Marcos 11
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NVT
1 Nyangka Tjiitjanya-ya Tjurutjamalakutu mapitjalayintja. Pitjalayirnu-ya ngamurringu yiwarla Pitjipayiku puru Patjaniku nyarra yapu Yalapala ngaralanytjaku. Nyangka Tjiitjalu-pulanya wanalpayi kutjarra witurnu kurranyu-pula yankutjaku.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Tjiinya watjarnu, “Mapitja-pula yiwarla nyarrangka nyawa tungki warlangu karrpirnu wantitja ngaralanyangka. Tjiinya kutjuwarra-ya palunyangka tatiranytjamunu. Nyangka-pula yarrara kati.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nyangka-tjinguru-pulanyanta kutjupalu tjapilku, ‘Nyaaku-pulan yarrara?’ Nyangka-pulan watjalku, ‘Wiya, Puurrtu ngarna kanyiltjaku. Palunyalulta marlakulu nintira wanalku.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nyangka-pula mularrpartu yanu nyangu tungki palunyanya karrpirnu wantitja yiwarla tjaangka ngaralanyangka yarraranytja.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Nyangka-ya ngarala nyakulanytjalu tjapirnu, “Nyaaku-pulan yarrara?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Nyangka-pula watjarnu, “Wiya, Puurrtu ngarna kanyiltjaku. Palunyalulta marlakulu nintira wanalku.” Nyangka-ya kuliralpi yuwarnmanu.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Nyangka-pula tungki palunyanya katingu Tjiitjalakutu. Palunyalu-pulanku kawutu yarraralpi tungkingka tjunu. Nyangka Tjiitjanya tatirnu mapitjalayintja.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Nyangka kutjupatjarralu-yanku kawutu yiwarrangka patara-wanaranytja. Nyangka kutjupatjarralu-ya parrka kartarntara katirra tjunkulanytja.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nyangka-ya kurranyu mapitjalayintjalu puru marlawana pitjalayintjalu mirrarra Mama Kuurrnga warlkuranytja, “Yuwa Mama, nyuntunyan walykumunu mularrpa. Miranykanyira kanyinma wati ngaa nyuntulun wituntjanya.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nyangkayi puurrarringkula-lanyatju kanyinma tjamu Tayipirrtupirinypa. Yuwa Mama, nyuntunyan kutju walykumunu.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Nyangka Tjiitjanya Tjurutjamala tjarrpangu. Palunyalu tjurrtju purlkanyangka tjarrparralpi parranyakulanytja. Nyangka wartalpi mungarrtjirrinyangka wanalpayi 12-nya yarltirra yanu yiwarla Patjanilakutu.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Nyangka-ya ngarringu tjirnturringkulalpi pakara ngurra Patjaninya wantirra yanu. Nyangka Tjiitjanya parltjamunu pitjalayintja.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Palunyalu nyangu warta yirli purlkurnpa tiwa ngaralanyangka. Palunyalu yanu mirrka ngalkukitja. Parturtu parrapitjalalpi nyangu wiyartu nyarlpikutju ngaralanyangka. Tjiinyamarntu kuwarripartu mirrkatjarrarrikitja ngaralanytja.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Nyangka Tjiitjalu warta palunyanya watjarnu, “Wiya, nyuntulanta mirrka ngula ngarakitjamunu.”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Nyangka-ya pitjalayirnu Tjurutjamala waalkarrarnu. Nyangka Tjiitjanya tjurrtju purlkanyangka tjarrpangu nyangu kutjupa-kutjupa-ya nintiranyangka-ya payipungkulanytja. Nyangka-tjananya wituranytja pakara-ya kutipitjatjaku. Palunyalu-tjanampa tayipulpa tjimarritjarra yurnturnu warningu. Puru nyangu tjurlpu marnpi-ya tjimarrikitjalu nintiranyangka tjiya-tjanampa yurntura warnirranytja.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Palunyalu mayakarnu yarnangu pirnilu-ya kutjupa-kutjupa katirra tjurrtjungka tjarrpatjunkutjamaaltu wantitjaku.