Marcos 6
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC
1 Nyangka Tjiitjalu ngurra palunyanya wantirra yanu ngurra yungarrakutu. Nyangka-ya wanalpayi pirninyatarrartu lurrtjurringkula yanu.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Nyinarrayirnu-ya Tjatitirringu. Nyangka tjirntu yaka-yakangka Tjiitjanya tjarrpangu tjurrtjungka. Palunyalu-tjananya nintipungkulanytja. Nyangka-ya kata paarnarrarnu kuliranytja. Palunyalu-ya watjaranytja, “Wiya, nganalu-lu nintipungu? Tjiinya ninti purlkanya mularrpa. Palunyalu yayirninytjulu kutjupa-kutjupa palyara.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Wiyalpinyu Miriku katja, yiwarla palyalpayinya? Puru Tjayimiku, Tjawutjaku, Tjuutaku, Tjayimanku kurta. Puru palunyaku nyarrumpa-ya ngurra ngaangka nyinarra.” Tjiinya-ya Tjiitjaku mula-mularringkutjamaaltu wantingu.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Tjiinya ngurra kutjupangkatjalu-ya Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayinya marninypungkupayi. Nyangka-ya ngurra yungarrangkatjalu marninypungkukitjamunu.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Nyangka ngurra palunyangka Tjiitjalu yayirninytjulu kutjupa-kutjupa palyantjamaaltu wantingu. Ngarna pikatjarra marnkurr-marnkurrpa pampurnu wiirrurnu.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Palunyalu kata paarnarrarnu kuliranytja tjiinyamarntu-ya mula-mularringkutjamunungka.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Palunyalu-tjananya wanalpayi 12-nya yarltirralpi nintirnu mamu-ya tjirtiratjaku. Palunyalu-tjananya kutjarra-kutjarra witulkitjalu
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 watjarnu, “Yalatja-ya yankukitjalu kutjupa-kutjupa katinytjamaaltu wantima. Wanakutju-ya murrutjunkula katirrayinma. Mirrka, kaliki, tjimarritarrartu katirranytjamaaltu wantima.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Palya-yan tjinapuunpa tjarrpatjura kanyinma. Palunyalu-ya tjaarnpa kutjupa ngulaku katirranytjamaaltu wantima.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Puru-tjananya watjarnu, “Pitjalayilku-yan yiwarlangka tjarrpaku. Nyangka-tjananyanta kutjupalu nyakulalpi yarltiku ngurrangka tjarrpatjunku. Nyangka-ya nyinarrayila yalatja yankukitjalukutju wantirra yarra.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Pitjalayilku-yan yiwarla kutjupangka tjarrpaku. Nyangka-tjingurunta-ya yarltirra tjarrpatjunkukitjamunu, puru tjukurrpa kulilkitjamunu. Nyangka-ya wantirra yankukitjalu manta tjinangkatja pata-patala. Nyangka-yayi nyawa kulila Mama Kuurrnga-tjanampa mirrparnpa nyinarra.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nyangkalta-ya yanu parrawatjaranytja palyamunu-ya wantirralpi pinkurraaltjaku.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Mamutarrartu-ya tjirtiranytja. Palunyalu pikatjarra-tjananya uyilta nyirtira wiirruranytja.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Nyangka puurrpa Yaratalu kulirnu tjukurrpa Tjiitjanyatjarra ngurra pirniwanalu-ya parrawatjaranyangka. Tjiinya-ya kutjupatjarralu watjaranytja, “Wati ngaanya-kulila Tjuunnga kapingka tjarrpatjunkupayinya mirritjanu wankarringu. Palunyatjanulu yayirninytjulu kutjupa-kutjupa palyara.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Nyangka-ya kutjupatjarralu watjaranytja, “Wiya, wati Layirrtjanyatarrartu mantakutu marlaku pitjanytja.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Nyangka Yaratalu kuliralpi watjarnu, “Wiya, palunyanya Tjuunnga kapingka tjarrpatjunkupayinya. Tjiinya-rna watjarnu warrmarla kutjulu kata katapungkutjaku. Nyangka palunyanya mirritjanu wankarringu.