Marcos 4
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC
1 Nyangka puru Tjiitjalu-tjananya yanu nintipungkulanytja kapi kantilytja. Nyangka-ya yarnangu minga-mingalu parrangururrtjunu kanyiranytja. Nyangka pakaralpi pawurrpangka tatirnu nyinarranytja. Pawurrpa palunyanya kapingka ngaralanytja. Nyangka-ya yarnangu pirninya kapi kantilywana ngaralanytja.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Nyangka-tjananya tjukurrpa kamparntalpa pirni watjaranytja.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Kulila-ya. Wati ngaalu yanu yurninypa parrawarnirranytja manta tjawarnu wantitjalu.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Nyangka yurninypa kutjupatjarra-ya punkarnu yiwarrangka. Nyangka tjurlpulu-ya pitjangu ngalangu wiyarnu.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Nyangka yurninypa kutjupatjarranya-ya punkarnu manta purlitjarrangka. Nyangka yukiri waarrpungu pakarnu tjiinyamarntu manta kurlunypa ngaralanyangka.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Nyangka tjirntulu pakaralpi kampangu pikirnu. Tjiinyamarntu-ya marrpuri lingkirrtu walatjunkutjamunurtu.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Nyangka yurninypa kutjupatjarranya-ya punkarnu tjilka-tjilka ngarapayingka. Nyangka tjilka-tjilkalu pakaralpi yukiri yangatjunu kanyiranytja. Nyangka purtu pakara purlkarringkulanytja. Palunyalu mirrkatjarrarringkutjamaalpartu.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Nyangka yurninypa kutjupatjarranya-ya punkarnu manta walykumunungka. Nyangka yukiri pakaralpi purlkarringu. Palunyalu-ya mirrkatjarrarringu. Nyangka kutjupatjarralu-ya mirrka kurlunypa kanyirnu. Nyangka kutjupatjarralu purlka-purlka. Nyangkalta kutjupatjarralu purlkanya mularrpa kanyirnu.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Yuwa, kuliralpi-ya ruukulinma tjurrkurlmara kulilkitjalu.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Nyangka Tjiitjanya kutjurringu nyinarranytja. Nyangka-ya kutjupatjarralu tjukurrpa kulintjatjanu pitjangu lurrtjurringu wanalpayi 12-pangka. Palunyalu-ya Tjiitjanya tjapirnu tjukurrpa-tjananya watjara yartakankutjaku.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Nyangka-tjananya watjarnu, “Mama Kuurrtu-tjananyanta wangka kumpiltatja watjalku yartakanku tjiinya-tjananyanta puurrarringkula kanyilkitjalu. Nyangka-ya kutjupatjarralu tjukurrpa kamparntalpakutju kulinma.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 ‘Yarnangu palunyalu-ya kulilku-kulilku
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Purtu-watjala-yan tjukurrpa palunyanya kulira? Yaaltji-yaaltjilunyka-yan kutjupatjarra kulinma?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Kulila-ya. Mama Kuurrku tjukurrpa watjalpayinya tjiinya yurninypa warnipayinyapirinypa.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nyangka yarnangu kutjupatjarra-ya tjiinya yurninypa yiwarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Palunyangkartu-tjananya Tjayitintu pitjaku pina kuwartjingalku. Nyangka-ya watatjarriku.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Nyangka yarnangu kutjupatjarranya-ya tjiinya yurninypa purlitjarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi pukurlarriku.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Palunyalu-ya mula-mulalu kurrurnta tjarrpatjunkutjamaaltu wantiku. Palunyalu-tjinguru-ya tjirturu-tjirtururriku. Puru-tjinguru-ya pikatjarrarriku. Tjinguru-tjananya yanyanarringama wanaranyangka-ya. Nyangkalta-ya wanantjamaalarriku.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Nyangka yarnangu kutjupatjarranya-ya tjiinya yurninypa tjilka-tjilkatjarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi mula-mularriku.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Palunyalu-ya wanaranytjalu tirtu kulinma mantangkatjaku. Nyangka tjimarrilu, puru yulytja walykumunulu, puru kutjupa-kutjupalutarrartu-tjananya kuwartjingalku. Nyangka-ya Mama Kuurrku wangkaku watatjarriku. Palunyalu-ya waarka walykumunu palyalkitjamunu.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Nyangka yarnangu kutjupatjarranya-ya tjiinya yurninypa manta walykumunungka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku mula-mularriku. Palunyalulta-ya Mama Kuurrku waarka palyanma. Tjiinya-ya kutjupatjarralu kurlunypa palyanma. Nyangka-ya kutjupatjarralu purlka-purlka palyanma. Nyangka-ya kutjupatjarralu purlkanya mularrpa palyanma.