João 1

Northern Tepehuan NT (NTP_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Diuusi maradʌ ʌgai dai tomastuigaco tʌvaagiʌrʌ daacana Diuusi ʌʌmadu. Aidʌsi maiquiaa cʌquiva oidigi vʌʌscʌrʌ oidaga Diuusi maradʌ Diuusi ʌʌmadu. Diuusi maradʌ ʌgai daidʌ gʌrmaatʌtuli istuiga Diuusi. Diuusi maradʌ ʌrDiuusi ʌʌpʌ cascʌdʌ.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava junto de Deus e o Verbo era Deus.
2 — ausente —
2 Ele estava no princípio junto de Deus.
3 Diuusi maradʌ ʌʌmadu Diuusi idui vʌʌsiaʌcatai.
3 Tudo foi feito por ele, e sem ele nada foi feito.
4 Diuusi maradʌ gʌrmaacai ibʌdagai utuducami dai soicʌi oodami ismaatʌ caʌcagi Diuusi ñiooquidʌ.
4 Nele havia a vida, e a vida era a luz dos homens.
5 Diuusi maradʌ divia oidigi daama dai oidacatadai oodami saagida. Ʌoodami maimaatʌ caʌcatadai Diuusi ñiooquidʌ baiyoma apiasoimaasi ivuaadana. Diuusi maradʌ soi mui oodami sai maatʌ caʌcana Diuusi ñiooquidʌ tomasi vaamioma muidu ismaacʌdʌ gajiaadʌrʌ vipieeyi Diuusi ñiooquidʌ. Siaaco oidaga cuudagi maitutucagʌi. Poduucai ʌʌpʌ sioorʌ vaavoitudai dai ʌʌgidi Diuusi maradʌ ʌgai gia gajiaadʌrʌ vipieeyi gosoimaascami.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.
6 Diuusi ootoi ʌVuaana sai vapaconana oodami sai gaagidana isDiuusi maradʌ ʌrʌgai ismaacʌdʌ maatʌtuldia agai oodami Diuusi ñiooquidʌ, sai oodami vaavoitudana ʌCristo.
6 Houve um homem, enviado por Deus, que se chamava João.
7 — ausente —
7 Este veio como testemunha, para dar testemunho da luz, a fim de que todos cressem por meio dele.
8 ɅVuaana maitʌrʌCristocatadai baiyoma Diuusi ootoi ʌVuaana sai gaaagidiana sioorʌ ʌrʌCristo.
8 Não era ele a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 ɅCristo divia agaitadai gooquiʌrioma dai soiña agai oodami sai maatʌ caʌcana Diuusi ñiooquidʌ.
9 {O Verbo} era a verdadeira luz que, vindo ao mundo, ilumina todo homem.
10 ɅCristo oidacatadai oidi daama dʌmos ʌoodami maimaatʌcatadai sioorʌ ʌgai. Ʌgai ʌgai daidʌ idui oidigi.
10 Estava no mundo e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o reconheceu.
11 Daidʌ ʌCristo ʌrjudíucatadai dʌmos chiʌʌqui judidíu vaavoitudaitadai ʌgai.
11 Veio para o que era seu, mas os seus não o receberam.
12 Dʌmos vʌʌscʌrʌ ʌʌmoco cʌʌga gʌntʌgito caʌ dai vaavoitu ʌSuusi Cristo tai Diuusi maa ʌgai sʌʌlicami saidʌ ʌrDiuusi maamaradʌcana.
12 Mas a todos aqueles que o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus,
13 Mospoduucai ʌrDiuusi maamaradʌcana oodami maisiu mosvuvaacʌcai oodamiaiñdʌrʌ. Ʌvaavoitudadami ʌrDiuusi maamaradʌ maisiu mosipʌliditai dʌʌdʌdʌ tomali maisiu mosipʌliditai ʌmo oodami baiyoma ʌrDiuusi maamaradʌ ipʌliditai Diuusi.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas sim de Deus.
14 Daidʌ ʌCristo Diuusi maradʌ tʌvai tʌvaagiaiñdʌrʌ dai ʌgaicʌdʌ gʌmaí istuiga Diuusi. Diuusi maradʌ vuusai oodami duucai dai oodami saagida oidacana. Dai ʌgai sʌʌlicʌdʌ cʌʌgacʌrʌ nʌidiña oodami dai vʌʌsi istumaasi aagaiña ʌgai ʌrvaavoi. Dai aatʌmʌ maí siʌgai viaa ʌmo sʌʌlicami dai aliʌ viaa guvucadagai. Diuusi ʌgai dai maa gʌmara sʌʌlicami dai guvucadagai. Diuusi mosaliʌʌmaduga maradʌ.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, e vimos sua glória, a glória que o Filho único recebe do seu Pai, cheio de graça e de verdade.
