Marcos 12

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kamparntalpa watjarnu, “Puurrpa ngaanya kaatanpa kanyilpayi nyinarranytja. Palunyalu purnu kiripi pirni tjawara murrutjura parrawanarnu wantingu. Nyangka-ya pakarnu purlkarringu. Nyangka yaarrpa parrangaratjunu wantingu. Palunyalu pirti tjawarnu mirrka kiripi-ya tjulkura wayinpa palyaratjaku. Palunyalu yiwarla wirrmira palyarnu katalarranguru-ya walunyakulatjaku tjiinya-ya pitjala mirrka mulyatarritjakutarra. Palunyalu watjarnu watilu-ya kaatanpa palunyanya ngarna miranykanyiratjaku. Palunyalu wantirra yalatja yanu ngurra kutjupakutu.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Nyangka-ya nyinarra kaatanpa miranykanyiranytja. Nyangka kiripi yurnmirrinyangka-ya yurraranytja. Nyangka puurrpa palunyalu waarka palyalpayi kutju witurnu yankula mirrka mawurntalpa tjunkutjanya mantjira katitjaku.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Nyangka-partu-ya kaatanpa miranykanyilpayilu tjulyaralpi pungkulayirnu maralpa witurnu.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Nyangka puurrtu waarka palyalpayi kutjupanya witurnu. Nyangka kaatanpa miranykanyilpayilu-ya kata tarrka pungu. Palunyalu-ya ngarlpupirtira watjarayirnu marlakulu witurnu.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Nyangka puurrtu kutjupanya witurnu. Nyangka-ya pungu mirrirntanu. Nyangka puru-tjananya wituranyangka-ya palunyapirinymaranytja. Kutjupatjarra-tjananya pungkula wantirranytja. Nyangka kutjupatjarranya-tjananya pungkula mirrirntaranytja.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Nyangka kutjurringu nyinarranytja puurrku katja kurrurnkurlu. Nyangkalta palunyanya witurnu kaatanpa miranykanyilpayilakutu. Tjiinya kulirnu, ‘Tjinguru-tjuya nyakulalpi pungkutjamaaltu wantirralpi mirrka nintilku.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Parturtu-ya nyakulalpi watjarnu, ‘Nyarranya-kulila puurrku katja. Yala, wirrtjala-ya. Nyangka-la puwa mirrirntarra kaatanpa ngula kanyiltjakutarra. Nyangka palunyaku mama mirrirrinyangka ngayulu-lan yungarrarriku kanyinma.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Nyangkalta-ya katja tjulyarnu. Palunyalu pungu mirrirntaralpi kaatanpangka yilkaku warningu wantingu.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Puurrpa palunyalu yaaltjingalku-tjananya kaatanpa miranykanyilpayinya? Wiya, pitjaku-tjananya pungku mirrirntanku. Palunyalu watjalku wati kutjupatjarralu-ya miranykanyiratjaku.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Payipulta-munta-yan nyakulanytjamunu nyarra kutjulpirtu walkatjunu wantitjanya? Tjiinya ngaapirinypa ngarala,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Tjiinya Mama Kuurrtu tjunu.