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Nyangka ngarangu yarnangu pirninya-ya pukurlarrirra kuliratjaku tjiinya Yaratanya kutjulpirtu yirti ngarrinytjanya. Nyangka-ya mirrka purlkanya-tjanampa palyarnu pitjala-ya ngalkutjaku. Nyangka-ya kapamanpa puurrpa purlkanyalu, puru warrmarla puurrpa pirnilu, puru wati purlkanya pirni Kalalila nyinapayilu pitjangu-ya mirrka ngalkulanytja. Palunyangkartu Yaratiyaku-ra ngarangu Tjuunnga-lu mirrirntankutjaku.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Tjiinya palunyaku yurntalpa pitjangu nyarnpirranytja. Nyangka Yaratalu-ya nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu kungka palunyanya tjapirnu, “Nyaapirinykun mukurringkula? Nintilku-rnanta kutjupa-kutjupaku-rnin ngatjinnyangka.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Tjiinyan puurrarringkulalpitarrartu yarnangu kutjupatjarra kanyilku. Nyangka ngayulu-rna kutjupatjarranya kanyinma. Tjiinya Mama Kuurrta mirangka-rnanta watjara.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Nyangka kungka palunyalu yanu ngunytjunku tjapirnu, “Ngunytju, nyaapirinyku-rna ngatjilku?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nyangka waarrpungu mawirrtjarnu Yaratala watjarnu, “Kuwarrinyartu-rni Tjuunku kata purlayirrpangka kati nintila.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Nyangka Yaratalu kuliralpi tjuni tjurlpilyarringu. Tjiinya kulirnu, “Wartalpitjanu-rna pirningka mirangka kalkurnu wantingu.”
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Nyangkalta warrmarla kutju witurnu yankula Tjuunku kata katapungkula katirra nintiltjaku. Nyangka mularrpartu yanu tjayilpangka tjarrparralpi kata katapungu.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Palunyalu purlayirrpangka katingu-ra nintirnu. Nyangkalta palunyaku ngunytjuku makatingu nintirnu.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Nyangka-ya Tjuunku wanalpayi pirnilu kulira pitjangu mirri mantjira katingu pulpangka tjarrpatjunu.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Nyangka tjukurrpa watjalpayi pirninya-ya marlaku pitjangu. Palunyalu-ya Tjiitjala tjakultjunu tjiinya-ya pikatjarra pampura wiirruranytjatjanulu, puru mamu tjirtintjatjanulu.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Nyangka Tjiitjalu puru wanalpayi pirnilu-ya purtu kuliranytja mirrka ngalkukitjalu. Tjiinyamarntu-ya pirnipurlka mapitjala pitjalanytja. Nyangka Tjiitjalu wanalpayi pirninya watjarnu, “Yarra-la mawurntalpa nyinama. Nyangka-yayin nyina palyarriwa.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Nyangkalta-ya pawurrpangka tatira yanu mayu-mayu nyinakitja.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Nyangka yarnangu pirnilu-ya nyangu Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayinyatarrartu-ya pawurrpangka yanu palunyangka. Palunyalu-ya kapi kantilywana kukurraarnu ngarnmanyarrikitja. Nyangka-ya puru yiwarla kutjupa-kutjupanguru wanarnu. Pitjalayirnu-ya, ngarnmanyarringu ngaralanytja.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Nyangka Tjiitjalu tjarungaralalpi nyangu-tjananya mingapirinypa ngaralanyangka. Palunyalu-tjanampa kurrurnpa ngarlturringu. Tjiinyamarntu-ya mungutjapirinypa ngarala purtu kuliranytja. Tjiinyakurlu-ya tjiipu pirnilu purtu kulinma miranykanyilpayilu-tjananya wantirra yankunyangka, palunyapirinypa. Nyangkalta-tjananya kutjupa-kutjupa nintipungkulayirnu