15 Dai poduu aagai ʌVuaana aagaitai ʌgai: ―Idiava ʌrʌgai ismaacʌdʌ gʌnaagidi aanʌ sai divia agaitadai, dai vaamioma namʌga iñsaanʌ dai aanʌ maitistutuidi siʌʌsi istutuidi idi. Maiquiaa vuusaicai aanʌ abiaadʌrʌ caoidacatadai idi ―ascaiti ʌVuaana.
15 João dá testemunho dele, e exclama: Eis aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim é maior do que eu, porque existia antes de mim.
16 Daidʌ ʌgai sʌʌlicʌdʌ gʌroigʌdai dai cʌʌgacʌrʌ gʌrnʌidi dai vʌʌscʌrʌ gʌrsoicʌi naana maasi istumaasicʌdʌ aatʌmʌ ismaacʌdʌ vaavoitudai ʌgai.
16 Todos nós recebemos da sua plenitude graça sobre graça.
17 Moseesacaru ʌgai daidʌ gʌrmaa Diuusi sʌʌlicamigadʌ dai sioorʌ maiʌʌgidiña ʌsʌʌlicami ʌdudunucami gʌvaiña ʌgai iscoodaiña ʌʌpʌ. Dʌmos ʌSuusi Cristo ʌgai dai oigʌdai oodami dai oigʌldi dai cʌʌgacʌrʌ nʌidi dai vʌʌsi istumaasi aagai ʌgai ʌrvaavoi.
17 Pois a lei foi dada por Moisés, a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Tomali ʌmaadutai mainʌidi Diuusi tomali ʌmo imidagai. Dʌmos Diuusi maradʌ ismaacʌdʌ tomastuigaco tʌvaagiʌrʌ daja Diuusi gʌrooga ʌʌmadu dai cascʌdʌ cʌʌ maatʌ istuiga Diuusi. Ʌgai ʌgai dai gʌrmaatʌtuldi istuiga Diuusi. Diuusi mosaliʌʌmaduga maradʌ.
18 Ninguém jamais viu Deus. O Filho único, que está no seio do Pai, foi quem o revelou.
19 Ʌfariseo Jerusaleenʌrʌ oidacami ootoi papaali ʌʌmadu pipiooñigadʌ sai tʌcacana ʌVuaana soor ʌgai.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar-lhe: Quem és tu?
20 Taidʌ ʌVuaana sʌʌli aagidi dai potʌtʌdai: ―Aanʌ anmaitʌrʌCristo ―astʌtʌdai ʌVuaana.
20 Ele fez esta declaração que confirmou sem hesitar: Eu não sou o Cristo.
21 Amaasi potʌtʌdai ʌpapaali ʌʌmadu pipiooñigadʌ ʌgai: ―¿Poor aapi? ¿Aapipʌsi ʌrEliiasi Diuusi ñiooquituldiadamigadʌ? ―astʌtʌdai. Taidʌ ʌVuaana potʌtʌdai: ―Chuu ―astʌtʌdai. Tai ʌgaa potʌtʌdai: ―¿Aapipʌsi ʌrʌDiuusi ñiooquituldiadamigadʌ ismaacʌdʌ aagai Diuusi ñiooquidʌrʌ sai divia agaitadai? ―astʌtʌdai. Taidʌ ʌVuaana potʌtʌdai: ―Chuu ―astʌtʌdai.
21 Pois, então, quem és?, perguntaram-lhe eles. És tu Elias? Disse ele: Não o sou. És tu o profeta? Ele respondeu: Não.
22 Amaasi ʌgaa potʌtʌdai: ―¿Poor aapi? Gʌraagidañi aapi tʌtai aagida aatʌmʌ ʌmo istumaasi ʌgai ismaacʌdʌ gʌrootoi. ¿Tumaasi gʌraagidamu aapi? ¿Poor aapi? ―astʌtʌdai.
22 Perguntaram-lhe de novo: Dize-nos, afinal, quem és, para que possamos dar uma resposta aos que nos enviaram. Que dizes de ti mesmo?