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Nyangka-ya puurrpa Tjiyu pirnilu nintilu kulirnu Tjiitjalu-tjananya kamparntara watjaranyangka. Palunyalu-ya tjulyalkitjalu kuliranytja. Palunyalu-ya ngurlulu wantingu yarnangu pirninya-tjanampa mirrparnarritjakutarra. Palunyalu-ya wantirra yanu.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Nyangka-ya Paratji pirnilu kuliranytja Tjiitjanya tjapira piwarrtjingalkitjalu. Tjiinya-ya kuliranytja kutjupayarla watjannyangka tjulyara puurrpa purlkanyakutu katikitjalu. Palunyalu-ya Paratji kutjupatjarranya puru Yarataku wanalpayitarrartu yarltirralpi Tjiitjalakutu witurnu.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Nyangka-ya yanu watjarnu, “Yuwa Puurr, nintilu-latju kulira nyuntulun tjukarurrulu watjalpayi. Tjiinyan wati purlkanyangkatarrartu ngurlumaaltu watjalpayi Mama Kuurrta tjukarurru nyinarratjaku. Nyangka nyaapirinypan kulira tjiinya-lan puurrpa Ruumala nyinapayiku tjimarri nintiranyangka? Palunyapirinypa-munta Mawutjaku wangkangka ngarala?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Nyangka Tjiitjalu nintilu kuliranytja tjiinya-ya ngarnartu tjapiranytja piwarrtjingalkitjalu. Nyangka-tjananya watjarnu, “Nyaaku-rniyan ngarnartu tjapira piwarrtjingalkitjalu? Kati-ya tjimarri pala payipungkupayinya. Nyangka-rna nyawa.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Nyangka-ya mularrpartu katingu nintirnu. Nyangka nyakulalpi tjapirnu, “Nganaku yiiku puru yini ngarala?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Nyangka-tjananya watjarnu, “Yuwa, palyartu-yan tjimarri palunyapirinypa nintira puurrpa Ruumala nyinapayiku. Tjiinyamarntu-ra palunyaku. Nyangka-ya Mama Kuurrku nintinma Mama Kuurrngamartatji kanyiranytjalu.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nyangka puru-ya Tjatutji pirni pitjangu Tjiitjalakutu. Tjiinya yarnangu palunyalu-ya watjalpayi mirritjanu-yanyu wankarringkula pakalkitjamunu. Palunyalu-ya watjarnu,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Yuwa Puurr, Mawutjalu-lampa walkatjunu wantingu ngaapirinypa. Tjiinya-tjinguru watilu kurri kanyilku tjilkumaalpartu mirrirringku. Nyangkanyu marlanypa tjitjururrulu minyma parnaltji yarltiku. Palunyalu tjilku yartakanku. Nyangka-ya watjanma palunyakumaalpa tjiinya mirri kurta tirnaku.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Nyangka tjukurrpa ngaanya-muntan kulilku? Kurtararra 7-pa-ya nyinarranytja. Nyangka kurta tirnalu kurri yarltingu nyinarranytja. Palunyalu tjilku yartakankutjamaalpa mirrirringu.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Nyangka-ra marlanytju minyma palunyanya yarltingu. Palunyalu tjilkumaalpartu mirrirringu. Nyangka palunyapirinypartu nampa 3-lu yarltingu. Palunyalu puru tjilkumaalpartu mirrirringu.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Nyangka yara palunyapirinypartu-ya marlanytju marlawanalu minyma palunyanya yarltirra kanyira-wanarnu tjilkumaalpartu mirrirringu. Nyangkalta marla mularrpa minyma palunyanya mirrirringu.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Nyangka-lanyatju watjala. Tjiinya ngula-ya mirritjanu wankarringkula pakalku. Nyangka wati wanytjartitjaku-ra kurri nyinama? Tjiinyamarntu-luya pirnilurtu kanyirnu mirrirringu.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Wiya, ngurrpalu-yan purtu kulira Payipulta kutjulpirtu walkatjunu wantitjanya. Puru-yan ngurrpa Mama Kuurrku tjiinya yayirninytjulu palyalpayiku.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Tjiinya mirritjanu-ya wankarringkulalpi kurri yarltikitjamunu. Palunyalu-ya yayintjulpa yilkaringkatjapirinypa nyinama.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Nyuntulu-munta-yan Payipulta nyakulanytjamunu tjiinya mirritjanu-ya wankarringkula pakantjanyatjarra? Tjiinya Mawutjalu walkatjunu wantingu tjiinya nyangu warta kamparranyangka. Tjiinya-ya Yayipuramanya, Yayitjikinya puru Tjayikapanya wiyangkalpi mirrirringu wiyarrinyangka Mama Kuurrtu Mawutjala watjarnu, ‘Ngayulu-rna Mama Kuurrnga tjiinya-rniya Yayipuramalu, Yayitjikilu, puru Tjayikapalu pupakatirra marninypungkula, palunyanya.’”