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupa kamparntalpa watjarnu, “Kutjupalu lantanpa tiliralpi kumpitjunkukitjamunu puukangka puru piirrpa kaninytjarra. Wiya, katu ngaratjunku.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Palunyapirinypa Mama Kuurrtu wangka kumpilpa kanyiranytjatjanulu watjalku yutilku. Nyangkalta-ya pirnilu kulilku.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Yuwa, kuliralpi-ya ruukulinma tjurrkurlmara kulilkitjalu.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Nyangka-tjananya tirtu watjaranytja, “Yatatjura-ya ngaanya kulila. Tjinguru-yan yarnangu kutjupanya nyakula watjanma. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta ngula ngaparrtjika wayirntaralpi puntulku watjalku.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Nyangka-tjinguru-tjun wangkaku nintirringku. Wiya, Mama Kuurrtunta puru yirringkanku. Nyangkan ninti purlkarringku. Nyangka-tjingurun nintirrikitjamunu. Wiya, Mama Kuurrtunta pina kuwartjingalku. Nyangkan watatjarringku nyinama.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Nyangka-tjananya Tjiitjalu tjukurrpa kutjupa watjarnu, “Mama Kuurrnga puurrarriku nyinarranyangka ngaapirinypa ngaraku. Tjukurrpa kamparntalpa-tjananyarnanta watjalku. Tjiinya wati ngaalu yurninypa parrawarnirranytja manta tjawarnu wantitjalu.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Palunyalu mungarringkula kunkunpa ngarrirra tjirnturringkula kutjupa-kutjupa palyaranytja. Tjirntu kutjupa tjirntu palunyapirinymara-wanaranytja. Parturtu wati palunyanya ngurrpa yurninytjanu yukirirritjaku.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Tjiinya yukiri yungarranku pakalpayi. Puru nyarlpitjarrarringkupayi. Palunyatjanu mirrkatjarrarriku.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Nyangka mirrka palunyanya yurnmirriku. Palunyangkalta watilu-ya pitjaku katapungkula yurranma.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Mama Kuurrnga puurrarriku nyinarranyangka ngaapirinypa ngaraku.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Tjiinyakurlu watilu yurninypa kurlunypa mantjira kati mantangka tjawala tjurra.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Nyangkakurlu yurninytjanu pakala. Palunyalukurlu purlkarringkulalpi purlkurnpa purlkanya ngarama. Nyangkakurlu-ya tjurlpu kutjupa-kutjupalu pitja manngu palyala nyinama, palunyapirinypa.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupatjarra palunyapirinypa watjaranytja. Wangka purlkanya-tjananya watjantjamaaltu wantipayi purtu-ya kuliltjakutarra.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Tjukurrpa kamparntalpakutju-tjananya yarnangu pirningka watjalpayi. Palunyalu kutjurringkula nyinarranytjalu-tjananya wanalpayi pirningka watjara yartakankupayi.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Nyangka mungarrtjirrinyangka Tjiitjalu-tjananya wanalpayi pirningka watjarnu, “Kapiwana-la yarra kutjupa kantilykutu.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nyangka-ya wanalpayi pirninya tatirnu pawurrpa nyarra Tjiitjanya nyinarranytjala. Palunyalu-ya yarnangu pirninya-tjananya wantirra yanu. Nyangka pawurrpa kutjupatjarratarrartu-ya yanu.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Nyangkalta pirriya purlkanya ngalyakukurraaralpi kapi yurritjingaranytja. Nyangka pawurrpangka tjarrparranytja. Nyangka nguwanpa tjarrpangu kapi kaninytjarra.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Nyangka Tjiitjanya pawurrpangka marlarrku kunkunpa ngarrirranytja kata pangkungka tjunkulalpi. Nyangka-ya wanalpayi pirnilu wankaralpi watjarnu, “Puurr, nyuntulu-partan watatja ngarrirra? Kapingka-lan tjarrpaku mirrirriku.”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Nyangka Tjiitjalu pakaralpi pirriya watjarnu, “Yatarnarri.” Palunyalu watjarnu, “Kapi, yurrimaalarri.” Nyangka mularrpartu pirriya yatarnarringu. Nyangka kapi yurrimaalarringu ngaralanytja.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Nyangka Tjiitjalu wanalpayi pirningka watjarnu, “Wiya, nyaaku-yan ngurlurringkula? Tirtu-munta-rniyan puurlpa kulira?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Nyangka ngurluny-ngurlunyarringkulalpi-yanku ngaparrkulu watjaranytja, “Wati ngaanya nyaapirinypa? Tjiinya pirriyalu kapilutarrartu-ya wangka kutju kulirnu.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.