23 Taidʌ ʌVuaana potʌtʌdai: ―Aanʌanʌ ʌgai ismaacʌdʌ aagai Diuusi ñiooquituldiadamigadʌ Isaíacaru sai oidigana gamamaatʌtuldia agai Diuusi ñiooquidʌ dai aduucai ooja ʌgai: “Aagidamu ʌgai oodami sai otoma divia agai gabaitʌcʌaacamiga, cascʌdʌ aliʌsi gʌaagai isʌma duucai gʌntʌtʌgito dai camaisoimaasi ivuaada ʌgai”, asduucai ooja Isaíacaru ―astʌtʌdai ʌVuaana.
23 Ele respondeu: Eu sou a voz que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como o disse o profeta Isaías {40,3}.
24 Amaasi ʌfariseo ojootosadʌ ismaacʌdʌ dada Jerusaleenaiñdʌrʌ
24 Alguns dos emissários eram fariseus.
25 potʌtʌdai: ―Isaapi maitʌrʌCristo, tomali maitʌrEliiasi, tomali maitʌrDiuusi ñiooquituldiadamigadʌ ismaacʌdʌ divia agaitadai, aidʌ gia ¿tuipʌsi vapaconai aapi oodami? ―astʌtʌdai ʌgai.
25 Continuaram a perguntar-lhe: Como, pois, batizas, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Taidʌ ʌVuaana potʌtʌdai: ―Aanʌ gia suudagicʌdʌ vapaconai oodami dʌmos aapimʌ gʌnsaagida aimʌrai ʌmai dai maimaatʌ aapimʌ sioorʌ ʌgai.
26 João respondeu: Eu batizo com água, mas no meio de vós está quem vós não conheceis.
27 Aanʌ ʌpʌga divia isʌgai dʌmos ʌgai vaamioma viaa guvucadagai iñsaanʌ. Aanʌ maitistutuidi siʌʌsi istutuidi ʌgai. Ʌgai sʌʌlicʌdʌ vaamioma namʌga iñsaanʌ ―astʌtʌdai ʌVuaana.
27 Esse é quem vem depois de mim; e eu não sou digno de lhe desatar a correia do calçado.
28 Vʌʌsi gomaasi ʌpʌdui Betaabarʌrʌ vaasmocoradʌrʌ ʌgʌʌ aqui Jordán. Ʌaqui Jordánʌrʌ ʌgai siaaco vapaconai ʌVuaana ʌoodami.
28 Este diálogo se passou em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Siaadico ʌVuaana nʌidi isvuidʌrʌ imʌi ʌSuusi. Daidʌ ʌVuaana itʌtʌdai ʌoodami: ―Dañi gooviava ʌgai ismaacʌdʌ ootoi Diuusi sai gʌmuaatudana curusiaba vai poduucai Diuusi istuidʌna isoigʌldiagi oodami soimaascamigadʌ. Poduucai goSuusi ʌrʌpan ducami ʌali cañiiru ismaacʌdʌ ʌʌquioma gʌraaduñicaru coodaiña sai Diuusi oigʌldiña soimaascamigadʌ.
29 No dia seguinte, João viu Jesus que vinha a ele e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Goovai aagai aanʌ aidʌñsi pocaiti: “Aanʌ ʌpʌga divia isʌgai dʌmos ʌgai vaamioma viaa guvucadagai iñsaanʌ. Aanʌ maitistutuidi siʌʌsi istutuidi ʌgai. Maiquiaa vuusaicai aanʌ abiaadʌrʌ caoidacatadai ʌgai”, tʌtʌdai aanʌ.
30 É este de quem eu disse: Depois de mim virá um homem, que me é superior, porque existe antes de mim.
31 Aanʌ ʌʌpʌ maimaatʌcatadai sioorʌ ʌgai. Dʌmos aanʌ vapaconai ʌjudidíu suudagicʌdʌ vai poduucai ʌgai maatʌna sioorʌ ʌgai ―astʌtʌdai ʌVuaana.