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Yuwa, tjamu mirripirtilu-ya Mama Kuurrnga marninypungkula. Tjiinyamarntu-ya wankalu nyinarra marninypungkula. Nyuntulu-yan yarlaku kulira tjiinya-yanyu wanka pakaranytjamunu.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Nyangka wati kutju Mawutjaku wangka nintipungkupayi ngaralanytja. Palunyalu kulirnu Tjiitjalu-tjananya Tjatutji pirninya tjukarurrulu watjannyangka. Palunyalulta-lu pitjangu tjapirnu, “Wangka wanytjartitjanya purlkanya tjiinya Mawutjalu walkatjunu wantinytjanya?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wangka mungutjamunu nampa 1-pa ngaapirinypa ngarala: ‘Yitjurayilku tjamupirti, kulila-ya. Mama Kuurrnga kutju-lampa Puurrpa warlkuratjaku.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Nyangka-ya Mama Kuurrku mukulyanytju nyinama. Palunyalu-ya kurrurntutarra kulinma palunyanyakutju pukurlmankukitjalu.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Nyangka nampa 2-nya ngaapirinypa ngarala: ‘Nyuntulu yarnangu kutjupaku ngarlturringkula palyanma. Tjiinyakurlunkun yungarralu kulira walykumunu palyanma, palunyapirinypa.’ Wangka palunya kutjarra-pula purlkanya mularrpa ngarala.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Nyangka Mawutjaku wangka nintipungkupayilu kuliralpi watjarnu, “Yuwa Puurr, tjukarurrulun watjarnu. Tjiinya Mama Kuurrnga kutju nyinarra.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Nyangka-lan Mama Kuurrku mukulyanytju nyinama. Palunyalu-lan kurrurntutarra kulinma palunyanyakutju pukurlmankukitjalu. Puru-lan yarnangu kutjupaku ngarlturringkula palyanma. Tjiinyakurlu-lankun yungarralu kulira walykumunu palyanma, palunyapirinypa. Nyangka tjiinya-lan tjiipu pungkula tilira tjunkupayi Mama Kuurrku. Palunyangka munkarra wangka nyarra kutjarranya ngarala.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nyangka Tjiitjalu kuliralpi pukurlarringu walykumunulu watjannyangka. Palunyalu watjarnu, “Wiya, nyuntunyan riiti Mama Kuurrnga puurrpa warlkulkitja.”
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjurrtju purlkanyangka nintipungkulanytja. Palunyalu-tjananya tjapirnu, “Nyaanguru-ya Mawutjaku wangka nintipungkupayilu watjara wati nyarra Mama Kuurrtu kalkuntjanya tjiinya puurrpa Tayipirrku wartangkatja nyinama?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Tjiinya Kuurti Walykumunulu wangka Tayipirrta yartakanu. Nyangkalta ngaapirinypa watjarnu,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 “Yuwa, Tayipirrtu watjaranytja wati nyarra Mama Kuurrtu kalkuntjanya tjiinya palunyaku puurrpanyu nyinarranyangka. Nyangka yaaltji-yaaltjinyka wati palunyanya Tayipirrku wartangkatja nyinama?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Nyangka-tjananya watjarnu, “Kuliltjarra-ya nyinama. Mawutjaku wangka nintipungkupayinya-ya nyakula minirringkutjamaaltu wantima. Tjiinya-ya kawutu wirrmira tjarrpatjuralpi karnany-karnanypa parrangarapayi. Palunyalu-ya kulira pukurlarripayi yarnangu pirnilu-tjananya puurrpa warlkuranyangka.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Palunyalu-ya tjurrtjungka tjarrparra kurranyu nyinapayi. Nyangka-ya kurranyunguru nyinarra mirrka ngalkupayi yarnangu pirnilu-ya lurrtjurringkula ngalkulanyangka.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Puru-ya minyma parnaltjiku ngurrangka tjarrparra yulytja-tjanampa mulyatarripayi. Palunyalu-ya ngarnartu walykumunupirinypa tjurrtjungka tjarrparra Mama Kuurrta rawalu tjapilpayi. Palunyanguru-tjanampa palyamunu purlkanya yutirriku.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Nyangka Tjiitjanya tjurrtju purlkanyangka tjarrpangu nyinarranytja tjimarri tjarrpatjunkupayila ngamu. Palunyalu-tjananya nyakulanytja tjimarri-ya katirra tjarrpatjunkulanyangka. Nyangka-ya tjimarri purlkanyatjarralu tjimarri purlkanya tjarrpatjuranytja.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Nyangkalta minyma parnaltji tjiinya nyirnurru nyinapayinya tjarrparra pitjangu. Palunyalu tjimarri kurlunypa kutjarra katingu tjarrpatjunu.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Nyangka Tjiitjalu-tjananya wanalpayi pirninya yarltingu kutjungkanu. Palunyalu watjarnu, “Kulinma-ya ngaanya. Minyma nyarra nyirnurru nyinapayilu tjimarri purlkanyapirinypa tjarrpatjunu pirningka munkarra.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Tjiinya-ya tjimarri purlkanyatjarralu katingu tjarrpatjuralpi tjarra-yanku kanyirnu. Nyangka minyma nyarralu tjarrpatjuralpi maralarringu.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.