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 mungarrtjirringu. Nyangka palunyaku wanalpayilu-ya pitjangu watjarnu, “Wiya, wartalpitjanu mungarrtjirringu. Nyangka-lan mayu-mayu nyinarra.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Witula-tjananya. Nyangka-yayi yarra yiwarlangka puru ngurra ngamu ngaralanytjala mirrka payipuwa.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Wiya, nyuntulu-tjanampa mirrka nintila.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Nyangka-tjananya watjarnu, “Nyawa-ya, ‘Nyuma yaaltjirri-yan kanyira?’”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nyangka Tjiitjalu watjarnu wanalpayi pirnilu-tjananya tjarra-tjarra nyinatjunkutjaku yukiringka.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nyangka-tjananya mularrpartu tjarrara nyinatjunkulanytja. Nyangka kutjupatjarra-ya 100-pa - 100-pa nyinarranytja. Nyangka kutjupatjarra-ya 50 - 50 nyinarranytja.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nyangka Tjiitjalu nyuma 5-pa puru kuka kapingkatja kutjarra mantjiralpi yilkarikutu yirranyangu. Palunyalu Mama Kuurrnga marninypungu. Palunyalu nyuma kartarntaralpi nintirnu wanalpayilu-ya parranintiltjaku. Palunyalu puru kuka kapingkatjalpi kartarntaralpi nintirnu-tjanampa wanalpayi pirniku. Nyangka-ya parranintiranytja.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Nyangka-ya pirnilurtu ngalangu parltjarringu.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Nyangka-ya wanalpayilu murtuny-murtunypa parrayurrarayirnu pakirrpa 12-ta wiily-wiilymanu.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Tjiinya wati 5,000-tu-ya mirrka palunyanya ngalangu.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Nyangka-tjananya Tjiitjalu wanalpayi pirninya yarltirralpi pawurrpangka tatitjunu. Palunyalu watjarnu, “Kurranyu-ya kapiwana mapitja kutjupa kantilykutu, yiwarla nyarra Pitjayitanya ngarala, palunyalakutu. Nyangka-rna yarnangu pirninya witulku ngurraku-ya yankutjaku.” Nyangka-ya mularrpartu pakara kapiwana mapitjangu.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Nyangka Tjiitjalu yarnangu pirninya witurnu wiyaralpi yanu purlingka tatirnu palunyaku Mamangka wangkakitja.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Nyangka mungarringkunyangka wanalpayi pirninya-ya kapingka ngururrkutjarra tirtu mapitjalayintja. Nyangka Tjiitjanya kutjurringu nyinarranytja purli katalarra.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Palunyalu nyangu palunyaku wanalpayi-ya purinypa mapitjalayinnyangka. Tjiinya-ya warta purtu tjarrpatjura kapingka yurritjingaranytja wala purlkalkitjalu. Tjiinya-tjananya pirriyalu puura marlakuranytja. Nyangka tjirntukutu Tjiitjanya-tjananya waalkarrara kapiwana pitjangu. Tjiinya pitjala wayirntankukitjangka-ya
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 nyangu watipitjalayinnyangka. Palunyalu-ya ngurrpalurtu mirrangu watjarnu, “Kuurti pala watipitjalayirni.”
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Tjiinya-ya pirnilurtu nyakulalpi ngurlurringu.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Nyangka-tjananya pawurrpangka tatirnu lurrtjurringu. Nyangka pirriya yatarnarringu. Nyangka-ya wanalpayi pirninya kata paarnarrarnu.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Tjiinya-ya purtu kuliranytja Tjiitjalu-tjananya 5,000-pa mirrka kurlunytja parltjarnu palunyangka. Tjiinya watilu palunyapirinypa palyalkitjamunu. Ngarna Mama Kuurrku Katjalu palunyapirinypa palyanma. Nyangka-ya purtukulilpa tirtu nyinarranytja.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 — ausente —
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 — ausente —
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Palunyatjanu-ya mawirrtjarnu pikatjarra pirni katikitja. Ngurra pirningkatja-ya katirrayintja. Tjiinya-ya kulirnu ngurra kutjupangka nyinarranyangka-ya warntungka ngarritjura ngurra palunyakutu katirranytja.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Tjiinya Tjiitjanya parrapitjalayintja ngurra kutjupa-kutjupakutu. Palunyangka-ya pikatjarra pirninya katirra ngarritjunkulanytja yurirlpa walykumunu ngaralanyangka. Nyangka-ya tjapiranytja, “Palya-munta-ya nyuntuku kawutu yankarlangkatja pampulku?” Nyangka yuwarnmankunyangka-ya pampura pika wiyarringkulanytja.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.