31 Eu não o conhecia, mas, se vim batizar em água, é para que ele se torne conhecido em Israel.
32 Daidʌ ʌVuaana pocaiti ʌʌpʌ: ―Aanʌ tʌʌ aidʌsi Diuusi Ibʌadʌ tʌvai tʌvaagiaiñdʌrʌ ʌSuusi daama ʌmo tugu maasi.
32 {João havia declarado: Vi o Espírito descer do céu em forma de uma pomba e repousar sobre ele.}
33 Aanʌ maiquiaa maatʌcatadai sioorʌ ʌgai dʌmos Diuusi ʌgai dai giñootoi sai vapaconana aanʌ oodami suudagicʌdʌ dai ʌgai povaiñtʌtʌdai: “Siʌʌscadʌ nʌijadagi giñibʌdaga istʌvañiagi dai dan daiva ʌmo cʌʌli ʌgai vaa ʌrʌgai dai maaqui agai oodami guvucadadʌ giñibʌdaga”, iñtʌtʌdai Diuusi.
33 Eu não o conhecia, mas aquele que me mandou batizar em água disse-me: Sobre quem vires descer e repousar o Espírito, este é quem batiza no Espírito Santo.
34 Dai nʌidi aanʌ istumaasi ʌpʌdui ʌcʌʌlicʌdʌ dai aanʌ ʌrnʌijadami isʌgai ʌrDiuusi maradʌ ismaacʌdʌ tʌvai tʌvaagiaiñdʌrʌ ―astʌtʌdai ʌVuaana.
34 Eu o vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Siaadico ʌVuaana movaasi daacatadai ʌʌmadu gooca gʌmamaatʌrdamiga.
35 No dia seguinte, estava lá João outra vez com dois dos seus discípulos.
36 Dai nʌiditai isdaivusai ʌSuusi, ʌVuaana itʌtʌdai gʌmamaatʌrdamiga: ―Dañi bodʌrʌ imʌi goovai ismaacʌdʌ Diuusi ootoi sai gʌmuaatudana curusiaba vai poduucai Diuusi istuidana isoigʌldiagi oodami soimaascamigadʌ. Poduucai Suusi ʌrʌpan duucami ʌali cañiiru ismaacʌdʌ ʌʌquioma gʌraaduñicaru coodaiña vai Diuusi oigʌldiña soimaascamigadʌ ―astʌtʌdai ʌVuaana.
36 E, avistando Jesus que ia passando, disse: Eis o Cordeiro de Deus.
37 Vʌgoocatai mamaatʌrdamigadʌ ʌVuaana cai iscaiti ʌVuaana dai oí ʌgai ʌSuusi.
37 Os dois discípulos ouviram-no falar e seguiram Jesus.
38 Amaasi ʌSuusi aa nʌnʌava dai tʌʌ isoidi ʌgai daidʌ itʌtʌdai: ―¿Tuma gaagai aapimʌ? ―astʌtʌdai ʌSuusi. Tai ʌgai itʌtʌdai: ―Mamaatʌtuldiadami, ¿paaco oidaga aapi? ―astʌtʌdai.
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que procurais? Disseram-lhe: Rabi {que quer dizer Mestre}, onde moras?
39 Taidʌ ʌSuusi itʌtʌdai: ―Giñoidávurai dai nʌida ―astʌtʌdai. Amaasi oí ʌgai dai tʌʌ siaaco gʌuliñacatadai ʌgai. Dai casi ʌrurunucocatadai dai movaasi daraaja ʌgai ʌSuusi ʌʌmadu asta duupicoi tasai.
39 Vinde e vede, respondeu-lhes ele. Foram aonde ele morava e ficaram com ele aquele dia. Era cerca da hora décima.
40 Ʌmaadutai ʌgai Aandʌrʌsi tʌʌgidu. Ʌgai ʌrsuculidʌ Simuñi Piiduru.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido João e que o tinham seguido.
41 Otoma ii ʌgai dai tʌʌ gʌsiʌʌgi daidʌ itʌtʌdai: ―Aatʌmʌ tʌʌ ʌCristo ismaacʌdʌ Diuusi ootoi tʌvaagiaiñdʌrʌ ―astʌtʌdai.
41 Foi ele então logo à procura de seu irmão e disse-lhe: Achamos o Messias {que quer dizer o Cristo}.
42 Dai Aandʌrʌsi vaidacai Simuñi mʌʌca siaaco daacatadai ʌSuusi. Dai mostʌʌgacai ʌSuusi ʌSimuñi potʌtʌdai: ―Aapiapʌ ʌrSimuñi Joonási maradʌ dʌmos sivi Sefasi gʌaagadamu aanʌ. Sefasi ʌrPiiduru ―astʌtʌdai ʌSuusi.