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Payipulta kutjulpirtu walkatjunu wantitja ngarala tjiinya Mama Kuurrtu ngaapirinypa watjarnu, ‘Ngayuku tjurrtju ngarala ngurra pirningkatjalu-rniya tjarrparra tjapiratjaku.’ Nyangka-yan nyuntulu mantjirnu kutjupanu mayura mulyatarrikitjalu.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Nyangka-ya tjurrtjuku puurrpa pirnilu puru Mawutjaku wangka nintipungkupayi pirnilu kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu-ya kuliranytja, “Yaaltjilu-lan Tjiitjanya mirri pungku?” Palunyalu-ya ngurlulu wantirranytja. Tjiinyamarntu yarnangu pirnilu-ya kata paarnarrarnu kuliranytja walykumunulu nintipungkulanyangka.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Nyangka Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayitarrartu-ya mungarrtjirringkula yiwarla Tjurutjamanya wantirra pakara marlaku yanu ngurra Patjaniku.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Nyangka Tjiitjanya-ya ngarringu tjirnturringu. Palunyalu-ya yiwarrawana pitjalayintjalu nyangu yirli palunyanya yarnangurtu pikirringu ngaralanyangka.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Nyangka Piitalu Tjiitjaku wangka ruukuliralpi watjarnu, “Puurr, ngaa warta yirlin payirnu, palunyanya pikirringu.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Yuwa, Mama Kuurrnga-ya mularrkulinma.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kulinma-ya ngaanya. Tjiinya-tjinguru-yan purli wararra ngaanya watjalku pakara kapingka tjarrpatjaku. Nyangkalta pakaralpi tjarrpaku, tjiinya-yan mularrkuliranytjalu watjannyangka.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Puru-ya ngaanya kulinma. Tjiinya-yan Mama Kuurrnga kutjupa-kutjupaku tjapilku. Palunyalu mula-mulalu kulinma mantjilkitjalu. Nyangka-tjanampanku nintilku.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Nyangkan ngaraku Mamala tjapilku. Palunyalun kurranyulu kutjupaku kalyparriku tjiinyanta palyamunu palyannyangka. Nyangkalta nyuntuku Mama yilkaringkatjanyanku kalyparriku palyamunun palyarnu palunyangka.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Wiyangka-tjingurun kutjupaku kalyparrikitjamunu. Nyangka nyuntuku Mama yilkaringkatjanyanku ngaparrtjika kalyparrikitjamunu.”]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Nyangka Tjiitjanya-ya Tjurutjamaku parrapitjangu. Nyangka Tjiitjanya tjarrpangu tjurrtju purlkanyangka parrangaralanytja. Nyangka-ya yirna pirninya, Mawutjaku wangka nintipungkupayinya, puru tjurrtjuku puurrpa-ya pitjangu lurrtjurringu.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Palunyalu-ya tjapirnu, “Nganalunta watjarnu tjurrtjunguru-tjananyan witura wiyaltjaku?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Ngaparrtjika-tjananyarnanta tjapilku. Nyangka-rniyan watjalku. Palunyangkalta-rna watjalku yartakanku.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Nganalu watjarnu Tjuuntu-tjananya kapingka tjarrpatjuratjaku? Mama Kuurrtu-munta? Wiya-tjinguru watilu-ya.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Nyangka-yanku ngaparrkulu watjaranytja, “Nyaapirinypa-lan watjalku? Tjiinya-lan watjalku, ‘Mama Kuurrtu.’ Nyangka-tjinguru watjalku, ‘Nyaakunyka-yan Tjuunku wangka kulira wantirranytja?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Nyangka-tjinguru-lan watjalku, ‘Watilu-ya.’ Nyangka-lampa yarnangu pirninya mirrparnarringku. Tjiinyamarntu-ya kulira Tjuunnga tjiinya Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi nyinarranytja.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nyangkalta-ya watjarnu, “Wiya, ngurrpa-latju.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.