʌntʌʌgidamu aanʌ iñsaanʌ ismaacʌdʌ viaa ʌmo sʌʌlicami viaa guvucadagai ʌʌpʌ tami oidigi daama isgaoigʌldiada gasoimaascamiga ―astʌtʌdai ʌSuusi ʌmamaatʌtuldiadami sʌʌlicami. Dai amaasi itʌtʌdai ʌgai ʌcʌʌli coocoadʌ:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 ―Aapi angʌaagidi vañigiñi dai bʌi gʌvaacosi dai noragi gʌquiiyamu ―astʌtʌdai ʌSuusi.
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Taidʌ ʌcoocoadʌ otoma vañi; dai bʌi gʌvaacosi dai vuusai abiaadʌrʌ vʌʌscatai vuitapi. Tai vʌʌscatai camaitʌʌ isducatai gʌntʌtʌgitoagi tʌʌgacai goomasi dai cʌʌga ñiooquimi Diuusi vʌʌtarʌ daidʌ icaiti: ―Tomali ʌmo imidagai mainʌidiña aatʌmʌ gomaasi ―ascaitimi ʌoodami.
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Dai gooquiʌrʌ ii ʌSuusi ʌpamu ʌgʌʌ suudagi ugidiana; dai aidʌsi vʌʌsi ʌoodami miaadʌrʌ guuquiva siaaco daacatadai ʌSuusi tai ʌgai mamaatʌtuli Diuusi ñiooquidʌ.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Dai aidʌsi daivusquimi ʌSuusi ʌmapʌcʌrʌ tʌʌ ʌmo cʌʌli Leví tʌʌgiducami Alfeo maradʌ vai daacatadai ami siaaco gavuudana ʌgai tumiñsi. Ʌgai ʌrtumiñsi vuudamicatadai, taidʌ ʌSuusi itʌtʌdai: ―Giñoidáni ―astʌtʌdai. Taidʌ ʌLeví otoma cʌquiva dai oí.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Dai aidʌsidʌ gacuaadatadai ʌSuusi Leví quiidiʌrʌ ʌʌmadu muidutai tumiñsi vuudami ʌʌmadu aa soimaasi ivuaadami. Vʌʌscatai mesa vuidʌrʌ daraajatadai ʌʌmadu ʌSuusi dai vʌʌsi ʌSuusi mamaatʌrdamigadʌ ʌʌpʌ. Aliʌ muiducatadai ismaacʌdʌ oidatucuiña.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Dʌmos ʌmamaatʌtuldiadami sʌʌlicami ʌʌmadu ʌfariseo tʌʌgacai isʌSuusi vʌʌscatai ʌʌmadu gacuaadatadai itʌtʌdai ʌgai ʌmamaatʌrdamigadʌ: ―¿Tuisidʌ gʌnmamaatʌtuldiadamiga ʌʌmadu gacueeyi daidʌ yʌʌyi tumiñsi vuudami dai soimaasi ivuaadami ʌʌmadu? ―astʌtʌdai.
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Dʌmos aidʌsi caʌ ʌSuusi imaasi itʌtʌdai: ―Ismaacʌdʌ maicoococoñi maitʌgito duduaaidiadami mosʌcaasi ismaacʌdʌ coococoñi. Dai poduucai aanʌ maisiu cʌʌga ivuaadami vʌʌtarʌ divia. Aanʌ divia dai cʌʌgacʌrʌ vuvaida iñagai soimaasi ivuaadami ―astʌtʌdai ʌSuusi.
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Ʌmo imidagai gayunanducai ʌVuaana mamaatʌrdamigadʌ ʌʌmadu ʌfariseo mamaatʌrdamigadʌ, tai dada ʌʌmoco oodami siaaco daacatadai ʌSuusi dai tʌcacai daidʌ itʌtʌdai: ―¿Tuisidʌ gayunandui ʌVuaana mamaatʌrdamigadʌ ʌʌmadu ʌfariseo mamaatʌrdamigadʌ, vai aapi gʌmamaatʌrdamiga vʌʌscʌrʌ gacuadana? ―astʌtʌdai ʌgai ʌSuusi.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Taidʌ ʌSuusi aa noragi daidʌ itʌtʌdai: ―¿Istutuidisi isgayunanduagi ʌvapaidarsicʌdʌ ʌmo cunataragiʌrʌ siʌʌscadʌ quiaa daraajagi ʌcucuntadami? Siʌʌscadʌ quiaa daraajagi ʌcucuntadami maitʌaagai isgayunandudagi ʌvapaidarsicʌdʌ.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Dʌmos istodian duucai gʌmuaatudagi ʌcʌʌli aidʌ gia gayunanduan tada ʌvapaidarsicʌdʌ ―astʌtʌdai ʌSuusi.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Dai vaamioma aagidi daidʌ itʌtʌdai: ―Tomali ʌmaadutai maitistutuidi isvaavoitudagi istumaasi gamamaatʌtuldi aanʌ dai apiavaavoitudadagi gʌvaavoitudaraga ―astʌtʌdai ʌSuusi.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 — ausente —
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ʌmo imidagai ibʌstaragai tasʌrʌ tʌligi ʌsicami saagida imʌitadai ʌSuusi; vaidʌ ʌmamaatʌrdamigadʌ vaiñcumaimi tʌligi muuradʌ saagida iimʌitai.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Vaidʌ ʌfariseo itʌtʌdai ʌSuusi: ―Dañi ¿tuisidʌ ivueeyi gʌmamaatʌrdamiga aa duiñdagai ismaacʌdʌ Moseesacaru sʌʌlicamigadʌ aagai sai maitiipu oigaragai isivuaadagi ibʌstaragai tasʌrʌ? ―astʌtʌdai ʌfariseo.
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Dʌmos ʌSuusi itʌtʌdai: ―¿Tomali ʌmo imidagai mʌsmaiquiaa nʌidi aapimʌ ʌoojai siaaco aagai istumaasi idui ʌDavi ʌʌmadu ʌaaduñdʌ ʌmo imidagai aliʌ oidacai biuugigai?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Siaaco aagai sai vaa ʌDavi quiuupiʌrʌ aidʌsidʌ ʌAbiaataʌrʌ ʌbaitʌcʌaacamigadʌcatadai papaali, dai bʌi ʌgai ʌcuaadagai Diuusi dasdaradʌ ismaacʌdʌ ʌʌgi papaali viaacatadai oigaragai isugiagi tai ʌgai uu dai aa oí gʌaaduñi ―astʌtʌdai ʌSuusi.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Daidʌ itʌtʌdai ʌʌpʌ ʌSuusi ʌfariseo: ―Ibʌstaragai tasai ʌrsiaa duutudaragai Diuusi vʌʌtarʌ. Vaamioma namʌga oodami siʌibʌstaragai tasai.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Cascʌdʌ aanʌ iñsmaacʌdʌ viaa ʌmo sʌʌlicami ʌʌpʌ viaa guvucadagai isgaaagiadagi istumaasi gʌaagai isivuaadagi ibʌstaragai tasʌrʌ ―astʌtʌdai ʌSuusi.
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.