42 Levou-o a Jesus, e Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João; serás chamado Cefas {que quer dizer pedra}.
43 Dai siaadico ʌSuusi imia agaitadai Galilea dʌvʌʌriamu. Dʌmos ʌpʌga tʌʌ ʌgai ʌPiili daidʌ itʌtʌdai: ―Giñoidáñi ―astʌtʌdai.
43 No dia seguinte, tinha Jesus a intenção de dirigir-se à Galiléia. Encontra Filipe e diz-lhe: Segue-me.
44 ɅPiili ʌrBetasaidʌrʌ oidacami. Dai ami oidacatadai ʌʌpʌ Aandʌrʌsi ʌʌmadu Piiduru.
44 {Filipe era natural de Betsaida, cidade de André e Pedro.}
45 Amaasi ii ʌPiili dai gaagamu Natanieli daidʌ itʌtʌdai: ―Aatʌmʌ tʌʌ ʌcʌʌli ismaacʌdʌ aagai Moseesacaru daidʌ ʌDiuusi ñiñiooquituldiadamigadʌ aidʌsi ooja ʌgai Diuusi ñiooquidʌ. Ʌgai ʌrSuusi, Osee maradʌ Nasareetʌrʌ oidacami ―astʌtʌdai ʌPiili.
45 Filipe encontra Natanael e diz-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei e que os profetas anunciaram: é Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Taidʌ ʌNatanieli itʌtʌdai: ―Siaadʌrʌ diviana ʌmo oodami cʌʌ tuigajami Nasareetaiñdʌrʌ ―astʌtʌdai. Taidʌ ʌPiili itʌtʌdai: ―Timuda pai nʌida ―astʌtʌdai.
46 Respondeu-lhe Natanael: Pode, porventura, vir coisa boa de Nazaré? Filipe retrucou: Vem e vê.
47 Aidʌsi ʌSuusi tʌʌ isvuidʌrʌ imʌi ʌNatanieli, potʌtʌdai ʌgai ʌoodami: ―Bodʌr imʌi Natanieli. Goovai ʌrʌmo judíu ismaacʌdʌ sʌʌlicʌdʌ siaa duutudai Diuusi dai cʌʌga ʌʌgidi Diuusi sʌʌlicamigadʌ dai maitʌryaatavogami ―astʌtʌdai ʌSuusi.
47 Jesus vê Natanael, que lhe vem ao encontro, e diz: Eis um verdadeiro israelita, no qual não há falsidade.
48 Amaasi Natanieli itʌtʌdai: ―¿Ducatai giñmaatʌ aapi? ―astʌtʌdai. Taidʌ ʌSuusi itʌtʌdai: ―Aanʌ gʌnʌidi aidʌsi abiaadʌrʌ maiquiaa gʌvaí goPiili pai ʌmo iigosi uta daacatadai aapi ―astʌtʌdai ʌSuusi.
48 Natanael pergunta-lhe: Donde me conheces? Respondeu Jesus: Antes que Filipe te chamasse, eu te vi quando estavas debaixo da figueira.
49 Amaasi Natanieli itʌtʌdai: ―Mamaatʌtuldiadami, aapi apʌrDiuusi maradʌ ismaacʌdʌ tʌvai tʌvaagiaiñdʌrʌ. Aapi apʌrraígadʌ ʌjudidíu ―astʌtʌdai Natanieli.
49 Falou-lhe Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o rei de Israel.
50 Taidʌ ʌSuusi itʌtʌdai: ―¿Mosgʌaagidacai aanʌ sai gʌnʌidi ʌiigosi uta giñvaavoitu aapi? Nʌidamu aapi naana maasi istumaasi vaamioma gʌgʌrducami sigomaasi ―astʌtʌdai ʌSuusi.
50 Jesus replicou-lhe: Porque eu te disse que te vi debaixo da figueira, crês! Verás coisas maiores do que esta.
51 Daidʌ ʌSuusi itʌtʌdai ʌʌpʌ: ―Sʌʌlicʌdʌ tʌʌgimu aapimʌ iscupioquiñi ʌtavaagi dai Diuusi tʌtʌaañicarudʌ tʌʌsadʌdamu dai tʌapanʌdamu siaaco aimʌrda aanʌ. Aanʌanʌ ʌgai dai viaa ʌmo sʌʌlicami ―astʌtʌdai ʌSuusi.
51 E ajuntou: Em verdade, em verdade vos digo: vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.